I OZ 1124/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 592/18 o odrzuceniu skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2018 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie opatrzoną podpisem elektronicznym skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2018 r. Pismem z dnia 5 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 czerwca 2018 r. W wymaganym terminie 7 dni strona nie uzupełniła wskazanego braku formalnego, co skutkować musiało odrzuceniem jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący przedstawił argumentację na rzecz poglądu o dopuszczalności podpisywania pism wnoszonych do sądów administracyjnych bezpiecznym podpisem elektronicznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że skarga powinna czynić zadość pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, iż w uchwale składu 7 sędziów z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Termin wejścia w życie przepisów dopuszczających wnoszenie pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym drogą elektroniczną opatrzonych bezpiecznym podpisem elektronicznym ustalony został na dzień 31 maja 2019 r. (art. 2 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o zmianie ustawy o ewidencji ludności, ustawy o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw oraz ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego - Dz.U. z 2018 r., poz. 696). W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga K. J. wniesiona do Sądu I instancji w formie dokumentu elektronicznego była obarczona istotnym brakiem w postaci braku własnoręcznego podpisu. Z tego względu uzasadnione było wezwanie skarżącego do jego uzupełnienia. Ponieważ skarżący nie wykonał wezwania Sądu I instancji i w zakreślonym terminie nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, zaistniała podstawa do zastosowania sankcji odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo orzekł w kontrolowanym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.