II SA/Wa 188/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Sławomir Fularski (spr.), Przemysław Szustakiewicz, Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - oddala skargę - Komendant [...] Policji (dalej także jako "organ odwoławczy") decyzją z [...] listopada 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji [...] (dalej także jako "organ I instancji") z [...] września 2017 r. nr [...] orzekającą o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przez J. P. (dalej także: "strona", "policjantka", "skarżąca") w łącznej kwocie 3.743,70 zł, tj. za okres od [...] kwietnia 2015 r. do [...] stycznia 2016 r. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Komendant Rejonowy Policji [...] decyzją nr [...] z [...] lutego 2016 r. cofnął policjantce uprawnienia do pobieranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w stawce wynikającej z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1130 ze zm.; dalej: "rozporządzenie MSWiA z 28 czerwca 2002 r."), tj. przysługującej policjantowi posiadającemu członków rodziny. Komendant [...] Policji, decyzją nr [...] z [...] maja 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzja Komendanta [...] Policji z [...] maja 2016 r. stała się przedmiotem skargi J. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1334/16 skargę oddalił. Orzeczenie stało się prawomocne od dnia 30 czerwca 2017 r. W następstwie powyższego Komendant Rejonowy Policji [...], uwzględniając treść § 7 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r., zawiadomieniem nr [...] z [...] września 2017 r., wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Decyzją nr [...] z [...] września 2017 r. Komendant Rejonowy Policji [...], działając na podstawie art. 97 ust. 5 i art. 92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2016 r. poz. 1782 ze zm.; dalej: "ustawa o Policji") oraz § 5 i § 7 ust 1 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r. orzekł o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od [...] kwietnia 2015 r. do [...] stycznia 2016 r. w łącznej kwocie brutto 3.743,70 zł. W uzasadnieniu organ I instancji przedstawił stan faktyczny sprawy. Wyjaśnił, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż policjantka wraz z mężem i dwójką dzieci obecnie zamieszkuje w lokalu, który położony jest w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym dwulokalowym, w którym znajduje się 6 izb o powierzchni użytkowej według projektu architektonicznego 164,9 m2. Budynek składa się z 6 pokoi o łącznej powierzchni mieszkalnej według projektu architektonicznego 86,5 m2. Nadto w dzienniku budowy nr [...] tom I zapisano, że w dniu [...] lutego 2011 r. wykonano przyłącze do szamba szczelnego, jak również zgodnie z dziennikiem budowy nr [...] tom II, wykonane zostały: w dniach: [...] - [...] kwietnia 2012 r. instalacja kanalizacyjna i wodna, [...] – [...] maja 2012 r. instalacja elektryczna (odebrana w dniu [...] września 2015 r.) wewnątrz budynku oraz instalacja gazowa, w dniu [...] lipca 2012 r. zakończono montaż instalacji centralnego ogrzewania, w dniu [...] listopada 2012 r. wykonano przyłącze wodne do budynku, w dniu [...] lipca 2013 r. zainstalowano piec centralnego ogrzewania oraz grzejniki, w dniu [...] kwietnia 2015 r. wykonano montaż białego sprzętu w łazience na parterze budynku. Z dziennika budowy nr [...] wynika, że [...] maja 2015 r. w parterze budynku założono parapety i stolarkę drzwiową wewnątrz, oraz że przystąpiono do wykonywania okładzin podłogowych. W dniu [...] lipca 2015 r. wykonano okładziny podłogowe parteru i przystąpiono do montażu GK na poddaszu. W dniu [...] listopada 2015 r. wpisana jest ostatnia informacja, że powyższe roboty wykonano i rozpoczęto montaż armatur w łazience na poddaszu. Konsekwencją prowadzonego postępowania było wydanie przez Komendanta Rejonowego Policji [...] decyzji nr [...] z [...] lutego 2016 r., cofającej policjantce uprawnienia do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wynikającego z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r., tj. przysługującej policjantowi posiadającemu rodzinę. Dalej organ I instancji przytoczył brzmienie § 5 i § 7 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r. Wskazał, że policjantka drogą służbową powiadomiła przełożonego, że co najmniej od [...] października 2014 r. zamieszkuje w [...] przy ul. [...]. Jednak z akt sprawy wynika, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. w łazience na parterze budynku został zamontowany biały sprzęt, zatem od [...] kwietnia 2015 r. policjantka posiadała lokal mieszkalny w budynku wykonywanym tzw. systemem gospodarczym, który nadawał się do zamieszkiwania. W konsekwencji organ I instancji uznał, że ww. data jest wiążąca do zwrotu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. We wniesionym odwołaniu policjantka wystąpiła o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości. Ponadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z: 1) oświadczenia złożonego przez skarżącą do akt postępowania administracyjnego nr [...] prowadzonego przez Komendanta Rejonowego Policji [...] celem ustalenia daty, w jakiej strona przeprowadziła się do budynku w budowie; 2) pisma Komendanta Rejonowego Policji [...] z [...] października 2015 r. znajdującego się w aktach postępowania administracyjnego nr [...] lub [...] na dowód tego, że organ miał wątpliwość, co do sposobu zakończenia postępowania; 3) opinii wydanej na zlecenie Komendanta Rejonowego Policji [...] z akt postępowania administracyjnego nr [...] lub [...] na dowód trudności interpretacyjnych przepisów regulujących problematykę wypłaty funkcjonariuszom równoważnika za brak lokalu mieszkalnego; 4) decyzji Komendanta Rejonowego Policji [...] nr [...] umarzającej postępowanie [...]; 5) oświadczenia sporządzonego przez skarżącą [...] lipca 2015 r. z akt postępowania administracyjnego nr [...] lub [...] prowadzonego przez Komendanta Rejonowego Policji [...] na dowód tego, że organ od strony uzyskał wszelkie informacje jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Dodatkowo w uzasadnieniu odwołania skarżąca zarzuciła, że organ rozpoznający sprawę nie wywiązał się z obowiązku, wynikającego z art. 10 k.p.a., przez co pozbawił ją możliwości wypowiedzenia się co do materiału zgromadzonego w sprawie. Komendant [...] Policji nie stwierdził podstaw do uwzględnienia odwołania. Motywując wskazaną na wstępie decyzję z [...] listopada 2017 r. powołał przepisy art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 5 i § 7 rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. Wyjaśnił, że Komendant Rejonowy Policji [...] Policji decyzją [...] z [...] lutego 2016 r. cofnął skarżącej uprawnienia do pobieranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w stawce wynikającej z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r., a Komendant [...] Policji decyzją nr [...] z [...] maja 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Wskazane decyzje zostały poddane kontroli sądowej, w wyniku której zapadł prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1334/16 oddalający skargę J. P. na decyzję Komendanta [...] Policji. W ocenie organu odwoławczego, Komendant Rejonowy Policji [...], uwzględniając treść przywołanej normy prawnej, był zobligowany do wydania decyzji o charakterze związanym, na podstawie której nakazał stronie zwrot nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od [...]kwietnia 2015 r. do [...] stycznia 2016 r. w łącznej kwocie brutto 3.743,70 zł. Stwierdził także, że organ I instancji prawidłowo określił kwotę zwrotu, a także okres nienależnego pobierania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Słusznie bowiem uznał, że skoro [...] kwietnia 2015 r. w łazience na parterze lokalu zamontowano tzw. biały sprzęt, to od [...] kwietnia 2015 r. policjantka posiadała lokal mieszkalny w budynku wykonywanym tzw. systemem gospodarczym, który nadawał się do zamieszkiwania, gdyż był już zaopatrzony w instalację elektryczną, wodno -kanalizacyjną oraz centralnego ogrzewania, zabezpieczał więc potrzeby mieszkaniowe policjantki i jej rodziny, w rozumieniu art. 92 ustawy o Policji. Zdaniem organu odwoławczego prawidłowość tych ustaleń potwierdza wpis w dzienniku budowy, z którego wynika, że po dniu [...] kwietnia 2015 r. w lokalu założono jeszcze tylko parapety i stolarkę drzwiową wewnętrzną oraz przystąpiono do wykonania okładzin podłogowych. Odnosząc się do zarzutów odwołania, dotyczącego błędnego ustalenia stanu faktycznego i żądania przeprowadzenia wskazanych przez stronę dowodów, Komendant [...] Policji uznał, że wszystkie wymienione dowody mogły odnieść skutek w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego i w istocie tego właśnie postępowania dotyczą. Organ odwoławczy jako nieuprawniony uznał także zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do tego i składania wniosków. Podniósł, że zarzut ten może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Strona składając odwołanie zobligowana była do wykazania, że pozbawienie jej uprawienia wynikającego z powołanego przepisu, skutkowało niewyjaśnieniem i nieuwzględnieniem przez organ I instancji istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. Tymczasem takich okoliczności skarżąca nie wskazała, ograniczając się wyłącznie do wytknięcia organowi, że dopuścił się naruszenia powołanego przepisu. Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest prawidłowa z punktu widzenia jej zgodności z prawem i pod względem celowości. Pismem z 28 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Komendanta [...] Policji z [...] listopada 2017 r. wnosząc o jej uchylenie w części w jakiej podtrzymuje ona decyzję organu I instancji o zwrocie wypłaconego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od [...] kwietnia 2015 r. do [...] czerwca 2015 r. Autor skargi zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia tj. 1) art. 78 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanego przez skarżącą dowodu w postaci oświadczenia złożonego do akt postępowania administracyjnego nr [...] prowadzonego przez Komendanta Rejonowego Policji [...] powołanego w celu ustalenia daty w jakiej skarżąca przeprowadziła się wraz z rodziną do budynku w budowie, co doprowadziło organ odwoławczy do błędnego uznania, że okres wskazany przez organ I instancji, za jaki jest zobowiązana do zwrotu wypłaconego jej świadczenia jest okresem prawidłowo ustalonym; 2) art. 6, art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a w konsekwencji nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego sprawy, co doprowadziło organ odwoławczy do błędnego uznania, że okres wskazany przez organ I instancji za jaki skarżąca jest zobowiązana do zwrotu wypłaconego jej świadczenia jest okresem prawidłowo ustalonym. Skarżąca wniosła także o przeprowadzenie dowodu z oświadczenia złożonego przez nią jako stronę do akt postępowania administracyjnego nr [...] prowadzonego przez Komendanta Rejonowego Policji [...] na okoliczność daty w jakiej skarżąca przeprowadziła się do budynku w budowie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in., że w dniu [...] kwietnia 2015 r. nie zamieszkiwała w budynku, w którym przebywa obecnie i którego dotyczy zapis w dzienniku budowy z [...] kwietnia 2015 r. dotyczący dokonania białego montażu. Wskazała, że gdyby został przeprowadzony powołany przez nią dowód, organ wydający zaskarżoną decyzję ustaliłby, że raportem z [...] października 2014 r. skarżąca poinformowała organ I instancji o zamieszkiwaniu w budynku znajdującym się na tej samej nieruchomości przeznaczonym do rozbiórki, w którym zamieszkiwała do [...] czerwca 2015 r. Zdaniem skarżącej w powyższej sprawie bez znaczenia jest data w jakiej został zamontowany w budynku w budowie biały montaż. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o jej oddalenie oraz w całości podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu pod względem legalności jest decyzja Komendanta [...] Policji z [...] listopada 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji [...] z [...] września 2017 r. nr [...] o zwrocie pobranego przez skarżącą równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w łącznej kwocie 3.743,70 zł za okres od [...] kwietnia 2015 r. do [...] stycznia 2016 r. Regulacja dotycząca wskazanego powyżej zagadnienia znalazła się w art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r., wydanego na podstawie art. 92 ust. 2 ustawy o Policji. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania, sposób ustalania wysokości równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, organy właściwe do jego przyznawania, odmowy przyznania, wypłaty, cofania albo żądania jego zwrotu, a także sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania (ust. 2). Stosownie natomiast do § 7 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r., decyzję o zwrocie wypłaconego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku: 1) nienależnego pobrania na skutek niepoinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych w oświadczeniu, o którym mowa w § 3, mających wpływ na istnienie uprawnienia do tego równoważnika lub na jego wysokość; 2) uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o przyznaniu równoważnika. Z kolei zgodnie z § 5 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r. policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego albo jego wysokość. Sąd zauważa, że wydana w tym trybie decyzja, której podstawą jest zaistnienie jednej z przesłanek wymienionych w pkt 1 i 2 § 7 ma charakter deklaratoryjny, bowiem nie tworzy ani nie zmienia istniejącego stosunku administracyjnoprawnego, a jedynie stwierdza, że skutek taki nastąpił z mocy prawa w wyniku zrealizowania się prawem przewidzianego stanu faktycznego. Zatem decyzja wydana w tym trybie może wywoływać skutki wstecz (ex tunc). Z materiału dowodowego zebranego w sprawie bezspornie wynika, że Komendant Rejonowy Policji [...] Policji decyzją [...] z [...] lutego 2016 r. cofnął skarżącej uprawnienia do pobieranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w stawce wynikającej z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r., a Komendant [...] Policji decyzją nr [...] z [...] maja 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Wskazane decyzje zostały poddane kontroli sądowej, w wyniku której zapadł prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1334/16 oddalający skargę skarżącej na decyzję Komendanta [...] Policji z [...] maja 2016 r. W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym nie budzi wątpliwości zasadność wydania przez Komendanta Rejonowego Policji [...] decyzji orzekającej o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przez skarżącą. Kwestia obowiązku zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego nie jest przedmiotem sporu. Istota sporu sprowadza się do ustalenia za jaki okres i w jakiej wysokości skarżąca jest obowiązana zwrócić nienależnie pobrane świadczenie. Jak bowiem podnosi strona skarżąca, błędnie ustalono okres za jaki jest zobowiązana do zwrotu wypłaconego świadczenia, gdyż w dniu [...] kwietnia 2015 r. nie zamieszkiwała jeszcze w budynku będącym w budowie. W ocenie Sądu, ustalony przez organy orzekające stan faktyczny uprawniał do wydania decyzji w przedmiocie zwrotu przez skarżącą nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, a okoliczności podnoszone w skardze nie mogły spowodować jej uwzględnienia w świetle regulacji wynikającej z § 7 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r. Zważyć należy, że organ przyznający policjantowi świadczenia w postaci równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, względnie orzekający cofnięciu uprawnienia do jego pobierania, czy też o obowiązku jego zwrotu nie jest zobligowany ani uprawniony do prowadzenia postępowania dowodowego w szerszym zakresie, aniżeli wynika to przepisów ustawy o Policji – tj. w szczególności art. 92, oraz z wydanego na podstawie ust. 2 tego przepisu rozporządzenia. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie prawidłowo stwierdziły, że skoro już [...] kwietnia 2015 r. w łazience na parterze lokalu zamontowano tzw. biały sprzęt, to od dnia następnego, tj. [...] kwietnia 2015 r., skarżąca posiadała lokal mieszkalny w budynku wykonywanym tzw. systemem gospodarczym. Przedmiotowy lokal w ww. dacie nadawał się już do zamieszkiwania, bowiem był zaopatrzony w instalację elektryczną, wodno - kanalizacyjną oraz centralnego ogrzewania. Lokal ten zabezpieczał więc potrzeby mieszkaniowe skarżącej i jej rodziny, w rozumieniu art. 92 ustawy o Policji. Powyższe znajduje również potwierdzenie w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1334/16 oddalającym skargę skarżącej na decyzję Komendanta [...] Policji z [...] maja 2016 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do pobieranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Otóż w orzeczeniu tym Sąd zauważył, że "(...) z ustaleń Komendanta Rejonowego Policji [...] wynika ponadto, że w budynku tym, pomimo braku jego formalnego odbioru przez właściwe organy nadzoru budowlanego, znajduje się stosowna infrastruktura, w tym m.in. podłączone media, które umożliwiają stronie skarżącej na normalne zamieszkiwanie wraz z rodziną (...)". Nadto Sąd uznał wówczas, że " (...) skoro - w świetle zgromadzonego materiału dowodowego - fakt posiadania przez skarżącą lokalu mieszkalnego w budynku wykonywanym tzw. systemem gospodarczym, który nadaje się do zamieszkiwania (budynek posiada instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną oraz centralnego ogrzewania) i w którym funkcjonariusz mieszka co najmniej od wakacji 2015 r. z rodziną nie budzi wątpliwości, to ów lokal mieszkalny zabezpiecza potrzeby mieszkaniowe funkcjonariusza, w rozumieniu art. 92 ustawy o Policji (...)". W ocenie Sądu, w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie, zasadnie organy Policji uznały, że data wykonania białego montażu w łazience, tj. [...] kwietnia 2015 r., co wynika z zapisów w dzienniku budowy, jest datą wiążącą do zwrotu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Niewątpliwie bowiem od następnego dnia od ww. daty skarżąca posiadała lokal mieszkalny w budynku wykonywanym tzw. systemem gospodarczym, który nadawał się do zamieszkiwania. Fakt zaś późniejszego zamieszkania przez skarżącą i jej rodzinę w tymże budynku nie może wpłynąć na prawidłowe, zdaniem Sądu, oznaczenie przez organy orzekające okresu za jaki skarżąca jest zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz kwoty jaką jest zobowiązana zwrócić. Tym samym zarzuty skargi w tym zakresie należało uznać za niezasadne. Sąd uznał stanowisko organów co do wystąpienia przesłanek nakazujących orzec o zwrocie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za trafne. Kontrolowana decyzja Komendanta [...] Policji z [...] listopada 2017 r., jak i decyzja ją poprzedzająca są zatem uzasadnione. Organy w sposób prawidłowy zastosowały przepisy prawa materialnego, tj. art. 92 ust. 1 ustawy o Policji oraz § 7 rozporządzenia MSWiA z 28 czerwca 2002 r. dochowując przy tym wymogów określonych przepisami art. 77 § 1, art. 80, art. 81 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.