IV SA/Wa 2215/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-05

Skład orzekający: Anita Wielopolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o braku możliwości wzruszenia postanowień planu w ramach składanych zastrzeżeń jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o braku możliwości wzruszenia postanowień planu w ramach składanych zastrzeżeń nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA. Skoro nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli zastrzeżenia do uproszczonego planu urządzenia lasu dotyczące swojej nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Starosta C. pismem z lipca 2017 r. poinformował o braku możliwości wzruszenia postanowień planu. Po dalszych czynnościach, w tym decyzji SKO i wyroku WSA, skarżący wnieśli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a następnie o rozpatrzenie sprawy w trybie wniosku o zmianę planu. Starosta podtrzymał swoje stanowisko w piśmie z czerwca 2018 r. Na to ostatnie pismo Starosty skarżący wnieśli skargę do WSA.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i I. K. na pismo Starosty C. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zastrzeżeń do uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 czerwca 2017 r. I. K. i P. B. złożyli do Starosty C. wniosek/zastrzeżenie do uproszczonego planu urządzenia lasu wsi U. gm. C. w stosunku do działki o nr ew. [...], wpisanej do rejestru zabytków – zespół podworski o pow. 4,46 ha, stanowiącej ich własność. Wskazali, że brak jest podstaw do utworzenia dla tego teren uproszczonego planu urządzenia lasu, gdyż ich nieruchomość nie spełnia wymogów ustawowych – grunt nie przekracza pow. 10 ha i jest zespołem podworskim wpisanym do rejestru zabytków. Starosta C. wystosował do skarżących pismo z 10 lipca 2017 r., w którym opisał przebieg procedury związanej z ustaleniami w zakresie planu, wskazując brak możliwości wzruszenia postanowień tego planu w ramach składanych zastrzeżeń. Odwołanie od tego pisma wnieśli skarżący wskazując, że pismo to należy traktować jako decyzję administracyjną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z [...] sierpnia 2017 r. umorzyło postępowanie odwoławcze, w której stwierdziło, że nie można potraktować pisma Starosty C. z [...] lipca 2017 r., jako decyzji administracyjnej, bo taka nie mogła być wydana. Decyzja ta stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2550/17. Od tego wyroku wniesiona została skarga kasacyjna, a więc wyrok ten jeszcze nie uzyskał waloru prawomocności. Następnie w dniu 23 maja 2018 r. skarżący, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Starosty C. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uproszczonego planu urządzenia lasu wsi U. z dnia 27 grudnia 2010 r. w zakresie działki nr [...], wpisanej do rejestru zabytków – zespół podworski o pow. 4,46 ha. W odpowiedzi na to wezwanie Starosta wystosował do skarżących pismo z 5 czerwca 2018 r., w którym poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko w powyższej sprawie wyrażone w piśmie z [...] lipca 2017 r. Następnie w piśmie z 4 czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżących, w uzupełnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie art. 23 ustawy o lasach, tj. jako wniosku o zmianę uproszczonego planu urządzenia lasu. Starosta C. w piśmie z 12 czerwca 2018 r. nr [...] poinformował, że swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie określił w piśmie z 10 lipca 2017 r. i następnie potwierdził to stanowisko w piśmie z 5 czerwca 2018 r. Na powyższe pismo Starosty z 12 czerwca 2018 r. A. B. i I. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotowa skarga wniesiona została na pismo organu informujące o braku możliwości wzruszenia postanowień planu w ramach składanych zastrzeżeń, które to pismo nie jest aktem administracyjnym w rozumieniu art. 3 § 2 powołanej ustawy, zatem wniesiona skarga nie dotyczy rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga ta nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Z treści tego przepisu wynika bowiem, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04, LEX nr 125767). W konsekwencji, skoro zaskarżone pismo nie stanowi żadnego z aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, to skarga nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło