VIII SA/Wa 980/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska- Gwiazda /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 roku, nr [...], po rozpoznaniu odwołania K. i A. B., uchyliło decyzję Wójta Gminy Burmistrza Gminy i Miasta G. z [...] czerwca 2015 roku, nr [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: W dniu 28 kwietnia 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "skarżąca") zwróciła się z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku magazynowego na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości G., gmina G.. Organ w dniu 12 maja 2015 r. wystąpił z wnioskiem do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. i do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. o wydanie opinii co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - do określenia zakresu raportu o oddziaływaniu w/w przedsięwzięcia na środowisko. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. pismem z dnia 20.05.2015 r. zaopiniował, że dla planowanego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. pismem z dnia 27.05.2015 r. wezwał do ponownej analizy, wniosku oraz kwalifikacji inwestycji do przedsięwzięć wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397 z póź. zm.). Burmistrz Gminy i Miasta G. jako organ prowadzący postępowanie stwierdził, że z przedstawionej przez wnioskodawcę kwalifikacji do § 3 ust. 2 pkt 3 w związku z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a w/w rozporządzenia Rady Ministrów wynika, że istniejący zakład przed planowaną budową hali magazynowej nie stanowi przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Powyższe nie znajduje potwierdzenia w przedłożonej karcie informacyjnej przedsięwzięcia, z której wynika, że istniejąca powierzchnia przekształcona na potrzeby zakładu wynosi [...] ha tj. więcej niż próg wynoszący [...]ha. Organ wskazał, że z przedłożonej dokumentacji wynika, że projektowany budynek stanowić będzie rozbudowę zakładu zajmującego powierzchnię [...] ha, a więc stanowiącego już przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymienione w § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a w/w rozporządzenia (ze względu na położenie na obszarach chronionych z mocy ustawy o ochronie przyrody). W związku z powyższym, niniejszą inwestycję można rozpatrywać jedynie jako rozbudowę przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a, nie zaś § 3 ust. 2 pkt 3 ww. rozporządzenia. Jednak aby przedsięwzięcie stanowiące rozbudowę zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 (tj. zabudowa przemysłowa lub magazynowa, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż [...] ha na obszarach chronionych z mocy ustawy o ochronie przyrody) mogło zostać zaliczone do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, to powstająca w wyniku rozbudowy część zrealizowanego przedsięwzięcia winna osiągać próg określony w § 3 ust. 1. Planowany wzrost powierzchni przekształconej w ramach przedmiotowej inwestycji powinien zatem wynosić nie mniej niż [...] ha. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika jednak, że powierzchnia przekształcona wyniesie [...] m². Analizując informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, biorąc pod uwagę stanowiska organów opiniujących tutejszy organ uznał, że brak jest podstaw aby planowaną inwestycję uznać za przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jak również nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestionując powyższą decyzję K. i A. B. wnieśli odwołanie domagając się jej zmiany i zakwalifikowanie inwestycji do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania, przywołanym na wstępie rozstrzygnięciem, uchyliło decyzję pierwszoinstancyjną przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W pierwszej kolejności organ podniósł, że wniosek wszczynający postępowanie wymaga uzupełnienia, bowiem nie spełnia wymagań zawartych w art. 74 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 3 ustawy do wniosku należy dołączyć oświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującej przewidywany teren na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującej obszar, na którym będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Załączona do wniosku mapa jest kserokopią mapy ewidencyjnej nie poświadczonej za zgodność z jej oryginałem. Nadto na mapie tej nie określono obszaru na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Wniosek nie zawiera również załącznika graficznego przedstawiającego zasięg oddziaływania przedsięwzięcia oraz wypisu z rejestru gruntów nie tylko do terenu na którym będzie realizowane przedsięwzięcie alej także do obszaru na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Ponadto organ I instancji nie udokumentował praw do terenu osób uznanych za strony postępowania poprzez złożenie wypisu z rejestru gruntów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło również stanowiska organu I instancji, że przedmiotowe przedsięwzięcie polegające na budowie budynku magazynowego nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zdaniem organu zamierzone przedsięwzięcie planowane do realizacji na terenie istniejącego Zakładu Przetwórstwa Owoców i Warzyw o pow. [...] ha w myśl przepisu § 3 ust. 1 pkt 52 rozporządzenia zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Budowa budynku magazynowego która będzie służyć do obsługi Zakładu nie może być rozpatrywana jako odrębny obiekt. W tej sytuacji, w ocenie Kolegium, nie było zasadnym wycofanie wniosku z RDOŚ odnośnie wyrażenia opinii o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Kolegium wskazało, że nawet jeżeli Sanepid i RDOS przesądzą o braku konieczności przeprowadzenia takiej oceny to i tak na organie spoczywa obowiązek rozstrzygnięcia o potrzebie lub braku potrzeby przeprowadzenia takiej oceny i sporządzenia raportu , o czym stanowi art. 63 ust. 1 i 2 ustawy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "skarżąca", "spółka"). Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: a) art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 105 § 1 k.p.a. i art. 28 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie, że w sprawie przed organem pierwszej instancji zachodziły przesłanki do umorzenia postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość, co skutkowało brakiem podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz brakiem obowiązku organu pierwszej instancji do ustalania w toku postępowania kręgu jego stron, b) art. 11 w związku art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji przez organ odwoławczy tj. wyjaśnienia, dlaczego organ odwoławczy nie podziela poglądu prawnego organu pierwszej instancji oraz wyrażonego przez organy opiniujące, iż przedsięwzięcie Skarżącej należało do wyjątków objętych § 3 ust. 2 pkt 2}w związku z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 9.11.2010 r. (Dz.U. 2010 Nr 213, poz. 1397 z późn. zmianami). 2. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) § 3 ust. 2 pkt 2 w związku z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 9.11.2010 r. (Dz.U. 2010 Nr 213, poz. 1397 z późn. zmianami), przez ich niezastosowanie i stwierdzenie, że w niniejszej sprawie nie zachodziły podstawy do zakwalifikowania przedsięwzięcia Skarżącej do grupy przedsięwzięć nie mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których nie jest wymagane uzyskanie 2 decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, b) art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008 Nr 199, poz. 1227 z późniejszymi zmianami, dalej zwanej Ustawa) w związku z § 3 ust. 1 pkt 52 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 9.11.2010 r. (Dz.U. 2010 Nr 213, poz. 1397 z późn. zmianami) przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na stwierdzeniu, że przedsięwzięcie Skarżącej należy do grupy przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie ocenie sądu podlega rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte w trybie przepisu art. 138 § 2 k.p.a., czyli decyzja kasacyjna. Kontrola legalności takiej decyzji sprowadza się do oceny zgodności z prawem odstąpienia przez organ odwoławczy od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i zaistnienia podstaw do przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Przywołany jako prawna podstawa decyzji art. 138 § 2 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien przy tym wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z powyższego wynika zatem, że konstrukcja prawna decyzji kasacyjnej, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., opiera się na dwóch kumulatywnych przesłankach. Po pierwsze – na wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej z naruszeniem przepisów postępowania, czyli przepisów kodeksu lub przepisów o postępowaniu zawartych w ustawach szczególnych oraz – po drugie – uznaniu przez organ odwoławczy, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Podkreślić trzeba, że przepis art. 138 § 2 k.p.a. stanowi wyjątek od zasady merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ drugiej instancji, zatem niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. Poczynić należy także zastrzeżenie, iż decyzja kasacyjna może zapaść, jeżeli wątpliwości organu drugiej instancji co do stanu faktycznego nie można wyeliminować w trybie art. 136 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Niewątpliwie konieczność uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania dowodowego, przeprowadzenia określonego dowodu, mieści się w kompetencjach organu odwoławczego, wyłączając dopuszczalność decyzji kasacyjnej. Rola sądu administracyjnego kontrolującego decyzję o charakterze kasacyjnym, jak już podkreślono, sprowadza się do analizy przyczyn, dla których organ odwoławczy uznał za konieczne skorzystanie z możliwości przewidzianej tym przepisem, a w przypadku uznania, że uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie mu sprawy wynikało z przyczyn wymienionych w tym przepisie, sąd jest władny oddalić skargę. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Trudno bowiem nie przyznać racji SKO, które po analizie akt sprawy i uzasadnienia decyzji Burmistrza, potraktowało sprawę, jako nie wyjaśnioną należycie. Zdaniem sądu rozstrzygnięcie sprawy, w której zapadła kontrolowana decyzja, mimo wyjątkowo długiego toku postępowania, wymaga uprzedniego ponownego przeprowadzenia postępowania pierwszoinstancyjnego. Jednocześnie podzielić należy pogląd organu II instancji, że czynności które należy podjąć w celu wyjaśnienia sprawy, przekraczają zakres uzupełniającego postępowania dowodowego, będącego kompetencją organu odwoławczego. Zdaniem składu orzekającego, stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaprezentowane w motywach jego rozstrzygnięcia zasługuje na uwzględnienie. Zamierzone przedsięwzięcie planowane do realizacji na terenie istniejącego Zakładu Przetwórstwa Owoców i Warzyw o pow. [...] ha w myśl przepisu § 3 ust. 1 pkt 52 rozporządzenia zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Budowa budynku magazynowego która będzie służyć do obsługi Zakładu nie może być rozpatrywana jako odrębny obiekt. Treść par. 3 ust. 1 pkt 52 lit. "a" Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) stanowi, że zabudowa przemysłowa lub magazynowa wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 3 tej ustawy stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnie terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia. Zauważyć należy, że teren przedmiotowego Zakładu znajduje się na Obszarze Chronionego Krajobrazu Doliny Rzeki J. (rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Dz. Urz. Woj. Maz. 2005.136.4209 ze zm.) – stanowiącego formę ochrony przyrody o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody. Jak wynika z kolei z par. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia przepisy te kwalifikują do potencjalnie znacząco oddziaływujących na środowisko między innymi rozbudowy przedsięwzięć wymienionych w ust. 1 (w tym więc także zabudowy przemysłowej lub magazynowej) - z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust. 1, o ile progi te zostały określone (par. 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia) - nieosiągających progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągną progi określone w ust.1 (par. 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia). Przepis powyższy statuuje zasadę kumulacji parametrów zabudowy przemysłowej lub magazynowej w przypadku jej rozbudowy. Zasada ta, biorąc pod uwagę istotę decyzji środowiskowych, odpowiada potrzebie traktowania powiązanych technologicznie przedsięwzięć jako całość. O bezpośrednim powiązaniu technologicznym planowanej budowy budynku magazynowego na działkach ewidencyjnych [...] i [...] położonych w miejscowości G. , gmina G. z już istniejącym Zakładem przetwórstwa owoców i warzyw świadczy treść karty informacyjnej, w której inwestor wprost podał, że w budynku magazynowym będą zainstalowane zbiorniki do przechowywania zagęszczonego koncentratu z soków owocowych (str. 6 karty). Na terenie przedmiotowego Zakładu znajduje się kilka budynków: w największym odbywa się przetwórstwo owoców i warzyw, pozostałe budynki to budynki magazynowe , biurowe portiernia, kotłownia zakładowa i budynki oczyszczalni ścieków (str. 5 karty). Zatem nowo projektowany budynek magazynu powiększy istniejąca już na terenie zakładu bazę magazynową. W rozumieniu przepisów par. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia wykonawczego, chodzi – zdaniem sądu – o powiązanie planowanej rozbudowy nie z pojedynczym obiektem budowlanym stanowiącym przedmiot rozbudowy, ale z całym przedsięwzięciem znajdującym się na terenie rozbudowywanego zakładu. Skład orzekający zwraca uwagę, że przytoczony par. 3 ust. 2 rozporządzenia otrzymał takie brzmienie w wyniku zmiany rozporządzenia dokonanej z mocą od 1 sierpnia 2013 r. na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 817). Rozporządzenie zmieniające implementowało zaś dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011 (92) UE z 13.12.2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (tj. Dz. U. WE L z 28.01.2012 r. 26.1). W świetle Dyrektywy zaliczanie przez państwa członkowskie przedsięwzięć do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, następujące podczas badania indywidualnego lub za pomocą wprowadzonych progów lub kryteriów, winno uwzględniać kryteria selekcji wymienione w załączniku III Dyrektywy (vide: art. 4 Dyrektywy). Do kryteriów wyboru należeć więc powinny takie cechy przedsięwzięć jak wielkość i projekt całego przedsięwzięcia oraz kumulacja z innymi już realizowanymi lub zrealizowanymi przedsięwzięciami, lokalizacja przedsięwzięć oraz rodzaj i cechy potencjalnego oddziaływania, w tym rozmiar i przestrzenny zasięg oddziaływania, charakter oddziaływania, intensywność i stopień złożoności oddziaływania oraz kumulację oddziaływania z oddziaływaniem innych już realizowanych lub zatwierdzonych przedsięwzięć (vide: treść załącznika III powołanej Dyrektywy). W duchu wyrażonym treścią załącznika III implementowanej Dyrektywy należy interpretować definicje zamieszczone w par. 3 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Nie można zatem pominąć powiązania planowanej budowy obiektu magazynowego służącego do przechowywania zagęszczonego koncentratu z soków owocowych z całokształtem działalności prowadzonej na terenie zakładu. Wniosek o wydanie decyzji środowiskowej nie dotyczył bowiem rozbudowy hali jedynego magazynu istniejącego na terenie zakładu inwestora ale powierzchni magazynowej ogólnej, wykorzystywanej do działalności przemysłowej opisanej w karcie informacyjnej. Powtórzyć należy, że z karty informacyjnej wynikało, że budowa budynku magazynowego będzie uzupełnieniem obecnie prowadzonej działalności polegającej na przetwórstwie owoców i warzyw. Lektura uzasadnienia decyzji organu II instancji nie pozostawia wątpliwości, że interpretacja przez organ mogących mieć zastosowanie do planowanego przedsięwzięcia przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) była prawidłowa. Uwzględniała parametry planowanej inwestycji w powiązaniu z całokształtem już prowadzonej w zakładzie działalności. Nie jest też sporne ( wbrew zarzutom skargi), że teren Zakładu [...] spółka z o. o. zajmuje obszar o powierzchni [...] ha i jest to obszar istniejącego zakładu przetwórstwa owoców i warzyw wraz z budynkami produkcyjnymi , magazynami, budynkiem biurowym, drogami dojazdowymi, placami parkingowymi i terenem przekształconym pod jego potrzeby (system oczyszczania wód opadowych z terenu dróg, placów postojowych oraz terenem zakładowej oczyszczalni ścieków - str. 2 karty informacyjnej. Taką też powierzchnię stanowi powierzchnia zabudowy o jakiej mowa w par. 3 pkt 52 bowiem zgodnie z definicją tam zawartą powierzchnia zabudowy to nie tylko ta zajęta przez obiekty budowlane, ale i pozostała powierzchnia przeznaczona do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie stanowisko ze skargi wskazujące, że powierzchnia zabudowy zakładu to [...] m.kw., gdy inne dane wynikają z karty informacyjnej sporządzonej zresztą przez stronę skarżącą. Konkludując powyższe rozważania Sąd uznał działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiotowej sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się również naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., sąd orzekł o oddaleniu skargi.