II SA/Łd 345/18

Dnia 18 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: - zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...] po rozpoznaniu odwołania J. K., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], po rozpoznaniu wniosku A. P., ustalił warunki zabudowy dla planowanej w Ł. przy ul. A (na działkach nr ewid. 406/4, 406/5 oraz na fragmentach działek drogowych nr ewid. 398/24, 398/27 znajdujących się w obrębie [...]), inwestycji polegającej na: budowie zespołu budynków o funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej w zabudowie szeregowej z garażami, urządzeniami budowlanymi oraz zjazdem z ulicy A. Organ ustalił wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek o nr ewid. 406/4 i 406/5 na poziomie od 0,15 do 0,20. Szerokość elewacji frontowej zespołu budynków od strony projektowanego zjazdu z ul. A organ określił w przedziale od 13,5 m do 27,5 m, a wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu i attyki od 6 m do 9,6 m. Natomiast kształtując geometrię dachu organ określił, iż dach powinien być wielospadowy, o pochyleniu – zgodnie z wnioskiem – od 20° do 35°, wysokości kalenicy budynku od 7,2 m do 11,5 m, a główne kalenice dachu powinny być równoległe, prostopadłe do wschodniej granicy działki nr ewid. 406/5 w obrębie [...]. Kwestionując powyższą decyzję odwołanie wniósł J. K., który wskazał na naruszenie art. 61 ust 1 pkt 1 u.p.z.p., bowiem w obszarze analizowanym nie ma działki, która pozwalałaby stwierdzić kontynuacje funkcji zabudowy szeregowej, zatem nie można twierdzić, że spełniona jest przesłanka zasady dobrego sąsiedztwa. Ponadto w dokumentach istnieje jedynie oświadczenie strony o warunkach przyłączenia do sieci gazowej obiektu na działce nr ewid. 408/7, a nie ma mowy o obiektach na działkach nr ewid. 406/4 i 406/5. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu odwołania, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i przedstawiwszy treść regulacji prawnych wskazał, że w sprawie przeprowadzono analizę architektoniczną – tekstową, wykonaną przez uprawnioną osobę w zakresie cech i funkcji terenu oraz sporządzono załącznik graficzny przedstawiający obszar analizowany, wokół działki, na której ma być zlokalizowana inwestycja, w wielkości wymaganej na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588, dalej jako: "rozporządzenie"), tj. trzykrotność szerokości frontu działki, czyli w sprawie 3 x 93 m = 280 m. W granicach obszaru analizy – jak podkreśliło Kolegium – występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego do wniosku załączono kopie umów z gestorami sieci w zakresie dostaw mediów z sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i sieci gazowej. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wnioskowana inwestycja spełnia wszystkie warunki, bowiem zabudowa istniejąca na sąsiednich działkach dostępnych z tej samej drogi publicznej niewątpliwie kontynuuje funkcję istniejącą w obszarze analizowanym i pozwala na ustalenie wymagań dla nowej, planowanej zabudowy. Nadto jak wykazało przeprowadzone przez Prezydenta Miasta postępowanie, inwestycja spełnia również pozostałe z przesłanek określonych w treści art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p. Kolegium stwierdziło, że analiza urbanistyczna, stanowiąca podstawę do ustalenia, czy wnioskowana inwestycja odpowiada wymogom określonym w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., została sporządzona prawidłowo, zaś jej wyniki pozwoliły na przyjęcie określonych w decyzji parametrów projektowanej zabudowy w odniesieniu do zabudowy istniejącej na działkach sąsiednich w zakresie gabarytów, formy architektonicznej, usytuowania linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. SKO szeroko uzasadniło wniosek, że planowana inwestycja spełnia przesłankę zachowania ładu przestrzennego, jak i zasadę kontynuacji funkcji. Zabudowa jednorodzinna w zabudowie szeregowej bezsprzecznie jest zgodna z funkcjami występującymi na obszarze analizowanym. W dalszej części uzasadnienia Kolegium odniosło się do ustalonych parametrów zabudowy. I tak m.in. Kolegium wyjaśniło, że ustalona przez organ I instancji szerokość elewacji frontowej zespołu budynków od strony ulicy A w wielkościach od 6 do 13,2 m (przy średniej w obszarze analizowanym 13 m) pozostaje w zgodzie z treścią § 6 ust.2 rozporządzenia oraz umożliwia zachowanie ładu przestrzennego" W skardze na powyższą decyzję J. K. wskazał na naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, w tym m.in. na naruszenie § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia w zw. z art. 61 ust. 1 i 6 u.p.z.p. poprzez wyznaczenie szerokości elewacji frontowej dla nowej zabudowy z odstąpieniem od średniej szerokości elewacji frontowych istniejącej zabudowy z tolerancją wykraczającą ponad 20% bez odpowiedniego uzasadnienia tej decyzji a dodatkowo ustalenie jej przez Kolegium w sposób odmienny niż Prezydent Miasta mimo, iż Kolegium jak wynika z uzasadnienia uznało decyzję Prezydenta Miasta za prawidłową, co nasuwa dodatkowe wątpliwości, co do prawidłowości ustalenia wskaźników oraz wątpliwości co do ostatecznie obowiązujących na podstawie wydanych decyzji wartości; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi. Zaskarżona decyzja została sprostowana postanowieniem SKO z dnia [...], utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [...]. Sprostowaniem objęto wyjaśnienia organu odwoławczego w zakresie ustaleń i oceny przyjętej przez organ I instancji szerokości elewacji frontowej. W sprostowaniu organ odwoławczy powołał już prawidłowo ustalenia organu I instancji odnośnie wskaźnika szerokości elewacji frontowej, prostując, iż w analizowanym terenie wskaźnik ten wynosi od 6 do 27,5 m i przyjął ten wskaźnik w granicach od 13,5 m do 27,5 m. SKO ponownie oceniło, że przyjęta przez Prezydenta Miasta Ł. wielkość wskaźnika odpowiada unormowaniu § 6 ust.2 rozporządzenia oraz umożliwia zachowanie ładu przestrzennego. J. K. złożył skargę na powyższe postanowienie SKO, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 622/18. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie sądu zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do dyspozycji tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od zakończenia (...) innego postępowania sądowoadministracyjnego. Z taką sytuacją mamy d czynienia w rozpoznawanej sprawie. Kontroli sądu poddana zostało postępowanie w sprawie warunków zabudowy, w toku którego ustalono warunki zabudowy dla inwestycji, określając m.in. parametry planowanej zabudowy. Skarżący kwestionuje m.in. sposób określenia jednego z parametrów – szerokości elewacji frontowej, wskazując, że Kolegium oceniło inną wielkość tego parametru, niż ustalona w decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji wyjaśniono, że przyjęta przez Prezydenta wielkość 6 – 13 metrów odpowiada przepisom i zapewnia zachowanie ładu przestrzennego. Dopiero w postanowieniu o sprostowaniu tego fragmentu decyzji (uzasadnienia) Kolegium powołało właściwe wskaźniki, tj te, które przyjął organ I instancji. Jednakże postanowienie o sprostowaniu decyzji zostało poddane kontroli sądu, skarga oczekuje obecnie na uzupełnienie braków formalnych. W tej sytuacji celowe jest zawieszenie postępowania w sprawie dotyczącej decyzji merytorycznej. Do czasu prawomocnego rozpoznania skargi na postanowienie o sprostowaniu decyzji nie jest bowiem możliwa pełna weryfikacja zarzutów skarżącego, zwłaszcza co o przyjętych parametrów nowej zabudowy. Z uwagi na powyższe sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 1 pt 1 p.p.s.a. a.tp.