III SAB/Kr 39/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie: WSA Hanna Knysiak-Sudyka WSA Barbara Pasternak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 11 grudnia 2017 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2018 r. w ten sposób, że po pkt II dodaje pkt III w brzmieniu "w pozostałym zakresie umarza postępowanie" Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie rozpoznania wniosku z dani 11 grudnia 2017 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia stwierdził, że l. Komendant Powiatowy Policji dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt II oddalił skargę w pozostałym zakresie. Pismem z dnia 5 sierpnia 2018 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku "poprzez orzeczenie zobowiązujące Komendanta Powiatowego Policji do wydania stronie zaświadczenia o ustalonej treści". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 §1 ustawy z dnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., póz. 1302 , w skrócie ppsa) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 §2 ). W świetle powołanego przepisu przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Mając na uwadze powyższe, wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku należało uwzględnić, aczkolwiek z przyczyn odmiennych niż te, na które powołuje się skarżący. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia może się zakończyć w dwojaki sposób: wydaniem zaświadczenia potwierdzającego zdarzenie, o które wnosił wnioskodawca lub wydaniem postanowienia o odmowie wydania takiego zaświadczenia (art. 217 §1 kpa i art. 216 kpa). Postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia ma charakter formalny, kończy postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem o wydanie Sygn. akt III SAB/Kr 39/18 zaświadczenia o określonej treści, którego organ nie może wydać ze względu na niemożność potwierdzenia określonego stanu faktycznego, którego żąda wnioskodawca, a który nie wynika z materiału dowodowego będącego w dyspozycji organu. W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem K. J. z dnia 11 grudnia 2017 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia zostało zakończone postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. o odmowie wydania zaświadczenia. Z powyższego wynika, że postępowanie w zakresie nakazu załatwienia wniosku skarżącego stało się bezprzedmiotowe i jako takie, na podstawie art. 161 §1 pkt 3 zależało umorzyć. Uzupełnienie wyroku musiało więc polegać na umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do niezwłocznego wydania zaświadczenia, o co wnioskował skarżący.. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 157 §1 i §3 ppsa orzeczono jak w sentencji.