II SA/Wa 572/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Sławomir Fularski (spr.), Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi W. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. zasądza od Centralnej Komisji Lekarskiej w W. na rzecz W. L. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym orzeczeniem z [...] lutego 2018 r., nr [...], Centralna Komisja Lekarska (dalej także: "CKL" lub "organ odwoławczy") - działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822 ze zm. - dalej także: "u.k.l.MSW"), po rozpoznaniu odwołania W. Ł. (dalej także: "odwołujący się", "skarżący" lub "strona") od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. z [...] lipca 2016 r., nr [...], w sprawie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej skarżącego [...] do służby w Biurze Ochrony [...] (dalej także: "[...]") - uchyliła w całości sporne orzeczenie i jednocześnie wydała orzeczenie własne o zdolności skarżącego do służby z ograniczeniami. Jednocześnie CKL wskazała, że z dniem [...] lutego 2018 r. została zlikwidowana formacja [...] w miejsce której utworzono Służbę Ochrony [...]. Zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] września 2015 r. skarżący jako [...] Biura Ochrony Rządu został skierowany na wykonanie badań do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W., celem ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej skarżącego [...] do służby w Biurze Ochrony [...], jak również ustalenia związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami wspomnianej służby. W dniu [...] grudnia 2015 r. [...] Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. (dalej także: "MRKL MSW" lub "organ pierwszej instancji") wydała orzeczenie nr [...], w której stwierdziła, że skarżący [...]- posiadając "chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z dyskopatią L4-L5 i L5-S1 z okresowym zespołem bólowym korzeniowym lędźwiowo-krzyżowym lewostronnym" oraz "zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych", a także "nadciśnienie tętnicze" i "starczowzroczność" - jest zdolny do służby w [...] - kat. B z ograniczeniem, zaś jego schorzenia uwidocznione w rozpoznaniu nie pozostają w związku ze szczególnymi właściwościami służby. Od powyższego orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. skarżący wniósł odwołanie, w którym zwrócił się z wnioskiem o ponowne przeanalizowanie zgromadzonej dokumentacji i zmianę spornego orzeczenia MRKL MSW. W wyniku rozpoznania odwołania Centralna Komisja Lekarska - działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - wydała [...] maja 2016 r. orzeczenie nr [...], na mocy którego uchyliła sporne orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. z [...] grudnia 2015 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu orzeczenia CKL, wskazując na błędy formalno-prawne i merytoryczne organu pierwszej instancji, nakazała [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSW w W. ponownie ocenić jego zdolność do służby w [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej i orzeczniczej, w tym dodatkowo załączonej przez skarżącego w dniu [...] lipca 2016 r., a także po przeprowadzeniu dodatkowych konsultacji neurologicznej i okulistycznej, wykonanych na zlecenie CKL, [...] Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. wydała w dniu [...] lipca 2016 r. orzeczenie nr [...], w sprawie ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej skarżącego funkcjonariusza do służby w Biurze Ochrony [...]. W wyniku dokonanych ustaleń [...] Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. - powołując się na przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biura Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014r., poz. 1898) - stwierdziła u skarżącego rozpoznanie następujących schorzeń: "1. Dyskopatia L4-L5-S1 z przepukliną jadra miażdżystego L5-S1, więzadła podłużnego szyjnego, z konfliktem korzeniowym lewostronnym na poziomie L5-S1. - §55p1r5B 2. Przebyty uraz przeciążeniowy kręgosłupa L-S w 2001 r. bez uszkodzenia struktur anatomicznych w badaniach obrazowych, z przemijającym zespołem bólowym kręgosłupa - §73p2r5B 3. Nadciśnienie tętnicze I okresu - §47p1r5B 4. Nadwzroczność obu oczu. Starczowzroczność -§56p1r5A 5. Zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych. §7p2r5A". Mając powyższe na względzie, [...]Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. ustaliła kategorię zdolności do służby lub do pracy na kat. - B i uznała jednocześnie, że skarżący jest "Zdolny do służby w [...] z ograniczeniem. Trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku". W orzeczeniu MRKL MSW stwierdziła ponadto, że nie występuje związek stwierdzonych schorzeń albo ułomności ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, a także uznała, że zachodzą przeciwwskazania do służby "wymagającej nadmiernych przeciążeń dynamicznych i statycznych układu ruchu (dźwiganie ciężarów), jak również długotrwałe przebywanie w przymusowej pozycji ciała". W piśmie z [...] września 2016 r. skarżący odwołał się od powyższego orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. z [...] lipca 2016 r., wnosząc o jej uchylenie. W wyniku rozpoznania odwołania strony skarżącej Centralna Komisja Lekarska - działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - wydała [...] października 2016 r. orzeczenie nr [...], na mocy którego - opierając się na dokumentacji orzeczniczej zgromadzonej przez MRKL MSW w W.- uchyliła sporne orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. z [...] lipca 2016 r. i jednocześnie wydała orzeczenie własne o niezdolności skarżącego do służby w [...] kat. C. Centralna Komisja Lekarska uznała, że skarżący jest niezdolny do służby w [...] zaś podstawą niezdolności jest pourazowy zespół bólowy korzeniowy z objawami korzeniowymi, powstały w związku z wypadkiem w służbie. Jednocześnie, CKL wskazała, że skarżący jest zdolny do pracy, co uzasadnia orzeczenie trzeciej grupy inwalidzkiej. CKL uznała, że stwierdzone inwalidztwo jest czasowe, zaś termin badania kontrolnego należy wyznaczyć na maj 2019 r. W wyniku wniesienia przez skarżącego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 2178/16, orzekł o uchyleniu orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] października 2016 r. nr [...]. Sąd uznał, że CKL dopuściła się przede wszystkim istotnego naruszenia art. 47 ust. 2 u.k.l.MSW, albowiem wydając sporne orzeczenie z powołaniem się na przepis art. 47 ust. 1 pkt 2 u.k.l.MSW, nie zawarła w treści swojego orzeczenia żadnego wyraźnego uzasadnienia, z którego wynikałoby, dlaczego CKL uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w W. z [...] lipca 2016 r. i wydała nowe orzeczenie na niekorzyść skarżącego, jako osoby badanej. Tym samym CKL dopuściła się istotnego naruszenia zasady praworządności wyrażonej w przepisach art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. w związku z art. 4 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz art. 7 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał m.in., że orzeczenie komisji lekarskiej szczebla odwoławczego, musi być wyartykułowane w sposób stanowczy, niepowodujący żadnych wątpliwości co do jego zakresu i - co bardzo ważne - jeśli zawiera rozstrzygnięcie na niekorzyść skarżącego funkcjonariusza, winno bezwzględnie zawierać szczegółowe wykazanie zaistnienia stosownych przesłanek takiego orzeczenia, które opisane zostały w art. 47 ust. 2 u.k.l.MSW. Skoro zaś, przepis art. 47 ust. 2 u.k.l.MSW zawiera wyraźne obostrzenie, którym Centralna Komisja Lekarska, jako organ odwoławczy, musi się kierować, wydając rozstrzygnięcie na niekorzyść badanego, oznacza to, że organ ten nie jest uprawniony do wydania orzeczenia bez szczegółowego wyjaśnienia, dlaczego zachodzą okoliczności wymienione w komentowanym przepisie. Tymczasem Sąd uznał, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia CKL jest bardzo lakoniczne i niejasne, jeśli chodzi o wyjaśnienie zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 47 ust. 2 u.k.l.MSW. Nadto wskazał, że Centralna Komisja Lekarska zakwalifikowała skarżącego do kat. C, nie wyjaśniając precyzyjnie, dlaczego - mimo alternatywności zapisu rozporządzenia MSW z 19 grudnia 2014 r.- odmówiła zakwalifikowania skarżącego do korzystniejszej dla niego kategorii, czyli kat. B. Ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy wydając przywołane na wstępie niniejszego uzasadnienia orzeczenie z [...] lutego 2018 r., wskazał w Części A orzeczenia, w punkcie 11 Rozpoznanie: "1. Przepukliny krążków międzykręgowych L4-L5, L5-S1 bez wyraźnych deficytów neurologicznych z towarzyszącymi zmianami zwyrodnieniowymi odcinka szyjnego kręgosłupa od C4-C7 i z wypukliną na poziomie C5-C6 - §55p1r5B 2. Pourazowy (wypadek w służbie 2001r., 2014 r.) lewostronny zespół bólowy korzeniowy odcinka L-S kręgosłupa okresowo zaostrzający się - §73p1r5B 3.Złożona wada wzroku pod postacią niewielkiej krótkowzroczności i dalekowzroczności - §7p2r5A 4. Nadciśnienie tętnicze I okresu - § 47 p1r5B 5. Zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych - § 7 p2r5A". Ponadto, w pkt. 12 wydanego orzeczenia CKL, określając kategorię zdolności skarżącego do służby lub do pracy, wskazała: "kat. B - zdolny do służby w [...] ([...]) z ograniczeniem. Trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku według skierowania z [...] lipca 2016 r. (podkreślenie Sądu). Przeciwwskazane: służba wymagająca znacznego obciążenia narządu ruchu a szczególnie kręgosłupa odcinka L-S (dźwiganie, wymuszona pozycja ciała, służba w zmiennych warunkach atmosferycznych). Z kolei, w pkt. 13 i 14 Części A wydanego orzeczenia CKL, ustalając związek schorzenia albo ułomności (niezdolności do służby, inwalidztwa) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, wskazała: "nie dotyczy". W Części C wydanego orzeczenia (dotyczącej inwalidztwa) CKL w punkcie III ppkt 3 wskazała, że: "Zalicza się badanego do żadnej grupy inwalidzkiej". W Części F wydanego orzeczenia, zawierającym szczegółowe uzasadnienie, Centralna Komisja Lekarska podniosła, że po zapoznaniu się z dostępną dokumentacją orzeczniczą, dokumentacją dostarczoną przez odwołującego się, w tym wnioski dotyczące postępowania orzeczniczego z [...] grudnia 2017 r. i [...] grudnia 2017 r. postanowiła przeprowadzić dodatkowe konsultacje: okulistyczną i neurologiczną w CSK MSWiA w W.. Wyznaczenie ponownej konsultacji szczególnie neurologicznej było podyktowane koniecznością aktualnej oceny stanu zdrowia odwołującego się w stosunku do oceny dokonanej dla celów orzeczniczych w 2016 r. Konsultujący dr n. med. specjalista z zakresu neurologii [...] stycznia 2018 r. przeprowadził badanie przedmiotowe, w wyniku którego stwierdził ograniczenie ruchomości kręgosłupa odcinka L-S. Odruchy kolanowe i ze ścięgna Achillesa żywe i symetryczne. Nie stwierdził niedowładów. Objaw Lasegue'a i Mackiewicza obustronnie ujemny. Badany siada z wyprostowanymi nogami w stawach kolanowych (odwrócony objaw Lasegue'a). Objaw Babińskiego i Rossolimo obustronnie ujemny. Po badaniu i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną, ostatecznie organ rozpoznał przepukliny krążków międzykręgowych L4-L5, L5-S1 bez wyraźnych deficytów neurologicznych. W konsultacji nie stwierdzono zespołu bólowego korzeniowego lewostronnego. Tak postawioną diagnozę należy kwalifikować według § 55p1 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898), gdzie w rubryce 5 widnieje kategoria B/C. Komisja kwalifikuje do kategorii B - zdolny do służby z ograniczeniem, ponieważ występujący okresowo konflikt dyskowo - korzeniowy lewostronny powodujący bóle odcinka L-S wymaga wprawdzie stosowania leczenia zachowawczego (rehabilitacja i farmakoterapia) ale aktualnie nie upośledza sprawności ustroju w stopniu uzasadniającym orzeczenie kategorii C, co potwierdza aktualne badanie neurologiczne, w którym nie stwierdzono zespołu neurologicznego a jedynie konsultant wskazał, że nie ma wyraźnych deficytów neurologicznych. Istniejące zmiany stwierdzone w badaniu MRI w zakresie kręgosłupa L-S i dolegliwości zgłaszane przez odwołującego się nie korelują z aktualnym obrazem klinicznym opisanym przez konsultanta CKL, bowiem w badaniu brak jest objawów korzeniowych, istotnych objawów ubytkowych, osłabienia odruchu ze ścięgna Achillesa, a przede wszystkim jest jednoznacznie ujemny odwrócony objaw Lasegue'a. Wobec powyższego kwalifikacja odwołującego się do leczenia neurochirurgicznego (adnotacja w dokumentacji) nie ma istotnego aktualnie wpływu na orzekanie, dopóki zabieg ten nie zostanie wykonany a ocena jego wyniku będzie możliwa dopiero po rehabilitacji. Jest to zgodne z zasadą orzecznictwa, że komisja ocenia stan faktyczny w momencie wydania orzeczenia po badaniu klinicznym i ocenie istniejącej dokumentacji medycznej wraz z badaniami obrazowymi. Pourazowy zespól bólowy korzeniowy lewostronny okresowo występujący i zaostrzający się będący następstwem wypadków w służbie (2001r. i 2014 r.) należy kwalifikować według §73p1wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności o służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. 2014 r. poz. 1898), gdzie w rubryce 5 widnieje kategoria A/B. Komisja aktualnie posiłkując się opinią dr n. med. specjalisty neurologa konsultującego dla CKL w dniu [...] stycznia 2018 r., zgromadzoną dokumentacją medyczną i okresowymi nawrotami dolegliwości zgodnie z dokumentacją medyczną załączoną przez odwołującego się kwalifikuje do kategorii B - zdolny do służby z ograniczeniem. Reasumując rozpoznane schorzenia dotyczące zmian w kręgosłupie C, L-S ( punkt 11.1 części A orzeczenia) i z towarzyszącym pourazowym okresowo zaostrzającym się zespołem bólowym korzeniowym lewostronnym odcinka L-S (punkt 11.2 części A orzeczenia) mającym związek z wypadkiem w służbie, należy kwalifikować do kategorii B - zdolny do służby z ograniczeniem zgodnie z § 73 p1 wyżej wymienionego wykazu a nie jak w orzeczeniu MRKL § 73 p2. Odwołujący się konsultowany był także przez okulistę 23 stycznia 2018 r. Oceniający specjalista chorób oczu rozpoznał złożoną wadę wzroku pod postacią niewielkiej krótkowzroczności i dalekowzroczności. W badaniu pole widzenia bez zmian. Widzenie obuoczne prawidłowe, odcinki przednie gałki ocznej w normie. Tarcza nerwu wzrokowego w normie. Plamki w normie. Określoną wadę wzroku przez specjalistę - niewielkiego stopnia krótkowzroczność z istniejącą nadwzrocznością obu oczu należy kwalifikować według § 7 p2 wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898), gdzie w rubryce 5 widnieje tylko i wyłącznie kategoria A - zdolny do służby bez ograniczeń. Pełny zapis konsultacji z [...] stycznia 2018 r. w dokumentacji. Odnosząc się do wniosku z [...] listopada 2017 r. komisja rozpoznała powyższe schorzenie zgodnie z zapisem konsultanta specjalisty chorób oczu T. C. Pozostałe schorzenia: nadciśnienie tętnicze dobrze kontrolowane, zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych Komisja kwalifikuje według § 47 p1 i § 56 p1 wyżej wymienionego wykazuj gdzie w rubryce 5 w przypadku rozpoznania nadciśnienia tętniczego komisja przyporządkowuje kategorię B ponieważ jest ono łagodne i dobrze kontrolowane, w przypadku § 56 p1 komisja kwalifikuje do kategorii A ponieważ zmiany nie ograniczają w żaden sposób sprawności stawów kolanowych. Wobec powyższego CKL po wnikliwej analizie dostępnej dokumentacji orzeczniczej i zapoznaniu się z wnioskami dotyczącymi ustalenia stanu zdrowia (z [...] listopada 2017 r.; [...] grudnia 2017 r.; [...] stycznia 2018 r.) a przede wszystkim aktualnymi opiniami specjalistów, głównie opinią dr n. med. specjalisty neurologa D. L. konsultanta CKL nie znalazła przesłanek do zakwestionowania kategorii zdolności do służby odwołującego się orzekanego przez MRKL. Natomiast przesłanką do zmiany orzeczenia jest konieczność zmian w punkcie 11 części A orzeczenia z przyczyn wskazanych powyżej (w uzasadnieniu) oraz aktualizacji stanu faktycznego stosunku służbowego. W piśmie z 2 marca 2018 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z [...] lutego 2018 r., zaskarżając je w części A pkt 5, 8-15.Wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, zarzucił CKL naruszenie przepisów prawa tj.: 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 4 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia; 2) art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich przez wadliwe uznanie, że Centralna Komisja jest władna uchylić orzeczenie Rejonowej Komisji i wydać własne (nowe) w sytuacji, gdy istota sprawy nie została należycie wyjaśniona do stanowczego rozstrzygnięcia, w szczególności: - Centralna Komisja nie wyjaśniła statusu prawnego (służbowego) skarżącego w okresie kierowania go na badania; - wydała orzeczenie w okresie konieczności jego rehabilitacji, co jest niedozwolone; - w związku ze stwierdzoną ograniczoną zdolnością do służby nie określiła związku stwierdzonych schorzeń lub ułomności z doznanymi przez skarżącego w okresie służby wypadkami; - błędnie zakwalifikowała choroby i ułomności stwierdzone u skarżącego w kontekście zdolności do służby w [...] (obecnie [...]). Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi oraz z akt sądowych wymienionych w skardze na okoliczności wskazane w tych fragmentach skargi jako mających istotne znaczenie w sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in., że CKL wydając orzeczenie z [...] lutego 2018 r. w części A.5. przywołuje za podstawę badania skarżącego skierowanie nr [...] z [...] lipca 2016 r. W skierowaniu tym w pkt 11 stwierdzono cel badania: "W związku ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby stałej w [...] z dniem [..].07.2016 r. w celu określenia stanu zdrowia oraz oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w [...]". Jak zauważa skarżący w chwili rozpatrywania tego skierowania przez CKL cel badania wskazany w skierowaniu, czyli związek ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby, był niezgodny z rzeczywistością. Skarżący jako [...] w dniu [...] lipca 2016 r. był jeszcze czynnym [...] [...]. Jego zwolnienie ze służby nastąpiło bowiem nie z dniem [...] lipca 2016 r., lecz z dniem [...] lipca 2016 r. Zdaniem skarżącego, CKL w chwili wydawania decyzji winien mieć na uwadze, że skierowanie nr [...] stwierdzające, iż skarżący jest zwolniony ze służby w dniu wydania skierowania ([...] lipca 2016 r.) jest niezgodne z rzeczywistością, gdyż w tym dniu skarżący był jeszcze czynnym funkcjonariuszem [...]. Ma to istotne znaczenie w sprawie, gdyż inny jest zakres badania czynnego, a inny zwolnionego [...] [...] i ta okoliczność ma istotny wpływ na wynik orzeczenia Komisji Lekarskiej. W tej sytuacji uznać należy, że skierowanie nr [...] zostało błędnie przywołane za podstawę badania w niniejszej sprawie, gdyż zostało rozpatrzone (skonsumowane) w wyżej wymienionej sprawie objętej decyzją [...] RKL z [...] lipca 2017 r. i CKL z [...] września 2017 r. Dalej skarżący podniósł, że oparcie badania skarżącego na wadliwym skierowaniu, stwierdzającym niezgodność faktu (zwolnienie ze służby) z rzeczywistością (był w tym czasie czynnym [...] [...]), wiąże się z błędnym zakresem badania skarżącego przez Komisję Lekarską, co w istocie stało się podstawą wydania wadliwego orzeczenia. Skoro przedmiotem rozpatrzenia odwołania skarżącego było orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z [...] lipca 2016 r., to konsekwentnie uznać należy, że ważnym skierowaniem na badanie jest nie skierowanie nr [...], lecz skierowanie nr [...] wymienione w orzeczeniu RKL z [...] lipca 2016 r. Skierowanie to ma inny cel i zakres badania: ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej [...] do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Skarżący zauważył także, że skierowanie nr [...], które zainicjowało postępowanie w sprawie badania stanu zdrowia skarżącego w pkt 11 wskazywało cel badania: ustalenia związku choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (wymienia ono liczne zwolnienia lekarskie). Tymczasem w orzeczeniu brak jest określenia związku chorób lub ułomności z wypadkami jakich np. w 2001 r. uległ skarżący w czasie pełnienia służby w [...]. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Odnosząc się do zarzutów skargi, uznała je za niezasadne. W uzasadnieniu takiego stanowiska pełnomocnik organu odwoławczego wskazał, że postępowanie przed CKL toczy się na skutek wniesionego odwołania od orzeczenia RKL, a nie bezpośrednio w związku ze złożonym skierowaniem przez organ kierujący. Z akt sprawy wynika, że orzeczenie RKL zostało wydane na skutek skierowania nr [...] z [...] września 2015 r. celem ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej i fizycznej [...] do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby. CKL w związku zaś z prowadzonym innym postępowaniem odwoławczym skarżącego uzyskała wiedzę, że został on zwolniony ze służby w [...] (obecnie [...]) z dniem [...] lipca 2016 r. Wobec powyższego, z powodu konieczności wydania nowego orzeczenia i zaktualizowania danych, CKL jako datę zwolnienia ze służby wpisała dzień [...] lipca 2016 r., który został wskazany w skierowaniu nr [...]. Nadto CKL wskazała, że autentyczność dokumentu skierowania jak i data zwolnienia ze służby nie była kwestionowana przez skarżącego w postępowaniu toczącym się na skutek skierowania nr [...] Wobec czego, nie można uznać, że zaskarżone orzeczenie CKL zostało wydane na podstawie nieprawidłowego skierowania, czy też nieprawidłowo wskazano zakres przedmiotowy postępowania. Organ odwoławczy podniósł także, że poprzez brak badania skarżącego nie naruszono przepisów postępowania, gdyż CKL jako organ odwoławczy nie ma obowiązku przeprowadzania badania przedmiotowego skarżącego. Skarżący został skierowany na dodatkowe badania specjalistyczne, które ustaliły stan jego zdrowia i były podstawą do wydania zaskarżonego orzeczenia CKL. Także zarzut, że organ odwoławczy nie określił związku stwierdzonych schorzeń lub ułomności z doznanymi przez skarżącego w okresie służby wypadkami nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie ze wzorem orzeczenia, związek ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby (pkt. 13 cz. A orzeczenia) określa się w przypadku stwierdzonej niezdolności do służby, inwalidztwa. Wobec czego, prawidłowo w pkt 13 wskazano "nie dotyczy", ponieważ u skarżącego nie stwierdzono niezdolności do służby czy inwalidztwa. Nie było również podstaw do uzupełnienia cz. C orzeczenia, ponieważ skarżący nie został zaliczony do którejkolwiek grupy inwalidztwa, gdyż zaawansowanie schorzeń nie dawało do tego podstaw. W ocenie CKL, kwalifikacja schorzeń przez orzekanego oraz postawienie rozpoznania jest swoistą polemiką z orzeczeniem CKL. Jednocześnie wniosek o zaliczenie skarżącego do II grupy inwalidów nie jest wiążący dla komisji lekarskiej. Do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy bowiem uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. Rozstrzygnięcie CKL zostało postawione na podstawie obszernej dokumentacji medycznej zebranej w sprawie oraz opiniach specjalistów. W niniejszej sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, a powody rozstrzygnięcia zostały wskazane w uzasadnieniu. Nie doszło również do naruszenia art. 32 ust. 6 ustawy o komisjach lekarskich. Z pism kierowanych do CKL wynika, że skarżący wręcz żądał jak najszybszego rozpatrzenia sprawy, nie wskazując na jakąkolwiek potrzebę rehabilitacji, na którą jak twierdzi, skierowanie otrzymał już w dniu [...] października 2017 r. (rehabilitacja wyznaczona dopiero w terminie [...] lutego 2018 r.- [...] marca 2018 r.). Wobec powyższego nie została spełniona przesłanka konieczności rehabilitacji z ww. przepisu. W piśmie procesowym z [...] listopada 2018 r. podpisanym osobiście, skarżący wniósł o zwrot pełnych kosztów do celowego dochodzenia przez niego praw w kwocie 4 200 zł w związku z udzielonym jego adwokatowi pełnomocnictwem. W piśmie procesowym z [...] listopada 2018 r. skarżący reprezentowany przez adwokata wniósł o uwzględnienie załączonych do tego pisma dokumentów. Podtrzymując co do zasady swoją dotychczasową argumentację w sprawie, zarzucił organowi naruszenie szeregu przepisów ustawy z 28 listopada 2018 r. o komisjach lekarskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów praw nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone orzeczenie narusza przepisy prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zasadny jest zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przez organ odwoławczy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej jako "Kpa") w związku z art. 4 ustawy z 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych polegający na niedostatecznym wyjaśnieniu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia. Zgodzić się należy ze skarżącym, że istota sprawy nie została należycie wyjaśniona do stanowczego rozstrzygnięcia, bowiem Centralna Komisja Lekarska nie wyjaśniła w jednoznaczny sposób statusu służbowego skarżącego w okresie kierowania go na badania. Jak wynika z zaskarżonego orzeczenia z [...] lutego 2018 r. w części A.5. za podstawę badania skarżącego przyjęto bowiem skierowanie nr [...] z [...] lipca 2016 r., a nie skierowanie z [...]września 2015 r. nr [...], które to zainicjowało postępowanie w niniejszej sprawie. Co więcej, organ odwoławczy w części A.12 określając skarżącemu kategorię B zdolności do służby również wskazał, że skarżący jest trwale niezdolny do służby na zajmowanym stanowisku według skierowania z [...]lipca 2016 r. W związku z powyższym, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie powziął uzasadnione wątpliwości - co do tego - na podstawie którego faktycznie skierowania, CKL przeprowadziła obecnie badanie skarżącego, dokonała rozpoznania schorzeń, związku tych schorzeń ze szczególnymi warunkami służby, a w konsekwencji ustaliła skarżącemu kategorię zdolności do służby. Zdaniem Sądu nadal istnieją poważne wątpliwości czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane na podstawie prawidłowego skierowania, jak również, czy w ogóle prawidłowo wskazano zakres przedmiotowy kontrolowanego obecnie postępowania. Przede wszystkim, w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia brak jest jakiegokolwiek wyjaśnienia tej kwestii. W ocenie Sądu, za nieprzekonywujące należy uznać wyjaśnienia w tym zakresie pełnomocnika organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik CKL wskazuje, że to z akt sprawy wynika, iż zaskarżone orzeczenie zostało wydane na skutek skierowania nr [...] z [...] września 2015 r. Jednakże zauważyć należy, że w przekazanych przez organ odwoławczy aktach sprawy znajduje się również skierowanie nr [...] z [...] lipca 2016 r. Ponadto, stwierdzić wypada, że próba sanowania powyższego uchybienia dopiero w odpowiedzi na skargę nie może być uwzględniona przez Sąd, bowiem odpowiedź organu na skargę jest pismem procesowym, które nie może uzupełniać zaskarżonego aktu lub czynności (por. m.in. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P.Wajda, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, wyd. 5, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2017). Wyjaśnienie zaś powyższego jest o tyle istotne dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, że w skierowaniu nr [...] z [...] lipca 2016 r., w pkt 11 stwierdzono inny cel badania: "W związku ze zwolnieniem [...] ze służby stałej w [...] z dniem [...].07.2016 r. w celu określenia stanu zdrowia oraz oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w [...]". Dodatkowo skarżący wskazuje, że w chwili rozpatrywania tego skierowania przez CKL cel badania wskazany w skierowaniu, czyli związek ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby, był niezgodny z rzeczywistością. Skarżący bowiem w dniu [...] lipca 2016 r. był jeszcze czynnym [...] [...]. Jego zwolnienie ze służby nastąpiło zaś nie tak jak wskazuje organ odwoławczy czyli z dniem [...] lipca 2016 r., lecz z dniem [...] lipca 2016 r. Powyższy fakt potwierdza również znany tutejszemu Sądowi z urzędu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 1576/17 (dostępny w bazie cbois.nsa.). Z ww. wyroku wynika bowiem, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z [...] września 2016 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od rozkazu personalnego Szefa Biura Ochrony [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...], zwalniającego skarżącego ze służby w Biurze Ochrony [...], uchylił ww. rozkaz personalny w części dotyczącej terminu zwolnienia ze służby oraz orzekł, że zwolnienie skarżącego ze służby nastąpiło z dniem [...] lipca 2016 r. Powyższy rozkaz personalny określający inną niż przyjął to organ odwoławczy datę zwolnienia ze służby skarżącego powinien więc być znany CKL w dacie wydania zaskarżonego orzeczenia, tj. [...] lutego 2018 r. Tymczasem, pełnomocnik organu odwoławczego w odpowiedzi na skargę podnosi, że CKL w związku z prowadzonym innym postępowaniem odwoławczym skarżącego uzyskała wiedzę, że został on zwolniony ze służby w [...] (obecnie [...]) z dniem [...] lipca 2016 r. Wyjaśnienie powyższych wątpliwości Sądu, co do tego na podstawie którego skierowania wydano zaskarżone orzeczenie, ma istotne znaczenie w sprawie, gdyż inny jest zakres badania czynnego, a inny zwolnionego [...] [...]. Ta okoliczność mogła mieć zaś istotny wpływ na wynik orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej. Rację ma przy tym skarżący, że skierowanie nr [...] zostało błędnie przywołane za podstawę badania w niniejszej sprawie, gdyż zostało już rozpatrzone w innej sprawie objętej decyzją [...]RKL z [...] lipca 2017 r. i CKL z [...] września 2017 r. Oparcie badania skarżącego na wadliwym skierowaniu może zaś wiązać się z błędnym zakresem badania skarżącego przez Centralną Komisję Lekarską, a w konsekwencji powyższego skutkować wydaniem wadliwego orzeczenia. Skoro bowiem przedmiotem rozpatrzenia odwołania skarżącego było orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej z [...] lipca 2016 r., to konsekwentnie uznać należy, że ważnym skierowaniem na badanie nie powinno być - tak jak to wskazano w zaskarżonym orzeczeniu - skierowanie nr [...], a skierowanie nr [...]wymienione w orzeczeniu RKL z [...] lipca 2016 r. Co istotne dla sprawy, skierowanie nr [...] z [...] września 2015 r. ma inny cel i zakres badania niż przywołane i to aż dwukrotnie w zaskarżonym orzeczeniu skierowanie nr [...] z [...] lipca 2016 r. Celem skierowania które zainicjowało obecnie kontrolowane przez Sąd postępowanie było bowiem ustalenie stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Celem zaś skierowania nr [...] z [...] lipca 2016 r. było określenie stanu zdrowia oraz oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby w [...] w związku ze zwolnieniem funkcjonariusza ze służby stałej w [...] z ww. dniem. Dlatego też niezbędnym jest, w celu usunięcia istniejących wątpliwości, aby organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę w sposób wyczerpujący i przekonywujący, zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa wyjaśnił jednoznacznie, na podstawie którego skierowania zostało wydane jego rozstrzygnięcie w przedmiocie zdolności do służby skarżącego. Za przedwczesne w takiej sytuacji Sąd uznał odnoszenie się do licznych zarzutów prawa materialnego zawartych zarówno w skardze, jak w i piśmie procesowym skarżącego z [...] listopada 2018 r. Wypada jeszcze wyjaśnić, że Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wnioski dowodowe skarżącego zawarte w skardze oraz w piśmie procesowym z [...] listopada 2018 r. bowiem ich przeprowadzenie nie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.), bowiem skarżący był reprezentowany w postępowaniu przed Sądem przez adwokata. Wyjaśnić w tym miejscu wypada, że z uwagi na charakter sprawy, stopień jej skomplikowania oraz brak udowodnienia przez skarżącego faktycznie poniesionych kosztów związanych z kontrolowanym przez Sąd postępowaniem, nie było podstaw do zasądzenia ww. kosztów zgodnie z żądaniem skarżącego zawartym w jego piśmie z [...] listopada 2018 r.