IV SA/Wa 1147/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić Skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od sprzeciwu. W piśmie z 5 marca 2018 r. Miasto [...], reprezentowane przez radcę prawnego, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "skarga" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], którym uchylono decyzję Starosty W. z dnia [...] grudnia 2018 r. orzekającej o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniesione pismo zatytułowane "skarga" należało potraktować jako sprzeciw od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...]. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Powyższy środek zaskarżenia został dodany na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.). ustawa ta weszła w życie w dniu 1 czerwca 2017 r. W myśl art. 17 tej ustawy nowelizującej do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017r., mają zastosowanie przepisy Ppsa w brzmieniu znowelizowanym). Wobec tego w niniejszej sprawie środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2018 r. był sprzeciw, a nie jak organ błędnie pouczył skarga. Zgodnie z art. 64c § 1, 2 i 3 P.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona W. w dniu 16 lutego 2018 r. Termin na wniesienie sprzeciwu upłynął w dniu 2 marca 2018 r. Skarga (sprzeciw) do Sądu została wniesiona w dniu 16 marca 2018 r. (data stempla pocztowego), zatem z uchybieniem wskazanego terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 Ppsa należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie 232 § 1 pkt 1 Ppsa orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia. Na marginesie należy również wskazać, że z uwagi na to, że Skarżący zastosował się do błędnego pouczenia organu i wniósł skargę, a nie sprzeciw, ponadto uczynił to z uchybieniem terminu, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, stosownie do art. 87 Ppsa.