II SA/Kr 561/18
WyrokWSA w Krakowie2018-07-04
Skład orzekający: Magda Froncisz, Mirosław Bator, Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo ustalił obszar oddziaływania inwestycji budowlanej, a w konsekwencji, czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy skarżący jest współwłaścicielem działek stanowiących drogę dojazdową do planowanej inwestycji?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że organy naruszyły przepisy postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może dotyczyć wybranych obiektów, ale inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia. Projekt ten powinien zawierać m.in. rodzaj i zasięg uciążliwości związanych z całym zamierzeniem, a nie tylko jego wyodrębnionym elementem. Organy nie uzupełniły materiału dowodowego w zakresie oceny oddziaływania całego zamierzenia na sąsiednie działki, w tym działki skarżącego, co skutkowało przedwczesnym uznaniem, że skarżącemu nie przysługuje status strony.Stan faktyczny
Starosta wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, określając obszar oddziaływania inwestycji. D. C., właściciel sąsiedniej działki, złożył wniosek o wznowienie postępowania, twierdząc, że jest stroną postępowania, ponieważ jego działki stanowią drogę dojazdową do inwestycji i inwestycja będzie na nie oddziaływać. Starosta odmówił uchylenia decyzji, uznając, że D. C. nie jest stroną. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. D. C. złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym błędne ustalenie obszaru oddziaływania i brak przyznania mu statusu strony.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 5.07.2017 r. Zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego D. C. kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2018 r. sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego D. C. kwotę [...]zł ( słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Sygn. akt II SA/Kr [...]
UZASADNIENIE
W dniu 30.05.2016 r., po rozpatrzeniu wniosku Inwestora - E. J., Starosta [...] wydał decyzję Nr [...] znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego nr [...] z wewnętrzną instalacją gazu oraz z wewnętrzną linią zasilającą od budynku do skrzynki w linii ogrodzenia, dojście i dojazd oraz przyłącz kanalizacji deszczowej na działce nr [...] w miejscowości G., gm. W. W.. W treści decyzji organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji określił obszar oddziaływania obiektu, obejmujący działki nr: [...] w miejscowości G., gm. W. W.. Decyzja ta stała się ostateczna 14.06.2016 r. W postępowaniu organu I instancji, poprzedzającym wydanie ww. decyzji z 30.05.2016 r. D. C. nie brał udziału jako strona tego postępowania.
W dniu 2.08.2016 r. do organu I instancji wpłynął wniosek D. C., o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że D. C. jest właścicielem działki nr [...] i współwłaścicielem działek nr: [...], [...], [...] (w projekcie zagospodarowania terenu droga oznaczona jako j.z.u.)
Starosta [...] postanowieniem z 10.04.2017 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z 30.05.2016 r.,.
Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, decyzją Starosty [...] nr [...] z 5.07.2017 r. znak: [...] orzeczono o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z 30.05.2016 r. W decyzji tej, wydanej na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 i art. 145 § 1 pkt 4 kpa, stwierdzono, że D. C. - nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z 30.05.2016 r. ponieważ właściciele nieruchomości sąsiednich mimo, iż przysługuje im tytuł prawny do działek stanowiących drogę prywatną, to jednak nie są stronami w postępowaniu o wydanie decyzji pozwolenia na budowę w związku z faktem, iż nieruchomości te nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji.
Odwołanie złożył D. C. podnosząc argumenty odnoszące się do, zdaniem skarżącego, nieprawidłowych ustaleń dotyczących obszaru oddziaływania inwestycji oraz zarzuty dotyczące naruszenia przez organ I instancji przepisów kpa.
Wojewoda decyzją z 26.02.2018r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 Kpa oraz art. 80 i art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity z 2017, póz. 1332 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż przedmiotowa inwestycja dotyczy budowy budynku nr [...] (jednego z ośmiu planowanych budynków jednorodzinnych na działce nr [...]). Analiza akt sprawy wykazała, że działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej (ul. [...]) poprzez drogę gminną wewnętrzną (ul. [...]) oraz drogę dojazdową prywatną zlokalizowaną na działkach nr [...], [...], [...], [...]. Na podstawie treści ksiąg wieczystych ustalono, że Inwestor - E. J. jest współwłaścicielem ww. działek (dz. nr [...] udział: [...], KR1 [...]; dz. nr [...] udział:[...], [...]; dz. nr [...] udział: [...], KR1 [...]; dz. nr [...] udział: [...], [...]). Pozostali współwłaściciele tych działek to m.in. właściciele nieruchomości usytuowanych przy tej drodze po przeciwnej stronie w stosunku do inwestycji. Odnosząc się zarzutów odwołania, organ odwoławczy dokonując weryfikacji ustaleń organu I instancji stwierdził, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji został określony prawidłowo. Projekt budowlany nie obejmuje jakichkolwiek robót budowlanych poza granicami działki objętej inwestycją tj. działki nr [...].
Projektowana inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej, o którym mowa w § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 tj.)1, przez działki nr [...], [...], [...] i [...], które obecnie stanowią utwardzoną drogę wewnętrzną, do korzystania z której są uprawnieni wszyscy jej współwłaściciele bez względu na wielkość udziału, z ograniczeniem, że do takiego samego współdziałania jest uprawniony inny jej współwłaściciel. W wyniku realizacji inwestycji nie nastąpi zmiana zagospodarowania tych działek, zatem nie ma podstaw do uznania, że znajdują się one w obszarze oddziaływania przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Co do zarzutu wykonania robót budowlanych obejmujących realizację dojścia i dojazdu do budynku nr [...] (tj. rozbiórka ogrodzenia zlokalizowanego w granicy działek [...] i [...]) i wymogu uzyskania przez Inwestora zgody wszystkich współwłaścicieli działki nr [...] na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, w ocenie organu kwestia demontażu części ogrodzenia i usunięcia niektórych nasadzeń na działce (roboty te nie zostały wskazane w projekcie budowlanym ani w decyzji o pozwoleniu na budowę), której Inwestor jest współwłaścicielem i ma prawo do korzystania z niej w sposób w jaki korzystają z niej pozostali współwłaściciele tj. jako z drogi dojazdowej, nie świadczy o braku zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla przedmiotowej inwestycji, o którym mowa w § 14 ust. 1 warunków technicznych. Słusznie zatem wskazał organ I instancji, iż spory wynikające ze współposiadania i współkorzystania z nieruchomości są rozstrzygane na drodze postępowania cywilnego, natomiast organy administracji architektoniczno-budowlanej działają w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, który nie reguluje spraw z zakresu prawa cywilnego. Ewentualne roboty budowlane lub prace ziemne (nieobjęte przedmiotową inwestycją) związane z zapewnieniem nośności nawierzchni wjazdu z działki nr [...] na działkę nr [...], nie są przesłanką do przyznania wnioskodawcy statusu strony postępowania.
Ponadto obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji nie obejmuje działki wnioskodawcy ([...]). Projektowany budynek zlokalizowany jest w odległości ok. 9 m od budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Na podstawie wzajemnego usytuowania obu budynków oraz ich gabarytów, stwierdzono, że projektowana inwestycja nie wpływa na sposób zagospodarowania nieruchomości odwołującego.
Co do zarzutu, że inwestycja obejmuje niejeden budynek, lecz zespól 8 budynków jednorodzinnych i w istocie stanowi jedno zamierzenie budowlane, którego realizacja będzie skutkowała zintensyfikowaniem ruchu pojazdów po działce nr [...], w ocenie organu przedmiot niniejszego postępowania nie dotyczy planowanej budowy zespołu budynków, lecz odnosi się do sprawy zakończonej decyzją o pozwoleniu na budowę budynku nr [...], dlatego brak jest możliwości oceny innego, niż wskazany w projekcie budowlanym, zakresu inwestycji.
Samo subiektywne odczucie, że inwestycja oddziałuje na nieruchomość wnioskującego, nie jest wystarczające do uznania, iż nieruchomość ta jest usytuowana w obszarze oddziaływania danego przedsięwzięcia. Interes prawny musi istnieć obiektywnie, a nie odnosić się do subiektywnych odczuć. Wnioskodawca nie podał interesu prawnego, który wynika z ewentualnego zwiększenia ruchu samochodowego po terenie drogi wewnętrznej w związku z budową przedmiotowej inwestycji.
Co do podanego usytuowanie budynku nr [...] względem granicy z działką nr [...] i § 12 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych, organ odwoławczy stwierdził, że działka ta nie jest (co udowodniono wyżej) działką budowlaną, o której mowa w § 12 ust. 1 warunków technicznych, zatem nie zachodzi konieczność spełnienia wymogu o którym mowa w tym przepisie. Budynek odwołującego usytuowany na działce nr [...] zlokalizowany jest w odległości innej niż wskazana w § 12 ust. 1 pkt 1 warunków technicznych tj. w odległości ok. 2 m od granicy z działką nr [...].
Odnosząc się do zarzutów dotyczących braku zapewnienia przez działkę nr [...] przejezdności pojazdom straży pożarnej oraz braku jakichkolwiek miejsc parkingowych ogólnodostępnych dla ewentualnych gości, co spowoduje wykorzystanie działki nr [...] do parkowania pojazdów, wskazano, że w związku z niepotwierdzeniem się przesłanki do wznowienia postępowania, organ odwoławczy nie ma możliwości przystąpienia do merytorycznej oceny projektu budowalnego. Natomiast, w odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku możliwości równoczesnego bezkolizyjnego wyjazdu pojazdów z działek nr [...] i nr [...] na działkę nr [...] organ odwoławczy stwierdził, że ta kwestia nie jest przedmiotem badania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Ponadto, zasady ruchu pojazdów regulowane są innymi przepisami. Co do zarzutu naruszenia art. 78 § 1 kpa poprzez pominięcie milczeniem przez organ I instancji wniosków o przeprowadzenie dowodów w sprawie, wg organu analiza akt sprawy wykazała, że w aktach sprawy zalegają dokumenty, o których mowa w odwołaniu tj.: zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24.05.2015 r. oraz decyzje Starosty [...] z 14.05.2012 r., 6.07.2015 r., 3.03.2016 r. W ocenie organu odwoławczego dokumenty te świadczą jedynie o utrudnieniu w realizacji wykonania wjazdu z ul. [...] na działkę o nr [...] (powstałą z działki nr [...] - o której mowa w zaświadczeniu z 24.05.2015 r.) na podstawie decyzji z 14.05.2012 r. Z dokumentów tych nie wynika, iż D. C. winien posiadać przymiot strony we wznowionym postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, dlatego brak odniesienia się organu I instancji do tych dokumentów nie daje podstaw do uchylenia przedmiotowej decyzji.
D. C. wniósł na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie:
- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez:
a) błędne przyjęcie, że obszar oddziaływania inwestycji został ustalony prawidłowo przez organ l instancji, mimo iż w istocie taki obszar w ogóle nie został ustalony,
b) błędne przyjęcie, że nieruchomości stanowiące własność Skarżącego nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji,
c) brak wyjaśnienia kwestii zacienienia budynku Skarżącego przez budynek nr [...],
d) pominięcie okoliczności przemawiających za przyznaniem Skarżącemu statusu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku nr [...],
- art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, dlaczego organ II instancji uznał, że:
a) organ l instancji prawidłowo ustalił obszar oddziaływania inwestycji,
b) kwestie związane z obowiązkiem uzyskania przez inwestora zgody wszystkich współwłaścicieli działki nr [...] na wykonanie połączenia tej działki z działką nr [...] oraz na usunięcie ogrodzenie mogą być rozstrzygane jedynie na drodze postępowania cywilnego, w związku z czym nie mają żadnego znaczenia z punktu widzenia postępowania administracyjnego,
c) konieczność wykonania robót budowlanych związanych z realizacją połączenia działki nr [...] z działką nr [...] nie świadczy o posiadaniu przez Skarżącego przymiotu strony postępowania,
d) brak jest podstaw do oceny oddziaływania inwestycji składającej się z 8 budynków mieszkalnych jednorodzinnych,
e) działka nr [...] nie jest działką budowlaną, w związku z czym budynek nr [...] może zostać zlokalizowany w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z tą działką, a także poprzez całkowity brak odniesienia się do zarzutu Skarżącego dotyczącego braku wskazania przez organ l instancji przepisów, na podstawie których ustalono obszar oddziaływania inwestycji,
- art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, mimo iż organ II instancji powinien był uchylić decyzję organu l instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia z uwagi na fakt, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie,
- art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane oraz z § 12 ust. 1 pkt. 1, § 14 ust. 1 pkt. 1, § 15 ust. 1, § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz z art. 140 i art. 199 k.c. poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji błędne przyjęcie, że Skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu w sprawie zakończanej decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 30 maja 2016 r., albowiem nieruchomości stanowiące jego współwłasność nie znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu, którego dotyczyło pozwolenie na budowę,
- § 12 ust. 1 pkt. 1 ww rozporządzenia w zw. z art. 2 pkt. 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. póz. 1073, dalej: u.p.z.p.) poprzez błędną wykładnię, że działkę budowlaną stanowi jedynie taka działka, na której możliwe jest wybudowanie obiektu kubaturowego, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia przez organ II instancji, że usytuowanie budynku nr [...] w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z działką nr [...] nie narusza § 12 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż obszar oddziaływania będzie obejmował działkę nr [...] stanowiąca współwłasność skarżącego, która stanowi jedyny dojazd do terenu inwestycji, na której nadto będą musiały być przeprowadzone czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu – połączenie z działką nr [...] i usunięcie ogrodzenia. Starosta [...] w istocie nie wyznaczył obszaru oddziaływania inwestycji, bowiem część opisowa projektu zagospodarowania terenu (punkt 8./ Obszar oddziaływania obiektu) obejmuje wyłącznie analizę, które działki będą przesłaniane przez budynek nr [...]. Starosta [...] skupił się wyłącznie na oddziaływaniu wynikającym z jednego przepisu (§ 13 ust. 1 rozporządzenia). Ustalenia te zostały następnie zaakceptowane przez organy obu instancji we wznowionym postępowaniu. Wbrew twierdzeniu organu roboty polegające na usunięciu ogrodzenia zostały wskazane w projekcie budowlanym ponieważ dojście i dojazd do każdego z 8 budynków będzie się odbywać od zachodniej strony działki nr [...], natomiast wzdłuż całej zachodniej granicy przedmiotowej działki przebiega ogrodzenie (dowód - dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach postępowania administracyjnego). Zrealizowanie inwestycji wraz z dojściem i dojazdem będzie zatem niemożliwe bez usunięcia ogrodzenia. W związku z powyższym przyjęcie, że kwestia uzyskania przez inwestora zgody pozostałych współwłaścicieli działki nr [...] (w tym Skarżącego) na usunięcie ogrodzenia jest wyłącznie kwestią cywilnoprawną i nie ma znaczenia z punktu widzenia prawa do realizacji inwestycji oznacza, iż zdaniem organów uprawnienia właścicielskie Skarżącego mogą być zupełnie ignorowane w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, a organ może udzielić pozwolenia na budowę pomimo braku spełnienia wymagań określonych w § 14 rozporządzenia. Obszar oddziaływania będzie obejmował 8 budynków, a nie tylko budynek nr [...]. Podkreślono także kwestie usytuowania budynku nr [...] w odległości 1,21 m od działki nr [...], zarzucając, iż organy nie wykazały, aby ta działka nie miała charakteru działki budowlanej. Wskazano także na znaczne zwiększenie liczby pojazdów poruszających się po działkach dojazdowych, a także na utrudnienie bezkolizyjnego wjazdu z powodu szerokości działki nr [...] wynoszącej zaledwie 6m, w tym w zakresie pojazdów straży pożarnej.
Powołując się na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas przedstawioną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.
Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przez organ przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Kontrolowane postępowanie wznowieniowe dotyczy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Jak wynika z akt administracyjnych, a w szczególności projektu zagospodarowania terenu inwestycji, budynek ten jest jednym z 8 takich budynków, planowanych na tej samej działce, odnośnie których wydano odrębne decyzje o pozwoleniu na budowę.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 uPb, w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.
Przepis ten nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a odnośnie jego wykładni w orzecznictwie wyrażane są poglądy, że ustawodawca nawet w przypadku etapowania zamierzenia budowlanego przywiązuje wagę do oceny zgodności z prawem całego zamierzenia inwestycyjnego, a nie tylko poszczególnych jego etapów, a jego wolą było, aby w przypadku etapowania zamierzenia budowlanego ocena, czy zamierzenie to oddziałuje na usprawiedliwione interesy osób trzecich, dokonywana była z uwzględnieniem całego zamierzenia budowlanego, a nie tylko poszczególnych jego etapów, w związku z czym weryfikacja przedsięwzięcia do wydania pozwolenia na budowę musi w przypadku etapowania inwestycji uwzględnić uwarunkowania wynikające z projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego (wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 października 2016 r., LEX nr 2189782, II OSK [...]).
W wyroku NSA w Warszawie z dnia 7 maja 2014 r. (II OSK [...], LEX nr 1575546), wyrażony został pogląd, że w przypadku zamiaru etapowania inwestycji, inwestor ma obowiązek, przed przystąpieniem do pierwszego etapu, przedłożenia projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego, zaś organ architektoniczno - budowlany do jego zatwierdzenia (o ile jest zgodny z przepisami prawa). Decyzja, dotycząca pozwolenia na budowę każdego kolejnego etapu inwestycji, winna zatem obejmować jedynie projekt architektoniczno - budowlany obiektu (zespołu obiektów) objętego wnioskiem. Integralną częścią takiego pozwolenia budowlanego będzie wówczas ostateczna decyzja dotycząca pozwolenia na budowę I etapu, w części zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego. Takiej wykładni nie stoi na przeszkodzie treść art. 35 ust. 1 p.b.
W przedmiotowym wypadku inwestor przedłożył co prawda projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego, - a precyzyjnie się wyrażając jego fragmenty - albowiem jest on niekompletny i brak w nim obligatoryjnych elementów, które są istotne na płaszczyźnie niniejszego postępowania.
Wymogi formalne projektu zagospodarowania działki lub terenu określają przepisy art. 34 uPb oraz wydanego do niego wykonawczego Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (dalej: "rozporządzenie"). § 8 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową, jego ust. 2 określa szczegółowe wymagania co do części opisowej, natomiast ust. 3 szczegółowe wymagania części rysunkowej.
Zgodnie § 8 ust. 2 pkt. 1 rozporządzenia, część opisowa projektu zagospodarowania działki lub terenu powinna być sporządzona z uwzględnieniem § 7 i w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt budowlany, m.in. określać zakres całego zamierzenia.
Zgodnie z § 8 ust. 3 pkt. 2 rozporządzenia, część rysunkowa, powinna m.in. określać charakterystyczne wymiary i wzajemne odległości planowanych obiektów budowlanych w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich oraz rodzaj i zasięg uciążliwości.
Z powyższego wynika, że projekt zagospodarowania terenu inwestycji, w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt powinien zawierać m.in. rodzaj i zasięg uciążliwości związanych z całym zamierzeniem, a nie jego wyodrębnionym elementem.
W przedmiotowym wypadku, w projekcie zagospodarowania terenu inwestycji, brak jest informacji odnośnie rodzaju i zasięgu uciążliwości, czyli oddziaływania na sąsiednie działki, zamierzenia budowlanego jako całości. W szczególności brak w projekcie jakichkolwiek informacji, co do kwestii przesłaniania i zacieniania działek sąsiednich przez inwestycję jako całość.
Fakt istnienia tych braków, nie zwalnia jednak organu od uzupełnienia materiału dowodowego, w postępowaniu toczącym się po wznowieniu, w którym podmiot wnioskujący o wznowienie, powołuje się na okoliczność oddziaływania inwestycji na jego nieruchomości. Zaznaczyć też należy, że same rozważania organu w przedmiocie obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji, nie tylko że nie są oparte na kompletnym materiale dowodowym, to ponadto cechują się daleko posuniętą ogólnikowością. Natomiast konkluzja organu, że skarżącemu nie przysługuje w postępowaniu o pozwolenie na budowę przymiot strony, wyrażona została co najmniej przedwcześnie.
Dlatego w ponownym postępowaniu organ uzupełni materiał dowodowy, mający znaczenie dla oceny zakresu oddziaływania przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego jako całości i wnikliwie oceni zakres jego oddziaływania na wszystkich płaszczyznach, w szczególności związanych z treścią § 13, § 60, czy § 271 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 3 pkt. 20 prawa budowlanego, przy czym swoje rozważania organ powinien odnieść nie tylko do istniejącego budynku ale przede wszystkim do działki (działek) skarżącego i potencjalnych ograniczeń związanych m.in. z rozbudową istniejącego budynku mieszkalnego.
Wyjaśnienia też wymaga zakres wskazanego w projekcie (str. 36 projektu, pkt. 9 projektu zagospodarowania) obszaru oddziaływania samego budynku nr [...] na działkę budowlaną [...], na której znajduje się budynek mieszkalny skarżącego. Określając obszar oddziaływania budynku odnośnie działek nr: [...] i [...] projektant wskazał, że przesłanianie obejmuje 1,78m działki. Z tabeli nie wynika, czy przesłanianie we wskazanym zakresie dotyczy obu działek, czy też jednej i ewentualnie której z nich, ani też na jakiej podstawie projektant doszedł do takiej konkluzji. Podkreślić natomiast należy, że jeśli wskazane przesłanianie dotyczy działki nr [...], to przy takim założeniu jakiego dokonał organ odnośnie działek dojazdowych (tzn. że nie są to działki budowlane i w zw. z tym nie mają do nich zastosowania ograniczenia wynikające z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie), ewentualna rozbudowa na działce [...], w kierunku działki [...] napotykałaby ograniczenia związane z przesłanianiem przez budynek nr [...], czyli już z tego faktu, skarżącemu przysługiwałby status strony w przedmiotowym postępowaniu. Jak już jednak wskazano, powyższe wątpliwości wymagają weryfikacji przez organ, ponieważ informacje podane w projekcie, nie dają podstaw do dokonania w tym zakresie jednoznacznych ustaleń.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" oraz 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w/w ustawy, zasadzając na rzecz skarżącego [...] zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi, [...] zł. tytułem zastępstwa procesowego i [...] zł. tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło