I FZ 206/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Go 382/18 odrzucające skargę kasacyjną M.A. w sprawie ze skargi M.A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Z. z dnia 26 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego za styczeń 2017 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 23 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Go 382/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę kasacyjną M.A. wniesioną od wyroku tego Sądu z 7 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Go 382/18. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 15 stycznia 2019 r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 4 kwietnia 2019 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a następnie Sąd, rozpoznając sprzeciw, postanowieniem z 14 maja 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 maja 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego 10 czerwca 2019 r. Wpis uiszczono w dniu 28 czerwca 2019 r. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym zaskarżył je w całości i zarzucił naruszenie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") polegające na bezzasadnym zastosowaniu w sytuacji gdy wpis został zapłacony w terminie oraz naruszenie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez bezzasadny i przedwczesny zwrot uiszczonego wpisu. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego wskazał jedynie, że wpis został uiszczony w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie poza wszelkim sporem pozostaje fakt, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 10 czerwca 2019 r. Siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał 17 czerwca 2019 r. Wpis natomiast został uiszczony dopiero 28 czerwca 2019 r., zatem po upływie wyznaczonego terminu. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wpis został uiszczony w terminie, nie podając żadnego uzasadnienia tego twierdzenia i nie przedstawiając żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. Uznając zatem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił stan faktyczny w sprawie i zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.