I SA/Kr 315/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Przedsiębiorstwa C. Sp. z o. o. w K. z dnia 17 maja 2018r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2018r., sygn. akt I SA/Kr 315/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa C. Sp. z o. o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 5 lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej licytacji udziałów postanawia: odrzucić zażalenie. Przedsiębiorstwo C. Sp. z o. o. w K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 5 lutego 2018r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnej licytacji udziałów, w której sformułowano zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia a także o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, jako środka zaskarżenia nieprzysługującego na ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018r. WSA w Krakowie odrzucił ww. skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Na ww. postanowienie z dnia 24 kwietnia 2018r., strona skarżąca wniosła środek zaskarżenia w postaci zażalenia, a nie skargi kasacyjnej, która przysługiwała od ww. rozstrzygnięcia. Ww. zażalenie zostało wniesione nie przez profesjonalnego pełnomocnika, lecz zostało podpisane przez Prezesa Zarządu – M. C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie, jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z wyłączeniem postanowień o odrzuceniu skargi, o których mowa m.in. w art. 58 § 1 pkt 2 – 4 p.p.s.a. Zaskarżone przez stronę skarżącą, zażaleniem postanowienie tut. Sądu z dnia 24 kwietnia 2018r. zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a wobec tego – właściwym środkiem odwoławczym od niego była skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Z uwagi na to, że wniesiony przez stronę skarżącą, środek odwoławczy nie spełnia większości wymogów, przewidzianych dla skargi kasacyjnej, wymienionych w art. 174 – 176 p.p.s.a., w tym nie został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego, ale osobiście przez stronę skarżącą, która, jak wynika z akt sprawy, nie posiada uprawnień, o których mowa w art. 175 p.p.s.a., zatem nie może zostać uznany za skargę kasacyjną i jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu. Sąd dostrzega, że strona skarżąca działała w postępowaniu przed Sądem przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego D. S. (pełnomocnictwo znajduje się w aktach sądowych, s. 17). Ww. profesjonalnemu pełnomocnikowi, ekspediowano zaskarżone postanowienie z dnia 24 kwietnia 2018r. Z uwagi na fakt, że pełnomocnictwo to nie zostało wypowiedziane, doręczenie przedmiotowego postanowienia zostało prawidłowo skierowane do profesjonalnego pełnomocnika bez konieczności pouczania go o przysługującym środku odwoławczym. W ocenie Sądu, powyższe nie może wpłynąć na odmienną ocenę, niż ta wyrażona w uzasadnieniu niniejszego postanowienia. W świetle powyższego uznać należy, że wniesiony osobiście przez stronę skarżącą środek odwoławczy (zażalenie) nie może zostać uznany za skargę kasacyjną i jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.