I SA/Rz 742/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Jarosław Szaro /spr./ Protokolant ref. Anna Kotowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia 2016 r. do czerwca 2018 r. oddala skargę. I SA/Rz 742/18 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2018r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania S. P., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2018r. nr [...], w przedmiocie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 14 września 2017r. Wójt Gminy [...] wezwał S. P. do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Postanowieniem z dnia 31 października 2017r. organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w miejscowości [...]. Postępowanie zakończone zostało wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2018r. nr [.], w której Wójt Gminy [...] określił S. P. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia 2016 r. do czerwca 2018 r. w wysokości 660 zł. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że S. P. nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i nie dokonuje stosownych wpłat należnej opłaty. W zaistniałej sytuacji Wójt Gminy [...] określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi uwzględniając, że w zabudowanej nieruchomości położonej w [...], a stanowiącej własność S. P. zamieszkują dwie osoby a także, że stawka za gospodarowanie odpadami komunalnymi zgodnie z uchwałą nr XVII/148/15 z dnia 02.12.2015 r. Rady Gminy [...] wynosi 11 zł od jednej osoby. Odwołanie od decyzji złożył S. P., wnosząc o jej uchylenie. Argumentował, że w 2001 r. wraz z bratem Z. zakupił kontener na śmieci i podpisał z MPGK w [...] umowę na odbiór śmieci z ich gospodarstwa. W 2012r. po wejściu w życie nowej ustawy o gospodarowaniu odpadami została podpisana nowa umowa na odbiór śmieci. Ostatni odbiór śmieci z ich gospodarstwa nastąpił w dn. 25.08.2017r. Następnie Odwołujący przytoczył historię korespondencji miedzy nim a Wójtem Gminy [...] oraz Prezesem MPGK w [...] w sprawie odbioru odpadów komunalnych oraz płatności za tę usługę. Odwołujący stwierdził, że nadal obowiązuje go umowa podpisana z MPGK w [...], natomiast uchwała Gminy z dnia 1.12.2015r. w jego przekonaniu, z uwagi na to, że prawo nie działa wstecz, nie ma w sprawie zastosowania. SKO w [...] w opisanej na wstępie decyzji z dnia [...] czerwca 2018r. utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, którą są przepisy ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1289 ze zm., - dalej w skrócie uczpg). Kolegium oceniło, że organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie, a ustalone okoliczności faktyczne, znajdują potwierdzenie w dokumentacji zawartej w aktach. Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotowe postępowanie dotyczy określenia opłaty należnej za gospodarowanie odpadami powstającymi na nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym w [...], położonej na działce nr ewid. 302, a stanowiącej przedmiot własności S. P.. Z art. 6h uczpg wynika, że zobowiązanym do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami jest właściciel nieruchomości. W związku z tym organ słusznie przyjął, że osobą zobowiązaną do uiszczania opłat jest wyłącznie S. P.. W opinii Kolegium brak jest także podstaw do zakwestionowania stawek opłat zastosowanych przez organ w decyzji I instancji. Organ określił bowiem Stronie opłaty za gospodarowanie odpadami w wysokości przewidzianej dla odpadów komunalnych, zbieranych w sposób nieselektywny (tj. w wysokości 11 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkałej na terenie nieruchomości). Z uwagi na fakt, że przedmiotową nieruchomość zamieszkują 2 osoby - tj. S. P. oraz jego brat Z. P., stawka ta wynosi 22 zł miesięcznie. Wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia 2016 r. do czerwca 2018 r. wynosi zatem 660 zł. Kolegium dokonało oceny prawidłowości zastosowanej stawki na podstawie uchwały nr XVII/148/15 Rady Gminy [...] z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty i stawki za pojemnik o określonej pojemności. Zgodnie z § 2 pkt 2 tej uchwały ustalono wyższą stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane w sposób selektywny, w wysokości 11 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej daną nieruchomość. Z akt sprawy, jak i z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Odwołujący nie zbiera odpadów komunalnych w sposób selektywny. Świadczy o tym przede wszystkim to, że posiada tylko jeden kontener na odpady, gdzie są one magazynowane. W związku z tym Kolegium uznało za prawidłowo ustalenie, że Odwołujący nie zbiera odpadów komunalnych w sposób selektywny. Kolegium wskazało również, że dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia to, że Odwołujący podpisał w 2002 i 2012 r. umowę z MPGK w [...], dotyczącą gromadzenia i odbioru odpadów komunalnych. Ustawa z dnia 1 lipca 2011r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011, nr 152, poz. 897) nałożyła od dnia 1 lipca 2013r. na Gminę obowiązek zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy a właściciele takiej nieruchomości, są obowiązani ponosić na rzecz Gminy opłatę za gospodarowanie odpadami oraz złożyć stosowną deklarację o wysokości opłaty. Niezłożenie zaś takiej deklaracji obliguje organ do wydania decyzji określającej jej wysokość. S. P. złożył skargę na powyższą decyzję Kolegium, wnosząc o jej uchylenie w całości. Skarżący podniósł, że złożył tzw. deklarację zerową ze względu na to, że Gmina nie odbiera od niego odpadów od ponad 18 lat. Podniósł, że składał do organu pisma wyjaśniające w jego sprawie, które również należy potraktować jako deklarację Skarżący stwierdził, że pobieranie opłat jest w tej sytuacji niezgodne z prawem. Skarżący przedstawił również w skardze zarzuty dotyczące nieuregulowania granicy pomiędzy gminą [...] a gminą [...], jak również odnoszące się do niewybudowania wodociągu i kanalizacji dla dzielnicy [...] – [...]. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zarówno zaskarżona decyzja SKO w [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy [...] zostały wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1289 ze zm.), jak również odpowiednimi przepisami zawartymi w aktach prawa miejscowego Gminy [...], stanowiącymi podstawę wydania decyzji w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W sprawie nie jest kwestionowane, że Skarżący nie złożył deklaracji śmieciowej w rozumieniu art. 6m ust. 1 uczpg. Wbrew twierdzeniu Skarżącego, żadnego ze złożonych przez niego pism, które znajdują się w aktach sprawy nie można zakwalifikować jako deklaracja śmieciowa. Zgodnie z art. 6m ust. 1 uczpg, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak stanowi art. 6m ust. 1a uczpg. Ustawa nie posługuje się pojęciem deklaracji "zerowej", o czym Strona wspomniała w skardze. W deklaracji to sam właściciel ma określić kwotę z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami po wskazaniu danych decydujących o jej wysokości dotyczących m.in. tego, czy nieruchomość jest zamieszkała, ewentualnie przez ile osób, czy odpady są zbierane selektywnie i do jakiego rodzaju pojemnika. Deklaracja śmieciowa jest składana na urzędowym formularzu według wzoru określonego w Uchwale nr XVII/150/15 Rady Gminy [...] z dnia 2 grudnia 2015r. Niewątpliwie Skarżący deklaracji śmieciowej w rozumieniu wyżej przytoczonych przepisów nie złożył, mimo stosownego wezwania organu z dnia 14 września 2017r. W związku z powyższym spełniła się przesłanka do wydania decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie bowiem z art. 6o ust. 1 uczpg, w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Należy przy tym wskazać, że ustawa nakłada obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie na właścicieli nieruchomości, zgodnie bowiem z art. 6f uczpg, właściciele nieruchomości są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Istotnym jest, że ustawodawca pod pojęciem właścicieli nieruchomości rozumie również współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością, stosowanie do art. 2 ust. 1 pkt 4 uczpg. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że S. P. jest właścicielem nieruchomości pod adresem [...] (działki ewid. nr 302, 304/2, 304/3), co wynika z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 6i ust. 1 pkt 1 uczpg, obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości zamieszkałych - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Skarżący w odwołaniu do decyzji organu I instancji wprost wskazał, że razem z bratem Z. P. zamieszkuje pod adresem [...]. Zatem na Skarżącym, jako na właścicielu przedmiotowej nieruchomości, w której zamieszkuje spoczywa, w myśl przywołanych wyżej przepisów, obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Należy przy tym zauważyć, że fakt produkowania odpadów decyduje o powstaniu obowiązku uiszczania tzw. opłaty śmieciowej tylko w przypadku nieruchomości niezamieszkałych, stosowanie do art. 6c ust. 2 uczpg. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Podsumowując należy więc wskazać, że na Skarżącym ciąży obowiązek uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami, gdyż jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości i na niej zamieszkuje. Z racji tego, że Skarżący nie wywiązał się z obowiązku złożenia deklaracji śmieciowej organ miał podstawę aby wydać decyzję w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, stosowanie do art. 6o i 6q uczpg. Określona wysokość opłaty znajduje umocowanie w § 2 ust. 2 Uchwały Nr XVII/148/15 Rady Gminy [...] z dnia 2 grudnia 2015r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki takiej opłaty i stawki za pojemnik o określonej pojemności (Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego z 2015r., poz. 4134). Z tych przyczyn Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302).