II SA/Kr 1196/18

Dnia 19 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń postanawia odrzucić skargę. Skarżący J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody z dnia 28 czerwca 2018 r. (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń. Zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 2 lipca 2018 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2018 r., pismem z dnia 25 września 2018 r. wezwano pełnomocnika organu do nadesłania koperty, w której została złożona skarga J. P.. W odpowiedzi na powyższe (pismo z dnia 5 października 2018 r.), pełnomocnik organu – r.pr. A. O.-P. poinformowała, że skarga J. P. wniesiona została łącznie ze skargą A. B.-P. na postanowienie Wojewody z dnia 28 czerwca 2018 r. (znak: [...]), tj. w jednej kopercie. Wyjaśniono przy tym, że organ omyłkowo nie przybił potwierdzenia wpływu na dokumencie skargi J. P., przybijając je wyłącznie na dokumencie skargi A. B.-P.. Dodano także, że koperta, w której wniesiono ww. skargi została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 7 września 2018 r. łącznie z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, przy czym termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia 28 czerwca 2018 r. (znak: [...]) zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lipca 2018 r., a w związku z tym 30-dniowy termin do wniesienia skargi na ww. postanowienie – zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 3 p.p.s.a. – upływał w dniu 1 sierpnia 2018 r. Tymczasem – zgodnie z pismem pełnomocnika organu r.pr. A. O.-P. z dnia 5 października 2018 r. – skarżący J. P. wniósł przedmiotową skargę łącznie ze skargą A. B.-P. na to samo postanowienie Wojewody z dnia 28 czerwca 2018 r. (w jednej kopercie). Tym samym, jak wynika z daty stempla pocztowego na ww. kopercie (k. 7 akt o sygn. II SA/Kr 1195/18), w której została – zgodnie z informacją uzyskaną od pełnomocnika organu – nadana również skarga J. P., skarżący wniósł ją dopiero w dniu 2 sierpnia 2018 r., a zatem z jednodniowym uchybieniem ww. terminowi. Stąd też należało uznać, że skarga J. P. na ww. postanowienie z dnia 28 czerwca 2018 r. (znak: [...]) została wniesiona po upływie terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.