III SA/Wr 358/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.T. na czynność Burmistrza Miasta B. z dnia [...] r. w przedmiocie korekty informacji o podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli, postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy B. ogłoszona została, sporządzona w dniu [...] r., korekta Informacji z dnia [...] r. o podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli w Gminie B. wraz z informacją o statystycznej liczbie dzieci w przedszkolach Gminy B. K. T. wniosła skargę na opisaną wyżej czynność. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem skargi jest czynność Burmistrza, o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w Biuletynie Informacji Publicznej jednostki samorządu terytorialnego, która udziela dotacji, o których mowa w art. 16-21, art. 25 i art. 28, ogłasza się informację o: podstawowej kwocie dotacji, o której mowa w art. 12, oraz jej aktualizacji dokonywanej na podstawie art. 44 ust. 1. Zakwestionowana czynność - w ocenie Sądu - nie stanowi czynności materialno-technicznej, mieszczącej się w zakresie kontroli sądów administracyjnych, a zatem skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. przez orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tj. decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Analiza art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że podlegająca kontroli sądu czynność musi spełniać następujące warunki: a) musi być czynnością z zakresu administracji publicznej; b) musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z prawa; oraz c) czynność ta nie może być podjęta w ramach postępowań administracyjnych (nie może mieć charakteru czynności procesowej). Podkreślić przy tym należy, że dana czynność powinna być w sposób oczywisty skierowana do indywidualnie oznaczonego adresata. W przeciwnym wypadku nie można jej uznać za administrowanie, czyli władcze rozstrzyganie w sferze praw i obowiązków jednostki. Zestawiając te wymogi z charakterem zaskarżonej czynności, o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, stwierdzić należy, że nie spełnia ona wymogu określonego w pkt b), albowiem nie jest ona skierowana wobec sfery indywidualnych praw i obowiązków określonego odbiorcy. Co prawda wskazuje na wysokość kwoty dotacji przysługującej przedszkolom na terenie Gminy B., jednak informuje o tym w sposób ogólny, bez odniesienia się do poszczególnych podmiotów. Nie można zatem w żaden sposób stwierdzić, że nastąpiło w jej drodze władcze rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach osób prowadzących przedszkola. Zatem - w obecnym stanie prawnym - nie ma podstaw aby czynność określoną w art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych uznać za czynność materialno-techniczną, podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec powyższego skargę należało - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – odrzucić, jako nienależącą do właściwości sądów administracyjnych.