VI SA/Wa 1673/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2017 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Prokuratora Generalnego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie zmiany koncesji na magazynowanie paliw ciekłych oddala skargę Sygn. akt: VI SA/Wa 1673/17 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Prokurator Generalny Rzeczypospolitej Poskiej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 23 ust. 3c w zw. z art. 23 ust. 3a ustawy - Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 220 ze zm.) oraz art. 106 § 5 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przedsiębiorcy P. Sp. z o.o. (dalej: skarżąca, Spółka), od postanowienia z dnia [...] marca 2017 r. w sprawie wydania opinii negatywnej dotyczącej zmiany koncesji na magazynowanie paliw ciekłych poprzez jej rozszerzenie o przeładunek paliw ciekłych postanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Jak wynika z akt, pismem z dnia 21 lutego 2017 r., Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wnioskował o wydanie opinii w sprawie zmiany koncesji na magazynowanie paliw ciekłych poprzez jej rozszerzenie o przeładunek paliw ciekłych przedsiębiorcy P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Prokurator Generalny wydał opinię negatywną. Uzasadnił to faktem prowadzenia przeciwko D. M. (prezesowi zarządu jednoosobowego), A. M. (prokurentowi) oraz Z. M. (prokurentowi) toczy się w Sądzie Okręgowym w [...] (sygn. akt [...]) postępowania karnego, a przestępstwa i przestępstwa skarbowe, o które te osoby zostały oskarżone, pozostają w związku z prowadzoną przez nie działalnością gospodarczą. Pełnomocnik skarżącej wniósł od powyższego postanowienia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił postanowieniu Prokuratora Generalnego naruszenie art. 7, 8, 10, 11, 12, 15, 76, 77§1, 78, 80 i 107§3 Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie prawa materialnego tj. art. 23 ust. 3a w zw. z art. 23 ust. 3c ustawy Prawo energetyczne poprzez wydanie postanowienia w sprawie udzielenia, przedłużenia albo cofnięcia koncesji, pomimo że wniosek Spółki dotyczył zmiany koncesji, a w związku z tym bezzasadne ich zastosowanie oraz art. 33 ust. 3c ustawy Prawo energetyczne poprzez bezzasadne i sprzeczne ze stanem faktycznym i prawnym wydanie opinii wskazującej na wystąpienie wobec Spółki P. przesłanek określonych w art. 33 ust. 3 c ustawy Prawo energetyczne. Ponadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów: uchwały wspólników o powołaniu członka Zarządu, odwołania prokury wobec Z. M. i A. M. - na okoliczność niewystępowania wobec P. Sp. z o.o. przesłanek określonych w art. 33 ust. 3 c ustawy Prawo energetyczne. Prokurator Generalny w uzasadnieniu zaskarżonej opinii wskazał, iż została ona wydana na podstawie art. 23 ust. 3c w zw. z art. 23 ust. 3a ustawy Prawo energetyczne. Zgodnie z tymi przepisami Prokurator Generalny w sprawach wniosku o udzielenie, przedłużenie albo cofnięcie koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych, magazynowanie lub przeładunek paliw ciekłych oraz obrót paliwami ciekłymi z zagranicą z wyłączeniem spraw o zmianę tych koncesji wydaje w formie postanowienia opinie zawierające ocenę spełnienia przez wnioskodawcę określonych w rozdz. 5 wymogów. Na podstawie art. 33 ust. 3c ustawy Prawo energetyczne Prezes URE zawiesza postępowanie o udzielenie koncesji w przypadku wnioskodawcy, wobec którego wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów w sprawie popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego mającego związek z prowadzoną działalnością lub gdy wydano takie postanowienie wobec osób uprawnionych do reprezentowania spółki, a także członków rad nadzorczych. W dniu [...] marca 2017 r. Prokurator Generalny wydał opinię negatywną w formie postanowienia. Opierał swoje ustalenia na danych osobowych prezesa Spółki i prokurentów zamieszczonych w Krajowym Rejestrze Sądowym, dalej Rejestr (ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 687 ze zm.). Wskazał, iż w Rejestrze do dnia wydania postanowienia o opinii negatywnej ([...] marca 2017 r.), a nawet do dnia wydania postanowienia o utrzymaniu w mocy orzeczenia istnieją wpisy, że Prezesem Zarządu Spółki P. jest D. M., a prokurentami A. M. i Z. M. Do wniosku z dnia 18 kwietnia 2017 r o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca dołączyła uchwałę nr 1 z 3 kwietnia 2017 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników o odwołaniu D. M. z Zarządu Spółki i pełnienia funkcji Prezesa Zarządu oraz oświadczenia z 4 kwietnia 2017 r. nowego Prezesa Zarządu Spółki A. Z. o odwołaniu prokury Z. M. i A. M. Decyzje te zapadły zatem po wydaniu postanowienia przez Prokuratora Generalnego. Organ wskazał na wynikające z art. 17 ustawy o Rejestrze domniemanie, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Ponadto wskazał na art. 14 tej ustawy, z którego wynika, że podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do rejestru lub uległy wykreśleniu z rejestru, a stosownie do art. 17 domniemywa się, że nie można zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli podmiot zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Wniosek o wpis do rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu (art. 22 ustawy o rejestrze). Wpisanie do Rejestru równoznaczne jest z domniemaniem jego ważności. Prokurator Generalny, w przeciwieństwie do sądu rejestrowego, nie posiada uprawnień do badania dołączonych do wniosku dokumentów pod względem formy i treści z przepisami prawa i domniemywa, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Ponadto wskazał, iż Spółka złożyła faktycznie wniosek o nową koncesję. Posiadała koncesję na magazynowanie paliw ciekłych, natomiast rozszerzenie koncesji o przeładunek paliw ciekłych jest nowym rodzajem działalności koncesjonowanej, o czym świadczy treść art. 23 ust. 3 a Prawa energetycznego. Art. 37 ust. 2d Prawa energetycznego zobowiązuje przedsiębiorstwo zgłaszanie Prezesowi URE zmiany danych osób uprawnionych lub wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentowania wnioskodawcy. Takich informacji Prokurator Generalny od Prezesa URE nie otrzymał. Pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. P. Sp. z o.o. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Admionistracyjnego skargę na powyższe postanowienie Prokura Generalnego, zarzucając: 1) Naruszenie prawa materialnego tj. a) art. 23 ust. 3a w zw. z art. 23 ust. 3c ustawy Prawo energetyczne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie błędnej wykładni przepisów polegające na wydaniu postanowienia przez Prokuratora Generalnego w sprawie zmiany koncesji, co wprost jest wyłączone spod dyspozycji art. 23 ust. 3c ustawy Prawo energetyczne, a co miało istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania; b) art. 33 ust 3c ustawy Prawo energetyczne poprzez bezzasadne i sprzeczne ze stanem faktycznym i prawnym wydanie opinii wskazującej na wystąpienie wobec P. Sp. z o.o. przesłanek określonych w art. 33 ust. 3c ustawy Prawo energetyczne w stosunku do osób: D. M., Z. M. i A. M., w sytuacji braku legitymacji tych osób do reprezentowania Spółki, a także z uwagi na fakt, iż jedyny członek organu uprawnionego do reprezentacji Spółki – A. Z. nie ma postawionych zarzutów karnych ani nie toczy się w stosunku do niej żadne postępowanie, co miało istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania; c) art. 17 ust. 1 i 2 w związku z art. 14 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz w zw. z 201 § 1 kodeksu spółek handlowych oraz art. 1091 § 1 i 2 kodeksu cywilnego poprzez jego błędna wykładnię i całkowicie błędne uznanie, mające istotny wpływ na niniejsze postępowanie, że: - domniemanie prawdziwości danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym nie zostało obalone w zakresie osób uprawnionych do reprezentacji P. Sp. z o.o. pomimo, iż Spółka poinformowała organ o zmianie osób uprawnionych do reprezentacji Spółki przesyłając stosowne uchwały i oświadczenia; - P. Sp. z o.o. zaniedbała z wystąpieniem niezwłocznie do Krajowego Rejestru Sądowego z odpowiednim aktualizacyjnym wnioskiem w sytuacji gdy Spółka wniosek KRS - Z3 złożyła już dnia 05.04.2017r. - organ działał w dobrej wierze w sytuacji, gdy organ został poinformowany przez Spółkę o zmianach w składzie zarządu oraz innych osób uprawnionych do reprezentowania Spółki i zostały mu przedłożone stosowne uchwały obrazujące dokonane zmiany w składzie osobowym organu uprawnionego do reprezentacji Spółki oraz innych osób uprawnionych do reprezentowania Spółki, a w związku z czym organ posiadał wiedzę o zmianie osób uprawnionych do reprezentacji P. Sp. z o.o., w związku z czym nie sposób uznać, iż organ działa w dobrej wierze. 2) Naruszenie przepisów postępowania tj.: a) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na nierozpoznaniu Istoty z uwagi na brak podjęcia przez organ czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego niezbędnego do wyjaśnienia sprawy co skutkowało pominięciem części materiału dowodowego w szczególności dowodów potwierdzających zmianę w składzie organu uprawnionego do reprezentacji Spółki, co miało Istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania, a mianowicie skutkowało wydaniem postanowienia w oparciu o stan faktyczny nieistniejący w dacie wydania postanowienia; b) art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 75 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufanie uczestników postępowania, a w szczególności poprzez nie przeprowadzenie dowodów umożliwiających wyjaśnienie sprawy, a także brak wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i naruszenie zasady dochodzenia prawdy obiektywnej, w tym całkowite pominięcie I zaniechanie odniesienia się do okoliczności podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie postępowania; c) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 k.p.a. polegające na uniemożliwieniu skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania, przejawiające się w szczególności w wydaniu postanowienia bez uprzedniego poinformowania strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych przez organ dowodów I materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także nierozpoznanie zgłoszonych przez stronę dowodów mających kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy; d) art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez pominięcie przez organ wskazania, które z okoliczności uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których Innym dowodom odmówił wiarygodności I mocy dowodowej, w szczególności pominięcie okoliczności podniesionych przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, e) art. 75 k.p.a. poprzez nie dopuszczenie dowodów wnoszonych przez stronę, w szczególności nie uwzględnienie uchwał wykazujących członków organu Spółki uprawnionych do reprezentacji spółki, a na skutek czego nie rozpoznanie wniosku co do meritum, W związku z podniesionymi zarzutami Spółka wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2017r. oraz postanowienia z dnia [...] marca 2017r. w całości; 2. Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: a. Wniosku P. Sp. z o.o. do Prokuratora Generalnego z dnia 18.04.2017r. na okoliczność poinformowania organu i powzięciu przez niego wiadomości o zmianie osób uprawnionych do reprezentacji P. Sp. z o.o. a w związku z tym braku przesłanki dobrej wiary po stronie organu, a także na okoliczność obalenia domniemania z art. 17 ustawy o KRS, poinformowania organu w terminie o dokonanych zmianach osobowych w spółce P. Sp. z o.o. (w aktach sprawy); b. Protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników P. Sp. z o.o. z dnia 03.04.2017r., Oświadczenie o wyrażeniu zgody na pełnienie funkcji Prezesa Zarządu z dnia 03.04.2017r., Odwołania prokury wobec Z. M. z dnia 04.04.2017r., Odwołania prokury wobec A. M. z dnia 04.04.2017r. na okoliczność zmian osób uprawnionych do reprezentacji P. Sp. z o.o., a tym samym braku przesłanek umożliwiających wydanie negatywnej opinii co do Spółki, poinformowania organu o zmianie osób reprezentujących P. Sp. z o.o. (w aktach sprawy); c. Kopii wniosku KRS - Z3 z dnia 05.04.2017r. na okoliczność zgłoszenia niezwłocznie odpowiedniego wniosku przez P. Sp. z o.o. do właściwego rejestru a tym samym dopełnieniu ciążącego na Spółce obowiązku zgłoszenia informacji i obalenia domniemania z art. 17 ustawy o KRS; 3. Zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Prokuratora Generalnego RP odpowiada prawu. Na podstawie podstawie art. 23 ust. 3a ust. 3c i 3c ustawy - Prawo energetyczne Prokurator Generalny jest zobligowany do wydania opinii w formie postanowienia zawierającej ocenę spełnienia przez wnioskodawcę określonych wymogów. W związku z treścią art. 33 ust. 3c ww. ustawy, do jego obowiązków należy sprawdzenie w rejestrze kto, według danych zamieszczonych w rejestrze, jest uprawniony do reprezentowania spółki lub jest członkiem rady nadzorczej, a następnie ustalenie, czy wobec tych osób nie wydano postanowienia o przedstawieniu zarzutów w sprawie popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, Prokurator Generalny po uzyskaniu informacji o przedstawionych zarzutach prezesowi Spółki i jej prokurentom wydał w tym przedmiocie, w formie postanowienia z dnia [...] marca 2017 r., negatywną opinię. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka złożyła 18 kwietnia 2017 r. załączając protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników P. z dnia 3 kwietnia 2017 r., z uchwałą o powołaniu nowego prezesa zarządu Spółki oraz oświadczenia o odwołaniu prokurentów z 4 kwietnia 2017 r., a więc nastąpiło to już po wydaniu postanowienia Prokuratora Generalnego z [...] marca 2017 r. Należy stwierdzić, że Prokurator Generalny, wydając przedmiotowe postanowienie, związany był wpisami istniejącymi w rejestrze. W myśl art. 17 ust. 1. "Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe." Ustęp 2 ww. przepisu stanowi, iż "Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.". Z kolei według art. 14 powyższej ustawy, "Podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z Rejestru.". Zdaniem Sądu, w świetle powyższych przepisów obowiązującego prawa, organ w kontrolowanej sprawie w sposób należyty wywiązał się z obowiązku zgromadzenia, a następnie dokonania oceny materiału dowodowego dotyczącego stanu faktycznego relewantnego dla rozpoznania sprawy, jaka została wszczęta wnioskiem Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wydanie opinii w sprawie zmiany koncesji na magazynowanie paliw ciekłych poprzez jej rozszerzenie o przeładunek paliw ciekłych przedsiębiorcy. Organ miał prawo ustalenia w zakresie dotyczącym reprezentantów skarżącej spółki oprzeć wyłącznie na treści wpisu w KRS, na co pozwalają przepisy: art. 14 i 17 Ustawy o Rejestrze. Dołączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dokumenty nie zmieniały tego stanu rzeczy, nie mogły także stanowić podstawy obalenia domniemania prawdziwości danych zawartych we wpisie do KRS. Tak więc, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wbrew zarzutom skarżącej Spółki - ani postanowienie z [...] maja 2017 r., ani poprzedzające je postanowienie z [...] marca 2017 r. nie są dotknięte wadami, które w myśl art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogącymi stanowić podstawę ich uchylenia. Prawidłowo również organ ocenił wniosek strony o zmianę koncesji poprzez rozszerzenie dotychczasowej koncesji na magazynowanie paliw ciekłych o przeładunek tych paliw jako udzielenie nowej koncesji. Skoro rozszerzenie polega na dodaniu do dotychczas udzielonej koncesji nowego rodzaju działalności konsesjonowanej, to nie ulega wątpliwości, że istotą wniosku jest udzielenie nowej koncesji, obok dotychczas posiadanej. Zarzut naruszenia art. 23 ust. 3a ustawy Prawo energetyczne jest w tej sytuacji nieuzasadniony. Zaskarżone postanowienie zostało wydane po wszechstronnej ocenie okoliczności sprawy, żaden ze stawianych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów nie pozostał bez właściwego odniesienia się organu, a prawa strony zostały w sposób nalezyty zagwarantowane. Zarzuty skargi nie zasługiwały zatem na uwzględnienie. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.