III SA/Wa 3936/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 września 2017 r. nr 0114-KDIP3-3.4011.239.2017.1.JK3 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2018 r., wydanego w sprawie III SA/Wa 3936/17, w ten sposób, że po słowach "sześćset dziewięćdziesiąt" wpisać słowo "siedem" . Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ppsa). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność. Należy stwierdzić, że w pkt 2 wyroku WSA w Warszawie z dnia 26 września 2018 r., w którym orzeczono o kosztach postępowania wystąpiła omyłka pisarka, ponieważ cyfrowo zapisano kwotę 697 zł a słownie kwotę 690 zł. Nie budzi wątpliwości, iż wolą składu orzekającego było zasądzić kwotę 697 zł, gdyż na koszty sądowe w niniejszej sprawie złożył się następujące kwoty: 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika strony skarżącej będącego adwokatem oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Taką oczywistą omyłkę pisarską należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. Sąd mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.