I SA/Wa 1353/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2017 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] oraz ustaliło opłatę za pobyt W. W. w pieczy zastępczej; 2. uchyla decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w części obejmującej punkt 2 i 3; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz I. S. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] marca 2014 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło decyzję Prezydenta W. z [...] stycznia 2014 r. nr [...] w części w jakiej orzeczono nią o ustaleniu od I. S. i B. W. solidarnie opłatę za pobyt ich dziecka w pieczy zastępczej i w tym zakresie ustaliło wymiar tej opłaty. W pozostałej zaś części decyzję organu pierwszej instancji Kolegium utrzymało w mocy. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydana została przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Na pisemny wniosek I. S. i B. W. z 20 listopada 2012 r. ich małoletni syn W. W. (ur. [...] października 2012 r.) został od 23 listopada 2012 r. umieszczony w Domu Dziecka Nr [...] w W. Wniosek ów złożyli po otrzymaniu wyników badań potwierdzających obciążenie syna wadą genetyczną – Zespołem Downa. Przed umieszczeniem w domu dziecka, od opuszczenia szpitala (co miało miejsce 16 października 2012 r.) przebywał on pod opieką rodziców. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] grudnia 2012 r. sygn. [...], W. W. został umieszczony w trybie natychmiastowym w instytucjonalnej pieczy zastępczej, na czas toczącego się z urzędu postępowania o pozbawienie I.S. i B. W. władzy rodzicielskiej. To ostatnie postępowanie zostało następnie umorzone postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. sygn. akt [...], z uwagi na zrzeczenie się przez ww. praw do syna (sygn. akt [...]). W związku z otrzymanym zawiadomieniem o wszczęciu z urzędu postepowania w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w Domu Dziecka, małżonkowie W. pismem z 13 listopada 2013 r., uzupełnionym 6 grudnia 2013 r., wystąpili do organu o odstąpienie od ustalenia tej opłaty, wskazując na zawiłość sprawy oraz emocje jakie towarzyszyły im przy podejmowaniu decyzji o oddaniu dziecka. Podnosili ponadto, że nałożenie obowiązku zapłaty należności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej pozbawi ich czteroosobową rodzinę środków do życia. W następstwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Prezydent W. decyzją z [...] stycznia 2014 r. nr [...] (skierowaną do I. S.) w punkcie 1 odmówił odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt W. W. w pieczy zastępczej; w punkcie 2 ustalił solidarnie od małżonków W. opłatę za pobyt wyżej wymienionego w Domu Dziecka w okresie od 23 listopada 2012 r. do 1 marca 2013 r. w wysokości [...] zł miesięcznie; a w punkcie 3 ustalił tę opłatę za okres 1 kwietnia 2013 r. do dnia faktycznego opuszczenia placówki, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności tj. do 12 października 2030 - w wysokości [...] zł miesięcznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. decyzją z [...] marca 2014 r. [...], , sprostowaną postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r., uchyliło decyzję Prezydenta W. w punktach 2 i 3 i w tym zakresie ustaliło od I.S. i B. W. solidarnie opłatę za pobyt ich syna w Domu Dziecka Nr [...] w W. w wysokości [...] zł miesięcznie. W pozostałym zakresie utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Odrębną decyzją z [...] stycznia 2014 r. nr [...] Prezydent W. podjął analogiczne rozstrzygnięcie jak w decyzji nr [...], z tym że skierował ją do B. W.. Ta decyzja także została w części ustalającej opłatę skorygowana reformatoryjną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2014 r. nr [...]. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 193 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2013, poz. 135 ze zm.) przywoływanej dalej jako: "u.w.r.p.z.", za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą solidarnie miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Opłatę tę ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona (art. 193 ust. 6 tej ustawy). Podobnie, jak w przypadku rodziców pozbawionych władzy rodzicielskiej, ponoszą ją rodzice, którzy zrzekli się tej władzy rodzicielskiej. Wyjątkowo zasada ta nie dotyczy sytuacji, w której dziecko zostało pozostawione bezpośrednio po urodzeniu, o czym stanowi art. 193 ust. 7 u.w.r.p.z. Przepis ten nie ma jednak zastosowania w przedmiotowej sprawie, albowiem po urodzeniu syna w szpitalu, małżonkowie W. zabrali go do domu i dopiero 23 listopada 2012 r. oddali do państwowej placówki. Nie można zatem przyjąć, że został pozostawiony w pieczy zastępczej "bezpośrednio po urodzeniu". Odnośnie powodów odmowy odstąpienia od ustalenia odpłatności rodziców za pobyt ich syna w placówce opiekuńczo-wychowawczej w trybie art. 194 ust 3 ww. ustawy, Kolegium odwoływało się do regulującego szczegółowo tę materię przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 ust. 1 pkt. 2 uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] (Dz.Urz. woj. M. z 2012 r. poz. [...] ze zm.). Ten zaś umożliwiał odstąpienie od ustalenia opłaty wówczas, gdy dochód na osobę w rodzinie nie przewyższa 200% kryterium dochodowego (określonego w ustawie o pomocy społecznej) – czyli kwoty 912 złotych. Tymczasem łączny dochód netto czteroosobowej rodziny W. w miesiącu poprzedzający złożenia wniosku przekraczał [...] zł - co na osobę w rodzinie stanowi dochód wysokości [...] zł. Przyczyną z kolei wydania decyzji reformatoryjnej była sformułowana przez Kolegium ocena, że decyzja ustalająca opłatę za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej ma charakter konstytutywny, a tym samym nie jest dopuszczalne ustalenie jej z mocą wsteczną, jak uczynił to organ I Instancji. Obie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy czym I. S. zaskarżyła decyzję nr [...], a B. W. decyzję nr [...] zarzucając im naruszenie prawa materialnego, tj. art. 194 ust. 1 i 3 u.w.r.p.z. a także art. 194 ust. 7 u.w.r.p.z. w zw. z § 7 uchwały Rady Miasta W. nr [...]. Naruszenie to wynikać zaś miało z faktu: - wydania jednej decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej i ustalenia wysokości tej opłaty, podczas gdy decyzja o ustaleniu opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej winna być wydana dopiero po uprawomocnieniu się uznaniowej decyzji w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia tej opłaty; - wydania decyzji ustalającej opłatę po upływie roku od momentu umieszczenia W. W. w placówce, w sytuacji gdy zgodnie z art. 194 ust. 1 powołanej ustawy decyzję w tym przedmiocie wydaje się przed umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej; - ustalenia opłaty za pobyt małoletniego W. W. w pieczy zastępczej, w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, iż został on umieszczony w pieczy zastępczej bezpośrednio po urodzeniu, tj. w możliwie najkrótszym czasie od momentu potwierdzenia się przyczyny umieszczenia dziecka w placówce. Ponadto podnieśli zarzut naruszenia przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 6, 7, 8 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., którego to naruszenia upatrywali w zignorowaniu istotnych dla sprawy okoliczności i przez to nadwyrężenia zaufania do organu administracji, a to poprzez wszczęcie postępowania i wydanie decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej po upływie roku od momentu umieszczenia małoletniego w placówce, a nie stosownie do treści art. 194 ust 1 u.w.r.p.z. przed jego umieszczeniem w placówce. Nadto w braku odniesienia się przez organ II instancji do zarzutu odwołujących się do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej po przekroczeniu terminu wskazanego w ustawie i niewskazanie stanowiska oraz oceny prawnej przez organ II instancji w tej materii. W parciu o tak sformułowane zarzuty, rozwinięte w obszernych motywach skargi, wnieśli oni o uchylenie każdej zaskarżonej decyzji w części ustalającej opłatę za pobyt małoletniego W. W. w pieczy zastępczej w wysokości [...] zł miesięcznie oraz w zakresie odmowy odstąpienia od ustalania opłaty za pobyt małoletniego w pieczy zastępczej i decyzji jej poprzedzającej w punktach 1 i 3, a także zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w motywach decyzji.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 marca 2015 r. I SA/Wa 1766/14, w punkcie 1 stwierdził nieważność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] i decyzji Prezydenta W. nr [...] jako obarczonych wadą z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., w punkcie 2 natomiast oddalił skargę na decyzję Kolegium nr [...]. W następstwie rozpoznania wywiedzionej od punktu 2 powyższego wyroku skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 czerwca 2017 r. I OSK 2370/15 uchylił wyrok sądu pierwszej instancji w zakwestionowanej części i w tym zakresie przekazał owemu sądowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sąd kasacyjny wywiódł, że decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt w pieczy zastępczej stanowi rozstrzygnięcie odrębnej sprawy administracyjnej w stosunku do sprawy dotyczącej odstąpienia od ustalenia opłaty. Ponoszenie bowiem przez rodziców opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1 u.w.r.p.z., zapada w postaci decyzji ustalającej - art. 194 ust. 1 tej ustawy. Natomiast decyzja odstępująca od ustalenia opłaty jest decyzją uznaniową - art. 194 ust. 3 u.w.r.p.z. Zatem obie materie ustawodawca jednoznacznie rozgraniczył. Ponadto w postępowaniach zmierzających do rozstrzygnięcia każdej z tych spraw badane są inne przesłanki materialnoprawne wynikające z odrębnych podstaw (w tym szczegółowe warunki odstąpienia od ustalenia opłaty określają rady powiatów w drodze uchwał podejmowanych na podstawie art. 194 ust. 2 ustawy). Inny jest też cel obydwu rodzajów decyzji i każda z nich podlega odrębnemu zaskarżeniu. Odstąpienie od ustalenia opłaty z istoty rzeczy musi poprzedzać jej ustalenie. Ustawodawca wskazuje bowiem nie na odstąpienie od pobrania opłaty, lecz od jej ustalania. Odstępowanie od ustalania opłaty po jej ustaleniu lub jednocześnie z jej ustaleniem nie znajduje racjonalnego i logicznego uzasadnienia. Zwracał przy tym uwagę, iż na gruncie procedury administracyjnej jedną indywidualną sprawę administracyjną załatwia się jedną decyzją (art. 1 pkt 1, art. 61, art. 66 § 1, art. 104 k.p.a.). W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny z błędne uznał stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż łączenie orzeczeń we wskazanym wyżej zakresie w jednej decyzji jest zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając ponownie sprawę zważył, co następuje: skarga jest w części uzasadniona. Zaskarżoną decyzją orzeczono ostatecznie o odmowie odstąpienia od ustalenia od I. S. i B. W. opłaty za pobyt ich syna od 23 listopada 2013 r. w pieczy zastępczej oraz o ustaleniu należnej od nich z tego tytułu solidarnie opłaty. Materialnoprawną podstawę tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz przepisy uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w sprawie określenia warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Artykuł art. 193 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania decyzji stanowił, że za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą opłatę miesięczną w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej - w przypadku umieszczenia w takiej placówce. W myśl ust. 2 art. 193, za ponoszenie opłaty o której mowa w ust. 1 rodzice odpowiadają solidarnie (art. 193 ust. 2 u.w.r.p.z.). Opłatę tę, zgodnie z art. 194 ust. 1 u.w.r.p.z., ustala w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Ustawodawca w art. 194 ust. 3 dopuścił jednocześnie – na podstawie decyzji starosty działającego na wniosek lub z urzędu - możliwość łagodzenia sytuacji rodziców zobowiązanych do ponoszenia ww. opłaty poprzez jej umorzenie w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczenie termin płatności, rozłożenie na raty lub odstąpieni od jej ustalenia. Odsyłał przy tym w tym zakresie do szczegółowego unormowania zawartego w akcie prawa miejscowego, wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2 art. 194 powołanej ustawy. Tego rodzaju akt na terenie W., w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji, stanowiła przywołana uchwała Rady Miasta W. Nr [...], która w § 6 ust. 1 pkt 1 przewidywała, że odstąpienie od opłaty możne nastąpić, jeżeli w stosunku do osoby zobowiązanej do jej ponoszenia zachodzi co najmniej jedna z okoliczności, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1a i 2 (tj. dochód na osobę w rodzinie dłużnika nie przekracza 100% kryterium dochodowego; bądź przekracza 100%, ale nie przekracza 200% kryterium dochodowego, a w rodzinie dłużnika występuje jedno z wymienionych w przepisie tzw. ryzyk socjalnych). W wydanym w niniejszej sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r. I OSK 2370/15 – którego oceną prawną, z mocy art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), Sąd jest związany – wywiedzione zostało, że decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej stanowi rozstrzygnięcie odrębnej sprawy administracyjnej w stosunku do sprawy dotyczącej odstąpienia od ustalenia opłaty, w której to sprawie organ jest zobowiązany wydać odrębną decyzję. Obie bowiem materie ustawodawca jednoznacznie rozgraniczył. Ponadto w postępowaniach zmierzających do rozstrzygnięcia każdej z tych spraw badane są inne przesłanki materialnoprawne wynikające z odrębnych podstaw (w tym szczegółowe warunki odstąpienia od ustalenia opłaty określają rady powiatów w drodze uchwał podejmowanych na podstawie art. 194 ust. 2 ustawy). Inny jest też cel obydwu rodzajów decyzji i każda z nich podlega odrębnemu zaskarżeniu. Odstąpienie od ustalenia opłaty z istoty rzeczy musi poprzedzać jej ustalenie. Ustawodawca bowiem nie wskazuje na odstąpienie od pobrania opłaty, lecz od jej ustalania. Z samych zaś unormowań procedury administracyjnej wynika jednoznacznie, że jedną indywidualną sprawę administracyjną załatwia się jedną decyzją (art. 1 pkt 1, art. 61, art. 66 § 1 i art. 104 k.p.a.). W konsekwencji wykluczona jest możliwość rozstrzygnięcia o nich w jednym akcie stosowania prawa (decyzji administracyjnej). Skoro zatem zaskarżoną decyzją, jak też poprzedzająca ją decyzją Prezydenta W., orzeczono łącznie o obu tych sprawach, a przy tym jedna nich (dotycząca ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej) mogła być rozstrzygana dopiero w sytuacji, gdy sprawa dotycząca zastosowania ulgi w tej opłacie w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty pozostaje rozpoznana i rozstrzygnięta w sposób ostateczny, to decyzje te oceniane być muszą jako pod podjęte z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów postępowania. Naruszenie to nie może jednak, zdaniem Sądu, prowadzić do uchylenia w całości podjętej w takich uwarunkowaniach decyzji. W sytuacji bowiem, gdy przedmiotem rozważań i rozstrzygania organów obu instancji, poza ustaleniem należnej od rodziców opłaty, była także sprawa odstąpienia od jej ustalania, a wyprowadzone w tym aspekcie przez nie konkluzje nie mają charakteru dowolnego, brak jest wystarczająco uzasadnionych podstaw by tylko ze względu na wyżej stwierdzone uchybienia proceduralne eliminować z obrotu prawnego także tę jej część. Zwłaszcza, że nie prowadziły one do wadliwego zastosowania w sprawie art. 194 ust. 3 w zw. z § 6 uchwały Rady Miasta W. z [...] maja 2012 r. i uksztaltowania na tej podstawie stosunku administracyjnoprawnego o treści kolidującej z ww. przepisami. Godzi się bowiem zauważyć, że odmawiając odstąpienia od ustalenia opłaty, organy wskazywały, iż ze względu na sytuację materialną rodziców umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej małoletniego W. W., nie spełniali oni kryteriów ustanowionych w § 6 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy, umożliwiających zastosowanie wobec nich tej ulgi. Przepis ów umożliwiał bowiem odstąpienie od ustalenia opłaty, o ile dochód na osobę w rodzinie nie przekraczał 200% kryterium dochodowego, które to kryterium określone było z kolei w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r. poz. 182) i wynosiło wówczas 456 zł. Jak natomiast ustaliły organy, łączny dochód czteroosobowej rodziny skarżącej w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o odstąpienie od opłaty wyniósł netto [...] zł, co oznacza, że na osobę w rodzinie przypadała kwota [...] zł. Ta zaś przeszło trzykrotnie przekraczała wskazany w uchwale próg dochodu, poniżej którego możliwe było odstąpienie od ustalenia opłaty. Ustalony w tym zakresie stan faktyczny sprawy jest niesporny i znajduje oparcie w zgromadzonych w aktach dokumentach (vide zaświadczenia o wynagrodzeniu – k. [...] akt administracyjnych). Nie budzi on także wątpliwości Sądu. Co istotne- ze względu na charakter pieczy zastępczej jaką objęty został syn skarżącej oraz sytuację osobistą jego rodziców - nie zachodziły w sprawie także w sposób oczywisty okoliczności uzasadniające odstąpienie od opłaty opisane w pkt 2 i 3 § 6 przywołanej uchwały, tj. sytuacja interwencyjnego, trwającego nie dłużej niż 7 dni, pobytu dziecka w pieczy zastępczej na innej podstawie niż postanowienie sądu; przebywania przez zobowiązanych do opłaty w placówce pomocy społecznej, bądź tymczasowego ich aresztowania lub dobywania kary pozbawienia wolności bez możliwości zarobkowania. Okoliczności te przesądzały zatem, że zastosowanie wobec nich ulgi polegającej na odstąpieniu od ustalenia opłaty, na gruncie obowiązujących w dacie podejmowania decyzji unormowań materialnoprawnych, było prawnie niemożliwe. Podejmując zatem 7 stycznia 2014 r. tej treści rozstrzygnięcie (ujęte w punkcie 1 decyzji), Prezydent W., jak też utrzymujące w powyższym zakresie jego decyzję w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie naruszyły prawa, a skarga na tę jej cześć pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw, co prowadzić musi do jej oddalenia. Odmiennie rzecz przedstawiała się natomiast w przypadku ustalenia obciążającej solidarnie rodziców opłaty. Naruszenie procedury administracyjnej przełożyło się wszak w tym wypadku na nieuprawnione, bo przedwczesne, zastosowanie w sprawie art. 194 ust. 1 u.w.r.p.z. W tej części decyzje organów obu instancji podlegać muszą więc wyeliminowaniu. Uchylenie z przyczyn formalnych tej części decyzji, czyni przy tym obecnie bezprzedmiotowym odnoszenie się do kwestii zasadności ustalenia od skarżącej oraz jej męża (solidarnie) opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej i związanych z tym aspektem sprawy zarzutów skargi. Te podlegałyby bowiem rozważeniu Sądu, gdyby samo ustalenie opłaty w dacie podejmowania kwestionowanej decyzji było dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c , art. 135 oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. Na podstawie art. 151 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie 3 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono zaś na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 tej ustawy w zw. z § 18ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Konsekwencją niniejszego wyroku, po jego uprawomocnieniu, będzie otwarcie drogi do przeprowadzenia przez Prezydenta W. odrębnego postępowania w sprawie ustalenia, na podstawie art.194 ust. 1 u.w.r.p.z., opłaty za pobyt W. W. w instytucjonalnej pieczy zastępczej.