VII SA/Wa 960/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), umorzył postępowanie wszczęte z wniosków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] oraz: D. M., M. M., K. M., B. M., E. M.-L., E. M., A. P., A. R., T. R., B. P., K. L., U. W.- P., I. W., J. G., M. Z., F. M., E. M. i J. T. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...].02.2016 r., Nr [...] udzielającej Burmistrzowi [...] zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn.: Rozbudowa ul. [...] w [...] wraz ze zjazdami, odwodnieniem i oświetleniem zlokalizowanej na działkach (z uwzględnieniem podziału) o nr geod. [...] obręb [...], miasto [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że do Wojewody [...] wpłynął wniosek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] o stwierdzenie nieważności dwóch decyzji Starosty [...] udzielających Burmistrzowi [...] zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w tym ww. decyzji z [...].02.2016 r., Nr [...]. O stwierdzenie nieważności tej decyzji wystąpiło także osiemnaścioro mieszkańców budynku wielorodzinnego przy ul. [...] (położonego na działce nr ewid. [...]). Wojewoda [...] wezwał mieszkańców, którzy złożyli wniosek, do przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego w tym budynku oraz do wykazania interesu prawnego. D. M., B. P., T. R., A. R., K. L., I. W., J. G., M. Z., F. M. i J. T. odpowiedzieli na wezwanie podając numer Księgi Wieczystej dla lokali mieszkalnych i argumentując, że z tego wynika ich interes prawny. Osiem osób z grona wnioskujących nie odpowiedziało na wezwanie. Po analizie dokumentów, organ wskazał, że wnioskodawcy swój interes prawny w kwestionowaniu decyzji wywodzą z prawa własności części działki gruntu i lokali mieszkalnych w budynku wielorodzinnym na nieruchomości [...]. Dalej wskazał, że przepisy ustawy z dnia 10.04.2003r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 2031 ze zm.) - "specustawa drogowa", nie zawierają definicji strony postępowania prowadzonego w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Z przepisów tych wynika, iż stroną tego postępowania jest z pewnością inwestor, natomiast katalog "pozostałych stron" postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, ustalony jest w oparciu o art. 28 Kpa. Zgodnie z art. 11c specustawy drogowej, do postępowania w sprawach wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów tej ustawy. W przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332), zgodnie z którym stronami są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego. Został on bowiem wyłączony na mocy art. 11i ust. 1 specustawy drogowej. Do kręgu "pozostałych stron" zaliczyć należy, mając na uwadze treść specustawy drogowej, właścicieli, użytkowników wieczystych nieruchomości oraz podmioty, którym przysługują inne ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających teren, jak również nieruchomości zajętych pod przebudowę sieci uzbrojenia terenu. Wskazany katalog podmiotów nie wyczerpuje zakresu pojęcia "pozostałe strony", gdyż przymiot strony w postępowaniu w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej ustalany jest w oparciu o treść art. 28 Kpa. Jak stanowi art. 28 Kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ uznał, że ani Wspólnota Mieszkaniowa [...], ani też pozostali wnioskodawcy kierujący wniosek, nie są właścicielami ani użytkownikami wieczystymi nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie decyzji o zezwolenie na realizację omawianej inwestycji drogowej. Nie przysługuje im też ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w obszarze objętym liniami rozgraniczającymi projektowanej inwestycji. Budynek wielorodzinny na działce nr ewid. [...] jak i północny kraniec tej działki znajduje się w odległości ok. 170m - 160m od południowego krańca terenu objętego inwestycją. Dodatkowo organ wskazał, że inwestycja nie wymagała uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 poz. 353 ze zm.), gdyż nie mieści się w katalogu przedsięwzięć mogących zawsze bądź potencjalnie oddziaływać na środowisko. Wobec braku podstaw do uznania za stronę postępowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] oraz: D. M., M. M., K. M., B. M., E. M.-L., E. M., A. P., A. R., T. R., B. P., K. L., U. W.-P., I. W., J. G., M. Z., F. M., E. M. i J. T. – Wojewoda umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...].02.2016 r. Nr [...].` Odwołania od ww. decyzji złożyli Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] oraz D. M. i J. G.. W uzasadnieniu odwołań Wspólnota Mieszkaniowa oraz D. M. i J. G. zarzucili Wojewodzie [...], iż nie odniósł się on do argumentacji podniesionej we wcześniejszych pismach, w których wykazywali okoliczności do uznania ich za stronę, co świadczy o naruszeniu art. 7, 8 i 11 kpa, oraz art. 107 kpa. W ich ocenie o interesie prawnym przesądza zasięg oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości. Objęcie nieruchomości immisjami pośrednimi wywołanymi przez inwestycję (hałas z drogi, spaliny, kurz) oznacza, że właściciel nieruchomości ma interes prawny. Zakłócenie przez inwestycję korzystania z nieruchomości powoduje, że jej właścicielowi przysługuje przymiot strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kpa. Skarżący podkreślili, że inwestycja dotyczy całości ulicy [...] w [...], w decyzji wskazano jedynie wycinek drogi, uprzednio "dzieląc działki", tak by uniknąć procedury pozwolenia na budowę dla całej inwestycji i ograniczyć możliwość udziału właścicieli działek. Jako członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej są współwłaścicielami działki, która bezpośrednio graniczy z terenem inwestycji i to w sposób, który powoduje, że inwestycja oddziałuje negatywnie na nieruchomość. Usytuowanie budynku Wspólnoty Mieszkaniowej przy realizowanej drodze publicznej, świadczy o odziaływaniu inwestycji na ich nieruchomości. Zdaniem skarżących, właściciel działki znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji drogowej winien mieć możliwość uczestniczenia w postępowaniu służącym wyjaśnieniu, jak ograniczenia związane z inwestycją drogową wpłyną na jego sytuację prawną. Realizacja drogi umożliwi "ciężki ruch" pojazdów po ul. [...], a tym samym dojdzie do podniesienia poziomu hałasu, spalin oraz drgań na budynki usytuowane wzdłuż ulicy, w tym budynek Wspólnoty. W ocenie skarżących, Wojewoda [...] naruszył art. 28 ustawy Prawo budowlane, jak też nie dokonał wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, czym naruszył art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa. Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu ww. odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podkreślił, że kwestionowana decyzja Starosty [...] została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10.04.2003r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 2031 ze zm.) - "specustawy drogowej", która nie zawiera definicji strony postępowania prowadzonego w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Z przepisów specustawy drogowej wynika jedynie, iż stroną tego postępowania jest inwestor. Katalog "pozostałych stron" postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej ustalany jest w oparciu o art. 28 kpa. Do kręgu "pozostałych stron" zaliczyć można, właścicieli, użytkowników wieczystych nieruchomości oraz podmioty, którym przysługiwało inne ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających teren, jak również nieruchomości, co do których następowało określenie ograniczenia w korzystaniu dla realizacji obowiązków, o których mowa w art. 11 f ust. 1 pkt 8 lit. b, c oraz e-h specustawy drogowej. W doktrynie i w orzecznictwie, podkreślany jest realny i aktualny charakter interesu prawnego strony postępowania administracyjnego wynikający z zastosowania konkretnej normy prawnej. Podkreśla się również konieczność odróżniania interesu prawnego od interesu faktycznego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Ministra, organ pierwszej instancji słusznie ocenił, że argumentacja Wspólnoty Mieszkaniowej, oraz D. M. i J. G. przedstawiona we wnioskach o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] i pismach złożonych w toku postępowania, nie świadczy o posiadaniu przez nich interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 kpa. Ustalenie w toku wszczętego postępowania, że skarżący, nie posiadają interesu prawnego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności, obligowało Wojewodę [...] do wydania decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Minister Inwestycji i Rozwoju za niezasadny uznał zarzut skarżących, iż Wojewoda [...] błędnie ocenił, że nie przysługuje im przymiot strony, w rozumieniu art. 28 kpa, do wystąpienia z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...]. Dla nieruchomości o nr [...], z obrębu [...], na której znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny [...] nr [...] w [...], istnieje księga wieczysta o nr [...] prowadzona przez Sąd Rejonowy w [...] V Wydział Ksiąg Wieczystych, z której wynika, że w budynku zostały wyodrębnione lokale mieszkalne, dla których prowadzone są odrębne księgi wieczyste. Dla lokalu nr [...] prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w [...] księga wieczysta o nr [...] i jego współwłaścicielem jest D. M., natomiast dla lokalu nr [...] prowadzona jest przez ten Sąd księga wieczysta o nr [...] i jego współwłaścicielem jest J. G. Wbrew twierdzeniu skarżących usytuowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego [...] na działce o nr [...], nie kreuje po stronie skarżących interesu prawnego do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...].02.2016r., w rozumieniu art. 28 kpa. Działka nr [...] , z obrębu [...], miasto [...], nie jest objęta ani liniami rozgraniczającym teren inwestycji, jak też nie stanowi terenu wobec którego określono ograniczenia w korzystaniu dla realizacji obowiązków, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. b, c oraz e-h specustawy drogowej. Działka nr [...], jak i znajdujący się na niej budynek mieszkalny nie sąsiaduje bezpośrednio z projektowaną inwestycją, gdyż jej północny kraniec znajduje się w odległości ok. 170 - 160 m od południowego krańca terenu objętego inwestycją. Organ zauważył, iż przedmiotowa inwestycja drogowa nie jest również przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ani przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 32 tego rozporządzenia. W konsekwencji dla przedmiotowej inwestycji drogowej nie było konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowiska i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Obszar oddziaływania zamyka się w granicach pasa drogowego, a rozbudowywana droga gminna na długości 49,78 metrów, w związku z przewidywanym charakterem ruchu i klasą techniczną, nie będzie powodowała ponadnormatywnego oddziaływania na klimat akustyczny w swoim otoczeniu. Funkcjonowanie rozbudowywanej drogi gminnej nie będzie powodowało przekraczania dopuszczalnych norm stężeń emisji zanieczyszczeń w powietrzu. Powyższego stanowiska nie podważa przedłożone przez Wspólnotę Mieszkaniową przy piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r., opracowanie analizy pomiaru hałasu - ul. [...] w [...], gdyż inwestycja nie stanowi przedsięwzięcia opisanego w § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak również w § 2 ust. 1 pkt 32 tego rozporządzenia. O interesie prawnym skarżących nie może również świadczyć argumentacja dotycząca uciążliwości związanych z hałasem w postaci podniesienia jego poziomu, spalin oraz drgań na budynki usytuowane wzdłuż ul. [...]. Świadczy ona wyłącznie o ich interesie faktycznym, który nie podlega ochronie prawnej. Tak sformułowany interes faktyczny skarżących, a nie prawny, jest bowiem analogiczny z interesem każdej innej osoby, na której funkcjonowanie w życiu codziennym będzie miała wpływ realizacja inwestycji. Uznanie, że ochronie podlega interes faktyczny, mogłoby prowadzić do paraliżu inwestycji w zakresie dróg publicznych, nie zaś do zapewnienia poszanowania praw, które są zagrożone w związku z planowaną inwestycją. W sprawach dotyczących szczególnych regulacji prawnych dotyczących prowadzenia inwestycji infrastrukturalnych (tzw. specustaw), konieczne jest - w aspekcie ustalania katalogu stron - ścisłe wykładanie art. 28 kpa. Zbyt szerokie określanie katalogu stron w takich postępowaniach mogłoby zagrozić sprawności tych postępowań. Zarówno w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt K 4/10), jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II OPS 2/14, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wskazuje się, że postępowania te dotyczą realizacji celu publicznego. Przedmiotowa inwestycji drogowa w żaden sposób nie wpływa na interes prawny skarżących, jak również na możliwość wykonywania przez D. M. i J. G. przysługującego im prawa własności w odniesieniu do lokali położonych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym [...]. Niezasadne jest powoływanie się na przepisy, które gwarantują prawo korzystania z przedmiotu własności, określone w art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP oraz art. 140 Kodeksu cywilnego. Przepisy te nie stanowią podstawy przyznania Wspólnocie Mieszkaniowej oraz D. M. i J. G., przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...]. O interesie prawnym skarżący nie świadczy również argumentacja, iż rozbudowa ul. [...] w [...] dotyczy całej ulicy, a nie tylko fragmentu na który opiewa decyzja. Niedopuszczalna jest bowiem ocena racjonalności czy słuszności koncepcji przedstawionej przez inwestora, miałaby ona bowiem charakter pozaprawny. W ocenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z pism Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., oraz z dnia [...] grudnia 2014 r., nie wynika, aby przesądzono w nich, o uznaniu Wspólnoty Mieszkaniowej za stroną postępowania w sprawie wydania decyzji dotyczącej budowy drogi zbiorczej od ul. [...] do ul. [...] w [...]. Z tych pism wynika, iż były prowadzone konsultacje społeczne, w trakcie których mieszkańcy mogli zgłaszać swoje zastrzeżenia i uwagi, co do planowanej inwestycji. Niezasadne były zarzuty Wspólnoty Mieszkaniowej, oraz D. M. i J. G. dotyczące naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 oraz art. 107 § 3 kpa. Skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 105 §1 K.p.a. poprzez umorzenie postępowania wszczętego na wniosek w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...], pomimo nie zaistnienia bezprzedmiotowości postępowania; 2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 28 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy Skarżący jest właścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji; 3. naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo Budowlane poprzez jego niezastosowanie i uznanie, pomimo bezpośredniego sąsiedztwa nieruchomości będących własnością Skarżącej z nieruchomością na której ma być prowadzona inwestycja, iż nieruchomości skarżących nie znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu; 4. naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 1 pkt. 1 i 9 ustawy Prawo Budowlane, poprzez brak zbadania okoliczności dotyczących niespełnienia warunków higienicznych i ochrony środowiska a także braku zapewnienia poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich, przez brak pogorszenia warunków do życia okolicznych mieszkańców przez wzrost uciążliwości dla otoczenia; 5. naruszenie prawa materialnego tj. art. 5 ust. 1 pkt. i 9 ustawy Prawo Budowlane w zw. z art. 140 KC w zw. z art. 144 KC oraz w zw. z art. 222 § 2 KC, poprzez brak poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów skarżących; 6. naruszenie prawa materialnego tj. ar. 71 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez uznanie iż planowana inwestycja nie mieści się w katalogu przedsięwzięć mogących zawsze bądź potencjalnie oddziaływać na środowisko. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują. Skarga nie jest zasadna. Argumentacja Wspólnoty Mieszkaniowej, nie świadczy o posiadaniu przez nią interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 kpa, do wystąpienia z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...]. Natomiast stwierdzenie w toku wszczętego postępowania, że skarżący, nie posiadają interesu prawnego do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...], obligowało do wydania decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Budynek mieszkalny wielorodzinny [...] w [...] położony jest na nieruchomości nr [...] , z obrębu [...], objęty jest księgą wieczystą nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w [...] V Wydział Ksiąg Wieczystych. W budynku zostały wyodrębnione lokale mieszkalne, dla których prowadzone są odrębne księgi wieczyste. Wbrew twierdzeniu Wspólnoty, usytuowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego [...] na ww. działce o nr [...], nie kreuje po jej stronie interesu prawnego do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2016r., w rozumieniu art. 28 kpa. Kwestionowana decyzja Starosty [...] została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10.04.2003r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 2031 ze zm.). Działka o nr [...], nie jest objęta ani liniami rozgraniczającym teren inwestycji, jak też nie stanowi terenu wobec którego określono ograniczenia w korzystaniu dla realizacji obowiązków, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 8 lit. b, c oraz e-h specustawy drogowej. Działka, jak i znajdujący się na niej budynek mieszkalny nie sąsiadują bezpośrednio z projektowaną inwestycją, gdyż północny kraniec tej działki znajduje się w odległości ok. 170 - 160 m od południowego krańca terenu objętego inwestycją. Nadto przedmiotowa inwestycja drogowa nie jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, ani przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 32 tego rozporządzenia. W konsekwencji dla przedmiotowej inwestycji drogowej nie było konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowiska i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...], projektu budowlanego wynika, iż obszar oddziaływania obiektu zamyka się w granicach pasa drogowego, a rozbudowywana droga gminna na długości 49,78 metrów, w związku z przewidywanym charakterem ruchu i klasą techniczną, nie będzie powodowała ponadnormatywnego oddziaływania na klimat akustyczny w swoim otoczeniu. Z projektu budowlanego wynika również, iż funkcjonowanie rozbudowywanej drogi gminnej nie będzie powodowało przekraczania dopuszczalnych norm stężeń emisji zanieczyszczeń w powietrzu. Powyższego stanowiska nie może podważyć przedstawione przez Wspólnotę Mieszkaniową opracowanie analizy pomiaru hałasu - ul. [...] w [...], skoro planowane przedsięwzięcie nie stanowi przedsięwzięcia opisanego w § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Tym samym argumentacja dotycząca uciążliwości związanych z hałasem, spalinami oraz drganiami pochodzącymi od ul. [...], świadczy wyłącznie o interesie faktycznym, który nie podlega ochronie prawnej. Tak sformułowany interes jest analogiczny z interesem każdej innej osoby, na której funkcjonowanie w życiu codziennym wpływ będzie miała realizacja przedmiotowej inwestycji. W sprawach dotyczących inwestycji infrastrukturalnych konieczna jest - w aspekcie ustalania katalogu stron - ścisła wykładania art. 28 kpa. Interes prawny, pojmowany jest jako obiektywna, czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Interes ten musi dawać się obiektywnie stwierdzić oraz być aktualny, a nie ewentualny. Organy zasadnie ustaliły, że objęta kwestionowaną decyzją inwestycji drogowa nie wpływa na interes prawny Wspólnoty, zwłaszcza na możliwość wykonywania przez tworzących ją mieszkańców prawa własności lokali położonych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym [...]. Inwestycja ta nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości Wspólnoty, możliwości korzystania z niej w dotychczasowy sposób. Nie było uzasadnione prawnie, powoływanie się przez Wspólnotę na przepisy gwarantujące prawo korzystania z przedmiotu własności, określone w art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP oraz art. 140 Kodeksu cywilnego, skoro brak jest relacji prawnej między inwestycją, a nieruchomością Wspólnoty . Wbrew twierdzeniu skarżącej, działka o nr [...], z obrębu [...], miasto [...], nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji. Niezasadne okazały się zarzuty Wspólnoty Mieszkaniowej, dotyczące naruszenia przez organ wskazanych w skardze przepisów. Sąd podzielił w całości argumentację i wywody prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.