II SA/Po 504/18

Dnia 6 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2018 roku sprawy ze skargi R. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku R. Ł. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem tego organu z dnia [...] 2017 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2015 r. nr [...] o skierowaniu R. Ł. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. A, B1, B, BE, C, CE i T, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3, art. 144 oraz art. 145 § 1 pkt 5, art. 148 i art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie to wydano w następujących okolicznościach. Starosta O. ww. decyzją z dnia [...] 2015 r. skierował R. Ł. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kat. A, B1, B, BE, C, CE i T. W wyniku złożonego odwołania od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2015 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Podaniem z dnia 5 września 2017 r. R. Ł., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wniósł o wznowienie ww. postępowania zakończonego decyzją SKO w P. z dnia [...] 2015 r. Podniósł, że w sprawie zasadności kierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pojawiły się nowe dowody i okoliczności istniejące w chwili wydania decyzji, które nie były wcześniej znane organowi. Okolicznością tą było przyznanie mu punktów karnych za wykroczenie, którego miał się dopuścić w dniu 13 sierpnia 2013 r. w m. C., co jednak nie było zgodne ze stanem faktycznym. Zdaniem wnioskodawcy, przypisanie mu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. ponad 24 punktów karnych za wykroczenia drogowe, w tym za wykroczenie z dnia 13 sierpnia 2013 r. było wadliwe, a w konsekwencji decyzja o skierowaniu go na sprawdzenie kwalifikacji także zawiera wadę. Wyjaśnił, iż celem zweryfikowania ilości uzyskanych punktów karnych w dniu 9 czerwca 2017 r. otrzymał od Komendanta Powiatowego Policji w O. zaświadczenie o wpisach do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Następnie poddał weryfikacji każdy z zapisów, w tym najbardziej dla niego wątpliwy zapis o wykroczeniu popełnionym w dniu 13 sierpnia 2013 r. W rezultacie doszedł do wniosku, iż w tym dniu nie popełnił żadnego wykroczenia, toteż zdecydował się na złożenie wniosku o wznowienie zakończonego już postępowania administracyjnego celem zgodnego z prawem i stanem faktycznym ustalenia ilości punktów karnych, które posiadał na swoim koncie ewidencyjnym. Postanowieniem z dnia [...] 2017 r. SKO w P. odmówiło wznowienia ww. postępowania. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji w terminie miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ zaznaczył, że wnioskodawca winien udowodnić, kiedy dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Kolegium stwierdziło, że skoro wnioskodawca - jak sam zaznaczył - zaświadczenie o wpisach do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego uzyskał 9 czerwca 2017 r., to składając 5 września 2017 r. (data stempla pocztowego) wniosek o wznowienie postępowania, nie dochował terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Nadto Kolegium wskazało, że podniesiona przez wnioskodawcę kwestia weryfikacji ilości posiadanych punktów karnych nie stanowi nowej okoliczności faktycznej lub nowego dowodu, który umożliwiałby wznowienie postępowania. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy R. Ł. zarzucił, iż Kolegium nieprawidłowo określiło początek biegu terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Jego zdaniem moment, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania to dzień 18 sierpnia 2017 r., tj. dzień otrzymania informacji od swojego pracodawcy na temat czasu pracy oraz trasy przejazdu pojazdem, którym kierował w ramach swoich obowiązków zawodowych w dniu 13 sierpnia 2013 r. We wniosku o wznowienie postępowania zaznaczył, że na podstawie wydruku trasy z firmy przewozowej w której pracował, w dniu 13 sierpnia 2013 r. przebył samochodem trasę K. - C. – B. - K. i niemożliwe było, by przejeżdżał przez m. C. . Romański stwierdził, że uznając 18 sierpnia 2017 r. za dzień dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (tj. niepopełnienia wykroczenia drogowego, za które przypisano mu 4 pkt karne) składając 5 września 2017 r. wniosek o wznowienie postępowania, nie przekroczył miesięcznego terminu umożliwiającego złożenie takiego wniosku. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie SKO w P., orzekając w nowym składzie potwierdziło, iż R. Ł. uchybił terminowi z art. 148 § 1 kpa oraz że podana przez niego okoliczność, będąca podstawą do wznowienia postępowania, taką istotną, nową i nieznaną organowi okolicznością nie jest. W ocenie Kolegium wnioskodawca nie udowodnił, że dopiero 18 sierpnia 2017 r. uzyskał wiedzę o tym, iż 13 sierpnia 2013 r. nie mógł popełnić wykroczenia drogowego w m. C.. Zważyło, że skoro był on żywotnie zainteresowany wykazem popełnionych przez siebie wykroczeń drogowych i uzyskanych w ich konsekwencji punktów karnych, które miały wpływ na skierowanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. do Starosty [...] wniosku z dnia 30 stycznia 2015 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, który to wykaz, w postaci zaświadczenia Komendanta Powiatowego Policji w O. uzyskał w dniu 09 czerwca 2017 r., to niewiarygodne jest, iż na ewentualną weryfikację poszczególnych zapisów tego zaświadczenia potrzebował ponad 9 tygodni (do 18.08.2017r.), kiedy to przekonał się, że nie popełnił wykroczenia w dniu 13 sierpnia 2013 r. Zdaniem organu nie można przyjąć, że o okoliczności tej, a stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, R. Ł. dowiedział się dopiero 18 sierpnia 2017 r. Stwierdzono, że wnioskodawca uzyskując 9 czerwca 2017 r. dokument urzędowy potwierdzający uzyskane punkty karne, w tym te nałożone na niego w dniu 13 sierpnia 2013 r., bezsprzecznie musiał je zweryfikować (choćby w postaci dat płatności mandatów karnych za poszczególne wykroczenia) w ciągu kilku następnych dni, ale nie mogło to trwać aż 70 dni. Dodatkowo Kolegium potwierdziło pogląd z poprzedniego postanowienia, że podnoszona okoliczność niepopełnienia wykroczenia drogowego w dniu 13 sierpnia 2013 r. nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Wskazano, że zarówno we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z 30 stycznia 2015 r. o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jak też w decyzji SKO w P. z [...] 2015 r. wskazano wykroczenia drogowe, za które nałożono na R. Ł. łącznie 26 pkt karnych, będących przesłanką do wydania decyzji o skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W wykroczeniach tych nie uwzględniono zdarzenia mającego miejsce w dniu 13 sierpnia 2013 r. w m. C., za które nałożono 4 pkt karne, a więc popełnienie tego wykroczenia w ogóle nie miało znaczenia dla zastosowania sankcji nałożonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] 2015 r. potwierdzonej następnie decyzją SKO w P. z [...] 2015 r. W tej sytuacji dowodzony przez wnioskodawcę fakt ujawnienia okoliczności niepopełnienia wykroczenia 13 sierpnia 2013 r. nie pozwalałby zweryfikować ww. decyzji o skierowaniu R. Ł. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie z dnia 5 lutego 2018 r. SKO w P., R. Ł. zarzucił organowi naruszenie: - art. 148 § 1 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, że skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z naruszeniem miesięcznego terminu, - art. 7 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dokładnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego sprawy i oparcie zaskarżonego postanowienia jedynie na ustaleniach organu I instancji, w szczególności błędnego przyjęcia, iż okoliczność niepopełnienia wykroczenia drogowego w dniu 13 sierpnia 2013 r. nie ma znaczenia dla wyniku postępowania; - art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów, a w szczególności brak merytorycznej kontroli organu II instancji sposobu przeprowadzenia przez organ I instancji oceny materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, co doprowadziło do niewłaściwego uznania, iż okoliczność niepopełnienia wykroczenia drogowego w dniu 13 sierpnia 2013 r. nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia SKO w P. z dnia [...] 2017 r. oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wg norm przepisanych. W motywach skargi podniesiono, że organ błędnie określił początek biegu terminu, który rozpoczął swój bieg nie wcześniej niż 18 sierpnia 2017 r. Jego zdaniem początek terminu przypadał na dzień uzyskania od pracodawcy informacji na temat czasu pracy oraz trasy przejazdu w dniu 13 sierpnia 2013 r., wobec podjętych wątpliwości co do zasadności przypisania punktów karnych za przekroczenie tego dnia prędkości w m. C.. Skarżący wskazał, że należy rozróżnić wątpliwości co do faktu od posiadania wiedzy na temat okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania na zasadzie art. 148 § 1 k.p.a. Nadto jego zdaniem organ nie wziął pod uwagę faktu, iż uzyskanie odpowiednich dokumentów od pracodawcy, które dopiero stanowią źródło wiedzy skarżącego, nie było możliwe w przeciągu kilku dni, chociażby ze względu na znaczny upływ czasu od dnia zdarzenia oraz na ilość podobnych dokumentów znajdujących się w posiadaniu pracodawcy. Skarżący podniósł również, że twierdzenie organu jakoby skarżący mógł dokonać weryfikacji nałożonych na niego punktów karnych na podstawie dat płatności mandatów karnych za poszczególne wykroczenia jest całkowicie sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego oraz dokumentami zawartymi w aktach sprawy. Skarżący nie mógł tego uczynić, bowiem nie posiada żadnego z tych mandatów, a poza tym, co podnosił w poprzednich pismach, mimo jego wniosków P. nie przedstawiła kopii nałożonego na niego w dniu 13 sierpnia 2013 r. mandatu karnego z jego podpisem. Za całkowicie bezzasadne skarżący uznał też twierdzenie organu, że okoliczność niepopełnienia wykroczenia drogowego 13 sierpnia 2013 r. nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy oraz nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Podał, że stoi ono w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w tym decyzji SKO w P. z [...] 2015 r., w której uzasadnieniu wskazano, że suma 26 pkt została określona na podstawie wykroczeń drogowych z: 21 sierpnia 2013 r. - P. - 2 pkt (odjęto 2 pkt z 4 w związku ze szkoleniem odbytym w 2013 r.), 16 października 2013 r. - G. - 4 pkt, 2 listopada 2013 r. - P. - 3 pkt, 5 listopada 2013 r. - K. - 6 pkt, 15 listopada 213 r. - B. - 2 pkt, 9 grudnia 2013 r. - N. - 5 pkt, 25 maja 2014 r. - O. - 4 pkt. Dalej organ wskazał, że "odwołujący odbył szkolenie zmniejszające liczbę punktów dnia 16 grudnia 2013 r. Na skutek odbytego szkolenia zmniejszono stronie liczbę punktów o 6 według kolejności wpisów, począwszy od wpisu odpowiadającego naruszeniu popełnionego z datą najwcześniejszą tj. 13 sierpnia 2013 r. uwzględnione zostały 4 punkty." Zdaniem skarżącego wobec wskazanych okoliczności oraz wykazu popełnionych wykroczeń drogowych, fakt niepopełnienia przez skarżącego wykroczenia w dniu 13 sierpnia 2013 r. ma istotne znaczenie dla prawidłowości decyzji i postanowień podjętych w niniejszej sprawie. Uznanie, że skarżący nie popełnił wykroczenia 13 sierpnia 2013 r., 4 zaliczone mu punkty umniejszają sumę punktów za wykroczenia będące podstawą wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji i w efekcie suma ich nie przekracza 24. W konsekwencji nie istnieje podstawa do cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna, albowiem zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie SKO w P. z dnia [...] 2017 r. zostały wydane zgodnie z prawem. Spór prawny pomiędzy organem – SKO w P. a skarżącym zrodził się na gruncie różnicy w ocenie kwestii uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...] 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2015 r. o skierowaniu R. Ł. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. A, B1, B, BE, C, CE i T. W pierwszej kolejności zważyć należy, że podstawą wniosku o wznowienia tegoż postępowania skarżący uczynił przesłankę określoną przepisem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. W podaniu wniesionym w dniu 5 września 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) R. Ł. podniósł, iż co do zakończonej sprawy pojawiły się nowe dowody i okoliczności istniejące w chwili wydania decyzji, które nie były wcześniej znane organowi. Okolicznością tą było przyznanie mu punktów karnych za wykroczenie, którego miał się dopuścić w dniu 13 sierpnia 2013 r. w m. C., do czego faktycznie nie doszło. Skarżący w podaniu tym wskazał, że przypisanie mu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. ponad 24 punktów karnych za wykroczenia drogowe, w tym za wykroczenie z dnia 13 sierpnia 2013 r. było wadliwe, w rezultacie czego nieprawidłowa jest decyzja o skierowaniu go na sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Wyjaśnił, iż celem zweryfikowania ilości uzyskanych punktów karnych zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w O. o uzyskanie stosownych informacji, w rezultacie czego w dniu 9 czerwca 2017 r. otrzymał zaświadczenie o wpisach do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Następnie poddał weryfikacji każdy z zapisów, w szczególności najbardziej dla niego wątpliwy zapis o wykroczeniu popełnionym w dniu 13 sierpnia 2013 r. Zdaniem skarżącego data uzyskania ww. zaświadczenia o popełnionych przez niego wykroczeniach drogowych nie mogła stanowić momentu, w którym dowiedział się o nowej okoliczności w sprawie, gdyż dopiero uzyskanie od pracodawcy informacji na temat czasu pracy oraz trasy przejazdu w dniu 13 sierpnia 2017 r. pozwoliła mu na weryfikację informacji co do błędnego uznania przez organy popełnienia przez niego tego dnia wykroczenia drogowego w m. C. i w konsekwencji przypisania mu punktów karnych. Zdaniem Sądu nie sposób przypisać ocenie Kolegium co do ustalenia daty powzięcia wiadomości o wyjściu na jaw nowych okoliczności w sprawie cech dowolności (naruszenie art. 80 k.p.a.) i braku rzetelności (art. 7 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zważyć należy, co prawidłowo stwierdziło Kolegium orzekające w obu składach, że sam skarżący w podaniu o wznowienie postępowania wniesionym w dniu 5 września 2017 r. wskazał, iż to w dniu 9 czerwca 2017 r. uzyskał od Komendanta Komendy Powiatowej Policji w O. zaświadczenie o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Dalej wyjaśnił w tymże podaniu, że to na podstawie tego zaświadczenia – po jego analizie – powziął wątpliwości co do prawidłowego wystawienia mandatu karnego oraz przypisania mu 4 punktów karnych w dniu 13 sierpnia 2013 r. za przekroczenie prędkości w m. C.. Zatem za dzień, w którym wyszły na jak nowe okoliczności należało uznać właśnie dzień 9 czerwca 2017 r., w którym skarżący uzyskał zaświadczenie Policji – jego zdaniem – kwestionujące ustalenia organów orzekających w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy poszczególnych kategorii. Fakt zaś późniejszej weryfikacji informacji wynikających z tegoż zaświadczenia, dzięki informacjom co do czasu pracy i trasy przejazdu skarżącego dnia 13 sierpnia 2013 r., uzyskanych od pracodawcy, następnie porównanie tych danych z szacunkowym czasem przejazdu określonym dzięki stronie internetowej google maps i kolejno udanie się do pełnomocnika, były jedynie zdarzeniami, które służyły skarżącemu potwierdzeniu informacji uzyskanej zaswiadczeniem w dniu 9 czerwca 2017 r. Rację miało zatem Kolegium uznając, że wnosząc w dniu 5 września 2017 r. podanie o wznowienie postępowania administracyjnego R. Ł. uchybił miesięcznemu terminowi określonemu w art. 148 § 1 k.p.a., skoro już w dniu 9 czerwca 2017 r. powziął wątpliwości co do prawidłowości kwestionowanej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd nie stwierdził zatem naruszenia przez organ ostatnio powołanego przepisu. Wobec powyższego prawidłowego stwierdzenia przez Kolegium uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego, za jedynie uboczne, nie wpływające na rozstrzygnięcie sprawy należało uznać końcowe rozważania Kolegium zawarte w zaskarżonym postanowieniu i poprzedzającym je postanowieniu stwierdzające, że podnoszona przez skarżącego jako nowa okoliczność niepopełnienia w m. C. w dniu 13 sierpnia 2013 r. wykroczenia drogowego, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Skoro podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez R. Ł. po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a., Kolegium zobowiązane było do wydania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Kwestia zaś zasadności podania strony pozostaje poza zakresem rozstrzygania w niniejszej sprawie. W związku z powyższym uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.