II SAB/Wa 35/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Adam Lipiński Sędzia WSA – Janusz Walawski Protokolant – starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi K.B. na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do rozpatrzenia wniosku K.B. z dnia [...] września 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny, 4. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej K.B. kwotę 100,- (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca K. B. w piśmie z dnia [...] września 2015 r. zwróciła się z wnioskiem do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie następujących dokumentów związanych z dotacją otrzymaną przez spółkę Zakłady [...] w [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w marcu 2010 roku na kwotę 19.500.000.000 złotych przyznaną przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w celu pokrycia kosztów inwestycji związanych z linią produkcyjną: 1. dokumenty dotyczące rozliczenia przedmiotowej dotacji, w szczególności decyzje o jej pozytywnym rozliczeniu bądź odmowie jej rozliczenia; 2. sprawozdania z audytu przeprowadzonego przez Agencję w Spółce w okresie [...] sierpnia 2011 r. – [...] września 2011 r.; 3. sprawozdania z innych kontroli lub audytów przeprowadzonych przez Agencję w Spółce w związku z dotacją, jeżeli takie kontrole miały miejsce po dniu [...] września 2011 r.; 4. pisma Spółki do Agencji z prośbą o przedstawienie interpretacji ryzyka związanego z niespełnieniem przez Spółkę przed [...] grudnia 2011 r. warunków, które zgodnie z umową o dotację powinny być spełnione w okresie 5 lat od momentu otrzymania dotacji i odpowiedź na te pisma. Jednocześnie wniosła o niezwłoczne wskazanie terminu i miejsca udzielenia wglądu do powyższych dokumentów z prawem wykonania ich fotokopii, a jeżeli powyższy sposób udostępnienia informacji publicznej nie będzie możliwy, wniosła o przesłanie nośnika elektronicznego zawierającego powyższe dokumenty na wskazany jej adres. Zastępca Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] odpowiedział, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy odpowiedź na powyższy wniosek zostanie udzielona do dnia [...] listopada 2015 r. Następnie Zastępca Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] poinformował skarżącą, że Zakłady [...] w [...] sp. z o.o. otrzymały dofinansowanie w kwocie 19.506.394,00 PLN w ramach działania [...] "[...]" [...] na podstawie umowy o przyznaniu pomocy zawartej z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W dalszej części stwierdzono jednak, że pozostałe dane objęte wnioskiem nie stanowią informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżącej nie zostały udostępnione wnioskowane dokumenty, ani żadne inne dane. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca K. B. Zarzuciła Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] września 2015 r. wnosząc o: 1. o zobowiązanie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do rozpatrzenia powyższego wniosku poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej lub wydanie decyzji administracyjnej w terminie czternastu dni od zwrotu organowi akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku w niniejszej sprawie; 2. o stwierdzenie, że bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. o zasądzenie od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych; 4. o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; 5. o wymierzenie Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywny w wysokości 37.834,60 zł. W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – podała, że do chwili obecnej nie otrzymała żądanej informacji i wskazała na treść art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz na przepisy art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Agencja zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest państwową osobą prawna realizującą zadania publiczne, a zadania te, jak wynika z art. 3 ust. 2 ustawy realizowane są ze środków publicznych wskazanych w tym przepisie. Zatem Agencja jest jednostką organizacyjną wskazaną w art. 4 ust. 1 pkt 5, wykonującą zadania publiczne i dysponującą majątkiem publicznym). Do reprezentowania Agencji na zewnątrz uprawniony jest, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jej Prezes, bowiem z art. 8 ust. 1 i 2 tejże ustawy wynika, że organem Agencji jest Prezes powołany przez Prezesa Rady Ministrów i kieruje on działalnością Agencji oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Swoje zadania wykonuje przy pomocy zastępców Prezesa ARiMR, dyrektorów oddziałów regionalnych oraz kierowników biur powiatowych. Z brzmienia tych przepisów wynika jednoznacznie, że organem upoważnionym do działania w imieniu ARiMR i reprezentowania jej na zewnątrz jest Prezes. Dalej wskazała, że wnioskowane dane są informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1), a informacją publiczną podlegającą udostępnieniu jest w szczególności informacja o majątku publicznym, w tym o pomocy publicznej, zaś zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, informacja o dopłatach realizowanych przez Agencję, dokonywanych ze środków publicznych, w tym ze środków unijnych, stanowi informację publiczna (art. 6 ust. 1 pkt. 5 lit. g). Informację publiczną stanowi nie tylko każda wiadomość wytworzona przez organ publiczny lub podmiot gospodarujący majątkiem publicznym, ale także każda wiadomość odnosząca się do takich podmiotów, niezależnie od tego przez kogo została wytworzona, a w rozpoznawanej sprawie wnioskowane dokumenty dotyczyły dotacji na rzecz spółki, dokonanej przez ARiMR w ramach programu [...], wykorzystującego środki unijne i krajowe. Dotacja miała więc miejsce ze środków publicznych. W związku z tym, dokumentacja związana z dotacją stanowi informację publiczną w rozumieniu. Ponadto żądane dokumenty (m.in. decyzje dot. rozliczenia dotacji, sprawozdania z audytów i kontroli przeprowadzanych przez ARiMR w spółce w związku z dotacją) to dokumenty wytworzone przez ARiMR, czyli podmiot gospodarujący majątkiem publicznym. W dalszej części wskazała, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy gdy organ posiadając określoną informację nie udostępnia jej oraz nie wydaje też decyzji o odmowie udostępnienia i taka sytuacja wystąpiła na gruncie niniejszej sprawy. W dalszej części stwierdziła, że posiada interes prawny uprawniający ją do wniesienia niniejszej skargi na bezczynność, bowiem zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy, każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, zaś w sprawie nie zachodziła konieczność wyczerpania środków zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenia, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że o tym, czy dana informacja ma status informacji publicznej nie decyduje sam fakt posiadania jej przez podmiot zobowiązany do stosowania ustawy, lecz to, czy dana informacja dotyczy sprawy publicznej. Przykładowy katalog informacji publicznej określony został w art. 6 ustawy, zgodnie z którym informacją publiczną jest m.in. informacja o pomocy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g). Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.), pracownicy podmiotów realizujących zadania określone w ustawie są zobowiązani do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych informacji podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów, o których powzięli wiadomość w związku z toczącymi się postępowaniami lub realizacją innych zadań określonych w ustawie. Jednakże, stosownie do art. 41 ust. 2, przepisu tego nie stosuje się do informacji powszechnie dostępnych, wskazania podmiotu ubiegającego się o pomoc, beneficjenta pomocy, informacji o wielkości i formie udzielonej mu pomocy oraz o jej przeznaczeniu, podstawie prawnej, a także podmiotach udzielających pomocy. Beneficjentem natomiast jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną (art. 2 pkt 16 tejże ustawy). W rozpoznawanej sprawie informację publiczną stanowiła informacja o wielkości udzielonej pomocy finansowej, natomiast dokumenty związane z rozliczeniem realizowanej inwestycji tj. wniosek o płatność wraz z załącznikami (faktury, potwierdzenia przelewów, protokoły odbioru/protokoły dostawy, umowy/kontrakty zawierane przez beneficjenta z dostawcami robót/usług/zadań realizowanych w ramach inwestycji, kosztorysy inwestorskie/powykonawcze, decyzje/ zaświadczenia/ opinie wydawane przez organy zewnętrzne), dokumenty z czynności kontrolnych przeprowadzanych w trakcie procedowania wniosku itd. nie stanowią informacji publicznej. Wynika to z faktu, że informacje te, w odróżnieniu od kwoty przyznanych publicznych, nie dotyczą spraw publicznych, a jedynie indywidualnej sprawy osoby ubiegającej się o przyznanie pomocy. O sytuacji takiej organ pismem z dnia [...] października 2015 r., poinformował skarżącą, natomiast co do dokumentów związanych z rozliczeniem przez beneficjenta realizowanej inwestycji, wskazał, że nie stanowią one informacji publicznej. Zatem nie pozostawał on w bezczynności. Reasumując, organ w toku postępowania w sprawie nie był bezczynny, bowiem rozpatrzył wniosek skarżącej w terminie i w odpowiednim trybie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod kątem bezczynności organu zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności ogłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4. inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8 bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia – jak w rozpoznawanej sprawie – czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Mówiąc natomiast o dostępie do informacji publicznej i ewentualnej bezczynności w tym zakresie stwierdzić na samym początku należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzacją natomiast tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. I tak, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080 z późn. zm.) oraz partie polityczne (ust. 2). Z kolei zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst jedn. z 2014 r., poz. 1438), Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest państwową osobą prawną, a w myśl zaś art. 6 powołanej ustawy, Agencja realizuje m.in. zadania określone w odrębnych przepisach, w szczególności dotyczące płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, regulacji rynków rolnych, rozwoju obszarów wiejskich oraz prowadzenia rejestru zwierząt gospodarskich. Zatem w ramach powierzonych jej kompetencji, udziela pomocy finansowej określonym beneficjentom. To zaś oznacza, że jest ona podmiotem zobowiązanym na gruncie art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia informacji mającej walor informacji publicznej, a będącej w jej posiadaniu. Zatem spełniona została przesłanka podmiotowa udzielenia informacji publicznej Wskazać również należy, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. W dalszej części stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że przy żądaniu uzyskania informacji publicznej nie jest wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej, stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy, ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dodać również należy, że według art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, iż zgłoszone przez skarżącą żądanie z dnia [...] września 2015 r. w zakresie udostępnienia wskazanej tam informacji, jest – wbrew stanowisku organu – informacją publiczną w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tego mianowicie powodu, że odnosi się do faktów dotyczących spraw publicznych, rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy decyduje zatem kryterium rzeczowe, tj. treść oraz charakter informacji i żądane informacje sprowadzające się w gruncie rzeczy do dokumentów, sprawozdań z kontroli i audytu rozdysponowania środków oraz innych dokumentów w tym pisma Spółki do Agencji z prośbą o przedstawienie interpretacji ryzyka związanego z niespełnieniem przez Spółkę przed [...] grudnia 2011 r. warunków, które zgodnie z umową o dotację powinny być spełnione w okresie 5 lat od momentu otrzymania dotacji i odpowiedź na te pisma, jest działaniem organu w ramach władzy publicznej, dotyczącej rozdysponowania środków unijnej pomocy konkretnemu beneficjentowi. Innymi słowy organ w niniejszej sprawie w ramach posiadanych kompetencji rozdysponowuje środkami unijnej pomocy. Wysokość przyznanych dopłat unijnych stanowi informację publiczną, albowiem odnosi się ona do rozdysponowanych przez organy Agencję środków publicznych. Uwzględnienie bowiem w ramach konkretnych programów unijnej pomocy, wniosku o dopłaty oznacza przesunięcie środków unijnych na rzecz konkretnego beneficjenta. Wydatkowanie zaś przez właściwe organy Agencji środków finansowych powinno być przejrzyste, dlatego też zakwalifikowanie informacji o tego rodzaju działaniach jako informacji publicznej umożliwia publiczną kontrolę wykorzystanych środków publicznych. Także audyt zewnętrzny stanowi informację publiczną, bowiem jest informacją o zaistniałych faktach, które bezsprzecznie mają charakter publiczny i prowadzone są w interesie oraz dla dobra obywateli. Na koniec dodać należy, że przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy stanowi wprost, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, do których należy treść i postać dokumentów urzędowych takich jak akty administracyjne i inne rozstrzygnięcia. Stąd też w świetle powyższych rozważań, spełnione zostały również przedmiotowe przesłanki zastosowania przez organ ustawy o dostępie do informacji publicznej w odniesieniu do wniosku skarżącej. Stwierdzić również należy, że bezczynność organu nie miała – w ocenie Sądu – charakteru kwalifikowanego, bowiem organ w ustawowym czasie odpowiedział skarżącemu (pismo z dnia [...] września 2015 r., a następnie pismo z dnia [...] października 2015 r.) i bezczynność wynikła raczej z nieznajomości zagadnienia, a zatem nie nastąpiła ona z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nic nie świadczy o lekceważeniu, bądź ignorowaniu skarżącej. Z tego też samego powodu, nie wymierzono wobec organu wnioskowanej grzywny. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 149 § 1 pkt 1) i 3) oraz § 1a w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 209 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji wyroku.