II SA/Ol 552/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Adam Matuszak Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) sędzia WSA Beata Jezielska Protokolant referent Małgorzata Gaida po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie użytkowania linii elektroenergetycznych oddala skargę I. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S (dalej jako: PINB, organ I instancji) decyzją z dnia "[...]"r. nr"[...]", działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332 z późn.zm) dalej jako: pr.bud., postanowił przedsiębiorstwu E Oddział w O : 1. zakazać użytkowania linii elektroenergetycznych S.N. i nn. w części przebiegającej przez działkę nr "[...]" obr. R, gm. P, 2. nakazać przebudowę odcinków linii elektroenergetycznych S.N. i nn. przebiegających przez działkę nr "[...]" obr. R, gm. P tj. w części: - słupa stacji transformatorowej, - dwóch słupów linii nn. zlokalizowanych na skraju skarp bezpośrednio przy drodze. Termin wykonania nakazu nr 2 ustalam do "[...]"r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w wyniku kontroli linii elektroenergetycznych S.N. i nn. przebiegających przez teren działek nr "[...]" i "[...]" obr. R, gm. P przeprowadzonej w dniach "[...]"r. oraz "[...]"r. na terenie wyrobiska po byłej kopalni kruszywa stwierdzono, że jeden ze słupów linii elektroenergetycznej SN, na którym znajduje się transformator jest w nieodpowiednim stanie technicznym - uszkodzony, poobijany i nadłamany oraz, że dwa słupy linii elektroenergetycznej nn. znajdują się przy bardzo stromych (naprzeciwko siebie), krawędziach skarp. Z tych skarp obsuwa się grunt co może spowodować wywrócenie się tych słupów na drogę przebiegającą bezpośrednio przy nich i pod tą linią. Stan słupów, w szczególności tego z transformatorem, może stanowić zagrożenie bezpieczeństwa. Słupy mają liczne uszkodzenia konstrukcji nośnej. Wobec powyższego postanowieniem z dnia "[...]"r. nakazano E Oddział w O (dalej jako: E, inwestor) przedłożenie protokołu kontroli okresowych, o których mowa w art. 62 pr.bud. i protokołu bezpieczeństwa użytkowania. W dniu "[...]"r. E dostarczyła protokół bezpieczeństwa użytkowania obiektu z dnia "[...]"r. sporządzony przez uprawnioną osobę, w którym potwierdzono uszkodzenie stacji transformatorowej oraz zagrożenie osunięcia ziemi wraz ze słupem rozkracznym na stanowisku nr "[...]" obw. "[...]" Jezioro znajdującego się przy samej skarpie. Organ wyjaśnił, że w związku z powyższym należy wykonać przebudowę odcinków linii elektroenergetycznych S.N. i nn. przebiegających przez działkę nr "[...]" obr. R, w części słupa stacji transformatorowej i dwóch słupów linii nn. zlokalizowanych na skraju skarp bezpośrednio przy drodze. II. Pismem z dnia "[...]" r. A w K wystąpiła do PINB z wnioskiem o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji PINB z dnia "[...]"r. w zakresie jej pkt 1, na podstawie art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego. III. Od decyzji organu I instancji E. Oddział w O wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego sprawy co w sposób rażący narusza interes obywatela - strony postępowania, bowiem zaprzestanie użytkowania linii spowoduje wstrzymanie dostaw energii dla wielu odbiorców i spowoduje znaczne szkody majątkowe, do których naprawienia może być zobowiązany inwestor. Zarzucono także naruszenie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowalne poprzez błędną wykładnię, bezpodstawne ustalenie, że urządzenia infrastruktury stwarzają zagrożenie dla życia lub zdrowia i orzeczenie bezpodstawnego nakazu i zakazu, w rzeczywistości urządzenia nie stanowią zagrożenia, a nadto zostały zabezpieczone i wzmocnione, co stwierdzono protokołem. Mając powyższe na względzie wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i nie nakładanie na skarżącą nakazów i zakazów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania cywilnego w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia. Odwołujący zawnioskował także o uzyskanie dokumentów od Marszałka Województwa W w zakresie wydanej koncesji na wydobywanie kopaliny, jak również dokumentów dotyczących określenia obszaru górniczego oraz planu ruchu Odkrywkowego Zakładu Górniczego. Zawnioskowano nadto o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. z protokołu z wykonanej naprawy oraz dowodu ze zdjęć linii, na okoliczność braku jakiegokolwiek zagrożenia w jej użytkowaniu. IV. Postanowieniem z dnia 2 marca 2018 r. PINB w S, działając na podstawie art.108 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku A odmówił nadania rygoru natychmiastowej wykonalności własnej decyzji z dnia "[...]"r. V. Po rozpoznaniu odwołania E, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O decyzją z dnia "[...]"r. nr "[...]", działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5 ust. 2 pr.bud., 1. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości; 2. orzekł co do istoty sprawy poprzez: - nakazanie E z siedzibą w G Oddział w O celem wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego słupa elektroenergetycznego zlokalizowanego na działce nr "[...]" obręb R gm. P w odległości ok. 2,2 m od końca skarpy na nasypie przeciwległym do nasypu na którym znajduje się slup z transformatorem, jego wzmocnienie zestawami stalowymi z kątowników 50 mm na każdym narożu, w terminie do dnia "[...]"r. W uzasadnieniu wskazano, że w toku postępowania odwoławczego pismem z dnia "[...]" r. A z siedzibą w K poinformowała o robotach budowlanych prowadzonych przez właściciela linii elektroenergetycznej na działce nr "[...]", jak również na skutek wniosku dowodowego strony skarżącej zaistniała konieczność uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego celem ustalenia czy w następstwie prowadzonych robót właściciel linii wykonał zalecenia wynikające z treści protokołu bezpiecznego użytkowania sporządzonego w dniu "[...]"r. oraz czy w następstwie zrealizowanych robót wyeliminowany został stan zagrożenia dla bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi. W trybie art. 136 k.p.a. zlecono przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego i w dniu "[...]"r. przekazano uzupełniony materiał dowodowy, który uzupełniony został o treść notatki służbowej z czynności kontrolnej przeprowadzonej w dniu "[...]"r. Organ przytoczył treść art. 5 ust. 2 pr.bud., zgodnie z którym obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Przytoczono nadto treść art. 61 pr.bud. regulującego obowiązki właściciela lub zarządcy obiektu budowalnego, jak również art. 66 ust. 1 pkt 3 pr.bud., zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Odnosząc przytoczone przepisy prawa do zaistniałego w sprawie stanu faktycznego wskazano, iż przedmiotem postępowania jest ustalenie czy stan technicznych wskazanego obiektu budowlanego jest odpowiedni z punktu widzenia norm prawa budowalnego oraz ewentualnie jakie roboty budowlane należy wykonać by wyeliminować stan istniejącego zagrożenia. Wyjaśniono nadto, że w tej sprawie z punktu widzenia organów nadzoru budowlanego nie mają znaczenia kwestie istniejących pomiędzy właścicielem obiektu a właścicielem gruntu sporów o charakterze cywilnym, tym samym fakt powoływania się przez stronę odwołującą się na toczące się postępowanie cywilne (o nabycie własności nieruchomości w drodze zasiedzenia), nie stanowi zagadnienia wstępnego warunkującego konieczność zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wyjaśniono, że po wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia właściciel linii elektroenergetycznej przeprowadził roboty budowlane mające na celu wyeliminowanie naruszeń wskazanych w protokole kontroli bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego, dlatego takie działania podmiotu zobowiązanego skutkowały koniecznością weryfikacji aktualnego stanu faktycznego. Z protokołu oględzin przeprowadzonych przez PINB w S z dnia "[...]"r. wynika, że wykonano roboty budowlane o charakterze zabezpieczającym polegające na: 1) wzmocnieniu słupa transformatorowego zestawami stalowymi z kątowników 50 mm, 2) wymianie zniszczonego podwójnego słupa NN na nowy pojedynczy oraz jego przesunięcia w odległości ok. 3 m od brzegu skarpy. Powyższe działania w ocenie organu odwoławczego wyeliminowały nienależyty stan technicznych ww. elementów przedmiotowej linii elektroenergetycznej i odpowiadają treści wniosków końcowych z kontroli bezpieczeństwa użytkowania zawartych w protokole z "[...]"r. Zaznaczono jednak, że przeprowadzone w dniu "[...]"r. oględziny wykazały także uszkodzenie pojedynczego słupa zlokalizowanego na działce nr "[...]" obręb R gm. P, który znajduje się w odległości od 1,5 do 2,2, m od krawędzi skarpy. Na odcinku od 90 cm od poziomu terenu do ok. 135 cm jedna z płaszczyzn słupa jest uszkodzona - odłupany beton, widoczny żebrowany pręt podłużny zbrojenia, widoczne jest także zbrojenie poprzeczne jednej z przewiązek. W ocenie organu II instancji stan techniczny ww. słupa jest nieodpowiedni i wymaga wykonania robót naprawczych w zakresie wskazanym w rozstrzygnięciu decyzji. Roboty należy wykonać pod nadzorem osób posiadających stosowne uprawnienia. VI. Skargę na tę decyzję wniosła A z siedzibą w K domagając się stwierdzenia jej nieważności wobec licznych uchybień prawnych oraz opieszałości organu i przewlekłego prowadzenia postępowania. Zarzucono, iż decyzja organu I instancji z uwagi na istniejące zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego winna mieć nadany w trybie art.108 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności. Z takim wnioskiem w dniu "[...]"r. wystąpił skarżący jednak organ I instancji, jak i organ odwoławczy zignorowali istniejące zagrożenie. Podniesiono, że stosownie do protokołu odbioru końcowego robót po remoncie ("[...]") E dokonała wzmocnienia słupa stacji transformatorowej oraz nielegalnej przebudowy słupa na skarpie przy stacji transformatorowej. Nie stanowi to wykonania decyzji PINB z dnia "[...]"r. lecz jest markowaniem prac, gdyż pomimo nielegalnego działania w zakresie przebudowy słupa bez wymaganego prawem budowlanym pozwolenia na budowę zagrożenie dla ludzi nie ustało. Słup na przeciwległej skarpie nadal grozi osunięciem i katastrofą budowlaną. Nadto nielegalnie przebudowany słup został przesunięty o ok. 3 m, a niezbędne jest przesunięcie go wraz z całą linią o 50 m tak, aby zdjąć linię z ulegającej naturalnej erozji skarpy. O samowoli budowlanej został poinformowany "[...]"r. PINB w S oraz organ odwoławczy i do chwili obecnej tj. ok. 3 miesiące żaden organ nie podjął w tym przedmiocie działań. Podkreślono, że przebudowa słupów linii elektroenergetycznej powinna nastąpić na podstawie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia wykonania robót zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 11 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 oraz art. 28 ust.1 pr.bud. Wyjaśniono, że ponowna kontrola w terenie w dniu "[...]"r. potwierdziła, iż elementy zagrażające życiu i zdrowiu zgodnie z decyzją organu I instancji z dnia "[...]"r. nie zostały wyeliminowane, mimo wzmocnienia słupa z transformatorem oraz nielegalnego przesunięcia słupa o 3 m. Na przeciwległej skarpie nadal grozi osunięciem słup tej linii. Zarzucono, iż organ II instancji w wydanej decyzji powołał się na treść notatki z "[...]"r., z którą skarżący nie miał możliwości się zapoznać, a tym bardziej wypowiedzieć, co w jego ocenie stanowi naruszenie art. 10 k.p.a. Podano, że całe postępowanie jest przykładem ułomnego i przewlekłego prowadzenia postępowania, które trwało 1,5 roku, co winno być napiętnowane, a odpowiedzialni pociągnięci do odpowiedzialności. VII. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniesiono, że celem postępowania prowadzonego w trybie art. 66 pr.bud. jest wyeliminowanie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu lub bezpośrednio istniejącego zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi. Podjęte rozstrzygnięcia nadzoru budowlanego ten cel zrealizowały, natomiast w przypadku ponownego wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 66 tej ustawy organy podejmą kolejne działania w celu usunięcia stwierdzonych zagrożeń i nieprawidłowości, jeśli takie wystąpią. VIII. Pismem z dnia "[...]"r. E Oddział w O w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Zarzucono, iż wniesiona skarga nie zawiera żadnych sprecyzowanych zarzutów, a jedynie twierdzenia, że stan techniczny słupa stwarza zagrożenie. Uczestnik postępowania stanowczo zaprzecza takim twierdzeniom, gdyż nie zostały one poparte żadnym dowodem. Obecnie zaś po wykonaniu wzmocnienia linia ani słup nie stwarzają żadnego zagrożenia. IX. Na rozprawie w dniu "[...]"r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie Prezes skarżącej Spółki podał, że działka została zakupiona w "[...]" r. i kwestionowane słupy linii elektroenergetycznej były w takim samym stanie technicznym. Przedstawił pismo WINB z dnia "[...]"r. oraz wydruki zdjęciowe. Pełnomocnik E wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że wskazane linie zostały wybudowane ponad 30 lat temu na działce Skarbu Państwa. Nie widzi żadnych zagrożeń ze strony stanu słupów linii elektroenergetycznej, zostały już usunięte. WINB wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn.zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawna. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Przy wydaniu bowiem zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu odwoławczego, który w ramach art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił w całości decyzję organu I instancji, którą 1. zakazano użytkowania linii elektroenergetycznej S.N. i nn. w części przebiegającej przez działkę nr "[...]" obr. R, gm. P. nakazano przebudowę odcinków linii elektroenergetycznej S.N. i nn. przebiegających przez działkę nr "[...]" w części: - słupa stacji transformatorowej, - dwóch słupów linii nn. zlokalizowanych na skraju skarp bezpośrednio przy drodze w terminie do "[...]’r., i orzekł co do istoty sprawy poprzez: nakazanie E z siedzibą w G Oddział w O celem wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego słupa elektroenergetycznego zlokalizowanego na działce nr "[...]" obręb R gm. P w odległości ok. 2,2 m od końca skarpy na nasypie przeciwległym do nasypu na którym znajduje się słup z transformatorem, jego wzmocnienie zestawami stalowymi z kątowników 50 mm na każdym narożu, w terminie do dnia "[...]"r. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.) dalej: pr.bud., właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2; 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Ponadto, jak wynika z art. 62 pr.bud. obiekty budowalne powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli. Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowalnego, są obowiązani w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli okresowej obiektu, usunąć stwierdzone uszkodzenia lub uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi albo bezpieczeństwa mienia. Natomiast z art. 66 ust. 1 pr.bud. wynika, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Fakt zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu nie wystarczy ogólne stwierdzenie przez organ, że zachodzą przesłanki określone w art. 66 ust. 1. Organ nadzoru budowlanego, opierając decyzję na art. 66 ust. 1 pkt 1, musi jednoznacznie sprecyzować, jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych w pkt 1 zagrażają i dlaczego. Jednocześnie należy mieć na względzie, że możliwość zagrożenia musi istnieć w momencie orzekania przez organ. Komentowanego przepisu nie można stosować w sytuacji, w której przesłanka jego zastosowania jeszcze nie powstała lub już nie istnieje, przy czym polega ona na tym, że obiekt może zagrażać szczególnie chronionym dobrom. Rozstrzygając natomiast na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego powinien wykazać, którym wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego. Wobec tego, że celem art. 66 jest utrzymanie obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym, decyzja powinna ograniczać się wyłącznie do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyrok NSA z 26.11.2010 r., sygn. II OSK 1794/09, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poza tym, jak wskazano w wyroku NSA z dnia 15 lutego 2010 r. sygn. II OSK 1424/08 (dostępny CBOSA) usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 pr.bud. może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego i wiążą się z użytkowaniem obiektu budowalnego. Przepis powyższy nie może być wykorzystywany do usunięcia dokonanych przez inwestora odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, jak i do likwidacji samowoli budowalnej popełnionej w istniejącym obiekcie budowalnym. W ocenie Sądu zebrany w sprawie przez organy obu instancji materiał dowodowy uzasadniał wydanie skarżonej decyzji w zakresie podjętego rozstrzygnięcia. Nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, wykazana w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, znajdująca odzwierciedlenie i potwierdzenie przeprowadzonymi oględzinami na działce nr "[...]"obr. R gm. P, że zlokalizowane na tej działce trzy słupy, jeden wraz ze stacją transformatorową oraz dwa linii elektroenergetycznej nn. zlokalizowane na przeciwległych skrajach skap, znajdowały się w złym stanie technicznym, co znalazło odzwierciedlenie także w przedłożonym przez E protokole kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowalnego w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2 pr.bud. z dnia "[...]"r., gdzie stwierdzono, że "- linia 15kV - stan techniczny dobry; - stacja transformatorowa - uszkodzona jedna żerdź (zewnętrzna), widoczne zbrojenie; - linia nN 0,4 kV – stan techniczny dobry, słup rozkraczny na stanowisku nr "[...]" obw. "[...]" J znajduje się przy samej skarpie, istnieje zagrożenie osunięcia się ziemi wraz ze słupem". W ramach zaś usunięcia stanu mogącego powodować zagrożenie wskazano na "wymianę słupa na stanowisku nr "[...]" na wirowany oraz wzmocnienie uszkodzonej żerdzi stacji kątownikami stalowymi. Nadto właściciel terenu (użytkownik kopalni) powinien dokonać stabilizacji osuwiska, zapewniając istniejącej linii elektroenergetycznej SN, nn a także obsłudze eksploatacyjno-dozorowej bezpieczeństwo użytkowania". Z przeprowadzonych w toku postępowania odwoławczego czynności tj. przeprowadzonych w dniu "[...]" r. oględzin stanu linii elektroenergetycznej na działce nr "[...]" obr. R gm. P, dokonanych m.in. w obecności przedstawicieli skarżącej Spółki wynika, że właściciel linii elektroenergetycznej wykonał roboty budowlane polegające na wzmocnieniu słupa ze stacją transformatorową zestawami stalowymi z kątowników 50 mm na każdym narożu słupa. Natomiast znajdujący się w pobliżu słup nn. podwójny został zastąpiony na pojedynczy okrągły, który został posadowiony w odległości ok. 3 m od brzegu skarpy. Trzeci słup zlokalizowany na innym nasypie nie został przestawiony ani wzmocniony, znajduje się on w odległości ok. 1,5 m od skraju skarpy. Nadto beton na tym słupie jest w kilku miejscach popękany (widoczne są zbrojenia podłużne). Nadto E przesłała do organu protokół Nr "[...]" z odbioru końcowego robót po remoncie z dnia "[...]" r., w którym potwierdzono wykonane prace remontowe wynikające z protokołu kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowalnego z "[...]"r. Zatem w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że trzy słupy linii elektroenergetycznej SN i nn. na działce nr "[...]"obr. R gm. P znajdowały się w złym stanie technicznym, co potwierdzono zarówno w protokole kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowalnego z "[...]"r., jak również w przeprowadzonych oględzinach z dnia "[...]" r., z "[...]"r. oraz "[...]"r., wobec czego uzasadnione było postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 pr.bud. Jednakże, jak już wskazano wyżej, procedura w tym przedmiocie ma za zadanie jedynie usunąć stwierdzone nieprawidłowości w użytkowanym obiekcie budowlanym, nie zaś doprowadzić do usunięcia obiektu budowlanego, czego oczekują właściciele działki na której zlokalizowana jest linia elektroenergetyczna SN i nn. Poza tym z uwagi na zaistniałe zmiany w zakresie stanu technicznego wskazanych obiektów budowalnych w postaci trzech słupów elektroenergetycznych w okresie pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji a orzekaniem przez organ odwoławczy, niezbędne było uzupełnienie postępowania dowodowego, zaś przy orzekaniu przez organ II instancji konieczne było uwzględnienie zaistniałego na działce nr "[...]"nowego stanu faktycznego, w postaci przeprowadzonych już prac budowlanych dotyczących usunięcia zagrożenia wynikającego ze stanu dwóch słupów. Z tego też względu właściwie WINB w wydanej decyzji orzekł tylko w zakresie konieczności usunięcia takiego zagrożenia z uwagi na stan techniczny trzeciego ze słupów, który także miał spękany beton oraz widoczne żelbetowe podłużne zbrojenie. W tym stanie rzeczy zastosowanie w tej sprawie art. 66 ust. 1 pkt 3 pr.bud. w zakresie wskazanym w reformatoryjnym rozstrzygnięciu organu odwoławczego jest zasadne i w pełni uzasadnione. Brak jest natomiast podstaw do stwierdzenia konieczności usunięcia wszystkich słupów linii elektroenergetycznej z uwagi na ich zlokalizowanie w pobliży skraju skarp, bowiem jak wynika z wykonanych oględzin oraz protokołu kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu budowalnego z "[...]"r., w obecnym stanie znajdują się one w odległościach, które nie stanowią zagrożenia dla ich osunięcia z uwagi na postępującą erozję gruntu po wydobyciu kopaliny. Fakt, że skarpy po wyrobisku kruszywa nie są zabezpieczone i na skutek nieuprawnionego korzystania z nieruchomości przez osoby obce, które wykorzystują skarpy do celów sportów samochodowych (jazda motorami czy gokardami, jak wskazują właściciele działki), nie uprawnia do stwierdzenia, że obecna lokalizacja tych slupów linii elektroenergetycznej w odległościach ok. 3 m, 1,5 m oraz 2,2 m od skraju skarpy uprawnia organ nadzoru budowlanego do nakazania ich przesunięcia w trybie art. 66 pr.bud. Jak już bowiem wskazano wyżej procedura przewidziana w art. 66 pr.bud. służy tylko do usuwania nieprawidłowości podczas użytkowania obiektu budowlanego, nie służy zaś do jego usuwania obiektu czy też przenoszenia na inne miejsce. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu braku nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art.108 k.p.a. wyjaśnić pozostaje, że wniosek w tym zakresie został rozpoznany przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia "[...]"r. nr"[...]". PINB w S odmówił nadania własnej decyzji z "[...]"r. rygoru natychmiastowej wykonalności. Z przekazanych akt sprawy wynika, że postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki - radcy prawnemu K B, nie wynika natomiast z akt aby Spółka wniosła zażalenie na to rozstrzygnięcie. Brak jest zatem podstaw do skutecznego stawiania organom nadzoru budowlanego zarzutu braku rozpatrzenia wniosku o nadanie decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności. Odnośnie kolejnego zarzutu dotyczącego prac budowlanych wykonanych przez E w ramach konieczności usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowalnego - posadowienia nowego słupa linii elektroenergetycznej w miejsce zniszczonego, bez uzyskania pozwolenia na budowę czy też właściwego zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, pozostaje wyjaśnić, iż w tym zakresie organ nadzoru budowalnego powinien się wypowiedzieć w stosownym trybie wobec informacji która została temu organowi przekazana w dniu "[...]"r. W przypadku braku reakcji ze strony organu administracji podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego w postaci np. skargi na bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie dokonanego zgłoszenia. Za zasadny natomiast należało uznać zarzut dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art. 10 § 1 k.p.a.). Wprawdzie organ odwoławczy po przeprowadzonym uzupełniającym postępowaniu, w którym brała udział Spółka poprzez udział w oględzinach działki w dniu "[...]"r., miał obowiązek poinformowania strony skarżącej o możliwości wypowiedzenia się w tej sprawie oraz końcowego ustosunkowania się do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, to jednakże jak wskazano wyżej aby możliwe było w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji, musiałoby mieć miejsce inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem skarżąca Spółka poza powołaniem się na naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez brak wiedzy o sporządzonej notatce w dniu "[...]"r. nie wyjaśniła w jaki sposób ta okoliczność miała wpływ na jej uprawnienia, jak również nie wskazała jakie inne okoliczności chciała przedstawić oraz dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a które nie zostały zgłoszone z uwagi na naruszenia jej prawa wynikającego z art. 10 k.p.a. Mając powyższe na względzie Sąd nie stwierdził w wydanej decyzji organu II instancji naruszenia przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.