I GZ 125/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Op 302/18 odrzucające skargę kasacyjną H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu powiatu postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 11 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Op 302/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] po w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu powiatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał, że wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia wymogów z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "p.p.s.a.") i okoliczność następczego usunięcia przez pełnomocnika skarżącego wad formalnych skargi kasacyjnej, jakimi była ona obarczona w dacie jej złożenia, dokonane już po upływie ustawowego terminu z art. 177 § 1 p.p.s.a., nie może być uznane za konwalidację wcześniejszej wadliwości formalnej złożonego środka zaskarżenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj. - art. 177a p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji wydanie zaskarżonego postanowienia, podczas gdy przepis ten nie powinien być w niniejszej sprawie zastosowany, gdyż skarga kasacyjna zawiera przytoczenie podstaw kasacyjnych wraz z ich uzasadnieniem, wobec czego nie powinna zostać odrzucona, - art. 178 w zw. z art. 176 p.p.s.a., poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że strona w ustawowym terminie dla złożenia skargi kasacyjnej nie wskazała należycie jej podstaw, jak również ich uzasadnienia, podczas gdy pismem z dnia 7 stycznia 2019 r. nadanym listem poleconym w dniu 9 stycznia 2019 r. strona wniosła skargę kasacyjną, konstruując należycie jej elementy nieusuwalne, co czyni ją prawidłową formalnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 11 listopada 2018r. oddalił skargę H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...] po w przedmiocie określenia kwoty dotacji do zwrotu W związku z złożonym wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w dniu 10 grudnia 2018 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi M. N. odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem. W ustawowym terminie strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. N., wniosła do tut Sądu dwustronicowe pismo procesowe z dnia 7 stycznia 2019 r. określone jako "Skarga kasacyjna - od wyroku WSA w Opolu z dnia 14 listopada 2018 r. doręczonego wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 grudnia 2018 r.". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 14 stycznia 2019 r. strona skarżąca – reprezentowana pełnomocnika - została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od ich doręczenia, poprzez jej podpisanie, złożenie jej odpisu podpisanego i poświadczonego za zgodność z oryginałem, pod rygorem jej odrzucenia, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 .- dalej p.p.s.a.) Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 stycznia 2019 r. W wyznaczonym terminie (w dniu 28 stycznia 2019r.) nadesłano, tym razem już 7 stronicowe pismo procesowe (oraz jego poświadczony odpis) określone ponownie jako "Skarga kasacyjna - od wyroku WSA w Opolu z dnia 14 listopada 2018 r. doręczonego wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 10 grudnia 2018 r." i podpisane przez pełnomocnika na ostatniej jego stronie. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym środkiem odwoławczym. Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl natomiast art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy przy tym rozumieć dokładne wskazanie takiej podstawy oraz określenie tych przepisów prawa, które - zdaniem podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych polega zatem na wskazaniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu (ewentualnie innych jednostek redakcyjnych) oraz wyjaśnieniu, na czym to naruszenie polegało. Z treści art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika natomiast, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem. W doktrynie wskazuje się, że rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2016 r., str. 796). Stosownie bowiem do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, zaś z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniesiona niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnienia. Podkreślić trzeba, że związanie granicami skargi kasacyjnej, o którym mówi art. 183 § 1 p.p.s.a., oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma ani uprawnienia, ani obowiązku uzupełniania, poprawiania czy interpretowania skargi kasacyjnej, zatem przytoczenie podstaw i ich uzasadnienie musi być tak uczynione, aby bez dokonywania ww. czynności Naczelny Sąd Administracyjny mógł mieć pewność co do tego, które przepisy zostały wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone i jakie jest ich uzasadnienie. Reasumując należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach kasacji. Władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej i jej uzasadnienia. Z powyższego wynika, że brak elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje, żądając rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że skarżący działając poprzez swojego pełnomocnika wniósł dwustronicowe pismo procesowe zatytułowane "Skarga kasacyjna - od wyroku WSA w Opolu z dnia 14 listopada 2018 r. doręczonego wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 grudnia 2018r." W treści złożonego pisma działający w imieniu skarżącego jego pełnomocnik, na podstawie art. 173 p.p.s.a. zaskarżył w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 listopada 2018r. oddalający skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2018 r. Pismo to datowane na dzień 7 stycznia 2019 r. zostało nadane w placówce pocztowej we C. w dniu 8 stycznia 2019 r., a zatem przed upływem 30-dniowego ustawowego terminu, przewidzianego dla dokonania tej czynności. Ponieważ wyżej wskazana skarga kasacyjna złożona została do Sądu I instancji w ustawowym terminie zawierała usuwalne jej braki formalne, w tym też zakresie zarządzeniem przewodniczącego wydziału tut. Sądu z dnia 14 stycznia 2019 r. strona skarżąca została wezwana do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni od ich doręczenia. W zarządzeniu tym wskazano jednakże na wyraźnie konkretnie określone i usuwalne w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a, braki formalne wniesionej już i znajdującej się w aktach sądowych skargi kasacyjnej. Dlatego też wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej dotyczyło wyłącznie kwestii jej podpisania oraz złożenia jej odpisu podpisanego i poświadczonego za zgodność z oryginałem. Wezwaniu temu nadano rygor odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a., w sytuacji nieuzupełnienia tych konkretnie wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie. W zakreślonym terminie pełnomocnik nadesłał tym razem już 7 stronicowe pismo procesowe (oraz jego poświadczony odpis) określone ponownie jako skarga kasacyjna od wyroku WSA w Opolu z dnia 14 listopada 2018r. i podpisane przez pełnomocnika na ostatniej jego stronie. Przesłane zatem Sądowi jako wykonanie wezwania do podpisania skargi i złożenia jej odpisu podpisanego i poświadczonego za zgodność z oryginałem, pismo procesowe pełnomocnika nadesłane w dniu 29 stycznia 2019r w nie było tożsame w swojej treści z tym, które złożone zostało pierwotnie do akt sprawy w dniu 8 stycznia 2019 r., to jest w ustawowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej Z tych też względów należy uznać, że skarga kasacyjna wniesiona przez stronę skarżącą w przedmiotowej sprawie nie spełnia przesłanek określonych w p.p.s.a. i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu prawidłowo ją odrzucił. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.