II SA/Wa 341/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA Piotr Borowiecki, Stanisław Marek Pietras, , Protokolant specjalista Monika Gieroń, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi R.C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych - oddala skargę - Komendant Wojewódzki Policji w [...] na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576 z późn. zm.) i art. 268a Kpa w dniu [...] października 2017 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił R. C. wydania pozwolenia broni palną sportową myśliwskiej w ilości 4 sztuk. Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a Kpa oraz art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576 z późn. zm.), w dniu [...] grudnia 2017 r. wydał decyzję nr [...], która utrzymał w mocy powyżej określoną decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji, pozwolenia na broń nie wydaje się osobom z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej, uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych Przepisy te mają charakter obligatoryjny, a ustawodawca nie przewidział w takich przypadkach innego sposobu rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza, że organy Policji są zobowiązane do odmowy wydania żądanego pozwolenia na broń, gdyż to ustawodawca sam przyznał w takich przypadkach bezwzględne pierwszeństwo interesowi społecznemu przed słusznym interesem strony w posiadaniu tego prawa. Ostatecznym orzeczeniem lekarskim z dnia [...] października 2017 r. R. C. został uznany za osobę wymienioną w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji. R. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2017 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił w skardze, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art 6, art. 7, art. 75 i art. 80 K.p.a. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Stosownie do treści art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (D. U. z 2012 r., poz. 576 z późn zm.), osoba, która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń lub zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawia właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne wydane przez upoważnionych: lekarza i psychologa, stwierdzające, że nie należy ona do osób wymienionych w ust. 1 pkt 2 – 4 i potwierdzające, że może ona dysponować bronią, zaś w myśl art. 15 ust. 1 pkt 2), pozwolenia na broń nie wydaje się osobom z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej. Natomiast pkt 4 stanowi, że przedmiotowego pozwolenia nie wydaje się osobom uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych; W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący składając wniosek z dnia [...] lipca 2017 r. lipca 2015r. o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych w ilości 4 sztuk, przedstawił orzeczenie lekarskie z dnia [...] lipca 2017 r., że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2 – 4 ustawy o broni i amunicji i może dysponować bronią oraz orzeczenie psychologiczne z dnia [...] lipca 2017 r. stwierdzające, że nie należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o broni i amunicji. Zakres wymienionych wyżej badań lekarskich i psychologicznych, a także warunki i tryb odwoływania się od tych orzeczeń został określony w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 września 2000 r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających pozwolenie na broń, wydanym na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 15 ust. 7 ustawy o broni i amunicji. Orzeczenia lekarskie i psychologiczne wydane w oparciu o powyższe rozporządzenie stanowią podstawę do wydania przez właściwy organ Policji decyzji w sprawie udzielenia bądź cofnięcia pozwolenia na broń. W niniejszej sprawie takie właśnie orzeczenie psychologiczne stanowiło podstawę decyzji odmawiającej wydania skarżącemu pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Orzeczeniem lekarskim wydanym w dniu [...] października 2017 r. nr [...]wskutek odwołania wniesionego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] upoważniony lekarz stwierdził, że skarżący należy do osób wymienionych w art. 15 ust 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji. Jak natomiast stanowi § 8 ust. 9 ww. rozporządzenia, orzeczenie lekarskie lub psychologiczne wydane w trybie odwołania jest ostateczne. To zaś oznacza, że wydawane w wyniku rozpatrzenia odwołania orzeczenia mające ostateczny charakter są wiążące dla organów Policji prowadzących postępowanie w sprawie cofnięcia lub odmowy wydania pozwolenia na broń. Analizując powyższe należy stwierdzić, że celem przedstawionej regulacji prawnej jest ochrona interesu społecznego i wykluczenie sytuacji, w których pozwolenie na broń uzyskałaby osoba, która ze względu na stan zdrowia nie dysponowałaby nią w sposób bezpieczny dla ogółu obywateli i również dla siebie. To po pierwsze. Po drugie zaś, użycie w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o broni i amunicji kategorycznego sformułowania: "pozwolenia na broń nie wydaje się osobom" (...) oznacza, że organ Policji nie dysponuje w tym względzie żadnym luzem decyzyjnym i jest związany opinią lekarską. Należy ponadto dodać, że orzeczenie lekarskie wydane przez lekarza upoważnionego lekarza w rozumieniu ustawy i wspomnianego rozporządzenia, ma charakter opinii wydanej przez biegłego ustanowionego i działającego na podstawie przepisów szczególnych, tzn. przepisów cytowanego powyżej rozporządzenia. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem organu była – w ocenie Sądu – odmowa wydania pozwolenia na broń. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.