I OZ 910/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lipca 2018 r., sygn. akt III SAB/Gd 17/18 odrzucające skargę kasacyjną H. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SAB/Gd 17/18 odrzucającego skargę H. P. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie dokonania czynności procesowych w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie dokonania czynności procesowych w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej o zwolnieniu ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2108 r., sygn. akt III SAB/Gd 17/18, odrzucił skargę uznając, że przedmiot zaskarżenia nie jest decyzją administracyjną zaliczoną przez ustawodawcę do aktów objętych kognicją sądów administracyjnych. Od powyższego postanowienia skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę kasacyjną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2018 r., sygn. akt III SAB/Gd 17/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną wskazując, że wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 11 czerwca 2018 r., zaś wskazane braki nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika w terminie. Od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 177a) i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a.") w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a., poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została skutecznie uzupełniona, zgodnie z wezwaniem, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi wniesionej w terminie i naruszenia konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Wniesiono o: - zmianę zaskarżonego postanowienia przez WSA w Gdańsku w trybie samokontroli przewidzianej w art. 195 § 2 p.p.s.a., a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o : - zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z ostrożności procesowej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że braki skargi kasacyjnej zostały skutecznie uzupełnione, na dowód czego załączono skan książki nadawczej z dnia 18 czerwca 2018 r. wraz z dokumentem pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, pełnomocnik skarżącej – pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez przedłożenie pełnomocnictwa (doręczonego w dniu 11 czerwca 2018 r. – zwrotne potwierdzenie odbioru) – nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi kasacyjnej. Wobec tego, w myśl wskazanego wyżej przepisu, Sąd I instancji obowiązany był odrzucić skargę kasacyjną. Jak jednak wynika z dalszej części dokumentacji niniejszej sprawy, tj. z przedłożonego do niniejszego zażalenia skanu z książki nadawczej oraz załączonego dokumentu pełnomocnictwa wynika, że w istocie pełnomocnik skarżącej w dniu 18 czerwca 2018 r. (ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych) nadał na poczcie, w placówce Warszawa 10, korespondencję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Korespondencja ta – jak wynika z w/w skanu – dotyczyła m. in. niniejszej sprawy oraz sprawy o innej sygnaturze akt, w której adw. J. B. także jest pełnomocnikiem. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadomo, że do owej innej sprawy, w której pełnomocnik skarżącego również występuje w charakterze pełnomocnika, nadawane pismo wpłynęło, a na kopercie widnieje data właśnie 18 czerwca 2018 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy niezbędne jest zatem przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego na Poczcie Polskiej celem wyjaśnienia, dlaczego przesyłka nadana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 18 czerwca 2018 r. w placówce pocztowej Warszawa 10 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, nie dotarła pod wskazany adres. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.