II SA/Bk 392/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. sprawy ze skargi C. B. i J. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego budynku p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie, 2. zwrócić skarżącym C. B. i J. B. solidarnie wpis od skargi w kwocie 500 (pięćset) złotych, , Pismem z dnia 15 października 2018 r., przed rozprawą, skarżący C. B. i J. B., cofnęli skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...], udzielającą T. M. i J. M. pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego. Na rozprawie w dniu 18 października 2018 r. pełnomocnik organu oraz pełnomocnik obecnej uczestniczki postępowania wniosek o cofnięcie skargi pozostawili do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu, w sprawie niniejszej należy uznać, że cofnięcie przez skarżących skargi na przedmiotową decyzję nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. Na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu sądowego.