III SA/Lu 343/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie: WSA Jadwiga Pastusiak, WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant: Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 16 października 2018 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu M. C.-S. w L. z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] utrzymano w mocy decyzję Wydziałowej Studenckiej Komisji Socjalnej Wydziału Filozofii i Socjologii z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] o odmowie przyznania A. P. stypendium socjalnego w roku akademickim [...]. Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: A. P. (dalej jako "skarżąca") złożyła w dniu [...] października 2017 r. wniosek o przyznanie stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości. W dniu [...] listopada 2017 r. Wydziałowa Studencka Komisja Socjalna Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu M. C.-S. w L. (dalej jako "organ I instancji") odmówiła skarżącej przyznania stypendium socjalnego w zwiększonej wysokości z tytułu zamieszkania w domu studenta. Organ I instancji wyjaśnił, że skarżąca znajduje się w grupie studentów cudzoziemców, którym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego na podstawie art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2183), dalej jako "Prawo o szkolnictwie wyższym". W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, Uczelniana Studencka Komisja Socjalna [...] (dalej jako "organ odwoławczy") utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że w świetle art. 43 ust. 2a Prawa o szkolnictwie wyższym skarżącej nie przysługiwało prawo do stypendium socjalnego, ponieważ dysponuje kartą pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy". W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. P. zaskarżyła decyzję Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej w całości i wniosła o jej uchylenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 7, art. 7a, art. 77 § 1 oraz art. 12 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), dalej jako "k.p.a.". W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła, że postępowanie odwoławcze było prowadzone opieszale, ponieważ decyzję Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej otrzymała dopiero w maju 2018 r. Skarżąca podniosła również, że osoba, która otrzyma zezwolenie na pobyt stały i ukończy 16 lat, z urzędu otrzyma kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy" i nie ma możliwości wyboru karty bez tego zapisu. W konsekwencji jest dyskryminowana przez uczelnie publiczne w Polsce, ponieważ pomimo zapisu o możliwości kształcenia na zasadach obowiązujących obywateli polskich, poprzez obowiązek posiadania karty pobytu nie może ubiegać się o stypendium socjalne. W odpowiedzi na skargę Uczelniana Studencka Komisja Socjalna [...] w L. wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Skarga podlegała oddaleniu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji o odmowie przyznania prawa do stypendium socjalnego stanowił przepis art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r. poz. 2183). Zgodnie z powołanym przepisem, cudzoziemcy, którzy posiadają kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy" lub wizę Schengen lub wizę krajową wydaną w celu wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą podejmować i odbywać studia wyższe, studia doktoranckie oraz kształcenie w innych formach, a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach odpłatności. Osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych i zapomóg. Jak podnosi skarżąca, przebywa ona od grudnia 2016 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt stały. Istotne jest przy tym, że skarżąca posiada wydaną przez Wojewodę L. w dniu [...] stycznia 2017 r. kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy" (k. [...]). Natomiast powołany wyżej przepis art. 43 ust. 2a Prawa o szkolnictwie wyższym nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wynika z niego wprost, że osobom posiadającym kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy" nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego. W świetle powyższego, rozstrzygnięcie organu o odmowie przyznania skarżącej prawa do stypendium socjalnego uznać należy za prawidłowe. Skarżąca bezspornie posiada kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy" i w konsekwencji, zgodnie z przepisem art. 43 ust. 2a Prawa o szkolnictwie wyższym, nie przysługuje jej prawo do stypendium socjalnego. Podkreślić należy, że organ był związany treścią przepisu, w którym wyraźnie określono, że prawo do stypendium socjalnego nie przysługuje cudzoziemcowi, który posiada kartę pobytu z adnotacją "dostęp do rynku pracy". W tym przypadku ustawodawca nie pozostawił organowi administracji żadnego wyboru (tzw. luzu decyzyjnego). W sprawie dotyczącej przyznania prawa do stypendium socjalnego organ administracji nie mógł poczynić ustaleń oraz sformułować oceny w zakresie dotyczącym wydania karty pobytu oraz prawidłowości przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r., poz. 2094) oraz ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r., poz. 1265). W niniejszej sprawie granice sprawy wyznacza wniosek o przyznanie stypendium socjalnego, który musi być rozpatrzony na podstawie przepisów ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz Regulaminu przyznawania świadczeń o charakterze socjalnym dla Studentów Uniwersytetu M. C.-S. w L., stanowiącego załącznik do Zarządzenia Rektora [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. Z tych przyczyn zarzut naruszenia przepisu art. 43 ust. 2a Prawa o szkolnictwie wyższym należy uznać za nieuzasadniony. Zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego poprzez opieszałe prowadzenie postępowania jest uzasadniony, jednakże stwierdzone naruszenie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Zgodnie z art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym do decyzji podjętych przez organy uczelni stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Organ jest zobowiązany zasadami praworządności oraz szybkości postępowania do sprawnego podejmowania niezbędnych czynności i załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminach określonych przepisami prawa. W niniejszej sprawie decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...] listopada 2017 r., a decyzja organu II instancji dopiero w dniu [...] maja 2018 r. Z akt sprawy wynika, że organ nie zawiadamiał skarżącej o przyczynach zwłoki oraz nie prowadził żadnego postępowania wyjaśniającego, które uzasadniałoby załatwienie sprawy w późniejszym terminie. Stwierdzone uchybienia nie miały jednak istotnego wpływu na wynik sprawy i sytuację prawną skarżącej, ponieważ przepis prawa materialnego – art. 43 ust. 2a Prawa o szkolnictwie wyższym, jak już wyżej wykazano, został zastosowany prawidłowo. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).