II SA/Łd 514/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-09-06

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o odmowie skierowania sprawy do mediacji, wydane na podstawie art. 96d § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie skierowania sprawy do mediacji, wydane na podstawie art. 96d § 2 K.p.a., jest niezaskarżalne, ponieważ nie kończy postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a przepisy K.p.a. nie przewidują na nie zażalenia. W związku z tym, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o odmowie skierowania do mediacji sprawy dotyczącej opłaty adiacenckiej. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując jej niedopuszczalność. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 6 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do mediacji sprawy dotyczącej opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. A. P. T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy skierowania do mediacji sprawy dotyczącej opłaty adiacenckiej. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, argumentując że wspomniane wyżej postanowienie jest niezaskarżalne, zatem nie przysługuje na nie skarga do WSA w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga T. P., jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi T. P. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o odmowie skierowania do mediacji sprawy dotyczącej opłaty adiacenckiej, wydane na podstawie art. 96a § 1 i art. 96d § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.). Przede wszystkim wyjaśnić trzeba, iż w art. 141 § 2 k.p.a. ustawodawca wprowadził zasadę zgodnie, z którą na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Poddane kontroli tutejszego Sądu postanowienie o odmowie skierowania sprawy do mediacji jest niezaskarżalne, ponieważ żaden z przepisów k.p.a. nie stanowi, aby na postanowienie wydane w trybie art. 96d § 2 k.p.a. przysługiwało zażalenie. Wspomniane rozstrzygnięcie nie kończy również postępowania administracyjnego, nie rozstrzyga też sprawy co do istoty. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że nie mieści się ono w katalogu aktów administracyjnych poddanych kontroli sądów administracyjnych, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc ją niedopuszczalną. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę o czym orzekł, jak w sentencji postanowienia. A. P.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło