II SA/Rz 776/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 września 2018 r. sprawy ze skargi Koła Łowieckiego "[...]" w [...] na postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa [....] z dnia [...] maja 2018 r. bez numeru w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -skargę oddala- Przedmiotem skargi Koła Łowieckiego [...] (dalej: skarżący) jest postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2018 r. [...] Sp. z o.o. z/s w [...] zwróciła się do Wójta Gminy [...], jako użytkownik gospodarstwa rolnego o oszacowanie szkód łowieckich wyrządzonych przez zwierzynę łowną na wymienionych działkach w [...] gm. [...]. W dniu [...] maja 2018 r. zespół powołany zgodnie z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1295) przeprowadził ostateczne szacowanie szkody łowieckiej zgodnie ze złożonym wnioskiem, ustalając kwotę odszkodowania na 60.000,00 zł. Odwołanie od powyższego protokołu szacowania szkód łowieckich wniosło Koło Łowieckie [...]. Z zalegającej w aktach sprawy koperty, wynika, że przesyłkę zawierającą odwołanie nadano w placówce operatora pocztowego w dniu 12 maja 2018 r. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej: K.p.a.) w zw. z art. 49a ust. 1 Prawa łowieckiego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że protokół ostatecznego szacowania szkody w dniu 2 maja 2018 r. został podpisany przez M.O. reprezentującego wnioskodawcę oraz przez upoważnionego pracownika Urzędu Gminy w [...] A.Z., natomiast upoważniony przedstawiciel Koła Łowieckiego [...] nie podpisał kwestionowanego protokołu. W tym samym dniu protokół przekazano stronom postępowania. Jak wskazał organ, odwołanie zostało wniesione w dniu 15 maja 2018 r., a więc z uchybieniem 7-dniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie, określonego w art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Koło Łowieckie [...] wniosło o uchylenie wyżej opisanego postanowienia oraz o stwierdzenie nieważności protokołu z szacowania szkód łowieckich na terenie miejscowości [...] z dnia [...] maja 2018 r., jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący przyznał, że odwołanie zostało wniesione w dniu 12 maja 2018 r., ale jak wyjaśnił, wynikało to z faktu, że protokół z szacowania szkody obarczony był tak rażącymi wadami, że nie mógł zdaniem skarżącego ostać się w obrocie prawnym. W związku z tym faktem prezes Koła Łowickiego [...] skontaktował się z osobą, która sporządziła protokół, jak również z Wójtem Gminy [...] uzyskując obietnicę powtórzenia czynności w terenie z okazaniem szkód i dokonaniem pomiarów. W umówionym terminie odmówiono jednak sporządzenia rzetelnego protokołu z szacowania szkód, co w efekcie skutkowało uchybieniem terminu do zaskarżenia protokołu. W dalszej części uzasadnienia skargi podniesiono zarzuty względem samego protokołu, który zdaniem skarżącego jest nieważny i powinien być wyeliminowany z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zauważył, że skarżący sam przyznał, że uchybił terminowi do złożenia odwołania, a jednocześnie nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, z uwagi na co, organ nie mógł przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniesionego odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. i są to m.in. decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3) oraz zgodnie z pkt 4 inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy szczególne przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W ustawie z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1995) przewidziany został szczególny tryb ustalania i wynagradzania tzw. szkód łowieckich, tj. szkód wyrządzonych w uprawach i płodach rolnych przez dziki, łosie, jelenie, daniele i sarny oraz przy wykonywaniu polowania (art. 46 ust. 1 Prawa łowieckiego). W świetle przepisów art. 46 i następnych tej ustawy, po dokonaniu przez zespół oględzin i sporządzeniu z tej czynności protokołu, następuje ostateczne szacowanie szkody (art. 46a i art. 46c Prawa łowieckiego). Zgodnie z art. 46c ust. 5 Prawa łowieckiego niezwłocznie po zakończeniu szacowania ostatecznego sporządza się protokół. Według art. 46c ust. 6 tej ustawy, członkowie zespołu, o których mowa w art. 46 ust. 2 (a więc m.in. przedstawiciel zarządcy albo dzierżawcy obwodu łowieckiego), mają prawo wnieść zastrzeżenia do protokołu wraz z uzasadnieniem. W protokole umieszcza się informację o braku zastrzeżeń albo o wniesionych zastrzeżeniach. Protokół ten sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach po jednym dla każdego członka zespołu (ust. 7). Stosownie do art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego, właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których nastąpiła szkoda oraz dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego przysługuje odwołanie do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Odwołanie wnosi się w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust.5. Przedmiotem skargi - a w konsekwencji kontroli Sądu w niniejszej sprawie - jest tylko i wyłącznie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Nie może być nim ocena prawidłowości samego szacowania, bo to wykracza poza granice niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej tym bardziej, że nawet na decyzję ustalającą wysokość odszkodowania, zgodnie z art. 46e ustawy Prawo łowieckie, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, lecz można wnieść po jej wydaniu w terminie trzech miesięcy powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Tym sądem, o którym mowa w w/w przepisie jest sąd powszechny a nie administracyjny. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem wyłącznie formalnym. Stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania przedmiotowe postanowienie zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania tego środka. Ocena zaś zgodności z prawem omawianego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania, stąd podnoszone w skardze kwestie dotyczące prawidłowości ostatecznego szacowania szkody ujętego w protokole z dnia [...] maja 2018 r. nie mogą być w ramach kontroli wykonywanej przez sąd administracyjny w ogóle brane pod uwagę. Sam skarżący w treści skargi przyznał, że odwołanie zostało wniesione w dniu 12 maja 2018 r. Bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego postanowienia pozostają wskazane w niej okoliczności uzasadniające dlaczego 7 – dniowy termin do wniesienia odwołania nie został zachowany, skoro nie został złożony wniosek o przywrócenie w/w terminu. Nie ma także znaczenia, że przedstawiciel skarżącego odmówił złożenia podpisu pod protokołem, skoro okoliczność ta została ujęta w protokole z dnia [...] maja 2018 r. Brak zgody na ustalenia objęte protokołem ostatecznego szacowania szkody mógł być zgodnie z art. 46c ust. 6 przedmiotem zastrzeżeń. Nie można także treści zdania drugiego przepisu art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego interpretować w ten sposób, że odmowa złożenia podpisu pod protokołem niejako "tamuje" bieg 7 – dniowego terminu, bo wówczas – wobec braku prawnej możliwości wymuszenia podpisania tego protokołu, można byłoby zablokować procedurę odszkodowawczą. W takiej sytuacji z kolei odwołanie byłoby przedwczesne, bo termin do złożenia odwołania nie rozpocząłby jeszcze biegu. Skoro pozostałe osoby biorące udział w szacowaniu ostatecznym złożyły podpisy pod protokołem, wskazano w nim fakt i powody odmowy złożenia podpisu przez przedstawiciela skarżącego i niewątpliwa jest data sporządzenia tego protokołu, tj. 2 maja 2018 r., odwołanie zostało złożone niewątpliwie po upływie tego 7 – dniowego terminu przewidzianego w art. 46d ust. 1 Prawa łowieckiego, co zresztą sam skarżący przyznał. Termin upłynął, bowiem z dniem 9 maja 2018 r. Sposoby obliczania terminu określonego w dniach określa art. 57 § 1 K.p.a. Skoro w zakresie oceny czy odwołanie zostało wniesione w terminie określonym w art. 46d ust. 1 Prawo łowieckie nie przewiduje odrębnych uregulowań, to zachowanie tego terminu Nadleśniczy miał obowiązek ocenić stosownie do unormowań, do których odsyła art. 49a ust. 1 tej ustawy – a więc według przepisów K.p.a.. W sprawie nie ulega wątpliwości, że siedmiodniowy termin nie został zachowany przez skarżącego. Nadleśniczy miał zaś obowiązek stwierdzić tę okoliczność stosownie do art. 134 K.p.a. w formie postanowienia. Nie mógł zająć się merytorycznymi kwestiami, jeśli nie dochowano terminu do złożenia środka odwoławczego. Postanowienie jest więc zgodne z przepisami prawa i brak podstaw do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.