II FZ 722/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda, po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 280/18 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. P. i M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 280/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lipca 2018 r. o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Z uzasadnienia WSA wynika, że przedmiotowe zażalenie skarżąca nadała do niewłaściwego Sądu (WSA w Warszawie), Sąd ten nadał pismo do Sądu właściwego, jednak z racji tego, że w niewłaściwym Sądzie pismo zostało odebrane już po terminie na jego wniesienie, termin nie mógł zostać zachowany, zaś zażalenie podlegało odrzuceniu. W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżąca zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotowa przesyłka wpłynęła do WSA w Warszawie w dniu 27 sierpnia 2018 r. natomiast zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 września 2018 r. zażalenie skarżącej z dnia 13 sierpnia 2018 r. na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 25 lipca 2018 r. przekazano według właściwości do WSA w Gdańsku. Zarządzenie wykonano w dniu 6 września 2018 r. Przesyłka wpłynęła do WSA w Gdańsku w dniu 11 września 2018 r. W zażaleniu strona nie neguje tych kwestii, bardzo ogólnie odnosząc się w ogóle do stanu ustaleń wyznaczających rozstrzygnięcie w sprawie. NSA zgadza się natomiast z Sądem pierwszej instancji, że nadanie pisma do niewłaściwego sądu nie świadczy o zachowaniu terminu do jego wniesienia. Inaczej przedstawia się też kwestia wniesienia pisma do niewłaściwego organu (skarga - por. art. 53 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), inaczej do niewłaściwego Sądu, przed którym toczyło się już postępowanie. Mając na uwadze powyższe, uwzględniając treść regulacji wyznaczającej termin na wniesienie zażalenia (art. 194 § 2 p.p.s.a.) w kontekście wymogu odrzucenia zażalenia wniesionego po terminie (art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.), w świetle poczynionych ustaleń nie sposób uznać, iż postanowienie WSA jest nieprawidłowe. Okoliczność odebrania przesyłki przez niewłaściwy Sąd po terminie na wniesienie zażalenia w istocie prowadziła do tego, iż jego zachowanie nawet przy najszybszym podjęciu dalszych czynności nie było możliwe. Zarazem, sama skarżąca nie przedstawia w zażaleniu argumentów w tej kwestii. W odniesieniu do jej stanowiska stwierdzić należy, iż z tego, że strona może domagać się dochodzenia swoich praw na drodze sądowej nie wynika, iż może ona zarazem uchybiać wymaganiom procedury i nie stosować się do przepisów, które wyznaczają ramy postępowania sądowego. Prawo do sądu oznacza między innymi, że strona ma możliwość dochodzenia swoich racji przed sądem, jednak nie jest ono równe temu, iż kontrola sądowa musi zostać zrealizowana także w takim wypadku, gdy strona w wyniku własnych działań blokuje przejście przez Sąd do kolejnych etapów postępowania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.