II SA/Wa 1837/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Protokolant st. sekr. sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia oddala skargę Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...], którą to decyzją odmówiono L.K. wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu przywrócenia do służby za okres pozostawania poza służbą. Jako podstawę materialnoprawną wypłaty tego świadczenia organ wskazał art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r, poz. 1402 z późn. zm.). W uzasadnieniu organ podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 uchylił decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (organu II instancji) w przedmiocie zwolnienia L.K. ze służby w SG. Uchylona przez Sąd decyzja ustalała nową datę zwolnienia funkcjonariusza ze służby na dzień 30 kwietnia 2014 r., a w pozostałym zakresie utrzymywała decyzję o zwolnieniu ze służby. Zdaniem organu skoro w obrocie prawnym nadal pozostaje rozkaz personalny organu I instancji – Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby (bowiem Sąd uchylił jedynie decyzję organu II instancji), to postępowanie w przedmiocie zwolnienia ze służby jest w toku. W konsekwencji organ uznał, że skoro postępowanie w przedmiocie zwolnienia ze służby jest w toku nie nastąpiło przywrócenie funkcjonariusza do służby. Wyjaśnił, że przepis art. 46 ust. 1 ustawy o SG stanowi, że uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Podkreślił, że decyzja organu I instancji o zwolnieniu ze służby nie została uchylona ani przez organ II instancji, ani przez Sąd wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 901/14. Uznając, że L.K. nie został przywrócony do służby organ na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy o SG odmówił wypłaty świadczenia pieniężnego należnego funkcjonariuszowi przywróconemu do służby za okres pozostawania poza służbą. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi L.K. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, skarżący podniósł naruszenie prawa materialnego – art. 46 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 4 ustawy o SG, nadto naruszenie art. 7,77,138 § 1 pkt 1 Kpa. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 901/14 uchylający decyzję o zwolnieniu skarżącego ze służby przywrócił funkcjonariusza do służby z mocy prawa. Zarzucono, że wyrok ten uprawomocnił się 18 kwietnia 2015 r. i po tej dacie organ przyznał skarżącemu nagrodę roczną za służbę pełnioną w 2015 r. za okres od 18 kwietnia 2015 r. do 31 lipca 2015 r. W konkluzji skarżący stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. stanowił podstawę przywrócenia go do służby i organy bezprawnie pozbawiły go świadczenia z art. 46 ust. 4 ustawy o SG. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wyrok Sądu z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 901/14 spowodował konieczność kontynuowania sprawy w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby. Podkreślił, że nadal nie zostało rozpoznane odwołanie w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby od rozkazu personalnego organu I instancji. Zdaniem organu skoro wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie uchylił rozkazu organu I instancji o zwolnieniu skarżącego ze służby, to nie nastąpiło przywrócenie do służby. A skoro nie nastąpiło przywrócenie do służby brak było podstaw do przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu przywrócenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4 ustawy o SG. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje. W sprawie bezsporne jest, iż po uchyleniu przez WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w obrocie prawnym pozostał rozkaz personalny organu I instancji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. o zwolnieniu skarżącego ze służby w SG z dniem 31 stycznia 2014 r. Przypomnieć należy, iż organ II instancji utrzymał w mocy rozkaz w przedmiocie zwolnienia ze służby zmieniając jedynie datę zwolnienia z dnia 31 stycznia 2014 r. na 30 kwietnia 2014 r. Skutkiem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 było uchylenie decyzji organu II instancji w przedmiocie zwolnienia i daty zwolnienia zaś w obrocie pozostał rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w SG z dniem 31 stycznia 2014 r. oraz nierozpoznane odwołanie od tegoż rozkazu. Z akt postępowania wynika, że po ponownym rozpoznaniu odwołania organ zwolnił skarżącego ze służby z dniem 31 lipca 2015 r. (vide decyzja Komendanta Głównego SG z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...]). Istota sporu sprowadza się do oceny prawnej, a mianowicie czy skarżący został przywrócony do służby (po zwolnieniu ze służby) w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1402 z późn. zm.). Dopiero przesądzenie kwestii czy doszło do przywrócenia (bądź nie) do służby (art. 46 ust. 1) uprawniać mogło do rozważań skutków przywrócenia, to jest do oceny zasadności żądania świadczenia pieniężnego z tytułu przywrócenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4 ustawy o SG. Przy ocenie czy doszło do przywrócenia skarżącego do służby wyłoniło się zagadnienie czy w ogóle doszło do zwolnienia skarżącego ze służby. Bezsporne jest, że Sąd wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. uchylił jedynie decyzję organu II instancji pozostawiając tym samym w obrocie rozstrzygnięcie organu I instancji o zwolnieniu skarżącego ze służby. Oczywistym jest, że aby mogło dojść do przywrócenia do służby wcześniej musiało dojść do zwolnienia ze służby i uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby. Istota sprawy sprowadzała się do wykładni art. 46 ust. 1 ustawy o SG. Powyższy przepis nie reguluje kwestii skutków uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji II-instancyjnej z pozostawieniem w obrocie decyzji o zwolnieniu. W ocenie Sądu uchylenie decyzji organu II instancji skutkowało tym, że sprawa zwolnienia skarżącego ze służby pozostawała dalej w toku. Wobec niejednoznaczności brzmienia art. 46 ust. 1 ustawy Sąd dokonał korzystnej dla skarżącego wykładni art. 46 ust. 1 ustawy i przyjął, że z dniem 18 kwietnia 2015 r., to jest z dniem uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 901/14, doszło do "uchylenia decyzji o zwolnieniu" skarżącego ze służby, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o SG. Uchylenie decyzji (choć II instancji) zgodnie z art. 46 ust. 1 stanowiło podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Stosownie do art. 46 ust. 2 ustawy funkcjonariusz winien jest w ciągu 7 dni od przywrócenia do służby zgłosić pisemną gotowość niezwłocznego podjęcia służby a skutkiem braku takiego zgłoszenia jest rozwiązanie stosunku służbowego. W przedmiotowej sprawie skarżący uchybił zawitemu terminowi, o którym mowa w art. 46 ust. 2, albowiem akces podjęcia służby zgłosił dopiero 15 maja 2015 r. Termin 7-dniowy upływał 25 kwietna 2015 r. (7 dni od 18 kwietnia 2015 r., tj. od daty prawomocności wyroku). Skutki uchybienia terminy określa przepis art. 46 ust. 2 ustawy i jest nim rozwiązanie stosunku służbowego. Reasumując skoro stosunek służbowy został rozwiązany ze skarżącym z dniem 25 kwietnia 2015 r. (albowiem w tej dacie upłynął 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 46 ust. 2), brak było podstaw do uznania, że skarżący po tej dacie został przywrócony do służby. Tym samym, brak było podstaw do uznania, że z tytułu przywrócenia przysługują skarżącemu świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy o SG. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.