IV SA/Wa 2385/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. D. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2016 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 415/16 postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu K. D. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 29 sierpnia 2018 r. (data prezentaty biura podawczego Sądu) K. D. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt IV SA/ Wa 415/16 zakończonego postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. Ww. postanowieniem Sąd odrzucił na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 i art. 47 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Pismem z dnia 2 sierpnia 2016 r. Sąd wezwał ustanowionego przez stronę pełnomocnika do uzupełnienia w terminie 7 dni wskazanych braków formalnych skargi kasacyjnej po rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało dnia 10 sierpnia 2016 r., termin do wykonania wezwania upłynął 17 sierpnia 2018 r. Tymczasem pismo zawierające uzupełnienie braków zostało nadane w Urzędzie pocztowym 30 sierpnia 2016 r., a zatem po terminie. Skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego w oparciu o art. 270, art. 271 pkt 2, art. 273 § 2, art. 276, art. 279 p.p.s.a. Wskazał, że nie był należycie reprezentowany przez mec. J. W., która umyślnie nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej, nie informując strony o czynnościach procesowych, a nadto iż w skutek rażącego naruszenia przepisów prawa przez pełnomocnika, strona była pozbawiona możności działania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że o uprawomocnieniu się wyroku z 18 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/ Wa 415/16 strona dowiedziała się dopiero w czasie czynności kontrolnych w lutym 2018 r., prowadzonych przez Delegaturę WIOŚ w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Dotyczy to jedynie przypadków przewidzianych w dziale VII ustawy, tj. gdy zachodzą przyczyny wznowienia określone w przepisach od art. 271 do art. 273 p.p.s.a. i gdy zostanie zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określony w art. 277 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania, stosownie do art. 279 p.p.s.a., powinna zawierać między innymi wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. W myśl art. 280 ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie zaś z art. 281 ustawy, na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Stosownie do treści at. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W niniejszej sprawie przesłanką do wznowienia postępowania, powołaną przez skarżącego jest nienależyta reprezentacja. Z tego względu, termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wynosi trzy miesiące od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Ze złożonej przez skarżącego skargi o wznowienie postępowania sądowego wynika, że o uprawomocnieniu wyroku z 18 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/ Wa 415/16 strona dowiedziała się dopiero w czasie czynności kontrolnych w lutym 2018 r., prowadzonych przez Delegaturę WIOŚ w P., a zatem od tej daty należy liczyć trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, który ekspirował najpóźniej z końcem maja 2018 r. Zestawienie daty, w której skarżący dowiedział się o wydanym przez Sąd orzeczeniu (luty 2018 r.) z datą wniesienia skargi do Sądu (28 sierpnia 2018 r.) jednoznacznie wskazuje, iż nastąpiło przekroczenie, przewidzianego w art. 277 p.p.s.a., trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia. Stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona przez K. D. po terminie i również dlatego podlega ona odrzuceniu. Podkreślenia dodatkowo wymaga,, iż zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Skarga o wznowienie postępowania powołuje co prawda jako przesłankę wznowienia art. 271 pkt 2 p.p.s.a., jednakże z przedstawionych przez stronę okoliczności i z uzasadnienia skargi o wznowienie wynika, że podstawa wznowienia postępowania w niniejszej sprawie nie wystąpiła. K. D. jako okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 415/16 wskazał na umyślne nie uzupełnienie przez pełnomocnika w terminie braków formalnych skargi kasacyjnej. Nadmienić należy, że pełnomocnik został ustanowiony przez stronę do prowadzenia sprawy IV SA/ Wa 415/16, w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej (pełnomocnictwo – k. 71) i do tej pory pełnomocnictwo to nie zostało wypowiedziane. Niezadowolenie zaś skarżącego z podejmowanych przez ustanowionego przez niego pełnomocnika działań nie spełnia przesłanek z art. 271 § 2 stanowiących podstawę do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Jak wskazuje WSA w S. w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., (sygn. akt I SAB/Sz 11/14, Wspólnota LEX nr 2098232), trafnie w ocenie Sądu orzekającego w sprawie stwierdził, że brak należytej reprezentacji w rozumieniu art. 271 § 2 p.p.s.a. nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet wówczas, gdy swoje obowiązki wykonuje on w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków. Z uwagi na powyższe skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu stronie cały wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.