II SA/Go 656/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi D.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego D.W. kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Starosta działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), dalej jako pr. bud., wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez D.W. robót budowlanych polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków w [...], na działce nr ewid. [...]. Po rozpoznaniu odwołania D.W., Wojewoda decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył D.W. reprezentowany przez pełnomocnika adw. M.W.. Po rozpoznaniu skargi tut. Sąd wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r., II SA/Go 943/17, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 980 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że kwestia możliwości podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej nie została w dostateczny sposób wyjaśniona w toku postępowania. Organ II instancji wskazał jedynie, że z mapy terenu zgłoszonej do inwestycji wynika, że na działce sąsiadującej z działką skarżącego, przebiega istniejąca sieć infrastruktury technicznej, w tym także sieć kanalizacji sanitarnej. Podstawą wniesienia przez Starostę sprzeciwu nie stanowiły okoliczności formalne (nieuzupełnienie braków zgłoszenia, tj. art. 30 ust. 5 c w zw. z art. 30 ust. 2 pr. bud.), lecz naruszenie przepisu prawa (w rozumieniu art. 30 ust. 6 pkt 2 pr. bud.), tj. art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r., poz. 250 ze zm.). Z tego względu w ocenie Sądu organ powinien w sposób nie budzący wątpliwości wykazać, że istnieje rzeczywista możliwość przyłączenia nieruchomości skarżącego do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Nadto Sąd zauważył, że organ odwoławczy nie odniósł się w jakikolwiek sposób do zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dotyczących technicznej możliwości podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Organy nie zajęły również stanowiska w sprawie przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia Zakładu Usług Komunalnych z dnia [...] maja 2012 r., w którym wskazano, że po przeprowadzonej analizie wielu czynników brak jest możliwości podłączenia nieruchomości skarżącego sieci kanalizacyjnej. Organ nie przeprowadził żadnych dowodów na okoliczność istnienia technicznych możliwości przyłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. Sąd uznał za przedwczesne stanowisko Wojewody, iż planowane przez D.W. wykonanie robót budowlanych jest sprzeczne z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Nie wyjaśniono dokładnie, czy istnieje techniczna możliwość przyłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. W konsekwencji zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 7, 77 § 1, i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej jako k.p.a. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji w szczególności wyczerpująco powinien uzupełnić materiał dowodowy w celu ustalenia czy istnieje faktyczna (techniczna) możliwość podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. Ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji pismem z dnia [...] marca 2018r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia dokumentacji sprawy dotyczącej zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków w [...], poprzez przedłożenie aktualnej informacji od zarządcy istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w zakresie możliwości przyłączenia nieruchomości nr [...] do tej sieci. Z uwagi na to, że przedstawiona organowi I instancji informacja o braku możliwości przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej sanitarnej jest opatrzona datą [...] maja 2012 r., organ wezwał o przedstawienie aktualnego pisemnego stanowiska zarządcy sieci. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnika skarżącego poinformował organ, iż zarządca sieci nie wydaje żądanych przez urząd zaświadczeń czy też informacji. Dodatkowo zadeklarował, że od maja 2012 r. stan nieruchomości nie uległ zmianie. Wykonawca inwestycji odmówił przyłączenia nieruchomości do sieci, bowiem nie było ku temu koniecznych warunków technicznych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, na okoliczność czy nieruchomość stanowiąca własność D.W. posiada możliwości techniczne przyłączenia do sieci kanalizacyjnej w [...]. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że zarządca sieci kanalizacyjnej nie jest podmiotem bezstronnym, bowiem dokonywanie kolejnych przyłączy przynosi Zakładowi Usług Komunalnych sp. z o.o. wymierne korzyści finansowe. Z kolei w odpowiedzi na pismo Wojewody w sprawie udzielenia informacji czy przedmiotowa działka ma możliwość podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej, pismem z dnia [...] maja 2018 r. Kierownik Działu Wodociągów i Kanalizacji K.B. poinformowała organ, iż ze wstępnych obliczeń przeprowadzonych przez pracowników Z sp. z o.o. oraz po przeanalizowaniu tych obliczeń przez uprawnionego projektanta branży sanitarnej stwierdzono, że istnieje możliwość podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej. Jednak aby uwiarygodnić pomiar należałoby zlecić uprawnionemu geodecie pomiar rzędnych geodezyjnych istniejących przewodów. Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Wojewoda ponownie utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2017 r. Na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach organ ustalił, że w działce drogowej, sąsiadującej z działką D.W., przebiega istniejąca sieci infrastruktury technicznej, w tym także sieć kanalizacji sanitarnej. Zarządca sieci kanalizacji sanitarnej wskazał, że działka nr [...] posiada możliwość przyłączenia budynku mieszkalnego do sieci. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do powołania biegłego celem dokonania oceny możliwości przyłączenia nieruchomości do sieci. Wojewoda nie podzielił stanowiska dotyczącego ewentualnej stronniczości zarządcy względem dokonania ustaleń zawartych w piśmie z dnia [...] maja 2018 r. Strona miała możliwość samodzielnego przedłożenia opinii w zakresie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej i nie przedstawiła kontr dowodu. Oświadczenie pełnomocnika skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie wyjaśniło kwestii, czy informacja z dnia [...] maja 2012 r. o braku możliwości przyłączenia nieruchomości do sieci jest nadal aktualna. Wojewoda nie miał podstaw zakwestionować nowego stanowiska zarządcy sieci stwierdzającego wyrażonego w piśmie z dnia [...] maja 2018 r., że istnieje możliwość przyłączenia nieruchomości nr [...] do sieci kanalizacji sanitarnej i uwzględnił powyższe stanowisko. Z jego treści wynika, ze zostało ono oparte o analizę dokonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania w branży sanitarnej. W ocenie organu posiadający uprawnienia budowlane projektant jest osobą posiadającą wiedzę specjalną oraz umiejętności właściwe do wydania opinii w tym zakresie. Na tej podstawie organ nie znalazł podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Zawarte w piśmie stanowisko poprzedzone jest dokonaniem analiz i obliczeń, wobec czego organ nie uznał, iż jest ono stronnicze. Zostało oparte o obiektywne przesłanki, a zawarte w nim wnioski zostały potwierdzone przez osobę z uprawnieniami budowlanymi do projektowania w branży sanitarnej. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego zdaniem organu odwoławczego, właściciel nieruchomości o nr ewid. [...], której dotyczy zgłoszenie zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, ma obowiązek przyłączenia swojej nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożył D.W., reprezentowany przez adw. M.W.. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 6 pkt 2 pr. bud., polegającego na stwierdzeniu, że prace objęte zgłoszeniem skarżącego naruszyły przepisy ustawy o czystości i porządku w gminach, pomimo iż właściwy organ tj. Burmistrz nie nałożył na skarżącego obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 78 § 1 k.p.a. w związku z art. 84 § 1 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na pominięciu wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, pomimo że okoliczność, mająca być tym dowodem stwierdzona, miała zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia. Dodatkowo skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a., polegające na wydaniu decyzji w oparciu o nieznane stronie pismo Z sp. z o.o., co do którego strona nie miała możliwości się wypowiedzieć, zapoznać z rzekomo przeprowadzonymi tam wyliczeniami ani złożyć do nich zastrzeżeń. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że organ budowlany nie jest uprawniony i nie ma kompetencji do egzekwowania wobec inwestora obowiązków przytoczonych z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W powyższym przypadku kompetencja ta przysługuje Burmistrzowi, który nie nałożył takiego obowiązku wobec właścicieli. Nie istnieje również w obrocie prawnym decyzja nakazująca przyłączenie nieruchomości C. i D.W. do sieci kanalizacyjnej. Zdaniem skarżącego Starosta uzurpował sobie uprawnienie wyłącznie przynależne organom gminy. Skarżący wniósł, jeszcze przed datą oględzin dokonanych przez pracowników Z i Urzędu Miasta, o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, na okoliczność technicznych możliwości dokonania przyłącza oraz kosztów takiej inwestycji. We własnym zakresie nie był w stanie znaleźć właściwego eksperta, a poza tym nie chciał się spotkać z zarzutem, że przedkłada prywatną ekspertyzę na własne zamówienie. Odnosząc się do obliczeń i pomiarów dokonanych przez pracowników Z i projektanta z branży sanitarnej skarżący wskazał, że ani on, ani jego pełnomocnik, nie zostali zapoznani z jakąkolwiek dokumentacją tego rodzaju. Skarżący był obecny przy oględzinach na jego nieruchomości i do protokołu z tej czynności nie wprowadzono wyników jakichkolwiek pomiarów. Podkreślił również, że nie wzięto pod uwagę słupa energetycznego, posadowionego w linii budowy ewentualnej kanalizacji. Ani stronę, ani jej pełnomocnika nie zapoznano z treścią pisma z dnia [...] maja 2018 r., przed wydaniem decyzji nawet nie poinformowano skarżącego, iż taki dokument znajduje się w aktach i nie wyznaczono terminu do zapoznania się z nim. Wobec powyższego w ocenie skarżącego organ uchybił art. 10 § 1 k.p.a. Kluczowy dowód w sprawie nie został poddany właściwej ocenie, a stronie odmówiono prawa wypowiedzenia się co do jego treści. Skarżący dodatkowo wskazał na naruszenie art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. poprzez braku wystosowania zawiadomienia o zakończeniu postępowania dowodowego przez organ odwoławczy, co uniemożliwiło skarżącemu składanie wniosków dowodowych oraz odniesienie się do zagadnienia oddziaływania inwestycji na jego prawo własności. Skarżący wskazał również na brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym mu prawie, co w jego ocenie stanowiło naruszenie z art. 10 § 1 k.p.a. a także art. 81 k.p.a. Skarżący zauważył, że osobną przesłanką pozwalającą na odstąpienie od wymogu podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej jest ekonomiczna nieopłacalność tej inwestycji. Tę okoliczność miał wykazać wnioskowany przez stronę dowód z opinii biegłego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewoda stoi na stanowisku, iż nie dopuścił się naruszenia przepisów regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej poprzez ich nieprawidłową wykładnię bądź nieprawidłowe zastosowanie. W ocenie organu materiał dowodowy był kompletny i nie wymagał uzupełnienia. Na jego podstawie możliwe było zajęcie jednoznacznego stanowiska w sprawie, które znalazło wyraz w zaskarżonej decyzji. Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające, do czego został zobowiązany wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 listopada 2017 r., II SA/Go 943/17. Zapewnił, że o wszystkich podejmowanych czynnościach informował skarżącego, czym zapewnił mu możliwość czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto w ramach uzupełnienia materiału dowodowego organ umożliwił skarżącemu przedstawienie dokumentu potwierdzającego podnoszone przez niego okoliczności dotyczące braku możliwości przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej, jednak takiego dokumentu nie przedłożył. Ustosunkowując się do faktu nienałożenia przez Burmistrza na skarżącego obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej organ wyjaśnił, że taki obowiązek nie był przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 24 października 2018r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę wskazując, że organ oparł się tylko na prywatnym dokumencie z dnia [...] maja 2018r., nie przeprowadzono oględzin nieruchomości, nie uwzględniono faktu, że w miejscu, gdzie ewentualnie mogłaby przebiegać kanalizacja istnieje słup energetyczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych decyzji administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiot sądowej kontroli stanowi decyzja Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie wniesienia sprzeciwu od zamiaru wykonania robót budowalnych polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków w [...], na działce nr ewid. [...]. Należy jednocześnie wskazać, że wbrew stanowisku skarżącego, przedmiotowa decyzja nie nakłada obowiązku na skarżącego przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej (zob. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach). W ocenie Sądu organ nie zastosował się w pełni do ocen prawnych i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w poprzednio wydanym w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 listopada 2017 r, SA/Go 943/17, którym był związany stosownie do art. 153 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie, co jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w przytoczonym powyżej wyroku z dnia 29 listopada 2017 r., II SA/Go 943/17 wskazał, że wynikający z treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej powstaje w sytuacji gdy faktycznie istnieje wybudowania sieć kanalizacyjna i istnieje możliwość przyłączenia do niej nieruchomości, która nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków. Przesłanki te muszą zaistnieć kumulatywnie, aby właściwy organ mógł na podstawie art. 5 ust. 7 tej ustawy wydać decyzję nakazującą podłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej Sąd stwierdził, ze kwestia możliwości podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej nie została w dostateczny sposób wyjaśniona w toku postępowania. Organ nie przeprowadził żadnych dowodów na okoliczność istnienia technicznych możliwości przyłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. W takiej sytuacji nie sposób zatem uznać, że stan faktyczny sprawy został wystarczająco wyjaśniony. Sąd wskazał, że organ w szczególności wyczerpująco powinien uzupełnić materiał dowodowy w celu ustalenia czy istnieje faktyczna (techniczna) możliwość podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. Wymaga podkreślenia, że ustalenia leżące u podstaw zaskarżonej decyzji zostały oparte przez organ wyłącznie na piśmie z dnia [...] maja 2018 r. Zakładu Usług Komunalnych sp. z o.o. W piśmie tym wskazano, że "ze wstępnych obliczeń przeprowadzonych przez pracowników Z sp. o.o. oraz po przeanalizowaniu tych obliczeń przez uprawnionego projektanta branży sanitarnej stwierdzono, że istnieje możliwość podłączenia do sieci kanalizacji sanitarnej. Jednak aby uwiarygodnić pomiar należałoby zlecić uprawnionemu geodecie rzędnych geodezyjnych istniejących przewodów". W ocenie Sądu nie sposób uznać, iż treść tego pisma pozwala w sposób jednoznaczny, nie budzący jakichkolwiek wątpliwości stwierdzić, że istnieje możliwość podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. Końcowa treść pisma wyraźnie sygnalizuje, że niezbędne jest dokonanie dodatkowych czynność w celu potwierdzenia takiej możliwości. Zważyć również trzeba, że w aktach sprawy nie znajduje się jakikolwiek dokument (protokół) z przeprowadzonych obliczeń przez pracowników Z o których mowa w omawianym powyżej piśmie, co osłabia wiarygodność zawartych w piśmie wniosków. Nadto z akt sprawy wynika, iż organ przed wydaniem decyzji nie powiadomił stronę o możliwości wypowiedzenia się co do treści wskazanego powyżej pisma (art. 10 § 1 k.p.a.). W ocenie Sądu orzekający w sprawie organ w sprawie dopuścił się naruszenia przepisów art. 7, 75 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a. Powyższe przepisy nakładają bowiem na organ powinność podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.), obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz jego oceny w całokształcie stanu faktycznego sprawy (art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a.). Obowiązkiem każdego organu administracji publicznej jest zatem wyczerpujące wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, w szczególności uzasadnienie winno zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. Na organach administracji spoczywa nie tylko obowiązek wskazania swojego rozstrzygnięcia, ale i umotywowania swojego stanowiska w tym zakresie, tj. przedstawienia toku rozumowania, który doprowadził do podjęcia rozstrzygnięcia, w tym wskazania przyczyn zajęcia danego stanowiska, jak i powodów, dla których zarzuty i argumenty podnoszone przez stronę są lub nie są zasadne. Należy wskazać, że stosownie do art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem; w szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (art. 78 § 1 k.p.a.). Zważyć trzeba, że z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. wywodzi się, iż organ powinien podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy. Strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym i stronom oraz składać wyjaśnienia (art. 79 § 1 i 2 k.p.a.). Należy dodać, ze w orzecznictwie wskazuje się, że dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, w postępowaniu administracyjnym, winno mieć miejsce wówczas, gdy dla rozstrzygnięcia sprawy potrzebna jest szczególna wiedza. Jednakże organ administracji nie jest związany wnioskiem strony o powołanie biegłego dla ustalenia okoliczności, która w sposób niebudzący wątpliwości może być ustalona przez organ na podstawie dowodów innego rodzaju (zob. wyrok NSA z 12 listopada 1996 r., SA/Łd 1932/95, LEX nr 28350). Mając na uwadze naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 7, 75 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a., art. 153 p.p.s.a.), które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I wyroku). Należy wskazać, że nie było podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. i uchylenia decyzji organu pierwszej instancji (zob. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2015 r., II OSK 725/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zastosuje się do oceny i wskazań wynikających z powyższych rozważań. Organ w szczególności wyczerpująco powinien uzupełnić materiał dowodowy w celu jednoznacznego ustalenia czy istnieje faktyczna (techniczna) możliwość podłączenia nieruchomości skarżącego do sieci kanalizacyjnej. Organ powinien również odnieść się do twierdzeń skarżącego, które w jego ocenie uniemożliwiają podłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty te składa się: wpis od skargi w wysokości 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).