V SA/Wa 175/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi P.S.A. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia ...listopada 2017 r. nr .... w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego oddala skargę. Przedmiotem skargi P. S.A. z siedzibą w P. (dalej jako: "skarżąca", "spółka" lub "strona"), dawniej jako: "O." sp. z o.o. z siedzibą w P., jest pisemna interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: "Dyrektor KIS", lub "organ"), z [...] listopada 2017 r., nr [...] w zakresie podatku akcyzowego. Zaskarżona interpretacja została wydana w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z [...] września 2017 r. spółka zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie: – wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu z terenu składu podatkowego towarów nieakcyzowych, które nie będą przeznaczone do rozładunku lub przeładunku w tym składzie podatkowym, – informowania właściwego organu podatkowego o planowym wjeździe, czasowym postoju i wyjeździe ww. towarów z terenu składu podatkowego oraz prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017, poz. 43 ze zm., dalej jako: "u.p.a."). We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Skarżąca jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w magazynowaniu i przeładunku paliw płynnych – głównie paliw silnikowych, prowadzącym bazy paliw na terenie całego kraju. Spółka składuje paliwa do bieżącej dystrybucji, w ramach zapasów obowiązkowych, a także magazynuje państwowe rezerwy paliw ciekłych. Bazy paliw należące do strony posiadają status składów podatkowych, ze względu na przyjmowanie, wydawanie oraz magazynowanie na ich terenie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Infrastruktura baz paliw, na którą składają się nie tylko zbiorniki magazynowe, ale również miejsca postojowe, instalacje przeładunkowe oraz bocznice kolejowe, umożliwia spółce świadczenie również innych usług niezwiązanych bezpośrednio z magazynowaniem paliw w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na terenie składów podatkowych. W tym zakresie skarżąca planuje umożliwić wjazd na teren składu podatkowego, czasowego postoju, ważenia i wyjazdu z tego składu pojazdów oraz wagonów kolejowych zawierających towary nieakcyzowe, które nie są przeznaczone do wprowadzenia do składu podatkowego Towary zawarte w tych środkach transportu nie byłyby przyjmowane do składu podatkowego, tj. wyładowywane w celu ich odrębnego magazynowania, rozładunku, przeładunku, czy też wykorzystania na terenie składu podatkowego. Spółka podkreśliła, że dokonywanie wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu z terenu składu podatkowego środków transportu zawierających ww. towary jest istotne z punktu widzenia ostatnich zmian prawnych, w tym wprowadzenia możliwości czasowego zatrzymania środków transportu w ramach systemu monitorowania drogowego przewozu towarów (SENT). Działania te byłyby wykonywane przede wszystkim na rzecz organów administracyjnych państwa oraz na rzecz przewoźników. Jednocześnie strona zaznaczyła, że nie jest w stanie wyłączyć z terenu składu podatkowego miejsc, w których takie czynności byłyby wykonywane w taki sposób, aby ww. środki transportu nie przejeżdżały przez teren składu podatkowego. W przypadku bowiem części baz paliw nie ma w ogóle możliwości wybudowania dodatkowych bram wjazdowych czy też bocznic kolejowych. Tym niemniej, w przypadku potwierdzenia możliwości realizowania ww. czynności na terenie składów podatkowych spółki, ewentualny czasowy postój wspomnianych środków transportu byłby realizowany na wyznaczonym do tego celu miejscu lub miejscach na terenie składu podatkowego. Skarżąca zaznacza również, że w tym przypadku wypełniałaby wymogi formalne wynikające z innych regulacji niż akcyzowe, w tym regulacji z zakresu kontroli celno- skarbowej (m.in. w zakresie uwzględnienia informacji o dokonywaniu tych czynności w aktach weryfikacyjnych składów podatkowych). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1) czy na gruncie ustawy akcyzowej możliwy jest wjazd, czasowy postój i wyjazd z terenu składu podatkowego towarów nieakcyzowych, które nie będą przeznaczone do rozładunku lub przeładunku w tym składzie podatkowym? 2) W przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie pierwsze, to czy na gruncie regulacji akcyzowych spółka będzie zobowiązana informować właściwy organ podatkowy o planowanym wjeździe, czasowym postoju i wyjeździe ww. towarów z terenu składu podatkowego oraz czy Spółka będzie zobowiązana ujmować takie zdarzenia w ewidencji, o której mowa w art. 138a u.p.a.? Zdaniem spółki: Ad. 1. Na gruncie regulacji akcyzowych jest możliwy wjazd, czasowy postój i wyjazd z terenu składu podatkowego środków transportu zawierających towary nieakcyzowe, które nie będą przeznaczone do rozładunku lub przeładunku w tym składzie podatkowym. Ad. 2 Na gruncie regulacji akcyzowych spółka nie będzie zobowiązana informować właściwych organów podatkowych o planowanym wjeździe, czasowym postoju i wyjeździe ww. towarów z terenu składu podatkowego oraz nie będzie zobowiązana ujmować takich zdarzeń w ewidencji, o której mowa w art. 138a ustawy akcyzowej. W kontrolowanej interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko strony przedstawione we wniosku w zakresie wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu ze składu podatkowego towarów nieakcyzowych, które nie będą przeznaczone do rozładunku lub przeładunku w składzie podatkowym oraz informowania właściwego organu podatkowego o planowanym wjeździe, czasowym postoju i wyjeździe ww. towarów z terenu składu podatkowego. W odniesieniu do ewidencjonowania wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu z terenu składu podatkowego, wskazał że zgodnie z art. 138a ust. 1 u.p.a. podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję wyrobów akcyzowych. Jednocześnie w myśl art. 138a ust. 2 u.p.a. operator logistyczny prowadzący skład podatkowy oprócz ewidencji, o której mowa w ust. 1, prowadzi ewidencję wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego. Ewidencja, o której mowa w ust. 2, powinna umożliwiać ustalenie ilości oraz rodzajów magazynowanych w składzie podatkowym wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego - art. 138a ust. 4 u.p.a. Wskazał, że ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera definicji magazynowania, dlatego konieczne jest odwołanie się do językowego znaczenia tego pojęcia. Wyjaśnił, że zgodnie z definicją słowa "magazynować" zawartą w internetowym słowniku języka polskiego PWN (słownik dostępny pod adresem www.sjp.pwn.pl) "magazynować" oznacza: "składać, przechowywać coś w jakimś pomieszczeniu lub pojemniku" lub też "gromadzić, odkładać coś w celu późniejszego wykorzystania". Zgodnie natomiast z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego (dostępny na stronie internetowego Słownika języka polskiego PWN) "magazynować" to "składać, przechowywać w magazynie" lub też "gromadzić". Dodał następnie, że zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, w składzie podatkowym prowadzonym przez stronę będzie dochodziło do przechowywania towarów nieakcyzowych, zatem spółka będzie te towary magazynowała w swoim składzie podatkowym. W ocenie organu spółka jako operator logistyczny prowadzący skład podatkowy obowiązana jest zatem na podstawie ww. przepisów prowadzić ewidencję wyrobów nieakcyzowych, które są przedmiotem czasowego postoju (magazynowania) na terenie składu podatkowego strony. Pismem z [...] grudnia 2017 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. interpretację indywidualną wnosząc o jej uchylenie w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Dyrektorowi KIS strona zarzuciła naruszenie prawa w interpretacji polegające na: – błędnej wykładni art. 138a ust. 2 u.p.a., polegającej na uznaniu, że spółka będzie miała obowiązek ujmowania w ewidencji wskazanej w tym przepisie zdarzeń dotyczących wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu towarów nieakcyzowych znajdujących się w środkach transportu i niepodlegających rozładunkowi bądź przeładunkowi na terenie składu podatkowego, – niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 138a ust. 2 u.p.a. w przypadku wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu wyrobów energetycznych wyrobów nieakcyzowych znajdujących się w środkach transportu i niepodlegających rozładunkowi bądź przeładunkowi na terenie składu podatkowego, – błędnej wykładni art. 48 ust. 4b u.p.a., polegającej na uznaniu, że działalność polegająca na umożliwieniu wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu towarów nieakcyzowych znajdujących się w środkach transportu i niepodlegających rozładunkowi bądź przeładunkowi na terenie składu podatkowego skutkuje uznaniem, że podmiot jest operatorem logistycznym w rozumieniu tego przepisu ustawy akcyzowej, – niewłaściwej oceny co do zastosowania wobec spółki art. 48 ust. 4b u.p.a. polegającej na uznaniu, że skarżąca jest operatorem logistycznym w rozumieniu tego przepisu ustawy akcyzowej. Wskazano, że organ oparł się w zaskarżonej interpretacji indywidualnej na słownikowej definicji pojęcia "magazynowanie" jednakże wywiódł z niej znaczenie nieadekwatne do czynności wskazywanych we wniosku o interpretację. Podkreślono, że przedmiotem wniosku strony była sytuacja w której środki transportu zawierające towary nieakcyzowe ostatecznie wyjadą ze składu podatkowego i w takiej sytuacji, zdaniem spółki, nie ma konieczności ich wskazywania w ewidencji składu podatkowego. Podkreślono, że spółka nie będzie dokonywała wobec towarów nieakcyzowych znajdujących się w środkach transportu żadnych czynności, które mogłyby choćby potencjalnie zmierzać do ich rozładunku - a tylko wówczas można by mówić o ich magazynowaniu. Dodano, że sam fakt wjazdu i czasowego postoju środków transportu na teren składu podatkowego Spółki nie stanowi przechowywania towarów w "pomieszczeniu lub pojemniku", o czym mowa jest w słownikowej definicji pojęcia "magazynowanie". Odnosząc się do treści słownikowej definicji pojęcia "magazynowania", spółka wskazała, że nie można uznać, aby w przedstawionej we wniosku sytuacji dokonywano gromadzenia towarów nieakcyzowych, które podlegać będą czasowemu postojowi w środkach transportu, celem ich późniejszego wykorzystania. Dodano, że intencją spółki nie jest bowiem jakiekolwiek dalsze ich wykorzystanie, ani gromadzenie. Wskazano również, że spółka aby zastosować się do stanowiska organu dotyczącego obowiązku ewidencjonowania środków transportu czasowo przebywających na terenie składu podatkowego musiałaby dokonać rozładunku towarów do składu i tym samym stanowisko Dyrektora KIS dotyczące możliwości wjazdu i czasowego postoju takich środków transportu na teren składu stałoby się bezprzedmiotowe. Skarżąca wskazała również, iż wbrew treści zaskarżonej interpretacji nie jest ona operatorem logistycznym w rozumieniu art. 48 ust. 4b u.p.a. Wyjaśniła, że uzyskała interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2016 r. o sygn. [...], w której organ wydający tę interpretację uznał, że spółka nie jest operatorem logistycznym paliw płynnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej interpretacji. Dodatkowo zauważył, że wskazana w treści skargi okoliczność, że spółka nie jest operatorem logistycznym paliw płynnych nie może mieć wpływu na wydaną interpretację, bowiem w opisie zdarzenia przyszłego nie zawarto takiej informacji, ani też powyższe nie było przedmiotem zapytania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), w przypadku skargi na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zaś może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna dotycząca przepisów ustawy o podatku akcyzowym w zakresie: – wjazdu, czasowego postoju i wyjazdu z terenu składu podatkowego towarów nieakcyzowych, które nie będą przeznaczone do rozładunku lub przeładunku w tym składzie podatkowym, – informowania właściwego organu podatkowego o planowym wjeździe, czasowym postoju i wyjeździe ww. towarów z terenu składu podatkowego oraz prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 138a u.p.a. W oparciu o treść skargi stwierdzić natomiast należy, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii prawidłowego rozumienia pojęcia "magazynowania", a w konsekwencji konieczności prowadzenia przez stronę ewidencji, o której mowa w art. 138a u.p.a. Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z art. 138a ust. 1 u.p.a. podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję wyrobów akcyzowych. Ustęp 2 ww. przepisu stanowi natomiast, że operator logistyczny prowadzący skład podatkowy oprócz ewidencji, o której mowa w ust. 1, prowadzi ewidencję wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego. Zgodnie zaś z treścią ust. 4 art. 138a u.p.a. ewidencja, o której mowa w ust. 2, powinna umożliwiać ustalenie ilości oraz rodzajów magazynowanych w składzie podatkowym wyrobów niebędących wyrobami akcyzowymi, innych niż stanowiące wyposażenie składu podatkowego. Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 10 u.p.a. skład podatkowy jest to miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Co istotne w ustawie o podatku akcyzowym brak jest legalnej definicji "magazynowania". W takim wypadku organ prawidłowo odwołał się do językowego znaczenia powyższego pojęcia. Wskazał, że "magazynować" oznacza: "składać, przechowywać coś w jakimś pomieszczeniu lub pojemniku" lub też "gromadzić, odkładać coś w celu późniejszego wykorzystania" (słownik języka polskiego PWN dostępny pod adresem www.sjp.pwn.pl). Dodał, że zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego (dostępny na stronie internetowego słownika języka polskiego PWN) "magazynować" to "składać, przechowywać w magazynie" lub też "gromadzić". W ocenie organu, zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, w składzie podatkowym prowadzonym przez spółkę będzie dochodziło do przechowywania towarów nieakcyzowych, zatem strona będzie te towary magazynowała w swoim składzie podatkowym. Strona nie zgodziła się z powyższą interpretacją wskazując w treści skargi, że towary nieakcyzowe znajdujące się w środkach transportu, które nie będą podlegały rozładunkowi lub przeładunkowi podczas ich czasowego postoju w składzie podatkowym nie można uznać za "magazynowane". Należy zatem zauważyć, że pojęcie "magazynowania" definiowane jest m.in. jako przechowywanie, którym to pojęciem posłużono się natomiast w definicji składu podatkowego zawartej w dyrektywie Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. U. UE. L 2009.9/12 z dnia 14 stycznia 2009 r., dalej jako: "dyrektywa 2008/118/WE"). Zgodnie z art. 4 pkt 11 dyrektywy 2008/118/WE skład podatkowy oznacza miejsce, w którym wyroby akcyzowe są produkowane, przetwarzane, przechowywane, odbierane lub wysyłane w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy przez uprawnionego prowadzącego skład podatkowy w ramach jego działalności, z zastrzeżeniem pewnych warunków określonych przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym znajduje się skład podatkowy. Podobnie jak w polskiej ustawie o podatku akcyzowym, gdzie brak jest legalnej definicji pojęcia "magazynowanie", w dyrektywie 2008/118/WE nie zdefiniowano pojęcia "przechowanie". Powyższe pojęcia zarówno w wypadku polskiej ustawy jak i unijnej dyrektywy służą opisowi tych samych działań podejmowanych przez podmiot prowadzący skład podatkowy, a zatem niewątpliwie powinny być, na potrzeby określenia elementów definicji składu podatkowego, rozumiane w sposób zbieżny. Zgodnie z definicją pojęcia "przechować" zamieszczonej w internetowym słowniku języka polskiego PWN (dostępny na stronie: www.sjp.pwn.pl) oznacza ono: 1) uchronić coś przed zepsuciem, zniszczeniem, zaginięciem itp. przez umieszczenie w odpowiednich warunkach, 2) przetrzymać kogoś, coś w ukryciu przez pewien czas, 3) uchronić coś przed zapomnieniem. Zauważyć przy tym wypada, że w angielskiej wersji językowej dyrektywy 2008/118/WE (dostępnej pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32008L0118&from=PL) użyto słów: hold (art. 4 pkt 1), held (art. 4 pkt 11) oraz holding (tytuł rozdziału III), które w języku polskim tłumaczone są m.in. właśnie jako przechowywać (internetowy słownik polsko-angielski PONS dostępny pod adresem: https://pl.pons.com/t%C5%82umaczenie). Niewątpliwie zatem magazynowanie i przechowywanie można uznać za wyrazy bliskoznaczne, które często stosowane są zamiennie. Zgodnie z przytoczonymi wyżej definicjami słownikowymi można tym samym przyjąć, że magazynowanie oznacza przechowywanie (przetrzymywanie w stanie nienaruszonym) w określonym pomieszczeniu lub zbiorniku. Zatem magazynowanie towarów nieakcyzowych w składzie podatkowym należy rozumieć jako ich przechowywanie w stanie nienaruszonym i niezniszczonym na terenie składu podatkowego, np. w zbiorniku przeznaczonym do przechowywania danych wyrobów. W oparciu o tak zdefiniowane pojęcie magazynowania należało stwierdzić, że Dyrektor KIS w sposób prawidłowy uznał, że opisane we wniosku zdarzenie przyszłe w postaci "czasowego postoju" towarów nieakcyzowych na terenie składu podatkowego jest w istocie ich magazynowaniem. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zawartym we wniosku o interpretację spółka planowała bowiem umożliwić wjazd na teren składu podatkowego, czasowego postoju, ważenia i wyjazdu z tego składu pojazdów oraz wagonów kolejowych zawierających towary nieakcyzowe, które nie były przeznaczone do wprowadzenia do składu podatkowego. Czasowy postój wspomnianych środków transportu miał być realizowany na wyznaczonym do tego celu miejscu lub miejscach na terenie składu podatkowego. Z powyższego wynika zatem, że wyroby nieakcyzowe, umieszczone w środkach transportu, miały być przetrzymywane na obszarze składu podatkowego w stanie nienaruszonymi i niezniszczonym, co spełnia, w ocenie Sądu, definicję pojęcia magazynowania. Powyższej oceny nie zmienia podnoszony przez stronę argument, że ww. wyroby będą znajdować się cały czas w środkach transportu, stanowiących zbiorniki legalizacyjne przeznaczone jedynie do transportu. Mając na uwadze fakt, że wyroby nieakcycowe, które miałyby być przedmiotem magazynowania na terenie składu podatkowego spółki mają jedynie przebywać tam przez bliżej nieokreślony czas, bez jakiejkolwiek w nie ingerencji, ich przechowywanie w zbiornikach, w których trafiły do składu, a następnie w których z niego wyjadą, wydaje się jak najbardziej prawidłowe. Zbiorniki te, jak wskazuje ich nazwa, są zbiornikami zalegalizowanymi, przystosowanymi do transportu znajdujących się w nim produktów, a zatem "czasowy postój" ww. wyrobów w tych zbiornikach na terenie składu podatkowego mieści się w definicji ich magazynowania. Czasowy postój wyrobów nieakcyzowych nie może być zatem jednocześnie traktowany, jak próbuje argumentować strona, jedynie jako przerwa w dalszym transporcie, lecz zgodnie z przedstawioną wyżej definicją stanowi czynność ich magazynowania (przechowywania) na terenie składu podatkowego. Nie można również zgodzić się z opinią strony, że organ pominął fakt, iż towary znajdujące się w środkach transportu nie będą przeznaczone do rozładunku lub przeładunku w składzie podatkowym spółki, co było elementem opisu zdarzenia przyszłego oraz pytania zadanego we wniosku. Z treści zaskarżonej interpretacji wynika bowiem, że organ nie tylko nie pominął przy wydaniu interpretacji indywidualnej tego faktu, lecz wprost zdarzenie przyszłe, określane przez stronę jako czasowy postój (a zatem z wyłączeniem takich czynności jak rozładunek czy przeładunek), w związku z definicją zawartą w słowniku języka polskiego, uznał za formę magazynowania na gruncie ustawy o podatku akcyzowym. Za niezasadną uznać również należało argumentację strony, że w przypadku przedstawionym we wniosku nie dojdzie do magazynowania wyrobów nieakcyzowych, bowiem intencją spółki nie jest ich dalsze wykorzystanie ani gromadzenie. Należy w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z przytoczoną wyżej definicją magazynowania samą okoliczność przechowywania wyrobów nieakcyzowych na terenie składu podatkowego strony uznać należało za ich magazynowanie. Fakt, że strona skupiła się jedynie na części słownikowej definicji magazynowania (gromadzić, odkładać coś w celu późniejszego wykorzystania) nie może przesądzić o zasadności stanowiska spółki. Podkreślenia w tym wypadku wymaga, że w prawie unijnym przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe mieściłoby się w pojęciu przechowywania w składzie podatkowym. Zacytowanie przez stronę jedynie części słownikowej definicji pojęcia magazynowania nie oddaje w pełni jego znaczenia na gruncie ustawy o podatku akcyzowym, którego w ocenie Sądu nie można ograniczać do sytuacji, w której poza faktem przechowywania ("czasowego postoju") wyrobów nieakcyzowych w składzie podatkowym, istotny jest również cel tego przechowywania. Sąd zgadza się bowiem z oceną organu dokonaną w zaskarżonej interpretacji, że sam fakt "czasowego postoju" towarów nieakcyzowych na terenie składu podatkowego prowadzonego przez stronę wypełnia definicję pojęcia magazynowania, o którym mowa w art. 138a ust. 4 u.p.a. Tym samym zarzuty błędnej wykładni i niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 138 ust. 2 u.p.a. uznać należało za niezasadne. Skarżąca zarzuciła organowi ponadto dokonanie błędniej wykładni oraz niewłaściwej oceny, co do zastosowania wobec spółki art. 48 ust. 4b u.p.a. Odnosząc się do powyższego wskazać natomiast należy, że wykładnia ww. przepisu ustawy o podatku akcyzowym nie była ani przedmiotem wniosku strony ani też przedmiotem oceny organu. Tym samym zarzut skarżącej o dokonaniu błędnej wykładni art. 48 ust. 4b u.p.a. uznać należało za niezasadny. Wydając zaskarżoną interpretację Dyrektor KIS oparł się na przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, w którym wskazano m.in. że skarżąca (funkcjonująca w obrocie gospodarczym w chwili wydania przedmiotowej interpretacji pod firmą "O." sp. z o.o.) jest przedsiębiorstwem specjalizującym się w magazynowaniu i przeładunku paliw płynnych – głównie paliw silnikowych, prowadzącym bazy paliwowe na terenie całego kraju. Spółka składuje paliwa do bieżącej dystrybucji, w ramach zapasów obowiązkowych, a także magazynuje państwowe rezerwy paliw ciekłych. Bazy paliwowe należące do spółki posiadają status składów podatkowych, ze względu na przyjmowanie oraz magazynowanie na ich terenie wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Infrastruktura baz paliwowych, na którą składają się nie tylko zbiorniki magazynowe, ale również miejsca postojowe, instalacje przeładunkowe oraz bocznice kolejowe, umożliwia spółce świadczenie również innych usług niezwiązanych bezpośrednio zmagazynowaniem paliw w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na terenie składów podatkowych. Natomiast w myśl art. 48 ust. 4b u.p.a. za operatora logistycznego uznaje się podmiot prowadzący działalność polegającą na kompleksowej obsłudze innych podmiotów w zakresie magazynowania, przeładowywania, przewozu i konfekcjonowania towarów należących do obsługiwanych podmiotów. Cechą charakterystyczną tego typu działalności jest zatem przechowywanie w składzie podatkowym operatora logistycznego wyrobów niestanowiących jego własności. Tak jest również w przypadku skarżącej. Spółka wskazała, bowiem we wniosku, że "składuje paliwa do bieżącej dystrybucji, w ramach zapasów obowiązkowych, a także magazynuje państwowe rezerwy paliw ciekłych". Zaznaczyć również należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej jako: "O.p.") składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1688/09 wydana interpretacja ma dotyczyć tylko i wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku w sposób wyczerpujący. Organ nie prowadzi bowiem żadnego postępowania dowodowego, nie ocenia też wiarygodności danych przedstawionych we wniosku. Tym samym to na skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia w sposób precyzyjny opisu zdarzenia przyszłego mającego być przedmiotem interpretacji. Jednocześnie w sytuacji gdy złożony wniosek został złożony z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia elementów, podmiot zainteresowany uzyskaniem interpretacji indywidualnej ma prawo do złożenia nowego wniosku, w którym elementy te zostaną przedstawione. Natomiast przedstawienie tych elementów na etapie skargi nie może mieć wpływu na stanowisko organu zaprezentowane w udzielonej już interpretacji. Ponadto organ udzielający interpretacji nie może samodzielnie uzupełniać wniosku o elementy nie objęte przedstawionym stanem faktycznym / zdarzeniem przyszłym. Tym samym fakt, że w wyniku wcześniej złożonego wniosku strona otrzymała interpretację z [...] września 2016 r znak [...], w której Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, że spółka nie jest operatorem logistycznym, nie może mieć wpływu na zaskarżoną interpretację, bowiem informacja o tym, że skarżąca nie jest operatorem logistycznych nie znalazła się w opisie zdarzenia przyszłego, ani też powyższe nie było przedmiotem zapytania strony. Sąd zauważa jednocześnie, że zgodnie z art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. przepis art. 169 § 1 O.p., zgodnie z którym: "Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.". Tym samym podkreślić należy, że organ podatkowy ma możliwość wezwania strony w toku toczącego się postępowania wszczętego wnioskiem strony o wydanie interpretacji indywidualnej o wyjaśnienie lub uszczegółowienie opisu stanu faktycznego wskazanego we wniosku jeśli uzna, że jest to niezbędne do dokonania jego prawidłowej kwalifikacji prawnej (por. P. Pietrasz, Komentarz do art. 169 O.p. LEX 2018). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie ww. sytuacja nie miała jednak miejsca. Dyrektor KIS w oparciu o przedstawiony we wniosku o interpretację opis zdarzenia przyszłego, w kontekście przedstawionego pytania oraz stanowiska wnioskodawcy w tym zakresie, nie miał podstaw do skorzystania z możliwości wezwania strony do uzupełnienia wniosku w zakresie ustalenia, czy spółka jest operatorem logistycznym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Ponadto firma spółki podana w treści wniosku i w załączonej do niego informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, tj.: "O." sp. z o.o. również wprost wskazuje, iż spółka działa właśnie jako operator logistyczny. W oparciu zatem o opisane we wniosku czynności dokonywane przez skarżącą w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej oraz dodatkowo brzmienie jej firmy, zaskarżoną informację organ wydał przyjmując, że strona prowadzi skład podatkowy jako operator logistyczny. Co istotne, a o czym była już mowa wyżej, organ nie dokonał oceny tej kwestii w treści interpretacji, bowiem nie było to przedmiotem wniosku strony. Dyrektor KIS oparł się zatem wyłącznie na treści wniosku o wydanie interpretacji i w stosunku do konkretnie zadanych pytań, na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, wydał, w ocenie Sądu, prawidłową interpretację przepisów prawa podatkowego. Przedstawienie natomiast dopiero na etapie skargi elementów istotnych z punktu widzenia niniejszej sprawy nie może mieć wpływu na stanowisko organu zaprezentowane w udzielonej wcześniej interpretacji. Należy przy tym zaznaczyć, że strona może wystąpić do Dyrektora KIS o wydanie kolejnej interpretacji w tej sprawie, uzupełniając treść wniosku, o informacje świadczące o tym, że nie jest ona operatorem logistycznym. Podsumowując, zdaniem Sądu, organ nie dopuścił się w niniejszej sprawie błędu wykładni ani niewłaściwej oceny, co do zastosowania powołanych w skardze przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.