II OZ 585/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...]z siedzibą w [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2603/17 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...]z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2603/17, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Stowarzyszenie [...]z siedzibą w [...] do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., znak [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zażaleniem Stowarzyszenie [...]z siedzibą w [...] zaskarżyło powyższe zarządzenie w całości wnosząc o jego uchylenie, sprostowanie i uzupełnienie oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia Stowarzyszenia z wpisu sądowego i ustanowienie pełnomocnika prawnego z urzędu. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że zaskarżone zarządzenie zawiera błąd formalno-prawny polegający na braku określenia, że postępowanie dotyczy inwestycji budowy turbin wiatrowych na terenie Gminy [...]. Ponadto postępowanie w zakresie prawa pomocy nie zostało prawomocnie zakończone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy – wezwał wnoszące skargę Stowarzyszenie do uiszczenia od niej wpisu sądowego. Prawidłowo została również określona wysokość należnego wpisu w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221., poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. Przedmiot niniejszej skargi stanowi bowiem postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., którym organ ten stwierdził niedopuszczalność zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2017 r. zawieszające postępowanie w sprawie zmiany decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2016 r. nr [...]. Jest to zatem sprawa, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa. Podkreślenia wymaga ponadto, że skarżące Stowarzyszenie, pomimo złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie zostało zwolnione z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał bowiem w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2018 r. odmawiające przyznania Stowarzyszeniu prawa pomocy w ww. zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł też podstaw do sprostowania zaskarżonego zarządzenia w zakresie wskazanym w zażaleniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.