II SA/Ke 566/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2018r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy włączenia wyników prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia r. znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., na skutek odwołania D. W.a, utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia 14 maja 2018 r. znak: [...], orzekającą o odmowie włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w S. wyników prac geodezyjnych, dotyczących opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] , położonej w obrębie S. P., m. S., zarejestrowanych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. pod numerem ewidencyjnym zgłoszenia pracy geodezyjnej [...]. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, organ II instancji podniósł, że w dniu 7 marca 2018 r. wykonawca, geodeta D. W., działający w imieniu firmy Usługi Geodezyjne inż. D. W. z siedzibą w Tarnobrzegu, złożył do prowadzonego przez Starostę S.ego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. (dalej jako "PZGiK"), zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.), zawiadomienie o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych o identyfikatorze zgłoszenia prac [...], dotyczących opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków numerem [...] , położonej w obrębie S. Poscaleniowy, m. S.. W wyniku przeprowadzonej na podstawie art. 12b ww. ustawy w dniu 29 marca 2018 r. weryfikacji dokumentacji pod względem kompletności przekazywanych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych oraz pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, Starosta S. stwierdził nieprawidłowości wynikające z przepisów prawa, tj.: 1. brak informacji, czy działka położona jest w planie zagospodarowania przestrzennego na obszarze przeznaczonym w planie na cele rolne, czy może na dany obszar brak jest planu i czy była wydawana decyzja o warunkach zabudowy; 2. w wykazie zmian gruntowych w pozycji "stan stary" brak powierzchni działki; ponadto stan umieszczony w lewej stronie wykazu nie odzwierciedla i nigdy nie odzwierciedlał stanu w rejestrze gruntów, a więc nie jest "stanem starym"; opis do KW, iż "różnica powierzchni działki pomiędzy KW a powierzchnią ujawnioną w ewidencji wynosi 65 m2" nie jest zgodny z prawdą, gdyż dopóki nie zostanie dokonana zmiana w rejestrze, nie ma żadnej różnicy, taka mapa nie może być oklauzulowana; na podstawie wytycznych Referatu ewidencji gruntów zmiana powierzchni dokonywana jest w pierwszym etapie, natomiast w drugim etapie do operatu należy dołączyć nowy wypis z rejestru lub decyzję zatwierdzającą zmianę powierzchni działki. Jako naruszony przepis prawa organ podał art. 92 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wykonawca w piśmie z dnia 9 kwietnia 2018 r. ustosunkował się do powyższych nieprawidłowości, wskazując, że organ nie może żądać od wykonawcy informacji, czy działka położona jest na obszarze przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolne, ponieważ ustawodawca w żadnym przepisie prawa nie zobowiązuje wykonawcy do informowania organu prowadzącego PZGiK o takim stanie rzeczy, gdyż organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie wydaje decyzji zatwierdzającej podział, a wykonawca nie wykonuje mapy z podziałem nieruchomości rolnej, a jedynie mapę z projektem podziału nieruchomości rolnej. Ponadto wykonawca, powołując się na przepisy art. 92 ustawy o gospodarce nieruchomościami, stwierdził, że przepisy te nie mają zastosowania, ponieważ nieruchomość położona jest w obszarze pozbawionym planu miejscowego i w ewidencji gruntów i budynków nieruchomość ta wykazana jest jako użytek rolny, a z informacji otrzymanych od właściciela nieruchomości wynika, iż nie została wydana dla tej działki decyzja o warunkach zabudowy. Ponadto narzucenie przez organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej obowiązku etapowania prac geodezyjnych jest niezgodne z przepisami prawa. Referat ewidencji gruntów nie ma mocy ustawodawczej i nie może żądać, aby do operatu z projektem podziału nieruchomości dołączać decyzję zatwierdzającą zmianę powierzchni działki ewidencyjnej. Starosta S. nie uwzględnił jednak stanowiska wykonawcy, a argumentację uznał za niezasadną i w dniu 14 maja 2018 r. wydał ww. decyzję odmawiającą włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego, uzasadniając swoje stanowisko ustaleniami zawartymi w protokole weryfikacji z dnia 29 marca 2018 r. Od decyzji tej D. W. złożył odwołanie. W związku z powyższym organ odwoławczy zważył, że zgodnie z art. 12b ust. 6, 7 i 8 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Jeżeli organ służby geodezyjnej i kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do PZGiK zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. Ze względu na powyższe na organie Służby Geodezyjnej i Kartograficznej ciąży obowiązek należytego udokumentowania formułowanych zarzutów względem weryfikowanej dokumentacji. Podobnie wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych, odnosząc się do wyników weryfikacji, powinien wskazać organowi przesłanki wynikające z przepisów prawa wskazujące na niesłuszność jego dotychczasowego stanowiska. Zgłoszona pod nr [...] przez D. W.a praca geodezyjna dotyczyła opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka o nr [...] , położonej w obrębie S. Poscaleniowy, m. S.. Po przeprowadzeniu analizy całości dokumentacji technicznej z wykonania ww. pracy pod względem kompletności, jak i zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że dokonał ustaleń, których nie uwzględnił organ I instancji. W przedłożonej przez wykonawcę dokumentacji brak jest bowiem informacji w treści sprawozdania technicznego dotyczącej porównania mapy z terenem. Stosownie do § 71 ust. 7 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. 2011 Nr 263, poz. 1572), elementem sprawozdania technicznego jest informacja o rezultacie porównania opracowanej mapy z treścią ortofotomapy, o której mowa w § 63 ust. 2 rozporządzenia. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że zawarcie w operacie technicznym informacji o tym, czy działka położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na terenach rolnych, czy brak jest miejscowego planu oraz czy została wydana decyzja o warunkach zabudowy nie jest "żądaniem" organu, lecz jest obowiązkiem wykonawcy wynikającym z obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 121 ze zm.) powyższe informacje determinują sposób wykonania pracy geodezyjnej, czy będzie to podział wykonany zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, czy na podstawie odrębnych przepisów. Zatem to wykonawca, podejmując się wykonania projektu podziału nieruchomości, w pierwszej kolejności winien ustalić tryb jej realizacji tj. czy będąca przedmiotem zlecenia działka jest położona na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na terenach rolnych bądź leśnych, czy też brak jest planu oraz czy na przedmiotową działkę została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Ustawodawca pierwszorzędne znaczenie przypisuje ustaleniom miejscowego planu, zaś w przypadku jego braku, decyzji o warunkach zabudowy. Informację, że działka będąca przedmiotem opracowania położona jest na terenie, który nie jest objęty planem miejscowym i że nie została dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy, wykonawca zawarł dopiero w odpowiedzi na protokół weryfikacji wskazując, iż pozyskał je od zleceniodawcy pracy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że powyższe stwierdzenie nie zostało jednak poparte żadnymi dokumentami. Nadto Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznej wskazał, że zgodnie z § 71 ust. 7 pkt 1 ww. rozporządzenia, sprawozdanie techniczne powinno zawierać w swojej treści określenie celu oraz zakresu rzeczowego i terytorialnego wykonywanych prac geodezyjnych lub kartograficznych. Zatem w punkcie tym należało zawrzeć informację dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy, bowiem sposób wykonanej pracy określa rzeczowy zakres opracowania. W ocenie organu odwoławczego, Starosta S. nie "narzucił" wykonawcy etapowania prac geodezyjnych dotyczących opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej, ponieważ zgodnie z art. § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1034 ze zm.), aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych i wyeliminowania danych błędnych. Zatem "stan stary" w wykazie zmian danych ewidencyjnych przedłożony przez wykonawcę nie odzwierciedla stanu zapisanego w ewidencji gruntów i budynków i jest on wyłącznie stanem faktycznym stwierdzonym przez wykonawcę jako występującym na gruncie. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wskazał, że złożenie zawiadomienia wraz z wymaganymi materiałami powoduje powstanie po stronie organu obowiązku zweryfikowania przekazanych materiałów. Czynności weryfikacyjne mają charakter wyłącznie czynności materialno-technicznej. Polegają na weryfikacji przekazanych materiałów (zarówno w zakresie kompletności baz danych, jak i innych materiałów wchodzących w skład operatu technicznego) z przepisami obowiązującymi w geodezji i kartografii. Weryfikacji poddaje się jedynie to, co zostało przekazane przez wykonawcę. W przypadku jakichkolwiek braków organ nie ma uprawnień, by braki te we własnym zakresie uzupełniać albo domniemywać co do treści niedołączonych do opracowania dokumentów. Stwierdzone braki mogą skutkować jedynie negatywną oceną przedłożonych zbiorów. Sporządzenie protokołu weryfikacji, czyli analiza prawidłowości przedstawionych przez wykonawcę wyników prac geodezyjnych, nie podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli m.in. obowiązkowi przeprowadzenia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), gdyż jest sama w sobie jedną, nazwaną czynnością z zakresu administracji publicznej o charakterze czynności materialno-technicznej. Nie może być zatem ani zastąpiona, ani uzupełniona o inne czynności zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Artykuł 7 k.p.a. nie ma w tym miejscu zastosowania, gdyż jedynym materiałem dowodowym jest dokumentacja. Zatem organ nie uwzględnił zarzutu wykonawcy, że organ weryfikujący pozbawił skarżącego możliwości ustosunkowania się do wszystkich zastrzeżeń oraz nie prowadził postępowania zmierzającego do ustalenia wszystkich okoliczności sprawy. Starosta S. zweryfikował dokumentację w takim zakresie, w jakim przedłożył ją wykonawca. Wykonawca może ustosunkować się do treści protokołu weryfikacji, co też w tym przypadku miało miejsce. Weryfikacja stanowi czynność materialno-techniczną, zaś datą wszczęcia postępowania administracyjnego jest w tym wypadku dzień doręczenia pisma zawierającego zastrzeżenia wykonawcy do protokołu weryfikacji. Zatem wszczęcie postępowania administracyjnego następuje na wniosek strony. Stwierdzenie wykonawcy, że nie miał możliwości zapoznania się z treścią materiału dowodowego oraz wypowiedzenia co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji przez Starostę S. jest, zdaniem organu odwoławczego, niezasadne, bowiem uczynił to podczas przeprowadzonych rozmów w siedzibie Starostwa Powiatowego. Ponadto w tym przypadku jedynym materiałem dowodowym jest wykonana przez niego dokumentacja. Wykonawca nie dokonał żadnych uzupełnień dokumentacji, miał świadomość, że brak jest nowych dowodów mających znaczenie w sprawie. Jak wynika z notatki służbowej z dnia 14 maja 2018 r. sporządzonej przez Starostę S., w dniach 11 maja 2018 r. oraz 14 maja 2018 r. zostały przeprowadzone rozmowy pomiędzy wykonawcą D. W., kierownikiem robót geodezyjnych D. C., a pracownikami Starostwa Powiatowego. Ze sporządzonej notatki służbowej wynika, iż pomiędzy stronami nie doszło do porozumienia, a wykonawca odmówił poprawy nieprawidłowości wykazanych w protokole weryfikacji. Konsekwencją prowadzonych "negocjacji" było wydanie decyzji przez Starostę S. w dniu 14 maja 2018 r. Dodatkowo organ II instancji podniósł, że poinformował wykonawcę o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym od decyzji Starosty S. Jednak wykonawca nie skorzystał z przysługującego mu prawa wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a. Naruszenie procedur administracyjnych przez organ I instancji, jak ocenił organ odwoławczy, nie stanowi zatem podstawy do uchylenia przedmiotowej decyzji, bo stanowisko organu I instancji jest uzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. D. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił: - naruszenie prawa proceduralnego poprzez błędną wykładnię art. 61 § 4 oraz art. 10 § 1 k.p.a. i błędne ustalenie przez organ, że wszczęcie postępowania administracyjnego nastąpiło na wniosek wykonawcy, w wyniku czego organ I instancji nie miał obowiązku powiadomić wykonawcy odrębnym pismem o wszczęciu postępowania administracyjnego; - naruszenie prawa proceduralnego poprzez błędną wykładnię art. 12b ust. 6, 7 i 8 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne i błędne ustalenie przez organ, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego jest dzień doręczenia pisma zawierającego zastrzeżenia wykonawcy do protokołu weryfikacji, podczas gdy zgodnie z art. 12b ust. 8 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę; - naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 71 ust. 7 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. 2011 Nr 263, poz. 1572), powoływanego w skardze jako "rozporządzenie w sprawie standardów" i nieuprawnione stwierdzenie przez organ, że wykonawca pracy geodezyjnej polegającej na sporządzeniu mapy z projektem podziału nieruchomości, miałby obowiązek zawrzeć w treści sprawozdania technicznego informację o porównywaniu mapy z terenem, podczas gdy przytoczony przepis mówi jedynie o informacji o rezultacie porównania opracowanej mapy z treścią ortofotomapy; - naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 71 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów i stwierdzenie przez organ, że wykonawca pracy geodezyjnej polegającej na sporządzeniu mapy z projektem podziału nieruchomości, miałby obowiązek zawrzeć w treści sprawozdania technicznego informację dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy ww. przepis mówi jedynie o określeniu celu oraz zakresu rzeczowego i terytorialnego wykonywanych prac geodezyjnych lub kartograficznych; - naruszenie prawa proceduralnego poprzez błędną wykładnię art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 121 ze zm) i ustalenie przez organ, że przepisy te mają zastosowanie w sprawie, a w konsekwencji uznanie, iż przekazana przez wykonawcę dokumentacja geodezyjna jest nieprawidłowa i nie nadaje się do przyjęcia do PZGiK, - błędne określenie przedmiotu postępowania administracyjnego i przyjęcie przez organ, że przedmiotem postępowania administracyjnego jest odmowa przyjęcia operatu technicznego do PZGiK, co skutkowało nieuprawnioną powtórną weryfikacją i nowymi ustaleniami, w wyniku czego zapadło niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie sprawy. - stwierdzenie przez organ, że naruszenie procedur administracyjnych przez Starostę S. nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji. Uzasadniając powyższe zarzuty autor skargi podniósł, że art. 92 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mówi o tym, aby wykonawca miał obowiązek informowania organu, który weryfikuje operaty techniczne o tym, czy działka położona jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i czy znajduje się na obszarze przeznaczonym w planie na cele rolne oraz czy brak jest wydanej na przedmiotową działkę decyzji o warunkach zabudowy. Wykonawca prac geodezyjnych dopełnił wszelkich starań, aby dowiedzieć się, czy na działkę o nr ewidencyjnym [...] położoną w obrębie S. Poscaleniowy została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Wykonawca próbował uzyskać informację na temat decyzji o warunkach zabudowy, jednak organ wydający takie decyzje poinformował telefonicznie wykonawcę, że nie prowadzi rejestru takich decyzji i nie jest w stanie odpowiedzieć, czy na pewno na tę działkę nie została kiedykolwiek wydana taka decyzja. Organ nie może żądać od wykonawcy informacji, czy działka położona jest w planie zagospodarowania przestrzennego na obszarze przeznaczonym w planie na cele rolne i czy była wydawana decyzja o warunkach zabudowy, ponieważ ustawodawca w żadnym przepisie prawa nie zobowiązuje wykonawcy do informowania organu prowadzącego PZGiK o takim stanie rzeczy. Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie wydaje decyzji zatwierdzającej podziału, a wykonawca nie wykonuje podziału nieruchomości rolnej, a jedynie mapę z projektem podziału nieruchomości rolnej. Przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami regulują kwestie dotyczące procedowania podziałów nieruchomości, a nie sposobu wykonywania mapy z projektem podziału i w żaden sposób nie zobowiązują wykonawcy do informowania w sprawozdaniu technicznym, czy została wydana decyzja o warunkach zabudowy lub czy dzielona nieruchomość znajduje się na terenie objętym MPZP. Tej informacji musi wymagać organ wprowadzający zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Starosta S. nie ma kompetencji ani do sprawdzenia mapy z projektem podziału nieruchomości z postanowieniem w sprawie wstępnego projektu podziału nieruchomości, ani oceny zgodności z decyzją o warunkach zabudowy. PODGiK nie wprowadza zmian w ewidencji gruntów i budynków, dlatego też dokumenty te, ani informacje o nich, nie są potrzebne w operacie technicznym. Organ, który wprowadza zmiany w ewidencji gruntów i budynków, jest zobowiązany ustalić, czy spełnione są wszystkie przesłanki do tego, aby móc wprowadzić zmiany w ewidencji gruntów i budynków na podstawie mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej, m.in. dlatego, że nawet po przyjęciu operatu technicznego do PZGiK z informacją od wykonawcy prac geodezyjnych, że nie było wydanej decyzji o warunkach zabudowy oraz uwierzytelnieniu map z projektem podziału nieruchomości rolnej, zleceniodawca, inwestor lub ktokolwiek inny może wystąpić o ustalenie warunków zabudowy, które może otrzymać, a dopiero później złożyć wniosek do ewidencji gruntów i budynków o wprowadzenie zmian na podstawie mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej. Wówczas - gdyby organ bazował jedynie na ustaleniach wykonawcy w postaci informacji w sprawozdaniu technicznym lub informacji od wnioskodawcy, która może być nieprawdziwa - organ nie zastosowałby się do art. 92 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dlatego też informacja w sprawozdaniu technicznym, czy była wydawana decyzja o warunkach zabudowy lub czy dzieloną nieruchomość obejmuje MPZP nie ma sensu. Wykonawca/geodeta wykonuje jedynie projekt podziału, który musi być zgodny z zamówieniem zleceniodawcy. Tryb wykonania podziału nieruchomości ustala zleceniodawca, a wykonawca prac jedynie wykonuje mapę z projektem podziału nieruchomości na zlecenie zleceniodawcy. Ponadto strona zarzuciła, że sprawozdanie techniczne zgodnie z rozporządzeniem w sprawie standardów zawiera zamkniętą listę tego, co ma zawierać w swojej treści - zgodnie z § 71 ust. 7 tego rozporządzenia. Wszystkie informacje, o których mowa w § 71 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia, w sprawozdaniu technicznym zostały zawarte. Zdaniem strony, ustawodawca w żadnym punkcie wskazanego przepisu rozporządzenia nie narzucił obowiązku informowania organu Służby Geodezyjnej i Kartograficznej o tym, czy działka położona jest w planie zagospodarowania przestrzennego na obszarze przeznaczonym w planie na cele rolne, czy może na danym obszarze brak jest planu i czy była wydana decyzja o warunkach zabudowy. Skarżący wskazał na treść art. 220 § 1 k.p.a. i podniósł, że Burmistrz Miasta S. posiada aktualny wykaz obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w S. na stronie Biuletynu Informacji Publicznej (BIP), w związku z powyższym organ nie może żądać od wykonawcy zaświadczenia na potwierdzenie takich faktów. Bazowanie jedynie na informacji przekazanej przez wykonawcę w sprawozdaniu technicznym nie ma żadnej podstawy prawnej, ponieważ w świetle obowiązujących przepisów prawnych informacja taka nie jest żadnym dokumentem. Wykonawca mógłby dołączyć do operatu kopię decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz nie było to możliwe, ponieważ wykonawca na podstawie wszystkich zebranych informacji ustalił, że decyzja taka nie istnieje. W dalszej cześci skargi jej autor podniósł, że po dokonaniu obliczeń pola powierzchni działki nr [...] (na podstawie współrzędnych z pomiaru kontrolnego) okazało się, że powierzchnia ta różni się o 65 m2 od powierzchni ujawnionej w ewidencji gruntów i budynków i nie mieści się ona w dopuszczalnej odchyłce 25 m2, dlatego w roboczej bazie danych należało ujawnić pole powierzchni działki ewidencyjnej obliczonej na podstawie pomiaru oraz wykonać wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki w celu aktualizacji powierzchni zgodnie z obowiązującymi standardami. Skarżący powołał się na przepisy § 68 i § 63 rozporządzenia w sprawie standardów i podniósł, że wykaz zmian danych ewidencyjnych, wykaz zmian gruntowych oraz mapę z projektem podziału nieruchomości opracowano na podstawie utworzonej roboczej bazy danych. W decyzji błędnie powołano się na przepis § 46 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, ponieważ wykaz zmian danych ewidencyjnych wykonano w sposób prawidłowy, zgodnie z § 46 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia. W operacie technicznym załączono wykaz zmian danych ewidencyjnych, który zaktualizował powierzchnię do obowiązujących standardów, a następnie wykonano wykaz zmian gruntowych na podstawie wykazu zmian danych ewidencyjnych i powierzchni ujawnionej w roboczej bazie danych. Wykaz zmian gruntowych (gdzie po lewej stronie wykazu stan nie odzwierciedla stanu w rejestrze gruntów) będzie odzwierciedlał stan w rejestrze gruntów w momencie, gdy dokumentacja zostanie włączona do zasobu, albowiem zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne - po przyjęciu do zasobu operatu technicznego GK.6640.1716.2017 - należy dokonać zmian w bazie danych EGiB z urzędu zgodnie z wykazem zmian danych ewidencyjnych dotyczących działki. Ustawodawca w rozporządzeniu w sprawie standardów technicznych wprowadza pojęcie roboczej bazy danych właśnie po to, żeby nie etapować prac geodezyjnych. Potwierdza to załącznik do skargi w postaci artykułu Przeglądu Geodezyjnego, w którym jednomyślnie stwierdza się, że etapowanie prac geodezyjnych jest przywilejem, a nie obowiązkiem wykonawcy oraz że etapowanie prac jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W decyzji pierwszoinstacyjnej stwierdzono, że nie wpłynął wniosek właściciela o wprowadzenie zmian w operacie EGiB, polegającej na zmianie powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] . Wniosek właściciela nie mógł wpłynąć do urzędu dopóki organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie przyjmie operatu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co potwierdza, w ocenie strony, art. 24 pkt 2b ust. h ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. W decyzji Starosty S. błędnie opisano, że wykonawca złożył wniosek o uwierzytelnienie mapy z projektem podziału nieruchomości rolnej, na której znajduje się wykaz zmian z nieprawidłowymi danymi. Organ służby geodezyjnej w tym przypadku nie miał uwierzytelnić dokumentu i potwierdzić zgodność z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1b ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, ale potwierdzić zgodność z dokumentacją przekazaną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wykaz zmian gruntowych, znajdujący się na mapie z projektem podziału jest zgodny z dokumentacją przekazaną przez wykonawcę do PZGiK, a powierzchnia działki po lewej stronie w wykazie zmian gruntowych jest stanem faktycznym i obliczona jest zgodnie z obowiązującymi standardami technicznymi (zgodnie z § 45 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Zdaniem wykonawcy, wszczęcie postępowania administracyjnego nie następuje na wniosek strony, ponieważ po uwzględnieniu uwag wykonawcy operat może zostać przyjęty do PZGiK w drodze czynności materialno-technicznej. Gdy jednak organ ma dalej zastrzeżenia co do wykonania operatu technicznego wówczas wszczyna postępowanie administracyjne, o czym powiadamia odrębnym pismem wykonawcę. W trakcie postępowania administracyjnego wykonawca ma jeszcze możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i faktów przed wydaniem decyzji administracyjnej, takie wyjaśnienia mogą decydować o losie operatu, który po ich uznaniu może być włączony do PZGiK, a postępowanie może wówczas zostać umorzone. Te okoliczności powinny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Decyzja Starosty S. została wydana z naruszeniem przepisów art. 61 § 4 k.p.a.. Starosta S. nie zawiadomił wykonawcy odrębnym pismem, że zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę, przez co została naruszona zasada czynnego udziału stron. Wykonawca został pozbawiony prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Nie miał możliwości składania dodatkowych uwag i wyjaśnień. Fakt ten jest podstawą do uchylenia decyzji pierwszonstacyjnej w całości ze względu na brak zawiadomienia strony. Zdaniem skarżącego, organ I instancji wydał decyzję w sposób nieprawidłowy, ponieważ podparł się nowymi ustaleniami i zarzutami wobec przedłożonej dokumentacji, jakich nie było w protokole weryfikacji. W protokole skonstruowano zarzuty, które były pozbawione większego sensu, bez wskazania naruszonego przepisu prawnego. Organ w wydanej decyzji wskazuje na inne przepisy prawa, przez co wykonawca został pozbawiony możliwości ustosunkowania się na piśmie do wszystkich zarzutów, co gwarantuje mu art. 12b ust. 6 i 7 ustawy – Prawo geodezyjne i karograficzne. Gdyby protokół był prawidłowy, to pomiędzy organem a wykonawcą wywiązałaby się merytoryczna i fachowa polemika (przewidziana przepisami prawa), która stanowiłaby szczególne postępowanie wyjaśniające przed podjęciem decyzji przez Starostę S.. W toku takiego postępowania wyjaśniającego wykonawca miałby możliwość przedstawienia organowi fachowemu swoich merytorycznych zastrzeżeń do protokołu, jakie został zmuszony przedkładać dopiero w odwołaniu. Ponadto zamieszczone w decyzji odmownej wydanej z upoważnienia Starosty S. z dnia 14 maja 2018r. pouczenie o prawie wniesienia odwołania zawierało błędną informację o terminie. Powyższe pouczenie określało skrócony o jeden dzień niż ustawowo przewidziany termin odwołania i samo to może być już przesłanką do uchylenia danej decyzji w całości, ze względu na niepoprawne zawiadomienie. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezjyjnego i Kartograficznego w K. dokonał także nowych ustaleń podczas weryfikacji i zarzucił wykonawcy prac geodezyjnych brak informacji w treści sprawozdania technicznego dotyczącego porównania mapy z terenem, posługując się § 71 ust. 7 rozporządzenia w sprawie standardów, ale organ, do którego zgłoszona została praca geodezyjna, niejednokrotnie odmawiał wykonawcom wydania ortofotomapy ze swojego zasobu podczas zgłaszania prac geodezyjnych. Dodatkowo strona zarzuciła, że organ II instancji dokonał ponownej weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów przedłożonych przez wykonawcę pracy, co jest czynnością zastrzeżoną dla organu I instancji na podstawie art. 12b ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Błędne określenie przedmiotu postępowania przez organ I instancji i w konsekwencji przez organ II instancji wyklucza możliwość zastosowania art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. w zakresie uchylenia zaskarżonej decyzji w całości lub w części i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy, gdyż organ odwoławczy nie posiada żadnej legalnej delegacji prawa w zakresie orzeczenia w sprawie włączenia do PZGiK wyników pracy geodezyjnej. Na mocy art. 12b ust. 8 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne organ, który nie uwzględni wyjaśnień wykonawcy, wszczyna postępowanie administracyjne z urzędu w sprawie nieuwzględnienia wyjaśnień wykonawcy prac geodezyjnych, skutkiem czego następuje odmowa przyjęcia operatu technicznego do zasobu. Organ odwoławczy, dokonując ponownej nieuprawnionej weryfikacji zbiorów danych i materiałów przekazanych do PZGiK ustalił, że organ I instancji podczas wykonywania czynności ustawowych swój obowiązek wykonał nierzetelnie. Zarzuty wynikające z nieprawidłowo wykonanej weryfikacji przez organ I instancji organ odwoławczy postawił wykonawcy prac geodezyjnych, tym samym doprowadzając do naruszenia art. 139 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. wniósł o oddalenie powyższej skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. D. W. podniósł, że popiera skargę i złożył do akt kopię postanowienia z dnia 25 maja 2018 r., będącego wynikiem rozpoznania jego ponaglenia na okoliczność naruszenia przez organ art. 10 i art. 61 k.p.a. Wyjaśnił, że nie zwracał się do organu przy zgłoszeniu prac geodezyjnych o wydanie ortofotomapy, ponieważ gdy inni geodeci zwracali się o udostępnienie ortofotomapy, jej nie uzyskiwali i z tego powodu zrezygnował z jej żądania. Dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji Starostwo Powiatowe w S. zmieniło swoją praktykę i zaczęło udostępniać ortofotomapy. Oświadczył, że ma wiedzę, iż gdyby zwrócił się na piśmie do Urzędu Miasta w S. o wydanie zaświadczenia, czy dla danej działki była wydana decyzja o warunkach zabudowy, to by je uzyskał, ale nie musiał zwracać się o takie zaświadczenie. Podkreślił, że geodetę obowiązują przepisy rozporządzenia z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych. To zleceniodawca powiedział, że dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka, nie ma MPZP i że nie było dla tej działki wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w granicach wyznaczonych powyższymi przepisami prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm., dalej jako "Pgik"), wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zgłasza prace geodezyjne lub prace kartograficzne przed ich rozpoczęciem: właściwym miejscowo starostom, jeżeli celem lub zakładanym wynikiem tych prac jest: a) utworzenie lub aktualizacja baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b, b) wznowienie znaków granicznych, wyznaczenie punktów granicznych lub ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, c) geodezyjna inwentaryzacja obiektów budowlanych, d) wytyczenie budynku lub sieci uzbrojenia terenu, e) dokumentacja geodezyjna w postaci map, rejestrów lub wykazów na potrzeby postępowań administracyjnych, postępowań sądowych lub czynności cywilnoprawnych, dotyczących w szczególności: granic nieruchomości, praw do nieruchomości, zmiany struktury własności nieruchomości, pozwoleń na budowę, zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części oraz sposobu zagospodarowania nieruchomości. Stosownie do art. 12a ust. 1 Pgik, wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zawiadamia organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne lub prace kartograficzne, o zakończeniu tych prac, przekazując: zbiory nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych danych, które należą do zakresu informacyjnego baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1-5 i 8-10 oraz ust. 1b (pkt 1) oraz dokumenty wymagane przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 lub ich uwierzytelnione kopie (pkt 2). Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów (art. 12b ust. 1 pkt 1 Pgik) i kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych (art. 12b ust. 1 pkt 2 Pgik). Wyniki weryfikacji utrwala się w protokole (art. 12b ust. 3 Pgik). Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej (art. 12b ust. 4 Pgik). W myśl art. 12b ust. 6 ww. ustawy, w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji (art. 12b ust. 7 Pgik). Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę (art. 12b ust. 8 Pgik). Postępowanie związane z weryfikacją złożonych opracowań geodezyjnych i kartograficznych oraz ich przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi swoiste dwuetapowe postępowanie administracyjne kończące się czynnością materialno-techniczną przyjęcia tych opracowań do zasobu albo decyzją o odmowie ich przyjęcia do zasobu, bądź też nieprzyjęciem opracowań do zasobu spowodowanym negatywną weryfikacją tych opracowań przez organ i brakiem pisemnego stanowiska wykonawcy w tym zakresie albo przedstawieniem takiego stanowiska po upływie ustawowego terminu 14 dni (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wlk., z dnia 25 maja 2017 r., II SA/Go 221/17, lex nr 2299581). W ramach tej procedury organ przyjmuje opracowania do zasobu czynnością materialno-techniczną albo odmawia ich przyjęcia w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to zastosowanie w sprawie przepisów k.p.a., co wynika z art. 1 pkt 1 k.p.a. Sprawa przyjęcia opracowań do zasobu jest sprawą indywidualną wykonawcy tych prac rozstrzyganą przez organ administracji. Z tego wynika również, że stroną omawianego postępowania jest wyłącznie wykonawca prac geodezyjnych i prac kartograficznych, ponieważ przedmiotem tego postępowania jest ocena dopuszczalności przyjęcia wyników tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jak wynika z powołanych wyżej regulacji ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w pierwszej kolejności organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego złożone zostały wyniki prac geodezyjnych lub kartograficznych, dokonuje ich weryfikacji, której wyniki utrwalane są w protokole sporządzanym według ustalonego wzoru urzędowego. Weryfikacja stanowi więc pierwszy etap postępowania, w którym dokonuje się jedynie oceny kompletności złożonych opracowań oraz ich zgodności ze stosownymi przepisami prawa (zob. ww. wyrok WSA w Gorzowie Wlk. z dnia 25 maja 2017 r., II SA/Go 221/17, lex nr 2299581). Jeżeli weryfikacja przyniesie wynik pozytywny, sporządzony na tę okoliczność protokół, zawierający taki wynik, stanowi podstawę do przyjęcia zweryfikowanych zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przy pozytywnym wyniku weryfikacji, ten etap postępowania kończy się zatem czynnością materialno-techniczną przyjęcia zweryfikowanych opracowań do zasobu. Negatywny wynik weryfikacji złożonych przez wykonawcę opracowań, zgodnie z art. 12b ust. 6 Pgik, powoduje natomiast obowiązek zwrotu tych opracowań przez właściwy organ wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych braków i nieprawidłowości. Zwrot negatywnie zweryfikowanych opracowań wraz z protokołem powinien nastąpić w sposób, który zapewni organowi zwracającemu ustalenie daty tego zwrotu. W ust. 7 art. 12b Pgik zostało bowiem określone uprawnienie wykonawcy negatywnie zweryfikowanych prac do ustosunkowania się na piśmie wobec wyników tej weryfikacji w ściśle określonym przez ustawodawcę terminie - 14 dni od dnia otrzymania przez wykonawcę stosownego protokołu w tym zakresie. Stanowisko wykonawcy wobec wyników negatywnej weryfikacji przekazanych przez niego opracowań wymaga przedstawienia go w formie pisemnej. Jeżeli natomiast wykonawca nie złoży pisemnego stanowiska w wyznaczonym terminie, sprawa przyjęcia przekazanych przez niego opracowań do zasobu staje się zakończona zwrotem wykonawcy tych opracowań wraz z protokołem stwierdzonych braków i nieprawidłowości. Brak pisemnego stanowiska wykonawcy powoduje bowiem, że jego opracowanie nie jest przyjęte do zasobu, bez wydawania w tym zakresie jakiejkolwiek decyzji, skoro decyzja ta wydawana jest, zgodnie z art. 12b ust. 7 i 8 Pgik, tylko wtedy, gdy wykonawca ustosunkował się na piśmie do wyników weryfikacji zawartych w przekazanym mu przez organ protokole i organ nie uwzględnił tego stanowiska. Pisemne ustosunkowanie się wykonawcy do stwierdzonych protokołem braków i nieprawidłowości w przekazanych przez niego opracowaniach stanowi zatem ustawowy warunek dalszego procedowania organu w sprawie, a także wydania decyzji przez ten organ o odmowie przyjęcia do zasobu opracowań wykonawcy. Dopiero zatem złożenie przez wykonawcę pisemnego stanowiska - w wyznaczonym przez ustawodawcę terminie 14 dni od dnia otrzymania przez wykonawcę stosownego protokołu - rozpoczyna drugi etap postępowania organu w przedmiocie przyjęcia opracowań tego wykonawcy do zasobu. Złożenie przez wykonawcę we wskazanym terminie stanowiska do protokołu weryfikacji prowadzi zatem do wszczęcia postępowania administracyjnego (art. 61 § 1 k.p.a.). Uwzględnienie przez organ prowadzący zasób stanowiska wykonawcy spowoduje podważenie dotychczasowej oceny organu, co w konsekwencji powinno prowadzić do przyjęcia opracowań wykonawcy do zasobu. Przyjęcie opracowań do zasobu może jednak nastąpić tylko wtedy, gdy opracowania te nie będą obarczone jakimikolwiek brakami lub nieprawidłowościami. Nieuwzględnienie zaś stanowiska wykonawcy przez organ prowadzący zasób następuje w formie decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów z wykonanej pracy (zob. cyt. wyrok WSA w Gorzowie Wlk. z dnia 25 maja 2017 r. i powołane tam: Marian Wolanin "Przyjmowanie opracowań do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego-refleksje proceduralne, cz. II" - Nieruchomości 2017 nr 2). Zatem po złożeniu przez wykonawcę pisemnego stanowiska organ powinien zawiadomić stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego (art. 61 § 4 k.p.a.) dopiero, gdy jego przebieg orientuje się na wydanie decyzji administracyjnej, albowiem wówczas postępowanie w sprawie przyjęcia opracowań do zasobu zyskuje charakter postępowania regulowanego Kodeksem postępowania administracyjnego (zob. też J. Lang, J. Maćkowiak, T. Myśliński, E. Stefańska, Prawo geodezyjne i kartograficzne, Komentarz, wyd. II, opubl. WKP 2018). Zgodnie z ogólnymi regułami postępowania administracyjnego wydanie decyzji administracyjnej w takim przypadku powinno poprzedzać zawiadomienie - w trybie art. 10 § 1 k.p.a. - o prawach strony do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przechodząc więc do oceny zasadności zarzutów skargi, w pierwszym rzędzie należy odnieść się do tych dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 61 § 4 i art. 10 § 1 k.p.a. Wskazać trzeba, że niewątpliwie organ I instancji w tej sprawie, po pisemnym przedstawieniu przez skarżącego swojego stanowiska co do stwierdzonych nieprawidłowości w protokole z weryfikacji wyników prac geodezyjnych z dnia 29 marca 2018 r., nie zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego na skutek złożenia przez wykonawcę pisemnego stanowiska do protokołu weryfikacyjnego, które stanowi szczególny rodzaj wniosku inicjującego postępowanie w rozumieniu art. 61 § 1 i 4 k.p.a. Następnie organ ten nie zastosował się do dyspozycji art. 10 § k.p.a. Niemniej jednak, jak celnie stwierdził organ II instancji, naruszenia te pozostają bez istotnego wpływu na wynik sprawy. Po pierwsze, materiał dowodowy w postępowaniu wszczętym na skutek złożenia pisemnego stanowiska do wyników weryfikacji przez skarżącego do organu I instancji jako prowadzącego zasób tworzyły w istocie wyłącznie dokumenty przedstawione organowi przez samego skarżącego, a których treść była mu znana. Po drugie, w toku postępowania pierwszoinstancyjnego odbyły się spotkania skarżącego z pracownikami Starostwa Powiatowego w S.u pozwalające na wyjaśnienie kwestii spornych pomiędzy skarżącym i organem. Gdyby zamiarem skarżącego było złożenie dodatkowych pisemnych wyjaśnień lub dokumentów, to takowe już w toku tych czynności wyjaśniających organowi zostałyby przedłożone lub wykonawca wyraziłby co najmniej gotowość ich przedłożenia. Z notatki służbowej zawartej w aktach administracyjnych organu I instancji z dnia 14 maja 2018 r. wynika jednak, że skarżący przekonany był o prawidłowości zajętego przez siebie stanowiska i – jak stwierdził autor notatki - nie wyraził chęci poprawy operatu. Po trzecie, sam skarżący nie wykazał, w jaki konkretnie sposób naruszenie art. 61 § 4 i art. 10 § 1 k.p.a. mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy, uwzględniając przedstawioną wyżej przez Sąd specyfikę wszczętego postępowania administracyjnego, w szczególności pełną wiedzę strony o znajdujących się w aktach sprawy dowodach. Notatka służbowa z dnia 14 maja 2018r. potwierdza, że strona miała możliwość złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień. Po czwarte, organ II instancji skierował do skarżącego zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 k.p.a. i strona ze wskazanych w zawiadomieniu uprawnień nie skorzystała. Po piąte, nie sposób nie dostrzec, że skarżącemu powinny być znane regulacje ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w szczególności art. 12 i nast. tej ustawy, a więc także art. 12b ust. 8 Pgik, dotyczące konieczności wydania decyzji administracyjnej przez organ prowadzący zasób (Starostę S.) odmawiającej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników prac geodezyjnych złożonych przez wykonawcę prac geodezyjnych lub prac kartograficznych w razie nieuwzględnienia jego stanowiska i powinien był on liczyć się z podjęciem takiej decyzji w obliczu przebiegu spotkań z pracownikami organu I instancji, braku ich rezultatów w postaci zmiany zajętego przez skarżącego stanowiska. Nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że organ obowiązany jest do wielokrotnej weryfikacji tych samych prac geodezyjnych lub kartograficznych (zob. J. Lang, J. Maćkowiak, T. Myśliński, E. Stefańska, Prawo geodezyjne i kartograficzne, Komentarz, wyd. II, opubl. WKP 2018 i wyrok WSA w Lublinie z dnia 24 listopada 2016 r., II SA/Lu 908/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich powodów Sąd ocenił, że naruszenie przez organ I instancji art. 61 § 4 i art. 10 § 1 k.p.a. nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Przechodząc w dalszej kolejności do oceny trafności zarzutów naruszenia prawa materialnego, trzeba odnieść się do zasadności stanowiska organów w zakresie stwierdzonych w protokole weryfikacji z dnia 29 marca 2018 r. nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji geodezyjnej przez skarżącego. Na tym polu zasadniczy spór dotyczy kwestii braku w złożonych przez skarżącego wynikach prac geodezyjnych informacji i dokumentów na potwierdzenie okoliczności, czy działka, której dotyczyła wykonana praca geodezyjna, położona jest na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - na obszarze przeznaczonym w planie na cele rolne, czy może na dany obszar brak jest takiego planu oraz czy w takiej sytuacji dla przedmiotowej działki wydawana była decyzja o warunkach zabudowy. Zasady podziału nieruchomości zostały uregulowane w dziale III rozdziale 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm., dalej powoływana jako "u.g.n."). Zgodnie z art. 92 u.g.n., przepisów ww. rozdziału nie stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego do nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne, chyba że dokonanie podziału spowodowałoby konieczność wydzielenia nowych dróg niebędących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych albo spowodowałoby wydzielenie działek gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha. Zgodnie z art. 92 ust. 2 tej ustawy za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne uznaje się nieruchomości wykazane w katastrze nieruchomości jako użytki rolne albo grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, a także wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne, nieużytki i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Ustalenie, czy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jakie jest przeznaczenie nieruchomości w tym planie, bądź w razie braku planu, czy wydawana była decyzja o warunkach zabudowy, jest kluczowe dla oceny, w którym reżimie prawnym będzie dokonywany podział tj. czy w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami i wydanym na podstawie tej ustawy rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r., nr 268, poz. 2663) - art. 100 u.g.n., czy też na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego. Obowiązek ustalenia właściwego reżimu prawnego według którego wykonawca prac geodezyjnych lub kartograficznych, przyjmując zlecenie, wykona dokumentację podziałową spoczywa więc najpierw na tym wykonawcy. Statuuje go wprost regulacja art. 92 u.g.n. Niemniej jednak obowiązek taki wynika również z innych przepisów prawa. Otóż wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zawiadamia organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne lub prace kartograficzne, o zakończeniu tych prac, przekazując m.in. dokumenty wymagane przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 lub ich uwierzytelnione kopie (art. 12a ust. 1 pkt 2 Pgik). Przepisy wydane na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 Pgik to rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2011 r., nr 263, poz. 1572 ze zm., dalej jako "rozporządzenie w sprawie standardów technicznych"), na którego regulacje powołuje się zresztą skarżący, wyjaśniając prawidłowość swojego stanowiska w sprawie. W świetle § 75 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, na potrzeby podziałów nieruchomości, typowych postępowań sądowych i administracyjnych sporządza się: 1) mapy do celów prawnych, w szczególności: a) mapę z projektem podziału nieruchomości, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.), b) mapę z projektem scalenia i podziału nieruchomości, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 108 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, c) mapę z projektem podziału nieruchomości, do której nie mają zastosowania przepisy działu III rozdziału 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zwanej dalej "mapą z projektem podziału nieruchomości rolnej lub leśnej", d) mapę gruntów objętych wnioskiem w sprawie stwierdzenia nabycia prawa własności na skutek zasiedzenia, zwaną dalej "mapą do zasiedzenia", e)mapę do ustalenia służebności gruntowych; 2) rejestry lub wykazy zawierające dane dotyczące gruntów lub ich części składowych. Przy czym przepisy zawarte w § 77 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia regulują, co składa się na treść mapy do celów prawnych, do której nie mają zastosowania przepisy wydane na podstawie art. 100 oraz art. 108 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, a § 77 ust. 3 analizowanego rozporządzenia stanowi w szczególności o tym, że mapa z projektem podziału nieruchomości rolnej lub leśnej oprócz treści, o której mowa w ust. 1 i 2, zawiera: 1) projektowane punkty i linie graniczne; 2) oznaczenia projektowanych działek ewidencyjnych; 3) wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących obiektów objętych podziałem, sporządzony zgodnie z przepisami dotyczącymi ewidencji gruntów i budynków. Z kolei na potrzeby podziału nieruchomości w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami geodeta sporządza mapę z projektem podziału nieruchomości, o której mowa w przepisanych wydanych na podstawie art. 100 u.g.n. tj. na podstawie ww. rozporządzenia z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, który w § 9 stanowi, co zawiera w szczególności mapa z projektem podziału nieruchomości. Podmiot wykonujący operat podziału nieruchomości musi zatem ocenić, w trybie których przepisów prawa wykona prace geodezyjne lub kartograficzne, w szczególności czy sporządzi mapę z projektem podziału nieruchomości w oparciu o przepisy wydane na podstawie art. 100 ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy też mapę z projektem podziału nieruchomości, do której nie mają zastosowania przepisy działu III rozdziału 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z tych wszystkich przyczyn, w ocenie Sądu, zasadnie organy stwierdziły nieprawidłowość w złożonych przez skarżącego wynikach prac geodezyjnych polegającą na naruszeniu art. 92 u.g.n. poprzez brak informacji, czy działka położona jest na obszarze przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolne, czy może na dany obszar brak jest planu i czy była wydawana decyzja o warunkach zabudowy. Dyspozycja tego przepisu, z uwagi na treść powołanych wyżej przepisów prawa, w szczególności rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, jest bowiem również skierowana do wykonawcy prac geodezyjnych lub kartograficznych dotyczących opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości. Rację ma organ, wobec wątpliwości w tym zakresie skarżącego, że skoro w skład operatu technicznego przekazywanego do PZGIK wchodzi sprawozdanie techniczne (§ 71 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych), a sprawozdanie techniczne zawierać ma określenie celu oraz zakresu rzeczowego i terytorialnego wykonanych prac geodezyjnych lub kartograficznych (§ 75 ust. 7 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych), to w tej części operatu powinna zostać zawarta informacja wymagana od wykonawcy tego operatu o tym, czy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i jakie jest przeznaczenie nieruchomości w tym planie, bądź w razie braku planu, czy wydawana była decyzja o warunkach zabudowy. Natomiast Sąd zauważa, że skoro w skład operatu wchodzą także inne dokumenty lub ich uwierzytelnione kopie pozyskane i wykorzystane przez wykonawcę (§ 75 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych), to w tej części operatu jego wykonawca powinien załączyć dokumenty (zaświadczenia, odpisy decyzji) na potwierdzenie informacji wskazywanych w sprawozdaniu technicznym dotyczących tego, czy na terenie, na którym położona jest działka obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, czy też na dany obszar brak jest planu, czy była, bądź nie, wydawana decyzja o warunkach zabudowy. Takich dokumentów wykonawca prac geodezyjnych nie załączył. Zwrócić trzeba w tym miejscu uwagę - odpowiadając na argument zawarty w skardze, że skarżący telefonicznie uzyskać miał informację od organu wydającego decyzje o warunkach zabudowy, że organ ten nie prowadzi rejestru takich decyzji i nie jest w stanie odpowiedzieć, czy na pewno na przedmiotową działkę nie została kiedykolwiek wydana taka decyzja - iż zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945 ze zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta prowadzi rejestr wydanych decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Natomiast w zakresie związania wykonawcy prac żądaniem zleceniodawcy podnieść trzeba, że ten argument w żadnej mierze nie zwalnia wykonawcy z przestrzegania przepisów prawa. Przechodząc z kolei do drugiej stwierdzonej nieprawidłowości w protokole z weryfikacji operatu technicznego złożonego przez skarżącego przeprowadzonej przez organ I instancji, podnieść należy, że również w tym zakresie Sąd podziela stanowisko organów orzekających w sprawie. Stosownie do § 75 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych, operat techniczny zawiera wykazy zmian danych ewidencyjnych. Skontrolowany w niniejszej sprawie operat techniczny złożony przez skarżącego zawiera: wykaz zmian gruntowych, w którym jako stan dotychczasowy wykazana została powierzchnia działki – 0,7727 ha oraz mapę z projektem podziału nieruchomości rolnej (działka ewid. nr [...] ), na której umieszczony został wykaz zmian gruntowych, gdzie jako “Stan stary" wykazano również pole powierzchni tej nieruchomości wynoszące 0,7727 ha. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w zakresie gruntów ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Stąd wśród danych ewidencyjnych gruntu (nieruchomości gruntowej) znajduje się informacja dotycząca powierzchni gruntu ujawniona w ewidencji gruntów i budynków. Zatem wykaz zmian danych ewidencyjnych powinien zawierać w pozycji "stan stary" ("stan dotychczasowy") dane ewidencyjne, które ulegają zmianie. Muszą to być jednak wyłącznie dane zaewidencjonowane, czyli informacje już ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Nie było sporu co do tego, że wykazana w wykazie zmian gruntowych przez skarżącego powierzchnia działki nr [...] w pozycji "Stan dotychczasowy" nie wynika z ewidencji gruntów i budynków, nie jest powierzchnią ujawnioną w ewidencji. Powierzchnia działki wynikająca z ewidencji gruntów i budynków to 0,7662 ha. Zawarty w operacie wykaz zmian gruntowych zawiera zatem błędne informacje o dotychczasowych danych ewidencyjnych w zakresie powierzchni projektowanej do podziału działki gruntu nr [...] . Z tej przyczyny operat ten nie mógł zostać przyjęty przez organ ewidencyjny do zasobu ewidencyjnego i kartograficznego, a dostrzeżona nieprawidłowość – niewyeliminowana przez wykonawcę – uzasadniała odmowę przyjęcia do zasobu złożonych wyników prac geodezyjnych. Ustosunkowując się do zarzutów skargi trzeba zauważyć, że operat techniczny złożony przez skarżącego zawiera również wykaz zmian danych ewidencyjnych dotyczących przedmiotowej działki w zakresie powierzchni działki wraz z dokumentacją geodezyjną związaną z tym wykazem, w tym z dokumentacją pomiarową. A w skardze jej autor wskazał, że po przyjęciu przedmiotowego operatu technicznego do zasobu należało dokonać zmian w bazie danych ewidencji gruntów i budynków z urzędu zgodnie z wykazem zmian danych ewidencyjnych dotyczących powierzchni działki. Skarżący wskazuje, że w operacie technicznym załączono więc wykaz zmian danych ewidencyjnych, który zaktualizował powierzchnię do obowiązujących standardów, a następnie wykonano wykaz zmian gruntowych na podstawie wykazu zmian danych ewidencyjnych i powierzchni ujawnionej w roboczej bazie danych. Niemniej jednak, po pierwsze, wynika stąd, że skarżący dostrzega konieczność dokonania przez organ ewidencyjny w pierwszej kolejności czynności zmierzających do wprowadzenia nowych danych do bazy danych ewidencji gruntów i budynków, chodź kwestionuje dwuetapowość opisaną w protokole z weryfikacji wyników jego prac. Po drugie, organ I instancji wyjaśnił, że oczekiwana przez skarżącego aktualizacja danych ewidencyjnych w oparciu o złożony operat techniczny nie była możliwa Z treści art. 24 ust. 2a Pgik wynika, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: przepisów prawa (lit. a), dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 (lit. b), materiałów zasobu (lit. c), wykrycia błędnych informacji (lit. d). 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Stosownie do art. 24 ust. 2b Pgik, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c Pgik). Skoro więc konieczność aktualizacji danych ewidencyjnych nie wynika z przepisów prawa, dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, materiałów zasobu, bądź wykrycia błędnych informacji nie jest możliwe zaktualizowanie tych danych z urzędu. W takiej sytuacji aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków może nastąpić na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2a pkt 2 i ust. 2b pkt 1 lit. h Pgik). Powyższe regulacje prawne wymuszają więc dwuetapowość podejmowanych działań, gdy niezbędna jest aktualizacja danych ewidencyjnych w zakresie powierzchni działki, której dotyczyć ma podział, bowiem na pierwszym etapie nastąpić powinno wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w zakresie powierzchni tej działki (w celu zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym czy też obowiązującymi standardami technicznymi), dopiero potem możliwe będzie przyjęcie do zasobu operatu technicznego z projektem podziału nieruchomości zawierającego w wykazie zmian gruntowych w pozycji "stan dotychczasowy" zaktualizowaną w ewidencji gruntów powierzchnię tej nieruchomości. Taka kolejność dokonywanych czynności byłaby konieczna nawet w sytuacji złożenia równocześnie wymaganej przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków w zakresie powierzchni działki oraz operatu podziałowego, gdyż w takim przypadku przepisy prawa wymagają do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków wniosku podmiotu ewidencyjnego (art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. h w zw. z art. 24 ust. 2a pkt 2 Pgik). Aktualizacja z urzędu informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków może polegać na usunięciu błędnych informacji, ale takie czynności organu mogą dotyczyć tylko i wyłącznie błędów oczywistych, czyli takich, które można dostrzec z łatwością, a więc bez konieczności prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Należy też mieć na uwadze to, że powierzchnia działki ściśle wiąże się z przebiegiem granic tej działki i działek sąsiednich, z czego wynika udział w czynnościach geodezyjnych właścicieli nieruchomości sąsiednich i co czasem może prowadzić do sporu granicznego. Natomiast spory co do granic i powierzchni działek są sporami własnościowymi, których nie rozstrzyga się w ramach postępowania ewidencyjnego. Dodatkowo należy odnieść się do zarzutu organu odwoławczego w zakresie braku w sprawozdaniu technicznym złożonym przez skarżącego informacji o rezultacie porównania opracowanej mapy z treścią ortofotomapy, o której mowa w § 63 ust. 2 rozporządzenia. Zgłoszenie prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zawiera m.in. listę zbiorów danych lub innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które w ocenie wykonawcy są mu potrzebne do wykonania zgłaszanych prac (art. 12 ust. 2 pkt 5 Pgik). Wyjaśnienia skarżącego, że nie zawarł w sprawozdaniu technicznym wymaganych przepisami prawa informacji, ponieważ nie dysponował taką ortofotomapą nie zasługują na uwzględnienie, skoro o nią nie wystąpił. Nie zmienia tej oceny również przykład innych geodetów, którzy nie otrzymali ortofotomapy, pomimo wystąpienia o taką do organu, bowiem to na wykonawcy prac geodezyjnych lub kartograficznych spoczywają obowiązek prawidłowego zgłoszenia swoich prac. Rację ma jednak skarżący, że omawianej nieprawidłowości nie stwierdził organ I instancji w wynikach weryfikacji i gdyby odnośnie pozostałych nieprawidłowości skarga okazała się skutecznie wywiedziona, a odmowę przyjęcia wyników prac złożonych przez skarżącego do zasobu miałoby uzasadniać wyłącznie uchybienie związane z brakiem informacji o rezultacie porównania opracowanej mapy z treścią ortofotomapy, to taka odmowa naruszałaby prawo, skoro skarżący nie mógł wyrazić swojego stanowiska w tym zakresie w trybie art. 12b ust. 7 Pgik. Z taką sytuacją nie mamy w sprawie do czynienia. Dostrzeżona nieprawidłowość wskazana stronie przez organ II instancji może natomiast w przyszłości zostać przez nią wyeliminowana przed ponowną weryfikacją operatu technicznego, dlatego takie działanie organu wpisuje się w zasadę należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 k.p.a.). Również Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w pouczeniu strony przez organ I instancji o terminie do wniesienia odwołania. Właściwie w pouczeniu wskazano, że termin ten wynosi 14 dni i jest liczony od dnia doręczenia decyzji (art. 129 § 2 k.p.a.), w każdym razie sposób sformułowania tego pouczenia nie sprzeciwia się dyspozycji art. 57 §1 k.p.a., a ponadto skarżący zachował termin do wniesienia odwołania. Z podanych wyżej względów Sąd stwierdził, że zarzuty skargi okazały się chybione, a zaskarżona decyzja (podobnie jak decyzja organu I instancji) nie narusza prawa w stopniu skutkującym koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.