IV SAB/Wa 364/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] czerwca 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga V. P., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpatrzeniu odwołania skarżącego wniesionego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] odmawiającej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2018 r. Sąd wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżącego do udzielenia informacji w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem powyższej skargi na bezczynność skarżący występował do Szefa Urzędu – w trybie art. 37 § 1 kpa w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. – z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i nadesłanie odpisu tegoż wezwania z adnotacją organu wskazującą na datę jego złożenia. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił w piśmie z [...] sierpnia 2018 r., że "w dniu [...] lutego 2017 r." wystosował "Ponaglenie", które "wpłynęło do urzędu w dniu [...] lutego 2017 r.", organ zaś zakwalifikował je jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powyższej ustawy. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany w przepisie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten aktualnie stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); względnie jeżeli 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z treści zaś art. 37 § 3 wynika, że ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; względnie 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Powyższe brzmienie art. 37 § 1 kpa obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). W art. 16 ustawy zmieniającej ustawodawca postanowił jednakże, że do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Okoliczność ta jest o tyle istotna dla niniejszej sprawy, że przedmiotowe administracyjne postępowanie odwoławcze zostało zainicjowane odwołaniem skarżącego z dnia [...] października 2016 r. Oznacza to, że w prowadzonym w sprawie administracyjnym postępowaniu odwoławczym znaleźć winny zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Szefem Urzędu do Spraw Cudzoziemców skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność tego organu, zobowiązany był wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże skarżący tego nie uczynił. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zamiast wezwania do usunięcia naruszenia prawa profesjonalny pełnomocnik skarżącego wniósł ponaglenie w dniu [...] lutego 2018 r. (dowód: data stempla placówki pocztowej uwidoczniona na kopercie, w której nadano przedmiotowe ponaglenie, k. 2 akt administracyjnych organu odwoławczego), opatrzone datą "[...] lutego 2017 r.", które wpłynęło do organu w dniu [...] lutego 2018 r. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że pismo zatytułowane "Ponaglenie" wniesione zostało w 2018 roku, a nie w lutym 2017 r. – jak profesjonalny pełnomocnik chciał świadomie wprowadzić Sąd w błąd, przekonując w piśmie z [...] sierpnia 2018 r., że ponaglenie z dnia [...] lutego 2017 r. zostało wystosowane i wpłynęło do organu w lutym 2017 r. – i nie stanowi o wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 kpa w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zauważyć także należy, że niniejsza sprawa jest już drugą sprawą wniesioną przez wymienionego skarżącego na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpatrzeniu odwołania wniesionego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] odmawiającej cudzoziemcowi udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, w której skarga również została odrzucona przez Sąd postanowieniem z 27 marca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 510/17 z powodu niewezwania Szefa Urzędu, przed wniesieniem skargi, do usunięcia naruszenia prawa. Z uwagi więc na niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, Sąd odrzucił skargę na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.