I SA/Wa 1311/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w [...] na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia postępowania rozpoznawczego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Warszawie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], wydane w przedmiocie ustanowienia zabezpieczenia postępowania rozpoznawczego przed Komisją do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich w sprawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], dotyczącej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], poprzez ustanowienie zakazu zbywania lub obciążania nieruchomości stanowiącej działkę ewid. nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] przez Sąd Rejonowy dla [...]. W odpowiedzi na skargę Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich wniosła o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, ewentualnie o jej oddalenie, z uwagi na jej bezzasadność, zgodnie z art. 151 ppsa. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie, wydane na podstawie art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 718 ze zm.), którym zabezpieczone zostało postępowanie rozpoznawcze przed Komisją do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich w sprawie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], poprzez ustanowienie zakazu zbywania lub obciążania nieruchomości stanowiącej działkę ewid. nr [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] przez Sąd Rejonowy dla [...]. Zgodnie z powołanym art. 23 ust. 1 i 2 jeżeli jest to niezbędne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, Komisja może, w drodze postanowienia, nakazać wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu rozpoznawczym, a w przypadku decyzji, która nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych, także ustanowić zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości. Wpis wywołuje skutek ostrzeżenia, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2016 r. poz. 790, z późn. zm.). Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stanowi, z chwilą wydania, podstawę wpisu w księdze wieczystej (ust. 2 ww art.). Mając na uwadze treść ww. przepisów art. 3 § 2 -3 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że orzeczenie oparte na powołanym art. 23 ustawy nie jest postanowieniem, wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 4 powołanej ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa postanowienia Komisji są ostateczne. Orzeczenie to nie kończy też postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Nie zostało ono również wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Jest to rozstrzygnięcie incydentalne, którego celem jest zabezpieczenie prawidłowego toku administracyjnego postępowania rozpoznawczego, prowadzonego przed organem administracji. Nie przysługuje więc na kwestionowane rozstrzygnięcie skarga do sądu administracyjnego. Przedmiotowa skarga podlega zatem odrzuceniu. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.