II SA/Łd 400/18
WyrokWSA w Łodzi2018-09-11
Skład orzekający: Jolanta Rosińska, Tomasz Adamczyk, Arkadiusz Blewązka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy S.M., który nie jest właścicielem działki, na której znajduje się samowolnie wybudowany budynek, ale jest współwłaścicielem sąsiednich działek, na których znajduje się część tego samego budynku stanowiąca całość techniczno-użytkową, posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia obowiązku opracowania projektu budowlanego zamiennego dla tego budynku?Ratio decidendi
Organ odwoławczy błędnie zinterpretował przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i Prawa budowlanego, ograniczając krąg stron postępowania w sprawie samowoli budowlanej wyłącznie do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Przepis ten ma zastosowanie jedynie w sprawach o wydanie pozwolenia na budowę, a nie w postępowaniach naprawczych (art. 50-51 Prawa budowlanego). W takich sprawach należy stosować ogólne zasady Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 28 Kpa), co oznacza, że S.M., jako współwłaściciel części budynku stanowiącej całość techniczno-użytkową z budynkiem objętym postępowaniem, może posiadać interes prawny i tym samym przymiot strony.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylającej decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia w zakresie nałożenia obowiązku opracowania projektu budowlanego zamiennego na właścicieli budynku handlowo-usługowego. Jednocześnie organ odwoławczy umorzył postępowanie w zakresie odwołania S.M., uznając go za niebędącego stroną w sprawie. S.M. skarżył tę decyzję, argumentując, że jako współwłaściciel części budynku stanowiącej całość techniczno-użytkową z budynkiem objętym postępowaniem, posiada interes prawny i przymiot strony.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił w całości zaskarżoną decyzję i zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącego S.M. kwotę 596,95 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 11 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca, Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Tomasz Adamczyk(spr.), Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2018 roku sprawy ze skargi S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego 1) uchyla w całości zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz skarżącego S. M. kwotę 596,95 (pięćset dziewięćdziesiąt sześć, 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. a.bł.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu odwołania S.M., oraz A.D. i M.D., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]09.2017 r., którą na podstawie art. 51 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożono na A.D. i M.D. obowiązek opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego samowolnie wprowadzone zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku handlowo - usługowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 340/13, obręb [...] przy ul. A 4b w B., zrealizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę Nr[...] z dnia 06.11.1989r. w terminie do dnia 31.10.2017 r:
1) uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]09.2017 r w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji,
2) umorzył postępowanie odwoławcze w odniesieniu do odwołania wniesionego przez S.M.
W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że dniu 27.07.2009 r. do organu I instancji wpłynęło pismo U.Z. oraz S.M. zawierające w swej treści wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie wybudowania budynku handlowego, położonego w B., przy ul. A 4B (działka nr 340/13, obręb [...]).
Postanowieniem z dnia 12.11.2009 r., organ szczebla powiatowego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa zawiesił wszczęte na wniosek S.M. postępowanie w sprawie wykonania okien oraz dojścia do budynku pawilonu handlowego zlokalizowanego w B. przy ul. A 4b z uwagi na fakt, iż rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Wojewodę [...].
Rozpatrując zażalenie U.Z. oraz S.M. organ wojewódzki postanowieniem z dnia 20.01.2010 r. uchylił powyższe postanowienie w całości.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]04.2010 r. umorzył postępowanie wszczęte z wniosku S.M. w przedmiocie prawidłowości wybudowania budynku handlowego zlokalizowanego w B. przy ul. A 4b, z uwagi na brak podstaw faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku.
Prowadząc postępowanie odwoławcze organ II instancji decyzją z dnia [...]08.2010 r. uchylił decyzję z dnia [...]04.2010 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 15.12.2010 r. przeprowadził oględziny nieruchomości położonej w B. przy ul. A 4b.
W dniu 08.09.2011 r. organ I instancji dokonał ponownych oględzin przedmiotowego budynku w sprawie przebiegu kabla elektrycznego od licznika elektrycznego znajdującego się w budynku handlowo - usługowym, zlokalizowanym przy ul. A 4B w B.
W dniu 25.04.2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. dokonał oględzin przebiegu kabla elektrycznego od licznika elektrycznego znajdującego się w budynku handlowo - usługowym zlokalizowanym przy ul. A 4B w B., stwierdzając demontaż kabla.
Decyzją z dnia [...]08.2012 r., organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył wszczęte na wniosek S.M. postępowanie administracyjne w przedmiocie prawidłowości wybudowania budynku handlowo - usługowego, zlokalizowanego w B. przy ul. A 4B, działka nr ewid. 340/13 obręb [...] B. z uwagi na brak możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie.
W toku postępowania odwoławczego organ wojewódzki decyzją z dnia [...]12.2012 r., uchylił w/w decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]11.2016 r., ponownie na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył wszczęte na wniosek S.M. postępowanie administracyjne w przedmiocie prawidłowości wybudowania budynku handlowo – usługowego.
Rozpatrując odwołanie S.M. organ wojewódzki decyzją z dnia [...]05.2017 r. uchylił w całości w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]06.2017 r., umorzył wszczęte na wniosek S.M. postępowanie administracyjne w przedmiocie prawidłowości wybudowania budynku handlowo – usługowego z uwagi na brak możliwości faktycznych i prawnych do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie.
W toku postępowania odwoławczego organ wojewódzki decyzją z dnia [...]07.2017 r., uchylił w całości w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W tak ustalonym stanie faktyczno - prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...]09.2017r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na A.D. i M.D. obowiązek opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego samowolnie wprowadzone zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku handlowo — usługowego w terminie do dnia 31.10.2017 r.
Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołanie wniósł S.M. oraz A.D. i M.D. nie zgadzając się z jej rozstrzygnięciem.
Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy powołując się na treść art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wskazał, że prowadząc własne postępowanie pozyskał dokumenty związane z pomiarami dokonanymi w odniesieniu do całej inwestycji związanej z powstaniem pawilonów handlowych "B" zrealizowanych w B. przy ul. A. Analiza dokumentu stanowiącego "Pomiar d.c. prawnych", zaewidencjonowanego w dniu 10.09.1991r. wykazała, że budynek handlowy usytuowany w B. przy ul A 4b na działce o nr ewid. 340/13, nie został zrealizowany zgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę. Plan zagospodarowania działki oraz szczątkowa dokumentacja projektowa, stanowiące załączniki do decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...]11.1989r., przewidywały, że ściana wschodnia budynku będzie miała długość 5,18m; ściana zachodnia 6,24m; ściana północna oraz południowa 7,56m. Wskazać w tym miejscu należy, że ściana północna i południowa miały składać się z dwóch elementów o długości 5,04m i 2,52m (a zatem łącznie 7,56m). Przy głównym wejściu do obiektu miała znajdować się ściana o długości l,06m tymczasem z dokumentu stanowiącego "Pomiar d.c. prawnych" zaewidencjonowanego w dniu 10.09.1991r., pod znakiem wynika, że ściana wschodnia ma długość 5,17m; ściana zachodnia 6,18m, z kolei ściana południowa 7,20m. Ponadto wymiary obiektu dokonane przez przedstawicieli organu stopnia powiatowego podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 11.08.201 lr. są odmienne od tych dokonanych przez uprawnionego geodetę (długość ściany południowej wynosi bowiem ok. 7,45rn, a ściana północna składa się z odcinka długości 4,97m oraz 2,33m - co łącznie daje 7,30m). Wymiary te są niespójne, bowiem pomieszczenie zaplecza ma szerokość 2,47m, a zatem niemożliwe jest aby długość ściany zewnętrznej tej części obiektu miała długość 2,33m, chyba że ściana zrealizowana przy wejściu do tego budynku nie stanowi przedłużenia ściany oddzielającej pomieszczenie sklepowe od pomieszczenia zaplecza. Mając na uwadze powyższe rozbieżności, przy rozpoznaniu sprawy tutejszy organ opierał się na wymiarach ustalonych przez uprawnionego geodetę, który dokonując zwymiarowania obiektu uwzględnił faktyczne punkty graniczne nieruchomości, co z kolei zapewniło dokładny pomiar budynku.
Zdaniem organu II instancji ustalenia te dowodzą, że wymiary spornego obiektu są odmienne od tych, które zostały wskazane w zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projekcie budowlanym.
Mając na uwadze powyższe wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. winien przeprowadzić czynności kontrolne, których celem będzie dokonanie samodzielnie pomiarów spornego obiektu i zweryfikowanie ich z pomiarami ustalonymi przez geodetę oraz wskazanymi w projekcie budowlanym. Ponadto organ I instancji winien wyjaśnić kwestię podnoszoną przez Pana S.M. w odwołaniu, a dotyczącą okna w ścianie południowej budynku wykonanego z naruszeniem przepisów przeciwpożarowych oraz ściany oddzielenie pożarowego zakończonej murkami osłonowymi.
Przechodząc dalej organ odwoławczy wskazał, właścicielami działki nr ewid. 340/13 są i A.D. oraz M.D. S.M. nie jest właścicielem budynku położonego w B. przy ul. A 4a na działkach nr ewid. 340/51, 340/47, 340/48 a jest jedynie współwłaścicielem działki nr ewid. 340/48 pod w/w budynkiem oraz działki 340/47 pod w/w budynkiem. Odległość budynku zlokalizowanego przy ul. A 4b (działka nr ewid. 340/13) od budynku zlokalizowanym przy ul. A 2 na działce nr ewid. 643/1 (stanowiącej własność S.M.) wynosi ok. 5m. Działka nr ewid. 643/1 nie jest sąsiednią działką budowlaną, gdyż sąsiednią działką jest działka nr ewid. 643/2, której właścicielem jest Gmina Miasto B.
Biorąc powyższe pod stwierdzono, iż S.M. nie jest stroną w rozumieniu art. 28 Kpa w związku z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1332), zawężającym krąg osób, których interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, do inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Zdaniem organu przedmiotowa inwestycja nie oddziałuje bowiem na nieruchomość odwołującego, w sposób ograniczający zagospodarowanie jego działki nr ewid. 643/1 oraz działek nr ewid. 340/47 i 340/48, tym bardziej, że ich mała powierzchnia nie pozwala na ich zabudowę.
Powołując się na treść art. 15 art. 127 § 1 Kpa wskazano, że tylko w przypadku ustalenia, że odwołujący jest stroną, tutejszy organ zostałby zobligowany do merytorycznego rozpatrzenia zarzutów jego odwołania.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 138 § 2 Kpa organ II instancji uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]09.2017r i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, w zakresie odwołania wniesionego przez A.D. i a M.D. oraz - na podstawie art 138 § 1 pkt 3 w zw. z art 127 § 1 oraz art. 105 § 1 Kpa - umorzył postępowanie odwoławcze w odniesieniu do odwołania wniesionego przez S.M.
Na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] S.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł na podstawie art.64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprzeciw.
Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wskazano, że okolicznością sporną pomiędzy organem a skarżącym jest ustalenie, czy na podstawie okoliczności podniesionych przez skarżącego w postępowaniu w świetle przepisów obowiązującego prawa, posiada on przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem jest prawidłowość wybudowania budynku handlowego na działce o numerze 340/13.
Skarżący wywodzi swoje prawo we współwłasności budynku, położonego na działkach nr 340/47, 340/48 i 340/51 z okoliczności, że budynek ten nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności, a skoro tak i jest położony na trzech odrębnych działkach, to jako naniesienie budynkowe na tych działkach -poszczególne jego części wyznaczone przez granice działek stanowią prawo własności właścicieli tych działek.
Podniesiono, że pomimo faktu działki skarżącego nie przylegają bezpośrednio do działki 340/13 to części budynku na działkach skarżącego nie funkcjonują odrębnie, ale stanowią całość techniczno-użytkową z jego częścią posadowioną na działce nr 340/51. Nie można – w ocenie skarżącego - twierdzić, że budynek na działce 340/13 (przedmiot postępowania) nie ma związku prawnego z budynkiem na działkach skarżącego, bo budynki przylegają do siebie ścianami, a budynek na działce 340/13 nie posiada przewidzianej w projekcie ściany oddzielenia pożarowego. Ponadto część dachu budynku na działce 340/13 (przedmiot postępowania, znajduje się nad częścią budynku sąsiedniego, który znajduje się na działkach 340/51, 340/47 i 340/48).
Zdaniem skrzącego naruszeniem prawa jest również przywołanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w zakresie przysługiwania skarżącemu przymiotu strony postępowania, art.28 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.
Z uwagi na treść rozstrzygnięcia pismo zatytułowane " sprzeciw" z 26 marca 2018 r. zostało zakwalifikowane jako skarga na opisaną w nim decyzję.
W odpowiedzi na sprzeciw organ poparł stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje:
Skarga jest uzasadniona. Z decyzji organu odwoławczego wynika , że uwzględnił odwołanie z 5 października 2017 r. właścicieli budynku ( pawilon) położonego na działce nr 340/13 przy ul. A 4B w B. złożone od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...]września 2017 r. w zakresie nałożenia na A.D. i M.D. obowiązku opracowania i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego samowolnie wprowadzone zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związane z budową budynku handlowo- usługowego . U podstaw tego rozstrzygnięcia legło przyjęcie dokonane w oparciu o pozyskane przez organ odwoławczy dokumenty z roku 1991 , zawierające przeprowadzone pomiary m. in budynku należącego do Państwa D. ( pawilon wykonany na działce 340/13 ), że nie został on zrealizowany zgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy na str. 5 zaskarżonej decyzji opisał dostrzeżone odstępstwa, co w jego ocenie nakazuje przeprowadzenie kolejnych czynności kontrolnych , co dotychczas nie miało miejsca, a mianowicie dokonanie samodzielnie pomiarów spornego obiektu i zweryfikowanie ich z pomiarami ustalonymi przez geodetę oraz wskazanymi w projekcie budowlanym. Nadto , wobec podnoszonych uwag na wcześniejszym etapie prowadzonego postępowania zainicjowanego wnioskiem Państwa U.Z. oraz S.M. z 2009 roku w sprawie legalności wybudowania przedmiotowego budynku , w ocenie organu odwoławczego należy także wyjaśnić kwestie ponoszone przez Pana S.M. w odwołaniu , a mianowicie , dotyczące okna w ścianie południowej budynku wykonanego z naruszeniem przepisów przeciwpożarowych oraz ściany oddzielenia pożarowego zakończonej murkami osłonowymi. Jako podstawę zapadłego rozstrzygnięcia , organ odwoławczy wskazał art. 138 § 2 kpa.
Natomiast w zakresie odwołania złożonego od decyzji pierwszej instancji przez Pana S.M. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. umorzył postępowanie odwoławcze z powołaniem się na regulację art.138 § 1 pkt 3 kpa z uzasadnieniem ,iż ten z odwołujących się nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 kpa w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz.U. z 2017 r. poz.1332. ) albowiem nie należy do kręgu osób tam wymienionych , którego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowego obiektu ( str. 7 in fine oraz str. 8 ab initio decyzji zaskarżonej ) .
W ocenie sądu stanowisko to jest błędne. Organ dokonał ograniczonej i niewłaściwej wykładni powołanych w tym zakresie przepisów, tak ustawy Prawo budowlane jak i kpa.
Przepis art. 28 Kpa stanowi ,że stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie , albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek . W orzecznictwie sądowym podnosi się, że stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania danej normy prawnej nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym strony, a co za tym idzie - o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2000 r., III SA 1876/99, LEX nr 47938, wyrok WSA we Wrocławiu z 22.05.2013 r. sygn.. akt II SA/ŁD 55/13 , wyrok WSA w Łodzi z 28 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Łd 113/17).
Zdaniem organu przepis ten w odniesieniu do spornego obiektu musi być wykładany zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który zawęża krąg osób , których interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie do inwestora oraz właścicieli , użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości , znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ten zaś zdefiniowany został w art. 3 pkt 20 cyt. ustawy. Zdaniem organu takiego oddziaływania nie ma z uwagi na odległość lokalizacji spornego budynku od budynku zlokalizowanego przy ul A 2 a także wobec tego ,że Pan S.M. nie jest właścicielem budynku położonego przy ul. A 4A, i jest jedynie współwłaścicielem działek nr 340/48 i 340/47, na których jest on posadowiony.
Odnosząc się do tych twierdzeń dostrzec przede wszystkim należy ,że przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowalnego ma zastosowanie , jak wynika z jego treści w sprawach dotyczących wydania pozwolenia na budowę ( por. wyrok NSA z 8 maja 2018 r. sygn. II OSK 2979/17 ), co słusznie podnosi skarżący. Jest to przepis , który stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a. . W art. 28 ust. 2 pr. bud. ustawodawca ograniczył, w porównaniu z regulacją art. 28 k.p.a., zakres podmiotowy postępowania w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę oraz zdefiniował pojęcia obszaru oddziaływania obiektu, które w założeniu miało ułatwić ustalenie interesu prawnego właściciela, użytkownika wieczystego oraz zarządcy sąsiednich nieruchomości.
Także w piśmiennictwie podnosi się , że artykuł 28 ust. 2 Prawa budowlanego ma zastosowanie jedynie w sprawach o wydanie pozwolenia na budowę, wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego (art. 34 ust. 5) oraz w sprawach zmiany pozwolenia na budowę. Nie ma natomiast zastosowania w sprawach samowoli budowlanej, nawet jeżeli istnieją przesłanki do jej zalegalizowania (art. 48 i 49) oraz w postępowaniu naprawczym (art. 50–51) – vide: Anna Ostrowska, Komentarz do art.28 ustawy - Prawo budowlane, LEX sierpień (31/2018).
Poza tym , skoro przepis art. 51 Prawa budowlanego nie określa kręgu uczestników postępowania , to należy w tym zakresie stosować zasady ogólne wyrażone w art. 28 kpa.
Za słusznością tego stanowiska przemawiają poglądy judykatury , gdzie wskazuje się na gruncie regulacji art. 61 i 66 Prawa budowlanego , że treść tych przepisów , ( podobnie jak art. 51 – przypis tut. sądu ) nie ogranicza kręgu stron postępowania w sprawie utrzymania obiektu budowalnego we właściwym stanie technicznym tylko do osoby właściciela lub zarządcy takiego obiektu, to do ustalenia pozostałych stron winien mieć zastosowanie art. 28 kpa. Tym samym stroną może być również inny podmiot , mający interes prawny ( wyrok WSA w Krakowie z 17 grudnia 2013 r. sygn.. II SA/Kr 1204/13).
Z tej perspektywy ograniczenie odczytania braku posiadania interesu prawnego przez S.M. do występowania w niniejszym postępowaniu w charakterze strony , wyłącznie na gruncie regulacji Prawa budowlanego , w odniesieniu do pawilonu pozostałych skarżących zobowiązanych do wykonania projektu budowlanego zamiennego , w ocenie sądu jest nieprawidłowe.
Skarżący na etapie toczącego się postępowania tak przed organem I jak i II instancji wskazywał na elementy prawne i faktyczne świadczące o posiadanym interesie prawnym w uzyskaniu rozstrzygnięcia ( vide : kserokopie pism załączone do skargi , składane znacznie wcześniej w aktach sprawy ) , które także nakazują uwzględnić ten właśnie interes , notabene w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w wytycznych dla organu I instancji wprost do nich się odwołuje ( in fine str. 5 uzasadnienia decyzji ). Nadto , odwołuje się do nich w złożonej skardze strona artykułując , iż jest współwłaścicielem pawilonu na działkach 340/47 i 340/48 , które wraz ze spornym pawilonem stanowią całość użytkowo - techniczną, a władcza ingerencja organu w pawilon objęty rozstrzygnięciem oddziaływuje także na pozostałe elementy owej całości.
Stanowisko skarżącego i jego argumenty zmierzające do uznania go za stronę przedmiotowego postępowania , z uwagi na posiadanie interesu prawnego jak twierdzi , pozostały poza jakimikolwiek rozważaniami organu, który w sposób nieuprawniony brak jego istnienia ograniczył do sfery czy obszaru oddziaływania , w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.
Tym samym zasadne zdaniem sądu są zarzuty skargi na skutek nie wyjaśnienia sytuacji procesowej skarżącego z pominięciem utrwalonych poglądów judykatury i iurisprudencji , wyrażonych czy też przypomnianych przez sąd, i oparcie rozstrzygnięcia jedynie na regulacji ustawy Prawo budowlane. Powyższe skutkowało naruszeniem art. 127 § 1 kpa o wpływie istotnym na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia kryteriów, o których stanowi art. 107 § 3 kpa.
Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni rozważania sądu w kwestii posiadania przez skarżącego statusu strony w niniejszym postępowaniu wobec dokonanej wykładni interesu prawnego , nie przesądzając kierunku rozstrzygnięcia, a w zależności od jego wyniku wypowie się co do pozostałych elementów stanu faktycznego , na które zwracał uwagę skarżący.
Mając powyższe na względzie, sąd uznał, iż stwierdzone uchybienie przepisom postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30.08.2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). O zwrocie kosztów postępowania sąd postanowił w punkcie drugim wyroku na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 1 cytowanej ustawy.
k.ż.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło