II SA/Bd 514/18

WyrokWSA w Bydgoszczy2018-07-17

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski, Joanna Janiszewska-Ziołek, Leszek Tyliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. z powodu toczącego się już postępowania, jeśli akta sprawy nie zawierają dowodu na tożsamość obu postępowań?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organ nie wykazał istnienia uzasadnionej przyczyny do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Brak w aktach sprawy wniosku, który miał wszcząć postępowanie, oraz wątpliwości co do tożsamości spraw, uniemożliwiają stwierdzenie, że postępowanie nie może być wszczęte. Organ ponosi konsekwencje braku kompletnych akt, a sąd przyjmuje, że dysponował jedynie przedstawionymi dokumentami.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zasiłek celowy na odbudowę budynku mieszkalnego po nawałnicy. Burmistrz odmówił wszczęcia postępowania, wskazując, że postępowanie w tej samej sprawie już się toczy na skutek wcześniejszych wniosków skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61a § 1 k.p.a., twierdząc, że na każdy rodzaj pomocy należało składać odrębny wniosek.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza L.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant asystent sędziego Jacek Grzegorzewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza L. z [...] grudnia 2017 r., nr [...]. Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. nr [...] Burmistrz Ł., na podstawie art. 61a ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, zwanej w skrócie "k.p.a.") odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku skarżącego A. K. o zasiłek celowy na odbudowę budynku mieszkalnego w kwocie [...]zł z tytułu strat spowodowanych wichurą i nawałnicą, które miały miejsce w nocy z dnia 11 na [...] sierpnia 2017 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie, o które wszczęcia wnioskuje skarżący już się toczy. Mianowicie skarżący pismem z [...] września 2017 r. wniósł już o pomoc na remont mieszkania na kwotę [...]zł oraz zasiłku celowego, o którym mowa w art. 40 ust. 2 w kwocie [...]zł Aktualnie sprawa ta toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym na skutek odwołania skarżącego od decyzji Burmistrza z [...] listopada 2017 r. W zażaleniu (umieszczonym omyłkowo przez organ odwoławczy w aktach sprawy dotyczących decyzji SKO-4110/15/2018 – por. sprawa II SA/Bd 515/18) skarżący podniósł, że pomoc w formie zasiłku celowego na remont/odbudowę budynku gospodarczego, który uległ uszkodzeniu w wyniku zdarzenia noszącego znamiona klęski żywiołowej przyznawana jest do kwoty [...]zł, do kwoty [...]zł i do kwoty [...]zł. Zdaniem skarżącego chcąc otrzymać zasiłek na którąkolwiek z wymienionych kwot należy złożyć odrębny wniosek. Błędnym jest zatem rozumowanie, że złożenie jednego lub dwóch wniosków na ww. kwoty zastępuje pozostałe wnioski w sytuacji, gdy przedmiotem postępowania jest żądana jedna z opcji adekwatna do poniesionych strat w uszkodzeniu budynku, a nie same straty, których wystąpienie z urzędu powoduje przyznanie jednej z ww. kwot. W wyniku rozpatrzenia zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] lutego 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Kolegium, podobnie jak organ I instancji ustaliło, że w sprawie o wszczęcie którego wniosku skarżący już się toczy. Wnioskiem z [...] września 2017 r. skarżący zwrócił się o pomoc na remont budynku mieszkalnego w kwocie [...]zł oraz zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego w kwocie [...]zł. Organ I instancji odmówił skarżącemu przyznania zasiłku celowego w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na remont budynku mieszkalnego (decyzja z [...] listopada 2017 r. nr [...]) oraz odmówił przyznania zasiłku celowego na ten sam budynek mieszkalny w kwocie [...]zł (decyzja z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]). Skarżący złożył odwołania od ww. decyzji, a więc sprawa jest w toku. Sytuacja gdy w tej samej sprawie toczy się już postępowanie administracyjne wypełnia zdaniem Kolegium określoną w art. 61a § 1 k.p.a. przesłankę zaistnienia "innej uzasadnionej przyczyny" z powodu której postępowanie nie może być wszczęte, zobowiązującą organ do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Kolegium nie zgodziło się ze skarżącym, że wniosek o przyznanie pomocy w kwocie [...]zł jest odrębnym wnioskiem, dla którego należy przeprowadzić postępowanie. Kolegium podniosło ponadto, że kwoty pomocy z rezerwy celowej budżetu państwa określone w Zasadach udzielania środków rezerwy budżetu państwa na przeciwdziałania i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej zatwierdzone przez Ministra Administracji i Spraw Wewnętrznych [...] sierpnia 2017 r. (pismo znak: [...]) zmienione w dniu [...] sierpnia 2017 r. (pismo znak: [...]) nie oznaczają, że poszkodowany może składać wnioski dotyczące jednego budynku, osobno na wymienione w tych zasadach kwoty tj. 6 tys. zł, 20 tys. zł czy 200 tys. zł. Powyższe kwoty służą jedynie do ustalenia rozmiaru pomocy finansowej, jaka może być przyznana stronie w związku z poniesionymi na skutek nawałnicy stratami. W skardze do sądu administracyjnego A. K. wniósł o uchylenie postanowienia Kolegium oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji zarzucając, że zostały wydane z naruszeniem art. 61a § 1 k.p.a. Skarżący podtrzymał prezentowane w postępowaniu administracyjnym stanowisko, że na każdy z przewidzianych rodzajów pomocy tj. pomoc do 6 tys. zł, do 20 tys. zł i do 200 tys. zł należało składać odrębny wniosek, który winien być rozpatrzony w ramach odrębnej sprawy. Skarżący zwrócił uwagę, że takie zróżnicowanie rodzajów pomocy przewidują powołane przez organ "Zasady ...". Wskazał także, że przyznając pomoc do 6 tys. zł organ nie powołuje inspektorów nadzoru budowlanego do oszacowania strat, tylko samodzielnie ocenia te straty, a gdy są one wielokrotnie wyższe od kwoty [...]tys. zł, przyznaje tę kwotę i kończy postępowanie. Chcąc uzyskać pomoc wyższą od kwoty [...]tys. zł należy złożyć następny wniosek o kwotę pomocy do 20 tys. zł, a gdy i ta jest niewystarczająca, należy zwrócić się o pomoc do kwoty [...]tys. zł. Powołane przez organ "Zasady ..." dla każdego z postępowań, w zależności od żądanej kwoty, przewidują inne procedury i wymagają spełnienia innych warunków. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 61 § 1 k.p.a postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Zgodnie zaś z art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Pojęcie "innych uzasadnionych przyczyn", z powodu których postępowanie nie może być wszczęte należy utożsamić z okolicznościami, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, w której prowadzone jest już postępowanie. Takie też stanowisko słusznie przyjęło Kolegium w zaskarżonym postanowieniu. Koniecznym warunkiem wydania postanowienia w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. jest stwierdzenie tożsamości pomiędzy już toczącą się sprawą oraz sprawą, która miałby być wszczęta zgodnie z nowym wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego. Tożsamość spraw wyraża się w tożsamości podmiotowej, przedmiotowej oraz podstawy faktycznej i prawnej żądania, jak też niezmienionego stanu prawnego i faktycznego sprawy nowej oraz poprzedniej tj. już toczącej się. Stwierdzenie takiej tożsamości wymaga zatem co najmniej zestawienia treści nowego wniosku z wnioskiem, który wszczął już toczące się postępowanie. Porównanie to winno mieć oparcie w treści akt organu. W tym miejscu należy podkreślić, że jak wynika z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Stosownie do art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. W przypadku braku wypełnienia przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 k.p.a. tj. obowiązku przekazania skargi oraz kompletnych i uporządkowanych akt sąd może – na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.), a jeżeli pomimo wymierzenia grzywny organ nadal nie przekazał sądowi skargi – sąd, na żądanie skarżącego, może rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). Wynika z powyższego, że sąd administracyjny orzeka na podstawie przedstawionych mu akt administracyjnych. Dbanie o to, aby owe akta były kompletne i uporządkowane jest obowiązkiem organu. Zatem to organ ponosi konsekwencje braku przedstawienia kompletnych akt sprawy, wyrażające się w szczególności w tym, że sąd jest zobowiązany przyjąć, że organ wydając zaskarżony akt dysponował tylko takimi dokumentami, jakie przedstawiono sądowi wraz ze skargą. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w przedstawionych Sądowi aktach administracyjnych brak jest wniosku skarżącego z dnia [...] września 2017 r., na który Kolegium się powołuje, a który jakoby wszczął postępowanie w sprawie tożsamej ze sprawą, jakiej dotyczy obecny wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2017 r. Co więcej wątpliwe jest twierdzenie organu o tożsamości spraw (z wniosku z września i z wniosku z grudnia 2017 r.) ze względu na odnoszenie się do tego samego stanu faktycznego (uszkodzenia tego samego budynku) skoro toczą się już dwa inne postępowania dotyczące przyznania zasiłku celowego w związku z tym samym, wyżej wskazanych faktem (uszkodzeniem tego samego budynku). Nie wiadomo bowiem, czy poza ww. elementem faktycznym, wspólnym dla toczących się postępowań oraz sprawy z obecnie złożonego wniosku, nie istnieje element wykluczający tożsamość spraw np. odmienny cel czy zakres udzielanej pomocy, który mógł być następstwem przyjętych przez organ zasad rozdzielania środków pomocowych, zawartych w powoływanych przez strony "Zasadach udzielania środków rezerwy budżetu państwa na przeciwdziałania i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, pomocy finansowej w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, poszkodowanych w wyniku zdarzeń noszących znamiona klęski żywiołowej" – których także brak w aktach sprawy. Ze względu na powyższe naruszenie art. 61a § 1 k.p.a. poprzez brak wykazania uzasadnionej przyczyny wykluczającej możliwość wszczęcia nowego postępowania (tj. brak wykazania, że toczy się już sprawa tożsama ze sprawą o której wszczęcie wnioskował skarżący we wniosku z dnia [...] grudnia 2017 r.) – Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W ponownym postępowaniu organ winien rozstrzygnąć kwestię możliwości wszczęcia postępowania, po uzupełnieniu akt sprawy, stosownie do powyższego stanowiska Sądu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło