IV SAB/Wa 238/18

Dnia 18 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego; 3. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] w dniu 19 kwietnia 2018r. wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla obywatela [...] T. M. W piśmie z dnia 4 czerwca 2018r. skarżąca spółka cofnęła skargę w przedmiotowej sprawie wskazując, że w dniu [...] kwietnia 2018r. Wojewoda [...] wydał zezwolenie na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego oraz o zasądzenie od Wojewody [...] kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych (pismo k. 17 – 19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Sąd z urzędu zwrócił skarżącej spółce cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, zgodnie z regulacją art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W tym miejscu należy zauważyć, iż wprawdzie w niniejszej sprawie umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiło na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, to zachodziły jednocześnie przesłanki do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – organ wyda akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. o sygn. I OPS 6/08 (opubl. "Orzecznictwo NSA i wojewódzkich sądów administracyjnych" z 2009 r., nr 4, poz. 63). W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że organ uchybił miesięcznemu terminowi do rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka złożyła kompletny wniosek do Wojewody [...] w dniu [...] marca 2018r. Wniosek spółki został rozpatrzony przez organ administracji publicznej w dniu [...] kwietnia 2018r., a zatem dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność organu. Należy podzielić pogląd, iż działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na jego bezczynność, które ową bezczynność usuwa – jak w niniejszej sprawie – należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrolne skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantującej stronie skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania. Przegraną stroną procesu jest bowiem organ, który – w wyniku wniesienia skargi przez stronę – usunął stan niezgodności z prawem. Na zasądzone koszty postępowania składa się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej ustalone w oparciu o regulację § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265 j.t.) – 480 zł, powiększone o opłatę skarbową w kwocie 17 zł.