II FZ 520/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 148/18 którym uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 17 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2009 postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 148/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżoną przez C. sp. z o.o. w K. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 17 sierpnia 2015 r. i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2009 oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach na rzecz spółki kwotę 6917 (sześć tysięcy dziewięćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zapadło w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") w zw. z § 1 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.221.2193 ze zm.) i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. 2018 r.265) i art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t.j. Dz.U.2016.1827) w zw. z częścią IV załącznika do ww. ustawy. Sąd wyjaśnił, że na zasądzone koszty składają się: 1500 zł – wpis od skargi, 5400 zł – wynagrodzenie pełnomocnika oraz 17 zł – opłata od pełnomocnictwa. Pismem z dnia 12 lipca 2018 r. SKO w Kielcach wywiodło zażalenie na postanowienie o kosztach, zawarte w pkt 2 ww. wyroku, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie przepisu art. 205 § 2 P.p.s.a., w sytuacji gdy zastosowanie winien znaleźć również przepis art. 207 § 2 P.p.s.a. Zdaniem SKO naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do bezpodstawnego zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kwoty wyższej, niż była mu należna. SKO wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części przewyższającej kwotę 3.150,00 zł. Zdaniem SKO skoro w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 553/16, przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, Sąd kasacyjny orzekł o kosztach postępowania z uwzględnieniem art. 207 § 2 P.p.s.a. tj. proporcjonalnie do stopnia zasadności zarzutów skargi kasacyjnej, to również Sąd pierwszej instancji, ponownie rozpoznający sprawę winien zasądzić koszty na rzecz skarżącej spółki proporcjonalnie do stopnia wygrania sprawy tj. co najwyżej 3.150 zł [wynagrodzenie pełnomocnika 2.400 zł. (połowa kwoty 5400 należnej od wartości przedmiotu sporu w wysokości 73 314 zł.) oraz wpis w wysokości 750,00 zł (połowa kwoty 1.500 zł. wpisu sądowego)], a nie kwotę 6917 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zasady zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego uregulowane są przede wszystkim w art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych przepisów reguluje zasady zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz strony, która skargę kasacyjną wniosła i została ona uwzględniona, natomiast drugi dotyczy zwrotu kosztów postępowania przez tą stronę, która skargę wniosła i której skarga została oddalona. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje także możliwość częściowego zasądzenia kosztów - art. 206 i art. 207 § 2 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 206 P.p.s.a. Sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. W myśl natomiast art. 207 § 2 P.p.s.a. w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Ostatni z wymienionych przepisów, jak zostało wskazane w nim wprost, ma zastosowanie wyłącznie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i dotyczy zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Analizując niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że rację ma pełnomocnik SKO wnioskując o zmniejszenie zasądzonych przez Sąd pierwszej instancji kosztów. Kluczowe znaczenie ma bowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 553/16, którym Sąd kasacyjny uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 611/15 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał bowiem, że "zwrot [...] kosztów zasądzono jedynie w części, odstępując od zasądzenia tych kosztów ponad kwotę 3.150 zł, proporcjonalnie do stopnia zasadności zarzutów skargi kasacyjnej". Sąd kasacyjny uwzględnił skargę spółki jedynie w części dotyczącej opodatkowania wiaty. Wykładnię dotyczącą opodatkowania przedmiotowych wiat powielił Sąd pierwszej instancji, związany wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 190 P.p.s.a. Skoro zatem w ponownie wydanym wyroku Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego i orzekł o zasadności zarzutów skarżącej spółki w analogicznym zakresie, to również orzekając o kosztach Sąd pierwszej instancji powinien był uwzględnić orzeczenie Sądu kasacyjnego w przedmiocie kosztów. Niekonsekwencją jest bowiem zasądzenie stronie skarżącej w ww. okolicznościach pełnych kosztów postępowania, przy jednoczesnym uwzględnieniu skargi w analogicznym, jak Naczelny Sąd Administracyjny zakresie. Z powyższych względów zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy zasadne było zasądzenie kosztów z uwzględnieniem art. 206 P.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zobowiązany będzie zastosować uwagi poczynione powyżej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.