II FZ 341/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia R.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 68/18 w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 31 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 29 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 68/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu wniosku R. R. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że w sprawie bezsporne jest, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Przytoczone przez stronę argumenty wskazują, że przeszkodą, która uniemożliwiła dotrzymania terminu była choroba, co potwierdzają wskazane przez skarżącego i załączone do akt administracyjnych zwolnienia lekarskie, z których wynika, że wnioskodawca przebywał na zwolnieniach lekarskich nieprzerwanie od 29 listopada 2017 r. do 31 stycznia 2018 r. W ocenie Sądu I instancji samo zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu, niekoniecznie wyklucza bowiem możliwość dokonania czynności procesowej osobiście bądź z pomocą innych osób. Przedłożone przez skarżącego zaświadczenia lekarskie nie potwierdzają, że jego choroba miała charakter nagły, jak i to, iż skarżący był obłożnie chory. Wydane zostały z zastrzeżeniem "chory może chodzić". Oznacza to, że lekarz wystawiający zaświadczenie ocenił stan zdrowia skarżącego jako niewymagający leżenia, a więc pozwalający na przemieszczanie się chorego, bez zagrożenia dla zdrowia. Skarżący zaś nie wskazał na istnienie takich przeszkód, związanych ze stanem zdrowia, które uniemożliwiły mu sporządzenie skargi i wysłanie jej do Sądu lub zlecenie powyższych czynności innej osobie. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, decyzja organu II instancji została doręczona skarżącemu 7 listopada 2017 r., zatem kiedy jeszcze nie przebywał na zwolnieniu lekarskim (29 listopada 2017 r.– data rozpoczęcia zwolnienia). Powyższe, oznacza, że skarżący miał świadomość, że otworzył się termin do wniesienia skargi i nie wykazał, że choroba uniemożliwiła mu podjęcia czynności w tym zakresie. Istotne przy tym jest również to, że skarżący w okresie choroby i przebywania na zwolnieniu lekarskim wykazywał w sprawie systematyczną aktywność. W akt administracyjnych znajduje się bowiem korespondencja kierowana przez skarżącego do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach w dniach 4 grudnia 2017 r., 22 grudnia 2017 r., 8 stycznia 2018 r. oraz 15 stycznia 2018 r., co oznacza, że samodzielnie lub z pomocą innej osoby skarżący był w stanie dokonywać czynności, działać w sprawie i dbać o swoje interesy. W zażaleniu na powyższe postanowienie R.R. wskazał, że zwolnienia lekarskie spowodowane są chorobą kręgosłupa. Pojawiła się ona nagle i w początkowym okresie jej przebiegu nasilenia bólowe były tak intensywne, że praktycznie cały czas zmuszony był przyjmować bardzo silne leki przeciwbólowe. Prawie cały okres do stycznia 2018 r. skarżący przeleżał w specjalnie utwardzonym łóżku, gdyż jakiekolwiek nagłe zmiany pozycji potęgowały ból. Trudno mu było w tym czasie udać się gdziekolwiek, nawet po poradę prawna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei art. 87 § 1 P.p.s.a stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego R.R. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Zarówno we wniosku o przywrócenie terminu jak i w zażaleniu na postanowienie WSA w Kielcach z 29 marca 2018 r. powołuje się na chorobę, która jego zdaniem uniemożliwiła mu wniesienie skargi z zachowaniem ustawowego terminu. Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że nie każda choroba, nawet poświadczona zwolnieniem lekarskim, potwierdza braku winy w uchybieniu terminu. Przedłożone przez skarżącego zaświadczenia wydane zostały z zastrzeżeniem "chory może chodzić". Oznacza to, że lekarz wystawiający zaświadczenie ocenił stan zdrowia skarżącego jako niewymagający leżenia, a więc pozwalający na przemieszczanie się chorego, bez zagrożenia dla zdrowia. O tym, że stan zdrowia skarżącego nie był przeszkodą do złożenie skargi świadczy również to, że w dniu 4 grudnia 2017 r. (czyli podczas choroby i w terminie do wniesienia skargi) nadał w urzędzie pocztowym pismo skierowane do Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach informujące o stanie zdrowia. Uznać zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił aby jego choroba uniemożliwiała sporządzanie i składanie pism procesowych. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.