II GZ 337/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B Sp. z o.o. w B na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 725/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B Sp. z o.o. w B na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] lutego 2018 r., nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B Sp. z o.o. w B na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [..] lutego 2018 r., w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że w dniu 7 lutego 2018 r. spółka wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję Inspektora. Do skargi dołączono pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu do reprezentacji skarżącej spółki, udzielone przez prezesa zarządu. Jednakże nie przedłożono dokumentu wskazującego na umocowanie osoby, która podpisała pełnomocnictwo do reprezentacji skarżącej spółki. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie pismem z dnia 23 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie oryginału pełnego odpisu z KRS, potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania spółki, na dzień udzielenia pełnomocnictwa. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała odpis z KRS. Z dokumentu tego nie wynikało, by M L w dniu 28 listopada 2016 r. był umocowany do reprezentacji skarżącej spółki. W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę. Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej: p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi z powodu rzekomego braku uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w sytuacji, gdy braki te zostały usunięte poprzez przedłożenie w dniu 22 maja 2016 r. dokumentów potwierdzających umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej na dzień 28 listopada 2016 r., konsekwencją czego jest błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że prezes spółki, który podpisał pełnomocnictwo, nie był upoważniony w dniu 28 listopada 2016 r. do reprezentowania skarżącej, a tym samym nie był uprawniony do udzielania pełnomocnictwa, podczas gdy z akt sprawy wynika, że nowy prezes został powołany w dniu 24 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Warunek formalny w postaci załączenia do pisma pełnomocnictwa może być spełniony tylko w razie załączenia takiego dokumentu, z którego wynika skuteczne umocowanie osoby podającej się za pełnomocnika, do występowania w imieniu mocodawcy w danej sprawie. Tylko złożenie takiego dokumentu pełnomocnictwa może być ocenione jako dochowanie warunku formalnego (por. Uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). Ponadto pojęcie pełnomocnictwa w sensie dokumentu należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Zatem w przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 p.p.s.a.). Przytoczne przepisy nie określają, jaki konkretnie musi być dokument, z którego wynika umocowanie. W rozpoznawanej sprawie dokumentem potwierdzającym takie umocowanie będzie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, a ponadto uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w sprawie powołania nowego prezesa spółki. Z dokumentu nadesłanego na wezwanie Przewodniczącego Wydziału nie wynika, że osoba udzielająca pełnomocnictwa do wniesienia skargi, w dniu podpisania dokumentu pełnomocnictwa była prezesem zarządu uprawnionym do samodzielnej reprezentacji spółki. Skoro nastąpiła zmiana w składzie zarządu spółki, to fachowy pełnomocnik odpowiadając na wezwanie Przewodniczącego dotyczące wykazania umocowania powinien tę kwestię precyzyjnie wyjaśnić. Powinien wskazać, że co prawda nowy prezes został wpisany do KRS 22 grudnia 2016 r., a pełnomocnictwa udzielił on wcześniej tzn. 28 listopada 2016 r., ale uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzania Wspólników tej spółki o jego powołaniu została podjęta 24 listopada 2016 r., a zatem nowopowołany prezes był uprawniony do udzielenia pełnomocnictwa. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik nadesłał odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, stan na dzień 21 maja 2018 r. Z dokumentu tego nie wynikało, że nowopowołany prezes był uprawniony do podpisania pełnomocnictwa w dniu 28 listopada 2016 r. Spółka w zażaleniu powołuje się na okoliczność, że nowy prezes został powołany w dniu 24 listopada 2016 r., a wynika to z akt sprawy. Twierdzenie to wymaga doprecyzowania. Faktycznie w aktach znajduje się uchwała powołująca nowego prezesa, jednakże została ona doręczona Sądowi już po wydaniu orzeczenia odrzucającego skargę. Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.