II SA/Lu 1012/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Starosty na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] w sprawie odwołania ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół – Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego im. [...] uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Sygn. akt II SA/Lu [...] UZASADNIENIE Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 79 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814) stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu K. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w sprawie odwołania A. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół – Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego im. O. L. w U. jako sprzecznej z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 ze zm.). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ nadzoru w pierwszej kolejności odwołał się do podstawy prawnej kwestionowanej uchwały i do sposobu jej interpretowania w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności podkreślono, że występujący w tym przepisie zwrot "przypadki szczególnie uzasadnione" należy interpretować w sposób zawężający, a uchwała odwołująca się do tej okoliczności winna zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione zostaną okoliczności usprawiedliwiające skorzystanie z tej możliwości. W dalszej części uzasadnienia organ ten przybliżył stan faktyczny występujący w sprawie, a w szczególności treść motywów, (którymi kierował się organ samorządu) wyrażonych w uzasadnieniu do niej oraz dokumentacji sprawy (protokół kontroli oraz wystąpienie pokontrolne w zakresie gospodarki finansowej Zespołu Szkół - Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego im. O. L. w U.). Z ich treści wynika, że przyczyną zastosowania wskazanego trybu była stwierdzona okoliczność naruszenia dyscypliny finansów publicznych w wyniku zaciągnięcia zobowiązania bez upoważnienia określonego planem finansowym, niedokonaniu lub nienależytym dokonaniu wstępnej kontroli zgodności operacji gospodarczej lub finansowej z planem finansowym lub kompletności i rzetelności dokumentów dotyczących takiej operacji oraz przeprowadzenia inwentaryzacji w sposób niezgodny z przepisami ustawy o rachunkowości poprzez uchybienie terminom i częstotliwości. W trakcie kontroli stwierdzono bowiem, że w dniu [...] grudnia 2016 r. dyrektor Zespołu Szkół złożył w tej jednostce rachunek do umowy o dzieło z dnia [...] października 2016 r. za "czynności związane z utworzeniem programu szkoleń ICT wraz z przeprowadzeniem 100 godzin szkoleń dla uczestników projektu w terminie do 30. 03. 2017 r. i przygotowaniem programu szkolenia, przygotowaniem uczestników do egzaminu V. D. C. D. [...], Level A Projektu: "Kompetencje kluczowe – gwarancja rozwoju" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 Oś Priorytetowa 12. Edukacja, kwalifikacje i kompetencje, Działanie 12.3 Kształcenie ustawiczne w zakresie ICT i języków obcych za okres [...].10.2016 r. do [...].12.2016r.". Dyrektor podpisał się jako "Wykonawca", brak jednak było podpisu "Zamawiającego" pod oświadczeniem, że zamówione zlecenie zostało wykonane i przyjęte. Rachunek ten został zatwierdzony do wypłaty przez A. R.. Do dnia zakończenia kontroli dyrektor nie udokumentował jednak faktu zawarcia ww. umowy. O wykrytej wypłacie wynagrodzenia bez zaciągnięcia zobowiązania zawiadomiono Prokuraturę Rejonową w K., która wszczęła śledztwo w sprawie przekroczenia uprawnień przez dyrektora Zespołu Szkół w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Następnie organ nadzoru przystąpił do analizy prawnej poddanej jego ocenie uchwale i stwierdził, że organ samorządu terytorialnego nie wykazał występowania przypadku szczególnie uzasadnionego dającego podstawę dla podjęcia uchwały o takiej treści. W ocenie organu nadzoru wykorzystanie przepisu wskazanego w podstawie prawnej kwestionowanej uchwały musi być związane z sytuacją nadzwyczajną zupełnie wyjątkową stanowiącą, iż dalsze kierowanie daną instytucją przez tego dyrektora stanowi istotne zagrożenie osiągnięcia jej celów. W przedmiotowej sprawie nie wskazano natomiast związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wykrytymi nieprawidłowościami, a działalnością placówki. Nie każde bowiem naruszenie prawa kwalifikować można jako "szczególnie uzasadniony przypadek". Zgodnie z przywołanymi przez organ nadzoru orzeczeniami sądów administracyjnych z sytuacji uzasadniających natychmiastowe odwołanie dyrektora na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty wykluczono m.in. takie okoliczności jak naruszenie dyscypliny finansów publicznych, negatywną ocenę działalności w zakresie gospodarki finansowej szkoły. Również zaniedbania w zakresie rachunkowości, czy też zaniedbania w gospodarce finansowej nie mogą stanowić szczególnie uzasadnionego przypadku, o ile takie zaniedbania nie mają charakteru rażącego i nie narażają budżetu danej gminy na jego niewykonanie poprzez wydatkowanie przez dyrektora szkoły znacznych środków finansowych ponad plan finansowy i z pominięciem wewnętrznego trybu zaciągania zobowiązań (braku kontrasygnaty skarbnika gminy lub osoby przez nią upoważnionej). Wskazując na powyższe organ nadzoru uznał, że zarzucane dyrektorowi Zespołu Szkól naruszenia dyscypliny finansów publicznych nie mogą stanowić uzasadnionego przypadku do zastosowania art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Nadto organ nadzoru dodał, że poinformowany o sprawie Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych odmówił wszczęcia postepowania wyjaśniającego w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych z uwagi na brak znamion naruszenia dyscypliny finansów publicznych w zarzucanych dyrektorowi czynach. Zdaniem organu nadzoru również bez znaczenia na możliwość zastosowania art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty jest okoliczność wszczęcia przez Prokuratora Rejonowego w K. śledztwa. Postępowanie to jest w jego wstępnej fazie (dyrektorowi nie przedstawiono zarzutów), a tym samym nie może ono stanowić wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie, na potwierdzenie czego organ nadzoru przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych. Co więcej na dzień wydania uchwały odwołującej dyrektora ze stanowiska, tj. [...] czerwca 2017 r. śledztwo w sprawie jeszcze się nie toczyło. Również L. Kurator Oświaty opiniując negatywnie odwołanie A. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół podkreślił, że przyczyny odwołania, o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty muszą być dowiedzione w sposób nie budzący wątpliwości. Organy nie zakończyły natomiast postępowania w przedmiotowej sprawie, stawiane zarzuty nie zostały więc dotychczas potwierdzone. Podsumowując zdaniem organu nadzoru, Zarząd Powiatu K. nie wykazał, że pozostawienie dyrektora na zajmowanym stanowisku spowodowałoby destabilizację w funkcjonowaniu szkoły. Zauważył przy tym, że od czasu kontroli do dnia podjęcia uchwały A. R. wykonywał jeszcze przez dwa miesiące wszystkie obowiązki, co oznacza, że argumenty Starosty przemawiające za odwołaniem dyrektora nie miały żadnego wpływu na funkcjonowanie szkoły. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się S. K., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zarzucając mu naruszenie: - art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że Zarząd Powiatu K. nie wskazał w uzasadnieniu zakwestionowanej uchwały, że doszło do szczególnie uzasadnionego przypadku o jakim mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty oraz; - art. 79 ust. 1 w zw. z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty poprzez przyjęcie, że sporna uchwała jest sprzeczna z ostatnio wymienionym przepisem. W uzasadnieniu S. K. wskazał, że linia orzecznicza sądów administracyjnych w tego typu sprawach nie jest jednolita, zaś stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie jest szczególnie naganny, bowiem pozwala na przyjęcie, że dyrektor działał na szkodę interesu publicznego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie samego – kosztem kierowanej placówki, a w konsekwencji także Powiatu K.. Oczywiste przestępstwo zarzucane A. R. nie może być kwalifikowane tylko jako naruszenie dyscypliny finansów publicznych bądź negatywna ocena działalności dyrektora w zakresie gospodarki finansowej szkoły. Umyka z pola widzenia organu nadzoru, że A. R. dopuścił się zarzucanych mu czynów wykorzystując powierzone mu stanowisko. Czyny te w sposób jednoznaczny godziły w interesy majątkowe organu prowadzącego, skoro doszło do zapłaty rachunku nr [...] na kwotę [...]zł brutto wystawionego przez A. R. bez podstawy prawnej i faktycznej do jego wystawienia i działania przez to na szkodę interesu publicznego w celu uzyskania korzyści majątkowej. Utrzymanie na stanowisku dyrektora, który dopuścił się oczywistego przestępstwa stanowi ewidentne zagrożenie dla interesu publicznego. Nadto, zdaniem S. K. niezasadny jest zarzut braku uzasadnienia zakwestionowanej uchwały. Treść protokołu kontroli powołanego w uzasadnieniu uchwały i stawianych dyrektorowi w nim zarzutów była znana nie tylko Zarządowi Powiatu K. przed podjęciem kwestionowanej uchwały, lecz również Wojewodzie przed podjęciem zaskarżonego zarządzenia, jak i samemu dyrektorowi A. R.. W tym stanie rzeczy funkcja informacyjno-perswazyjna uzasadnienia uchwały mogła ograniczać się do odesłania do ustaleń kontroli. To zaś oznacza, że w sprawie nie istnieje stan niemożności odkodowania motywów działania Zarządu Powiatu K.. Nietrafna jest również ocena organu nadzoru, co do kwalifikacji przedstawionej sytuacji jako "przypadku szczególnie uzasadnionego" w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Fakt, że dyrektor Zespołu Szkół przedłożył w tymże Zespole rachunek na kwotę [...]zł brutto wystawiony przez niego samego bez podstawy prawnej i faktycznej do jego wystawienia ze względu na nieistnienie umowy o dzieło, która rzekomo miała być zawarta [...] października 2016 r. (według treści ww. rachunku) oraz, że Zespół Szkół wypłacił wskazaną kwotę dyrektorowi jest oczywisty. Co więcej, rachunek ten do wypłaty zatwierdził sam dyrektor, co także było sprzeczne z prawem, gdyż czynności tej powinien dokonać koordynator, którym nie był dyrektor, lecz inna osoba. W tym kontekście Starosta powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że szczególny przypadek, o którym mowa w analizowanym przepisie zachodzi także gdy popełnienie przestępstwa jest oczywiste, bądź gdy jego popełnienie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu. W niniejszej sprawie popełnienie przestępstwa przez dyrektora Zespołu Szkół nie zostało jeszcze stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, jednakże jest ono oczywiste, bowiem opisane wyżej fakty przedłożenia rachunku i jego realizacji są nie do zakwestionowania. Również okoliczność nieistnienia umowy określonej w rachunku również jest oczywista. Powyższe dodatkowo uzasadnia przekonanie, że dalsze kierowanie szkołą przez dyrektora stanowi istotne zagrożenie dla funkcjonowania szkoły, tym bardziej, że dyrektor nie widział nic nagannego w opisanych działaniach, co uzasadnia przypuszczenie, że w analogiczny sposób mógłby działać także w przyszłości. Z tych względów - zdaniem strony skarżącej - w sprawie doszło do szczególnie uzasadnionego przypadku, o którym mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty i odwołanie dyrektora Zespołu Szkół ze stanowiska w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia było w pełni zasadne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zaprezentował w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia nadzorczego. Jego zdaniem organ podejmując przedmiotową uchwałę nie wykazał, że zaistniały okoliczności obiektywnie powodujące destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym jednostki oświatowej kierowanej przez A. R., a jedyną możliwością zapobieżenia takiej sytuacji było jego odwołanie w trakcie roku szkolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że stosownie do postanowień art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia organowi nadzoru. Zatem organ nadzoru stwierdza nieważność uchwały, wyłącznie wówczas, gdy jest ona sprzeczna z prawem, a tym samym jedynie kryterium legalności, brane jest pod uwagę przy ocenie kontrolowanej uchwały. W rozpatrywanej sprawie Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdził nieważność uchwały Zarządu Powiatu K. z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie odwołania z dniem [...] czerwca 2017 r. A. R. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół – Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego im. O. L. w U.. Istota sporu pomiędzy organem samorządu terytorialnego, a organem nadzoru sprowadza się do tego, czy ten pierwszy uprawniony był do wykorzystania regulacji przewidzianej w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, ponieważ zdaniem organu nadzoru takie okoliczności w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły. W związku z tym rozpocząć należy od przywołania treści stanowiącego źródło sporu przepisu. Zgodnie z jego treścią organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce: w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, (...) może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Opinię, o której mowa powyżej, wydaje się w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wystąpienia organu, który powierzył stanowisko kierownicze w szkole lub placówce. Niewydanie opinii w tym terminie jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej. Dokonując analizy przedmiotowego przepisu dostrzec należy, że przesłanka określona w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty jest przesłanką fakultatywną, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot "może odwołać". Ponadto, co istotne, z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że ustawodawca ustanowił kompetencje organu prowadzącego placówkę oświatową do odwołania z funkcji dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, obwarowując jednak to zdarzenie zasadniczo jedyną przesłanką formalnoprawną w postaci konieczności zasięgnięcia opinii kuratora oświaty, a także przesłanką materialnoprawną określoną, jako "przypadek szczególnie uzasadniony". Takie ukształtowanie prawa daje organowi prowadzącemu pewną swobodę w ocenach, która – z racji i celu jakiemu służy – każdorazowo winna sprowadzać się do ważnego czy też słusznego interesu tej placówki. Racje ma przy tym organ nadzoru wskazując, że ustawodawca posłużył się w tym przepisie pojęciem niedookreślonym, któremu w ramach prowadzonego postępowania musi zostać nadana treść. W orzecznictwie sądów administracyjnych problematyka szczególnie uzasadnionego przypadku przewidziana w przywołanym przepisie była wielokrotnie przedmiotem analizy, i tylko tytułem przykładu można odwołać się do stanowiska zaprezentowanego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym akcentuje się, że powinna to być wykładnia zawężająca do kwalifikowanych sytuacji, w których ze względu na stopień naruszeń obowiązków nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczych i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania zadań dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1149/16, LEX nr 2105080). W orzecznictwie wskazuje się również, że ustawa o systemie oświaty posługuje się zarówno pojęciem "uzasadniony przypadek", jak i "szczególnie uzasadniony przypadek", co oznacza, że nie jest to rozróżnienie przypadkowe. Tak więc za "szczególnie uzasadniony przypadek" należy uznać zdarzenia (działania, zaniechania) o charakterze zupełnie wyjątkowym, nadzwyczajnym (wykraczającym poza działanie rutynowe, codzienne), które mają charakter niedopełnienia obowiązków lub naruszenia uprawnień, przy czym stwierdzone naruszenia są tego rodzaju, że powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny (por. wyrok z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 386/11, dostępny w bazie orzeczeń CBOIS). Omawiany zwrot jest swoistą klauzulą generalną, odsyłającą do systemu ocen pozaprawnych, tymczasem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przy stosowaniu pojęć nieostrych organ nie działa w granicach uznania administracyjnego, lecz w oparciu o ustalone fakty wypełnia je treścią wskazującą na sposób rozumienia określonego pojęcia. Zatem gdy w sprawie występują niedookreślone przesłanki podjęcia rozstrzygnięcia, to uzasadnienie powodów przyjęcia przez organ danego rozumienia określonego pojęcia musi być pełne i przekonujące. Organ stosujący prawo jest zobowiązany do udowodnienia poprawności przyjętego przez siebie rozumienia danego pojęcia i przedstawienia argumentów przemawiających za przyjęciem określonego sposobu rozumowania. Wobec powyższego kontrola Sądu polega na zbadaniu, czy organ podejmujący decyzję ocenił swobodnie, a nie dowolnie, zaistniałe okoliczności i czy prawidłowo zastosował konsekwencje prawne wynikające ze stwierdzonego stanu faktycznego. Mając powyższe na uwadze w przekonaniu Sądu, motywy wskazane w zaskarżonej uchwale są wystarczające do skorzystania z trybu regulowanego art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Analiza jej uzasadnienia oraz akt sprawy wykazała, że zaistniał "szczególnie uzasadniony przypadek" uzasadniający odwołanie A. R. z zajmowanego stanowiska w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy. W przedmiotowej uchwale, której dotyczyło zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze - jako powód uznania, że wystąpił "szczególnie uzasadniony przypadek", wskazano, że dyrektor Zespołu Szkół - Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego im. O. L. w U. przedłożył w tymże Zespole rachunek na kwotę [...]zł brutto wystawiony przez siebie samego bez podstawy prawnej i faktycznej do jego wystawienia, ze względu na nieistnienie umowy o dzieło, która rzekomo miała być zawarta [...] października 2016 r. (według treści ww. rachunku). Wskazana na rachunku kwota została dyrektorowi wypłacona, po wcześniejszym osobistym jego zatwierdzeniu. Z akt sprawy wynika, że przywołane okoliczności są bezsporne. Bezsporne również jest, że dyrektor wzywany do przedłożenia umowy stanowiącej podstawę wypłaconej kwoty, nie przedłożył jej. Oceniając powyższe okoliczności w kontekście przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku" uznać należało, że wyrażona w tym zakresie ocena organu odwołującego dyrektora ze stanowiska jest prawidłowa. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, że tego typu czyny popełnione przez dyrektora placówki oświatowej, tj. osobę, od której wymaga się nieposzlakowanej opinii zawsze wpływają niekorzystnie na prawidłowe funkcjonowanie placówki, jak również na jej wizerunek. Znamienne przy tym jest, że wskazanych czynów odwołany dyrektor dopuścił się wykorzystując powierzone mu stanowisko. Czyny te zaś jednoznacznie godziły w interesy majątkowe organu prowadzącego, a przez to w dobro interesu publicznego. Działanie na szkodę interesu publicznego jest tym bardziej rażące, gdyż związane było z pełnioną przez dyrektora funkcją kierowniczą. Motywem działania była zaś wyłącznie chęć odniesienia korzyści majątkowej. Działanie takie z całą pewnością jest niegodne i narusza podstawowe zasady moralne, których przestrzeganie jest jednym z wymogów stawianych nauczycielowi (art. 9 ust. 1 Karty Nauczyciela). Nie budzi również wątpliwości sądu, że działanie polegające na przedłożeniu rachunku bez żadnej podstawy faktycznej i prawnej jego zatwierdzenia oraz realizacja na własną rzecz, jest sytuacją zupełnie wyjątkową nie związaną z uchybieniami wynikającymi z bieżącej działalności placówki. Tym samym utrzymanie na stanowisku dyrektora osoby, która dopuściła się tego typu czynów stanowiących zagrożenie dla interesu publicznego, wykorzystując do tego piastowaną funkcję stwarza w ewidentny sposób stan dalszego zagrożenia dla interesu publicznego. To zaś pozwala organowi prowadzącemu placówkę oświatową na natychmiastowe odwołanie dyrektora ze stanowiska, albowiem jego zachowanie, oceniane z perspektywy moralnej, odebrane być musiało w sposób jednoznacznie negatywny, nie tylko w aspekcie prawnym, lecz również społecznym, który to wymiar oceny działań odwołanego dyrektora nie może być pominięty. Nie ma przy tym racji organ nadzoru, że przedmiotowa uchwała nie została należycie uzasadniona przez organ ją wydający, co uniemożliwia ustalenie jakimi motywami kierował się organ w momencie jej wydania. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że podstawą jej wydania były wyniki przeprowadzonej w placówce kontroli. Treść protokołu kontroli była znana zarówno organowi nadzoru, jak i odwołanemu dyrektorowi. Co więcej, sam organ nadzoru w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym w znacznej części odwołuje się do motywów znajdujących swe źródło w dokumentach kontroli. Podsumowując, z akt sprawy wynika, że nieprawidłowości w działaniach opisane w dokumentach kontroli, a w szczególności ich majątkowy charakter dawały podstawy do zastosowania wobec dyrektora Zespołu Szkół szczególnego trybu odwołania go z tego stanowiska w trakcie roku szkolnego, bowiem dalsze pozostawanie na tym stanowisku godziłoby w interes samej placówki, jak i w interes publiczny. Należy przy tym zwrócić uwagę na postawę odwołanego dyrektora, który odnosząc się do wyników kontroli stanowiących podstawę jego odwołania, w zarzucanych mu czynach nie widział niczego nagannego. W tym stanie rzeczy, skoro omawiana uchwała nie zawiera wad, jakich dopatrzył się Wojewoda w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym, na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.