I SA/Gl 89/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] r. nr [...] określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. w kwocie [...]zł. Powyższa decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach została zaskarżona przez spółkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 lutego 2018r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi na powyższą decyzję przez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenie pełnomocnictwa lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w myśl art. 35 ppsa oraz złożenie dokumentu lub wierzytelnego odpisu dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ppsa. Jednocześnie pouczono stronę, że brak formalny należy usunąć w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, adresowana do skarżącej, awizowana była po raz pierwszy w dniu 1 marca 2018 r.; powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 9 marca 2018 r., natomiast awizo pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 16 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny E. K. odebrała przesyłkę. W dniu 23 marca 2018 r. spółka wskazała wartość przedmiotu sporu, a także załączyła pełnomocnictwo, jednakże nie przedłożyła wydruku z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl. LEX nr 516658). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono dokumentu, wykazującego umocowanie do reprezentacji spółki. Dlatego też wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie skarżącej z dniem 22 marca 2018 r. Jest tak dlatego, ponieważ wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone spółce w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) w dniu 15 marca 2018 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, a także późniejszego odbioru przez radcę prawną E. K., doręczenie przesyłki uznaje się zatem za dokonane (w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a.) z dniem 15 marca 2018r., w związku z czym 7-dniowy termin przewidziany na usunięcie braku formalnego skargi upłynął z dniem 22 marca 2018 r. Brak formalny skargi nie został przez spółkę usunięty, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Konkludując, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić, ponieważ w przepisanym terminie nie zostało wykonane wezwanie do uzupełnienia jej braku formalnego.