II FZ 179/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G. i R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 651/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. G. i R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Ol 651/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (dalej: "WSA") odrzucił skargę M. G. i R. G. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (dalej: "SKO") z dnia 17 września 2018 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W motywach orzeczenia WSA wskazał, że Skarżący w dniu 25 września 2018 r. złożyli do WSA za pośrednictwem SKO skargę na decyzję tego organu utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia 9 lipca 2018 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia 19 sierpnia 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta O. z dnia 3 stycznia 2015 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia 3 stycznia 2019 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżących został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez przedłożenie 2 odpisów skargi dla uczestników postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie niniejsze zostało doręczone w dniu 9 stycznia 2019 r. W dniu 15 stycznia 2019 r. pełnomocnik Skarżących przedłożył dwie kserokopie skargi. Odrzucając skargę WSA zwrócił uwagę, że w przedmiotowej sprawie Skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi poprzez złożenie jej 2 odpisów. Ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik przedłożył jedynie kopie skargi, a nie jej odpisy. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucili naruszenie: - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że niedołączenie do skargi wystarczającej liczby odpisów skargi dla wszystkich uczestników postępowania jest uchybieniem formalnym na tyle istotnym, że uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i może prowadzić do odrzucenia skargi, w sytuacji gdy przedłożono wymaganą ilość kserokopii skargi; - art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 i art. 49 § 1 p.p.s.a., przez jego niewłaściwe zastosowanie dotknięte nadmiernym rygoryzmem, w sytuacji gdy pełnomocnik nadesłał kopie skargi odpowiadające treści pisma strony i mimo braku uwierzytelnionych odpisów, brak jest przeszkód do dalszego prawidłowego biegu postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Na podstawie art. 47 § 2 p.p.s.a. odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie uznał WSA, że pełnomocnik Skarżących nie wykonał w sposób prawidłowy wezwania o nadesłanie 2 odpisów skargi dla uczestników postępowania, ponieważ w odpowiedzi na wezwanie do WSA wpłynęły jedynie kserokopie wymienionego dokumentu. Kserokopia pisma nie może być natomiast utożsamiana z jego odpisem, o czym świadczy wprost art. 47 § 2 p.p.s.a. Istotą odpisu jest bowiem jego uwierzytelnienie, gdyż w ten sposób osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność odpisu z oryginałem [por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2013, s.180]. Poprzez uwierzytelnienie odpisu skargi należy zatem rozumieć poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Wbrew stanowisku prezentowanemu w zażaleniu, nie można stwierdzić, że brak odpisów skargi nie stanowił w niniejszej sprawie przeszkody w nadaniu jej prawidłowego biegu. Odpisy skargi należało bowiem doręczyć uczestnikom postępowania. Obowiązek zapewnienia odpisów pisma, celem doręczenia ich pozostałym stronom, ciąży natomiast nie na sądzie, lecz na stronie, która dane pismo wnosi, co wynika jednoznacznie z art. 47 § 1 p.p.s.a.. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił poglądów zaprezentowanych w powołanym przez Skarżących postanowieniu NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., II OSK 42/13 (opublikowane w: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), które to orzeczenie jest sprzeczne z dominującą linią orzeczniczą, a przede wszystkim z treścią uchwały NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (publ. ONSAiWSA z 2014 r., Nr 3, poz. 39). W uzasadnieniu powołanej uchwały skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekł, że: "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 Ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.