II SAB/Rz 50/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ć. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie remontu i przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis od odrzuconej skargi w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. W kierowanej do Sądu skardze K. Ć. skarżył bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie przebudowy remontu linii 15kV R. – B. przebiegającej między innymi przez jego działki nr 1739, 1740 i 1740/2, położone w R. W uzasadnieniu wskazał, że pomimo jego licznych interwencji organ nie prowadzi postępowania zgodnie z prawem i " wszystko wskazuje na bezczynność i przewlekłość postępowania". W wykonaniu zarządzenie Sędziego z dnia 15 maja 2018 r., a następnie z dnia 29 maja 2018 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy przed złożeniem skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania ( sygn. akt II SAB/Rz 50/18, II SAB/Rz 51/18) wniósł na podstawie art 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: "K.p.a.") ponaglenie na nie załatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art 35 K.p.a. i prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy, a jeśli tak, o udokumentowanie tego przez okazanie stosowanego dokumentu. W odpowiedzi skarżący wskazał, że o wszystkim poinformował i ponaglił Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w skardze z dnia 5 czerwca 2017 r., ale Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zajął się sprawą lecz przekazał ją do załatwienia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego i nie ponaglił organu. Na dowód, przedłożył odpis skargi z dnia 5 czerwca 2017 r. kierowanej do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na: "postępowanie Pani T. R. z nadzoru budowlanego w sprawie prowadzonego postępowania dotyczącego nielegalnego remontu i nielegalnej przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV R. – B. samowoli budowlanej w 1996 r. i w latach 1997-1999r". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu z powodu nie wyczerpania administracyjnego toku instancji. Postępowanie administracyjne jak również będące jego konsekwencją postępowanie sądowoadministracyjne są postępowaniami sformalizowanymi. Postępowanie administracyjne co do zasady wszczynane jest na wniosek, również kolejne jego etapy uruchamiane są za pomocą ściśle określonych środków ( zażaleń, odwołań, ponagleń, wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, itp.), złożonych w przewidzianych do tego formach i terminach. Tylko prawem dopuszczane środki, spełniające przewidziane wymogi formalne mogą uruchomić tryb administracyjny, w którym właściwy organ w oparciu o konkretne przepisy wyda przewidziany akt, bądź dokona żądanej czynności. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w art 6-16 K.p.a. zawierają gwarancję ochrony wnioskodawcy, zapewniając dbałość o to by postępowanie odbywało się w sposób jasny czytelny a obywatel informowany był o prawach i obowiązkach. W niektórych przypadkach nakazują również traktować pismo nie według jego formy zewnętrznej ( nie zawsze dobrze wskazanej przez wnioskodawcę), lecz na podstawie jego treści –art. 222 K.p.a., kierując się niejako wolą autora. Bezwzględnym warunkiem przystąpienia przez Sąd do merytorycznej kontroli postępowania organów administracji publicznej jest wyczerpanie administracyjnego toku instancji. Stanowi o tym art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziane w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jak w niniejszej sprawie, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują konieczność wniesienia ponaglenia na nie załatwienie sprawy wnoszonego do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie – art 37 K.p.a. Mając na uwadze treść powołanych przepisów Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi K. Ć. skierował wezwanie do wykazania, że przed jej wniesieniem takie ponaglenie składał. Zarówno z akt jak i nadesłanych przez skarżącego odpowiedzi wynika, że skarżący ponaglenia nie złożył. Ponagleniem tym nie jest nadesłana przez skarżącego skarga skierowana do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i to niezależnie od nadanej jej przez wnioskodawcę formy zewnętrznej. Po pierwsze pismo to zostało skierowane bezpośrednio do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podczas gdy przepis wymaga pośrednictwa Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, po drugie z treści tej skargi nie wynika, by wolą skarżącego było zaskarżenie braku działania organu –co stanowi istotę bezczynności. Treść skargi z dnia 5 czerwca 2017 r. kierowanej do WINB wskazuje na to, że skarżący podważa czynności podejmowane przez urzędniczkę Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając jej kolejne nieprawidłowości i wnosząc o zawiadomienie Prokuratury o jej postępowaniu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał administracyjnego toku instancji. Nie złożył ponaglenia, które dałoby organowi I instancji możliwość ustosunkowania się w postępowaniu administracyjnym do podniesionych zarzutów, a organowi odwoławczemu ewentualne wypowiedzenie się w sprawie bezczynności. W tych okolicznościach Sąd nie może rozpoznać skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.