I SA/Łd 303/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-08-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Tarno
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie podatkowej przekracza 3.500.000 zł, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinny być ustalane na podstawie § 8 pkt 3 czy § 8 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu?Ratio decidendi
Zażalenie pełnomocnika z urzędu na postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest uzasadnione. Sąd pierwszej instancji błędnie zastosował § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zamiast § 8 pkt 8 tego rozporządzenia, który powinien być zastosowany ze względu na wysoką wartość przedmiotu zaskarżenia (ponad 3.500.000 zł). W związku z tym, postanowienie sądu pierwszej instancji zostało uchylone, a koszty pomocy prawnej przyznane w wyższej kwocie.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi dotyczącą zobowiązań podatkowych VAT za 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 12 lipca 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał pełnomocnikowi z urzędu koszty pomocy prawnej w kwocie 600 zł. Pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie dotyczące kosztów, zarzucając naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 303/18 i przyznano wyższe koszty nieopłaconej pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 23 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika z urzędu adwokata M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 303/18 w sprawie ze skargi Ł. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku nr UNP:[...] w przedmiocie: określenia zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług oraz nadwyżek podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2012 r. oraz obowiązku zapłaty podatku wynikającego z wystawionych faktur VAT p o s t a n a w i a: 1. uchylić postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 303/18; 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. K. kwotę 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi Ł. A. wyrokiem z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Łd 303/18 w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz w pkt 2 przyznał i nakazał wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. K. kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu.
Pismem z dnia 8 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 powyższego wyroku. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714) w sytuacji, gdy zastosowanie powinien znaleźć przepis § 8 pkt 8 ww. rozporządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zażalenie jest uzasadnione.
W myśl art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. wartość przedmiotu zaskarżenia zamykała się w kwocie 3.507.608 zł.
Skarżącemu postanowieniem referendarza sądowego z 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SO/Łd 2/17 zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W niniejszej sprawie Sąd natomiast błędnie przyjął za podstawę prawną ustalenia kosztów zastępstwa procesowego § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu podczas gdy w sprawie – z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia - powinien znaleźć zastosowanie § 8 pkt 8 ww. rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. oraz § 21 pkt 1 lit a) w zw. z § 8 pkt 8 ww. rozporządzenia postanowił jak w sentencji.
Ake.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło