I GZ 424/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A] Sp. z o.o. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 405/18 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi [A] Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 września 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 405/18, odrzucił skargę [A] sp. z o.o. w Białobrzegach (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie płatności bezpośrednich. Orzekł też o zwrocie wpisu sądowego od skargi. Sąd za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. Zaskarżona decyzja, zawierająca pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, została prawidłowo doręczona skarżącej 21 marca 2018 r. Pismem z 23 kwietnia 2018 r. [A] sp. z o.o. w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. Zdaniem Sądu I instancji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jako wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o uznanie skargi za zasadną i zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wskazanie w uzasadnieniu, że skarga była przedwczesna ze względu na brak skutecznego doręczenia decyzji. Wniosła także o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Zdaniem wnoszącej zażalenie, Sąd I instancji pominął, iż zaskarżona decyzja nie została skierowana do spółki [A] sp. z o.o. w B., tylko do P. M., Prezesa Zarządu, na jego adres domowy, oraz do D. M., który nie był pełnomocnikiem spółki w sprawach dotyczących przyznania płatności. Wobec powyższego, doręczenie zaskarżonej decyzji nie było skuteczne wobec spółki, zaś termin do wniesienia skargi nie rozpoczął jeszcze biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji pominął istotne w tej sprawie okoliczności faktyczne dotyczące doręczenia zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji terminu do złożenia skargi, co skutkowało wadliwością zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż pierwotnie stroną postępowania administracyjnego była [P] s.c., która wystąpiła z wnioskiem o przyznanie płatności w tej sprawie. Wspólnikiem tej spółki cywilnej była m.in. [A] Sp. z o.o w B. Następnie, w związku z ogłoszeniem upadłości konsumenckiej wspólniczki ww. spółki cywilnej R. M. nastąpiło z mocy prawa rozwiązanie [P] s.c. Decyzją z [...] lipca 2016 r. organ I instancji orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie płatności bezpośrednich na rok 2009. Decyzję tę skierowano do D. M., reprezentującego [P] s.c. oraz do R. M., w imieniu której działa syndyk masy upadłości. Odwołanie od ww. decyzji złożyli: w imieniu [A] Sp. z o.o. w B. (wspólnika [P] s.c.) Prezes Zarządu P. M. oraz D. M. jako pełnomocnik wspólników [P] s.c. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Dyrektora Mazowieckiego Oddziału ARiMR orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając, że w związku z rozwiązaniem spółki cywilnej składającej wniosek o przyznanie płatności, w miejsce której nikt nie wstąpił do toczącego się postępowania, postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe. Skargę na tę decyzję wniosła [A] Sp. z o.o. w B. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 8/17, uchylił ww. decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego, stwierdzając, że organ I instancji prawidłowo uznał skarżącą spółkę oraz syndyka jako strony postępowania. Zdaniem WSA, skarżąca, jako jeden z byłych wspólników spółki cywilnej, jest stroną niniejszego postępowania w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.). Po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2016 r. Jako adresatów decyzji wskazano: P. M., D. M. oraz R. M., w imieniu której działa syndyk masy upadłości. Zatem decyzja ta ani nie była skierowana do [A] Spółki z o.o w B., ani też nie była jej doręczona. W związku z powyższym, odrzucenie przez Sąd I instancji skargi tej spółki na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako wniesionej z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., nie ma oparcia w przedstawionym powyżej stanie faktycznym sprawy. Jak słusznie podniósł autor zażalenia, data doręczenia decyzji P. M. na jego adres domowy nie rozpoczyna biegu terminu do wniesienia skargi przez spółkę, w której pełni on funkcję Prezesa Zarządu (por. post. NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 2769/14), skoro – jak wyżej wskazano – adresatem zaskarżonej decyzji nie była spółka. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji powinien dokonać szczegółowej analizy akt sprawy pod kątem tego, czy w świetle wyroku WSA w Warszawie z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 8/17, skarżąca spółka miała legitymację do wniesienia skargi w tej sprawie, a jeśli tak, to w jakim terminie powinna to uczynić, skoro decyzja nie została jej skutecznie doręczona. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania NSA nie orzekał z uwagi na brak podstaw prawnych do takiego rozstrzygnięcia w postępowaniu zażaleniowym.