II OZ 1137/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 395/18 o odrzuceniu skargi P.T. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 395/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę P.T. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie wymeldowania. Przyczyną odrzucenia skargi było nieusunięcie przez skarżącego braków fiskalnych skargi, mimo wezwania w tym zakresie. Wezwanie do usunięcia omawianego braku zostało skarżącemu doręczone przez "awizo" w dniu 3 lipca 2018r., a ustawowy termin siedmiu dni upłynął bezskutecznie. Jako podstawę prawną odrzucenia skargi Sąd podał przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, podnosząc, że nie był w stanie fizycznie odebrać pisma, gdyż w okresie jego doręczenia przebywał za granicą kraju, gdzie załatwiał swoje sprawy osobiste i zawodowe. Po powrocie przebywał na południu Polski celem znalezienia pracy, a w dniach od 11 do 28 sierpnia 2018 r. ponownie przebywał poza granicami kraju. Mając na uwadze powyższe skarżący podniósł, że z przyczyn od niego niezależnych nie mógł dopełnić formalności. Pismem z dnia 7 września 2018 r. Z.T. wniósł o oddalenie zażalenia na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2018 r. o odrzuceniu skargi . Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem – w przypadku skargi – jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, mimo wezwania w tym zakresie. Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło, w trybie art. 73 p.p.s.a., w dniu 3 lipca 2018r. Ustawowy termin siedmiu dni, rozpoczynający swój bieg od daty uznania korespondencji za doręczoną, upłynął bezskutecznie. W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zaszła podstawa do odrzucenia skargi. Natomiast argumenty zażalenia, które zmierzają do wykazania, że skarżący z przyczyn od siebie niezależnych nie mógł odebrać korespondencji, nie podważają prawidłowości zaskarżonego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.